Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ !...


Εδώ και τέσσερις μέρες προσπαθώ να ερμηνεύσω τη σιωπή που επικρατεί στον ευρωπαϊκό χώρο για τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών στην Ελλάδα, τις μεγάλες ανατροπές στην περιφέρεια της Αττικής και την πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές. Υποπτεύομαι μάλιστα πως δεν είναι τυχαίο ότι το Πρακτορείο Ξένου Τύπου άλλαξε ιδιοκτησία ειδικά αυτές τις ημέρες, με αποτέλεσμα να μην κυκλοφορούν εφημερίδες και περιοδικά.
 
Υπάρχει βέβαια και το Διαδίκτυο. Ευτυχώς. Γιατί μέσω του Διαδικτύου και της εγχώριας ειδησεογραφίας μαθαίνουμε πως «παγώνει» η υποψηφιότητα του Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ του λαϊκού κόμματος και πως την ευρωπαϊκή πολιτική την απασχολεί ιδιαιτέρως η νίκη της Μαρίν Λεπέν και του Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία, καθώς και του ευρωσκεπτικιστή Φάραντζ του Αντιπαθούς στη Βρετανία.
 
Κουβέντα για τον κ. Τσίπρα, για τη μεγάλη ελληνική ανατροπή, για το «φάντασμα που πλανιέται πάνω από την Ευρώπη» -όχι τον κομμουνισμό, τον Παναγιώτη Λαφαζάνη- για το ζεϊμπέκικο της κυρίας Δούρου και την επανάσταση στην αποκομιδή των απορριμμάτων που βαδίζει με βήμα ταχύ απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ όλη την Αττική. Διόλου τυχαίο. Οι παμπόνηροι κουτόφραγκοι, για μια ακόμη φορά, πασχίζουν με διάφορα τεχνάσματα να αποκρύψουν τις αληθινές αλλαγές, την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και την εκλογή Γλέζου και Παπαδημούλη, για να χειραγωγήσουν την ήδη αποβλακωμένη από την ακροδεξιά κοινή τους γνώμη.
 
Εδώ, προκειμένου να μη μιλήσουν για τον κ. Τσίπρα, έφτασαν να προβάλλουν ως σημαντικό το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στην Ουκρανία και τη συντριπτική νίκη του φιλοευρωπαίου άρχοντα της σοκολάτας.
 

Αν είναι ποτέ δυνατόν η Ουκρανία να παράγει σοκολάτα. Εδώ ώς και τον Φώτη Κουβέλη ανάγκασαν να παραιτηθεί προκειμένου να περάσει απαρατήρητη η άλωση της Ευρώπης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποια στιγμή όμως θα αναγκασθούν να παραδεχθούν ότι όλη η Ευρώπη μιλάει κατά βάθος, από μέσα της, για τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως σωστά είχε προβλέψει ο κ. Τσίπρας, ότι το φάντασμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη πλανιέται πάνω από τα γαλλοβελγικά σύνορα, αυτά που διέσχισε με τα τεθωρακισμένα του ο Φον Γκουντέριαν το 1940, κι ότι η αλλαγή ξεκίνησε απ’ τα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, κι ας έλειπε ο πρύτανης απ’ τη σκηνή.
 
Και τώρα για να σοβαρευτούμε.
 
Το σημαντικότερο κληροδότημα του Ανδρέα Παπανδρέου στον Αλέξη Τσίπρα είναι η ρητορεία που τοποθετεί την Ελλάδα στο κέντρο του κόσμου. Η ρητορεία αυτή δεν αντέχει στον έλεγχο της λογικής, ούτε της γεωγραφίας, ούτε της γεωπολιτικής, ούτε της οικονομίας, όμως δεν της χρειάζεται κανένα από τα προαναφερθέντα εργαλεία. Φτάνει η αυτοπεποίθηση του μεγαλόψυχου λαού μας, η βεβαιότητα πως όλος ο κόσμος μας εχθρεύεται, άρα κάποιο κέντρο θα μας ανήκει, βεβαιότητα που συνοδεύεται από την εξίσου ατράνταχτη δίδυμή της πως η υπόλοιπη Ευρώπη τρέμει μη της φύγουμε.
 
Φτάνει επίσης και η ρητορική πειθώ την οποία διέθετε ο αείμνηστος και την οποία προσπαθεί να οικειοποιηθεί, ακόμη και με τον τόνο της φωνής του ο αρχηγός του φαντάσματος της ανατροπής. Με μία μόνη διαφορά, που κάνει όλη τη διαφορά. Ο αείμνηστος αρχηγός του ελληνικού σοσιαλισμού, κοσμοπολίτης ων, γνώστης του κόσμου και των συγκρούσεών του, τη ρητορεία τη μεταχειριζόταν για να χειραγωγήσει τον θαυμασμό των οπαδών του.
 
Ο κ. Τσίπρας, ο οποίος δεν ξέρω ποια εμπειρία του κόσμου διαθέτει πέραν των συνόρων, της Βενεζουέλας ενδεχομένως και κάποιων πρόσφατων επισκέψεων σε Βρυξέλλες, Βερολίνο και Μπολόνια, την αναπαράγει σε πρώτο επίπεδο. Δεν ξέρω αν έχει τη δυνατότητα να κρίνει τη χώρα και τα πράγματά της στη σχετικότητά τους, αν έχει ο ίδιος συνείδηση ότι καλή η ρητορεία αλλά φιλτάτη η πραγματικότητα ή αν, μη γνωρίζοντας άλλη γλώσσα πλην της πρωτοπασοκικής, θεωρεί πως με αυτήν μπορεί να ερμηνεύσει τον κόσμο.
 

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ...ΕΔΩ !...


Ψάχνουν να βρουν το κεντρικό μήνυμα της ψήφου στις ευρωεκλογές, γράφοντες ατέλειωτες αναλύσεις, στην πλειοψηφία τους ανούσιες, αστήρικτες και λερωμένες από βρώμικες σκοπιμότητες.
 
Μια απλή ματιά και μια γρήγορη ανάγνωση αρκεί, για την εξαγωγή του, ουσιαστικού, συμπεράσματος : το (ιστορικό) ΠΑΣΟΚ είναι και φάνηκε παντού ! Και στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση και στους…άλλους και …αλλού !
 
Στη συγκυβέρνηση μέσα από την «Ελιά», στη ΔΗΜΑΡ και στο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από εκατοντάδες στελέχη, κεντρικά και περιφερειακά, στο «Ποτάμι», μέσα από τους μασκαρεμένους σε «άβγαλτους» και «ανεξάρτητους», ακόμα και στους «ψεκασμένους», μέσα από τους «Σγουρήδηδες». Τέλος, απ΄ ό,τι φάνηκε ΠΑΣΟΚτζήδες ήταν στη συντριπτική πλειοψηφία αυτοί που γέμισαν, στις 25 του Μάη, τις παραλίες και τις ταβέρνες !
 
Ήταν, επίσης, το (ιστορικό) ΠΑΣΟΚ, παρών, σ΄ όλους, σχεδόν, τους Δήμους και σ΄ όλες τις Περιφέρειες, με δοκιμασμένα, αλλά και νεότερα στελέχη του, που πέτυχαν νίκες ή πολύ καλές επιδόσεις !
 
Αποδείχθηκε, λοιπόν, πως το ΠΑΣΟΚ (εξακολουθεί) να είναι ΠΑΝΤΟΥ ! Δεν είναι, όμως …ΕΔΩ !...
 
Το θέμα είναι, να ξανάρθει ΕΔΩ, (στο προσκήνιο), μαζεύοντας τις διασκορπισμένες σ΄ όλα τα πολιτικά σχήματα, δυνάμεις του, και, το κύριο ζητούμενο, που ανακύπτει, είναι το πως (με ποια αναμορφωμένη ιδεολογικοπολιτική πρόταση) και από ποιους θα ξεκινήσει και θα διεκπεραιωθεί η όλη διαδικασία.

ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ !...

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

ΤΙ, ΑΚΡΙΒΩΣ, ΕΙΠΕ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ !...



Στην ερώτηση της Deutsche Welle κατά πόσο θα ήθελε να συμβάλει στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του χώρου της Κεντροαριστεράς που υπέστη συρρίκνωση των δυνάμεών της ο Γιώργος Παπανδρέου απαντά ως εξής : «Έχοντας μια πορεία μέσα σ΄ αυτόν τον χώρο, αγώνων και προσπαθειών, είμαι πάντα έτοιμος να συμβάλω και να βοηθήσω ώστε αυτός ο χώρος να μπορέσει να ανασυγκροτηθεί και να έχει έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος».
 
Δεδομένου ότι πολλοί παλιοί οπαδοί του ΠαΣοΚ ψηφίζουν πλέον ΣΥΡΙΖΑ, ότι αυτό το κόμμα κατάφερε να συγκρατήσει το εκλογικό του αποτέλεσμα και ότι πολύ πιθανό να εξακολουθήσει και μελλοντικά να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό λόγο, ρωτήσαμε τον πρώην πρωθυπουργό σχετικά με τις πιθανότητες μιας κυβερνητικής συνεργασίας Αριστεράς-Κεντροαριστεράς.
 
Απάντηση : «Να μη βάλουμε το κάρο μπροστά από το άλογο, όπως λένε. Δηλαδή, το βασικό είναι τι πρέπει να γίνει στη χώρα μας: Μια προοδευτική, δημοκρατική πλατφόρμα των αλλαγών, των συγκρούσεων που πρέπει να γίνουν με νοοτροπίες και πρακτικές, των πολιτικών που θα φέρουν μια σωστή, χρηστή διοίκηση και αναπτυξιακή πορεία. Πάνω σε αυτές τις αρχές και βάσεις ενός σοβαρού προγράμματος να είμαστε ανοιχτοί σε πιθανές συνεργασίες για το μέλλον» !
 
Σ.Σ. Και για όποιον δεν κατάλαβε, η Στρατηγική για τη Νέα Ελλάδα δεν είναι δεδομένη κι ούτε είναι αυτή του Σαμαρά, που πρέπει το ΠΑΣΟΚ να ασπαστεί και να στηρίξει. Χρειάζεται μιαν άλλη πλατφόρμα αλλαγών ο τόπος, "προοδευτική και δημοκρατική" και με βάση τις συγκλίσεις σ΄ αυτή τη στρατηγική θα υπάρξουν και οι αναγκαίες συμμαχίες !...

Ο ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΟΣ !...

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

ΟΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !...


Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στην Ελλάδα δεν προκαλούν άμεση ανάγκη εθνικών εκλογών, τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, πρόσθεσε ωστόσο ότι θα πρέπει να ακούσουμε προσεκτικά τον πολίτη και τα μηνύματα που έστειλε ψηφίζοντας.
 
«Η Ελλάδα, σε κάθε περίπτωση, προχωρά σταθερά. Ήδη από το 2009 δρομολογήσαμε τις αναγκαίες αλλαγές, οι οποίες, χάρη στις τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού, αποδίδουν. Υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα και έχουμε επιτύχει την μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ» ανέφερε ο κ. Παπανδρέου σε συνέδριο της  Hertie School of Governance, στο Βερολίνο,στο οποίο συμμετέχουν ακόμη ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο επικεφαλής της Ευρωομάδας (Eurogroup) Γερούν Ντάισελμπλουμ και ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι.
 
«Υπάρχουν όμως πραγματικά προβλήματα και οφείλουμε να ακούσουμε προσεκτικά τα μηνύματα που έστειλαν οι πολίτες» τόνισε και έκανε λόγο για τεράστιες ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: «Εάν υπήρχε άλλη αντιμετώπιση, δεν θα είχαμε αυτά τα αποτελέσματα της ύφεσης και της ανεργίας» είπε.
 
Ο κ. Παπανδρέου, αναφερόμενος στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών συνολικά στην Ευρώπη, τόνισε ότι δεν συμφωνεί με την άποψη ότι «υπάρχουν προβλήματα, αλλά ας συνεχίσουμε όπως πριν». «Θα ήταν το λάθος συμπέρασμα» τόνισε και αναφέρθηκε σε δύο διαφορετικούς τρόπους να το αντιμετωπίσει κανείς, είτε με την Οδύσσεια, όπου στο τέλος του δύσκολου δρόμου υπάρχει η Ιθάκη, είτε με τον Σίσυφο, που τιμωρήθηκε να κουβαλά χωρίς τέλος τα βάρη του.
 
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, «ασφαλώς και είμαστε υπεύθυνοι για την κακοδιαχείριση της οικονομίας μας. Είμαστε οι πρώτοι που το λέμε, άλλωστε και εμείς το κληρονομήσαμε» σημείωσε ο πρώην πρωθυπουργός και αναφέρθηκε στον τρόπο αντίδρασης της Ευρώπης και στην σύγκρουση δύο απόψεων, «λιτότητα εναντίον μεταρρυθμίσεων». Παραδέχθηκε ότι η Ελλάδα χρειαζόταν και χρειάζεται μεταρρυθμίσεις και αναδιοργάνωση της οικονομίας της, αλλά επισήμανε ότι τέτοιες αλλαγές απαιτούν χρόνο και ανέφερε ενδεικτικά τη μείωση των μισθών, η οποία, όπως είπε, δεν βελτιώνει απαραίτητα την ανταγωνιστικότητα, αλλά και την αύξηση των φόρων, η οποία δεν φέρνει αποτελέσματα, εάν υπάρχει κακό φορολογικό σύστημα.
 
Αναφέρθηκε επίσης σε δήλωση του πρώην καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ, ότι στην Γερμανία δεν θα μπορούσαν να εφαρμοστούν ταυτόχρονα μεταρρυθμίσεις και λιτότητα και γι' αυτό ο ίδιος επέλεξε τις μεταρρυθμίσεις. Η επιλογή του συνδυασμού για την Ελλάδα προκάλεσε τεράστιες συνέπειες σε ό,τι αφορά την ύφεση και την ανεργία, χωρίς μάλιστα να έχει δημιουργηθεί ένα κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας που θα προστατεύει τους πολίτες, συνέχισε ο κ. Παπανδρέου και τόνισε ότι ήταν λάθος η «εθνική ρητορική», που έλεγε ότι «φταίει η Ελλάδα» ή «φταίει ο Νότος», ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση καθυστέρησε να δράσει συλλογικά και να αντιμετωπίσει τις ανισορροπίες της.
 
«Επτά χρόνια μετά την τραπεζική κρίση, δεν υπάρχει ακόμη τραπεζική ένωση» δήλωσε χαρακτηριστικά και, αναφερόμενος στην πρότασή του για δημοψήφισμα, τόνισε ότι ήταν αναγκαίο ο ελληνικός λαός να αναλάβει την ευθύνη για την όποια απόφαση και εξέφρασε την πεποίθηση ότι οι Έλληνες θα είχαν ανταποκριθεί θετικά.
 
«Οι αντιδράσεις που είχα από τους εταίρους αφορούσαν το ρίσκο των αγορών, πιστεύω όμως ότι το μεγαλύτερο ρίσκο αφορούσε την πολιτική» τόνισε ο κ. Παπανδρέου και έκανε λόγο για ένα «βαθιά δημοκρατικό ζήτημα». Ανέδειξε δε την ανάγκη για εμβάθυνση της δημοκρατίας στην Ευρώπη και ανέφερε ενδεικτικά το ενδεχόμενο απευθείας εκλογής του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή ακόμη και προκαταρκτικών εκλογών των ευρωπαϊκών κομμάτων, προκειμένου να αναδειχθούν οι υποψήφιοι. «Με αυτόν τον τρόπο οι πολίτες θα έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή» εξήγησε.

"ΕΔΩ ΚΑΙ ...ΑΣ΄ ΤΟ ΓΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ" !...


Η συγκυβέρνηση έχασε και ο ΣΥΡΙΖΑ ΔΕΝ κέρδισε ! Το κουφό συμπέρασμα των Ευρωεκλογών, ένα αποτέλεσμα της συμπεριφοράς ενός "ψεκασμένου" εκλογικού σώματος. Δεν ξέρει ούτε τι δεν θέλει, αλλά ούτε και τι θέλει !...
 
Το Σαμαρέϊκο, με τους συνεταίρους του, οργίασε κυβερνώντας επί δύο χρόνια και πλήρωσε με μείωση των ποσοστών του. Το Τσιπρέϊκο, με τις συνιστώσες του, ξεσάλωσε, αυτά τα δυο χρόνια, αντιπολιτευόμενο ασύστολα και ...ανταμείφθηκε με μείωση της εκλογικής του δύναμης, κύρια στις φτωχότερες περιφέρειες, (β΄ Αθήνας, β΄ Πειραιά κλπ).
 
Το αλαλούμ θα συνεχιστεί, με τους λιγούρηδες της "πρώτης φοράς" να προσπαθούν, ό,τι δεν έφερε η κάλπη (εθνικές εκλογές "εδώ και τώρα"), να το πετύχουν με πολιτικές κινήσεις και τρυκ. Είναι βέβαιο πως θα τα κάνουν "σκατά", μιας και δεν είναι ικανοί, για καμιά πολιτική πρωτοβουλία της προκοπής.
 
Το "στις 26 φεύγουν...", γίνεται, πλέον, "να φύγουν στην εκλογή του Προέδρου", κάτι που φαντάζει ηλιθιοδέστερος στόχος από τον προηγούμενο, καθώς εδώ, πλέον, δεν μεσολαβεί, καν, το εκλογικό σώμα και οι "ωθούμενοι στην έξοδο" έχουν όλες τις προϋποθέσεις και τα ατού, για να εκλέξουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ν΄ αφήσουν τον Τσίπρα να μαζεύει ...βρούβες, για να ταΐσει τους λιγούρηδές του, που κάθε άλλο παρά ενθουσιασμένοι θα εμφανιστούν μπροστά σε τέτοιο "μενού" !
 
Η διέξοδος ; Όποιος θέλει να την αναζητήσει, πραγματικά, χωρίς πονηριές και ανίερες σκοπιμότητες, ας ακούσει τις παρακάτω δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου...

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ !...

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΑ ΜΠΟΥΤΙΑ !...


Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του 2014 αποτυπώνει σε ποσοστά το "πελάγωμα" ενός ολόκληρου λαού. Ενός λαού που έχει "μπερδέψει τα μπούτια του" !
 
Από που ν΄ αρχίσεις το μέτρημα και τι να πρωτομετρήσεις ;
 
Την ...αγανάκτηση για τα Μνημόνια, που αποτυπώθηκε με την υπερψήφιση των μνημονιακών ;
 
Τον χρωματισμό της Ελλάδας, που μισο-έγινε κόκκινη, με το ΣΥΡΙΖΑ, μόλις, στο 26 ;
 
Δεν θ΄ ασχοληθώ με τα συμβάντα στο χώρο της Δεξιάς, ούτε μ΄ εκείνους που πανηγυρίζουν πως κέρδισαν το "Δημοψήφισμα" παίρνοντας το 1/4 του εκλογικού σώματος.
 
Ως ΠΑΣΟΚος θα επικεντρώσω στους ΠΑΣΟΚους, που εμφανιστήκαμε να τροφοδοτούμε με ψήφους, κάθε κομματικό σχηματισμό, εκτιμώντας, σχεδόν ο καθένας, όπως θέλει κι όπως γουστάρει, και, το ιστορικό πέρασμα του Κινήματος, και, τις πολιτικές που άσκησε, και, τη λειτουργία και τις επιλογές του την ώρα της κρίσης και της λαίλαπας...
 
Άλλοι πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι στην "Ελια", άλλοι στη ΔΗΜΑΡ, άλλοι στο ποτάμι, κάποιοι, ηλιθιοδέστεροι στην ακροδεξιά κι άλλοι στις παραλίες ή στις ταβέρνες !
 
Κι όλοι, βέβαια, καθοδηγούμενοι από το πνεύμα του "μεγάλου Ανδρέα" και ερμηνεύοντάς το αυθεντικά !!!
 
Ευτυχώς και παρά τις τεράστιες και αμέτρητες μαλακίες μας δεν κατορθώσαμε να βάλουμε την ταφόπετρα στην Κεντροαριστερά, το μοναδικό ιδεολογικοπολιτικό χώρο, που μπορεί να κάνει συνθέσεις και να δώσει διέξοδο στα σημερινά αδιέξοδα.

Πόση εξυπνάδα χρειάζεται, για ν΄ αντιληφθούμε, πως η, απολύτως, απαραίτητη, για το μέλλον της χώρας ενοποίηση και ηγεμονική επαναλειτουργία της Κεντροαριστεράς ή θα γίνει από όλους και με όλους ή δεν θα γίνει καθόλου ?...

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ !...

Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ : ΓΝΩΣΤΑ, ΑΓΝΩΣΤΑ, ΠΙΘΑΝΑ !...


Η πορεία προς τις ευρωεκλογές μπορεί να ανιχνευθεί καθαρότερα μέσα από τις διάσημες πλέον τρεις αποστροφές ενός ιδιαίτερα ευφυούς, αλλά καταστροφικού πολιτικού (του Ντόναλντ Ράμσφελντ, υπουργού Άμυνας στην κυβέρνηση Μπους, που εξαπέλυσε την άφρονα εισβολή στο Ιράκ). Σύμφωνα με αυτές, κάθε πραγματικότητα έχει τρεις διαστάσεις: Υπάρχουν εκείνα που ξέρουμε ότι τα γνωρίζουμε (known, knowns). Υπάρχουν επίσης εκείνα που ξέρουμε ότι δεν τα γνωρίζουμε (known, unknowns). Τέλος, υπάρχουν και εκείνα που αγνοούμε, αλλά νομίζουμε ότι τα γνωρίζουμε, ενώ εν τέλει είμαστε σε βαθύ σκοτάδι (unknown, unknowns).

Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο σημείο: Οι εκστρατείες όλων των κομμάτων δεν ανταποκρίνονται στο τι πιστεύουν και νιώθουν οι πολίτες αντανακλώντας έτσι απλώς αντιλήψεις του μικρόκοσμού τους. Πώς λοιπόν να γίνουν αξιόπιστα σε ψηφοφόρους που ξεκινούν από δυσπιστία και φθάνουν από τη δυσφορία στην οργή ;

Η ΝΔ έχει κάνει μία από τις πιο απογοητευτικές προεκλογικές εκστρατείες της, ανάλογη εκείνης του Μαΐου του 2012. Όφειλε να κάνει το αυτονόητο και να υιοθετήσει μια χαμηλότονη επικοινωνία προβάλλοντας χωρίς υπερβολές τα όποια σταθεροποιητικά βήματα στην οικονομία, κάνοντας λόγο για ένα δύσβατο και ανηφορικό δρόμο. Μόνο έτσι άλλωστε θα γινόταν πιστευτή. Το αποτέλεσμα των άκριτων θριαμβικών μηνυμάτων, με δεδομένα τα όσα βιώνουν οι ψηφοφόροι, είναι να τους εξοργίζει. Στην ουσία, η επικοινωνία της εξελίχθηκε σε δώρο στον ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα, οι βαρύτατες εκφράσεις Σαμαρά κατά Τσίπρα, ότι ο τελευταίος είναι «υπονομευτής της σταθερότητας» και πως επιδιώκει την επιστροφή στην κρίση, έβλαψαν τη ΝΔ. Την ίδια ώρα άλλωστε, ο Βενιζέλος πετύχαινε το ακατόρθωτο: Να εμφανιστεί ο ίδιος και το κόμμα του ως οι de facto αποσταθεροποιητές της κυβέρνησης με το τραγελαφικό του δίλημμα !

Τίποτα δεν κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ σε αξιοπιστία με μηδενισμούς. Οι ψηφοφόροι δεν πείθονται ότι έχει ένα στοιχειωδώς ρεαλιστικό πρόγραμμα. Το κόμμα του παραμένει ένα αντιφατικό μωσαϊκό. Όσο λαϊκίζει, χάνει, όπως συνέβη και με τον Σαμαρά σε αντίστοιχο ρόλο. Όμως, τουλάχιστον απέφυγε ο ίδιος το μεγάλος λάθος, ενώ κέρδισε πόντους στην πολύ καλή του εμφάνιση στο ευρωπαϊκό ντιμπέιτ.

Με όλα στη ζυγαριά, πρόβαλε ως το μη χείρον. Έτσι όμως, κάθε άνοδός του είναι εύθραυστη και πεπερασμένη. Τα παραπάνω μάς οδηγούν σε μια επόμενη αποστροφή του Ράμσφελντ, δηλαδή σε εκείνο, που οι περισσότεροι πολίτες έχουν πλέον εμπεδώσει: Ότι δηλαδή η χώρα πορεύεται με ένα άκρως παθογενές και αδιόρθωτο κομματικό σύστημα. Αυτό αποτελείται από ένα ανεπαρκέστατο στελεχικό δυναμικό, που πιάνει θέσεις κλειδιά στο κράτος, είναι ανίκανο να διοικήσει και έχει στο DNA του πελατειακά σύνδρομα, είτε έχει κληθεί να επανδρώσει θέσεις εξουσίας, είτε φιλοδοξεί να το πράξει.

Πέρα από αυτό, σε καμία χώρα της Ευρωζώνης δεν υπάρχει τόση πόλωση και παντελής απουσία συναίνεσης. Πουθενά επίσης δεν εμφανίζεται τέτοια κρίση αξιοπιστίας των κομμάτων, με αποτέλεσμα η πλειονότητα των πολιτών να επιλέγει με κύριο κριτήριο το μη χείρον.

Η τελευταία επισήμανση μάς οδηγεί σε εκείνα που ξέρουμε ότι δεν γνωρίζουμε, καθώς οι ψηφοφόροι είτε επιλέγουν πρωτίστως αρνητικά είτε αποστασιοποιούνται μαζικά, κάνοντας έτσι κάθε εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος να είναι σχεδόν αδύνατη. Επιπροσθέτως, οι δημοσκοπήσεις αποκλίνουν η μία από την άλλη με την αξιοπιστία πολλών από αυτές να βρίσκεται στο ναδίρ. Έτσι, οδηγούμαστε στις ευρωεκλογές με πλήθος αναπάντητων ερωτημάτων τόσο διότι το τοπίο είναι θολό όσο και διότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα εργαλεία για να φωτιστεί.

Παρ' όλα αυτά μοιάζει να έχουν διαμορφωθεί τάσεις οι οποίες φωτίζουν πιθανότητες για το τι μπορεί να συμβεί. Φυσικά, κάθε πιθανότητα έχει τα σοβαρά ερωτηματικά της.

Πρώτον, για τα δύο κόμματα που κυβερνούν, μπορεί να εκτιμηθεί πως τα αθροιστικά τους ποσοστά θα μειωθούν αισθητά. Πόσο; Τούτο είναι άγνωστο. Η ΝΔ θα πληρώσει το κόστος της απουσίας ενός μεταρρυθμιστικού αφηγήματος, που να συνοδεύεται από μεταρρυθμιστικές πρακτικές.

Δεύτερον, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν κάνει τις χειρότερες δυνατές προεκλογικές εκστρατείες. Αυτό θα έχει ένα μη αμελητέο κόστος. Πόσο; Τούτο είναι επίσης άγνωστο.

Τρίτον, ο ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως ο ίδιος ο Τσίπρας, ειδικά με την παρουσία του στο ευρωπαϊκό ντιμπέιτ θα ωφεληθεί. Πόσο; Και αυτό είναι άγνωστο. Ούτε τα ποσοστά του είναι προβλέψιμα σε σχέση με εκείνα του 2012, ούτε η όποια διαφορά του από την πτωτική ΝΔ.

Τέταρτον, η Χρυσή Αυγή (και εδώ ενδεικτική είναι η επίδοση Κασιδιάρη στον Δήμο της Αθήνας) θα εμφανίσει αξιόλογα ποσοστά τροφοδοτούμενη από οργισμένους ψηφοφόρους του, που στην πλειονότητά τους απορρίπτουν την ιδεολογία του κόμματος. Η διαχρονικά αντιφατική στάση της ΝΔ και γενικότερα οι σπασμωδικές ενέργειες της κυβέρνησης, εξελίχθηκαν σε δώρο στο ακραίο αυτό κόμμα.

Πέμπτον, η υπερέκθεση του «Ποταμιού» στην τηλεόραση ανέκοψε τη δυναμική του. Ενώ η μετριοπαθής ΔΗΜΑΡ με τον ευπρεπή Κουβέλη δοκιμάζεται.

Έκτον, η πολιτική επιλογή της αποχής θα είναι σημαντική, αλλά η ακριβής έκτασή της είναι ένα ακόμη άγνωστο δεδομένο.

Ένα πάντως είναι βέβαιο, εφόσον συμβούν τα παραπάνω: Η επόμενη ημέρα σε ένα επίπεδο, εκείνο του πολιτικού τοπίου, θα είναι διαφορετική από τη σημερινή. Σε ένα άλλο επίπεδο όμως, εκείνο της κρίσης του κομματικού συστήματος, θα είναι ίδια όπως σήμερα. Διότι, όπως και να έχουν ψηφίσει οι πολίτες, η δυσπιστία τους προς όλους θα παραμείνει στα ύψη. Μπορεί όμως ένα τόσο αναξιόπιστο κομματικό σύστημα να διαχειριστεί την πιο βαθιά κρίση του τόπου ;
 

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

ΚΟΜΜΕΝΗ Η ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ !...


Την ψήφο του μπορεί να τη δώσει ο καθένας όπου κρίνει σκόπιμο. Αυτό είναι και το μεγαλείο της Δημοκρατίας. Η ελευθερία του να επιλέγεις, δίχως υπαγόρευση και δίχως καταναγκασμό.
 
Όμως, όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται εν όψει του β΄ γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών με αντικείμενο τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής ευτελίζουν την ποιότητα της Δημοκρατίας που υπάρχει σε αυτόν τον τόπο.
 
Η Χρυσή Αυγή είναι ένα υπερεθνικιστικό, ακροδεξιό μόρφωμα, το οποίο ελάχιστο σεβασμό τρέφει στους δημοκρατικούς θεσμούς. Είναι ένα κόμμα του οποίου η μισή ηγεσία είναι προφυλακισμένη και υπόδικη, αντιμετωπίζοντας βαριές κατηγορίες από τον μισό ποινικό κώδικα. Έτσι, λοιπόν, όταν οποιοδήποτε κόμμα του λεγόμενου συνταγματικού τόξου, είτε, πρότινος, από τα υπόγεια του Μαξίμου, είτε, πλέον, από την Αριστερά, επιχειρεί να αλιεύσει τους ψηφοφόρους αυτού του ακραίου και βίαιου μορφώματος, ελάχιστη υπηρεσία προσφέρει στους δημοκρατικούς θεσμούς του τόπου. Το μόνο που καταφέρνει είναι να απενοχοποιεί την ψήφο που δόθηκε στη Χρυσή Αυγή κατά τον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών ή σε οποιαδήποτε άλλη εκλογική αναμέτρηση.
 
Συνιστά επιχείρημα ότι όσοι ψήφισαν τη Χρυσή Αυγή δεν είναι απαραίτητα νεοναζιστές, και ότι πλέον μπορούμε να τους ζητήσουμε να διοχετεύσουν τις λεγόμενες «αντιμνημονιακές» τους διαθέσεις ή απόψεις μέσω ενός επίσης αντιμνημονιακού, πλην αριστερού σχήματος ; Συνιστά λόγο ικανό και αρκετό για ένα κόμμα που λυσσαλέα αντιστέκεται σε όσα πρεσβεύει η ακροδεξιά να επιχειρεί τη νομιμοποίηση της προσπάθειας αλίευσης ψήφων μέσω του τρόπου αυτού ; Προφανώς όχι.
 
Συνιστά όμως άκρατο κυνισμό και ψηφοθηρία του αίσχιστου είδους. Τόσο απλά. Είναι πολύ απλά αδιανόητο μια παράταξη που έχει τόσο υποφέρει από δεκαετίες διώξεων, φυλακίσεων και εκτοπίσεων να προσβλέπει σήμερα, ή τουλάχιστον να εμφανίζεται ότι προσβλέπει, στην ακροδεξιά ψήφο…
 
Τι θα γίνει αυτή η ψήφος ; Ας κάνει ό,τι θέλει και ας γίνει ό,τι θέλει. Τούτο όφειλε να μην είναι καν θέμα για ένα αριστερό κόμμα ή για οποιοδήποτε δημοκρατικό κόμμα. Στη Δημοκρατία ο καθένας ρίχνει την ψήφο του και μετά αντιμετωπίζει τα επίχειρα των επιλογών του. Αυτή είναι και η ειδοποιός διαφορά με το συγκεκριμένο πολίτευμα και εκεί έγκειται η αξία του. Δεν υπάρχουν «παραπλανημένοι ψηφοφόροι». Ουδείς δικαιούται σήμερα να υποστηρίξει ότι «δεν γνώριζε» ή ότι «παραπλανήθηκε»…
 
Δεν αντιλαμβάνονται όσοι επιχειρούν να αλιεύσουν την ακροδεξιά ψήφο ότι έτσι επικροτούν και νομιμοποιούν πολιτικά τον τρόπο με τον οποίο εκφράστηκαν οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών; Δεν αντιλαμβάνονται ότι δημιουργούν ένα κακό, ένα κάκιστο, προηγούμενο για τα πολιτικά πράγματα του τόπου ;
 
Ας μην γελιόμαστε. Όσο μένος ή μίσος κι αν τρέφει κανείς κατά της οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε σε αυτόν τον τόπο στη διάρκεια των ετών του μνημονίου, δεν δικαιολογείται καθ’ οιονδήποτε τρόπο να ενισχύει την πορεία, τις μεθόδους και την ιδεολογία μορφωμάτων όπως η Χρυσή Αυγή.
 
Τις απόψεις αυτές τις έζησε ο τόπος μας και του κόστισαν ακριβά. Τις έζησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στην Κατοχή από τους ναζιστές και τις ξανάζησε στη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας των συνταγματαρχών. Στερήθηκε την ελευθερία του, την κυριαρχία του, την αξιοπρέπειά του και θρήνησε χιλιάδες θύματα.
 
Μπορεί ένα τμήμα της Αριστεράς να προσδοκά σήμερα την αναρρίχησή του στην εξουσία, όμως είναι αδιανόητο στην προσπάθειά του αυτή να ποδοπατήσει ιερά και όσια. Έλεος πια, κι ας κάνουν, όσοι ψήφισαν τη Χρυσή Αυγή, ό,τι τους φωτίσει η κούτρα τους…
 

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

ΠΑΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ "ΜΑΓΚΑ" !...


Αυτός και το, πανθομολογούμενα, ακροδεξιό και ανίκανο επιτελείο του, έπαιξαν τον, καθοριστικά, αρνητικό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα για τη Ν.Δ., του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών.
 
Με τις επιλογές τους στην Αθήνα, την Αττική και τη Μακεδονία ανέστησαν ψοφίμια και έφεραν τα χειρότερα αποτελέσματα, για τη Δεξιά, μεταπολιτευτικά !
 
Η πολιτική τους συμπεριφορά εκπέμπει, πέρα από προχειρότητα και παλαιοκομματούρα του κερατά, κι έναν, ολοφάνερο, πανικό, που, κάθε άλλο, παρά προσελκύει ψήφους.
 
Ο Σαμαράς πάει να κάνει τον Τσίπρα "μάγκα", κάνοντας κάθε τι, για να του δώσει αξία και δείχνοντας στο λαό, πόσο τον φοβάται : η εικόνα που λαμβάνει ο μέσος ψηφοφόρος της επόμενης Κυριακής, είναι πως ο Αντωνάκης έχει την ήττα του σίγουρη και, πλέον, παίζει τα ρέστα του...
 
Πέρα από τις ανούσιες και τετριμμένες αντιπαραθέσεις του, έχει αποδοθεί και σε μια ακατάσχετη, έως εκνευριστική παροχολογία, τάζοντας "πετραχήλια στους λαγούς" και "παντεσπάνι στους νηστικούς", με προεκλογικές φιέστες ανάλογες, αν όχι μεγαλύτερες, των περιβόητων "Ζαππείων" !
 
Ένας "Αντωνάκης" στα όλα του !...

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

ΑΛΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΠΟΤΑΜΙ" !...

ΚΟΜΠΟΓΙΑΝΝΙΤΙΣΜΟΣ !...


Ο ερασιτεχνισμός - στην ουσία κομπογιαννιτισμός - της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, έφτασε στο ζενίθ του, την ώρα που θάπρεπε, κανονικά, να περιοριστεί, μέχρι εκλείψεώς του.
 
Δύσκολα μπορεί κανείς να βγάλει από τον "ψαγμένο" παρατηρητή των εξελίξεων την αμφιβολία, για το "...αν αυτοί, θέλουν τελικά, να κυβερνήσουν..." !
 
Ο Τσίπρας θέλει και μετατρέπει τις ευρωεκλογές της Κυριακής σε "Δημοψήφισμα για το Μνημόνιο", προκαλώντας σειρά ερωτηματικών, όπως :
 
1. Που πήγε το 3 κάλπες 1 μήνυμα ; Στο πρώτο γύρο αυτό που καταγράφηκε πανελλαδικά - και στην Αθήνα - κάθε άλλο παρά αντιμνημονιακή ψήφος ήταν...
 
2. Τώρα το θυμήθηκε το Δημοψήφισμα για το Μνημόνιο ; ΄Οταν το πρότεινε ο Παπανδρέουυ το 2011, τι έκανε αυτός κι ο ΣΥΡΙΖΑ ; Μήπως ευθυγραμμίστηκε με όλους τους αντιδραστικούς κύκλους και φορείς στην Ευρώπη και την Ελλάδα ;
 
3. Τι νόημα έχει τώρα μια θέση για τα Μνημόνια ; Και εναντίον να είμαστε - που είμαστε - ποιο το αποτέλεσμα ; ΄Ετσι κι αλλιώς, απ΄ ό,τι φαίνεται τελειώνουν...
 
4. Μήπως, όμως, υπάρχει κάτι άλλο ; Μήπως ο Τσίπρας κι ο ΣΥΡΙΖΑ μια αποτυχία στο πέρασμα της δημοψηφισματικής στάσης στην κάλπη της Κυριακής, τη χρησιμοποιήσουν, για άλλοθι στις δικές τους αβαρίες, σχετικά με το κυβερνητικό τους πρόγραμμα ;
 
Μήπως, εκτός από ερωτήματα και διλήμματα, οι της Κουμουνδούρου πρέπει να δώσουν και κάμποσες απαντήσεις ?...

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ !...


Κυριακή 18//5/2014. Ωρα 20.30.

Με βάση τα exit-polls και τα πρώτα - σκόρπια - αποτελέσματα, ένα αρχικό συμπέρασμα προκύπτει, χωρίς πολλές-πολλές δυσκολίες : οι υποψήφιοι, οι προερχόμενοι από το χώρο του ΠΑΣΟΚ και οι ψηφισθέντες από τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ και γενικότερα της Κεντροαριστεράς, πάνε καλύτερα από κάθε άλλον και φαντάζουν οι μεγάλοι νικητές του πρώτου γύρου των Αυτοδιοικητικών εκλογών !!!
 
Υπάρχει μία ευχάριστη έκπληξη, λοιπόν, σε πλήρη αντίθεση με την δημοσκοπική κατάσταση του κόμματος του κ. Βενιζέλου...
 
Τα πρόσωπα, συνεπώς,  παίζουν τον καθοριστικό ρόλο. Νομίζω, πως καταλαβαινόμαστε !...

Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Ε, ΡΕ, ΨΕΥΤΑΡΕ !...


Από ποιο δημοψήφισμα, για "μέσα ή έξω από το ευρώ", μας τσαμπουνάς, πως μας έσωσες, ρε αθεόφοβε Βενιζέλο ; Πότε ο Παπανδρέου έβαλε τέτοιο ερώτημα ;
 
Το ζήτημα που προσπάθησε να βάλει στην κρίση του ελληνικού λαού ήταν η νέα, τότε, δανειακή σύμβαση και το νέο μνημόνιο... Αυτό ήταν, ρε ψεύταρε !
 
Το άλλο, το πραγματικά επικίνδυνο, τόβαλαν οι Μερκελοσαρκοζήδες, για να δείξουν την, τάχα, επικινδυνότητα του Παπανδρέου...
 
Και γιατί το δημοψήφισμα για το "ναι ή όχι στη δανειακή σύμβαση" να είναι κακό, ενώ η δική σου πρόταση, για ψήφιση από 180 βουλευτές ήταν καλή και ακίνδυνη ; ΄Ηταν σίγουρο, πως θα ψήφιζαν, τότε, οι νεοδημοκράτες ; ΄ Ηταν σίγουρο πως θα ψήφιζε ο Σαμαράς, που τάδινε όλα στον "αντιμνημονιακό" αγώνα, μόνο και μόνο, για να ρίξει τον Παπανδρέου ;
 
Σ΄ αυτό τον είχαν δεσμεύσει και τον καθοδηγούσαν, οι πάτρωνές του στην Ε.Ε. - η Διεθνής της Δεξιάς - δηλαδή, για να φάει και να σπιλώσει πολιτικά, τον Πρόεδρο της Σοσιαλιστικης Διεθνούς.
 
Και σ΄ αυτόν τον σχεδιασμό τους, ενέταξαν και σένα, που λύσαγες, για οφίτσια και Προεδρίες.
 
Τέλος, για τα παραμύθια σου, ότι σου ζήτησε ο Παπανδρέου να κάνεις το ένα ή το άλλο, γίνεσαι γελοίος : ο Παπανδρέου σου ζήτησε να τον υπονομεύσεις και να τον ρίξεις ; Αυτός σου ζήτησε να βάλεις τα μαντρόσκυλά σου, (Λιτζέρηδες, Καϊλήδες, Γρηγοράκηδες κλπ, κλπ...), να βγαίνουν να τον βρίζουν δημόσια και να του ζητάνε να παραιτηθεί ; Ε, ρε ψεύταρε ?...

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

ΠΡΟΕΔΡΕ, ΒΓΕΣ ΚΑΙ ΠΕΣ ΤΑ, ΟΛΑ !...



l O Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ στο βιβλίο του που μόλις κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, με τίτλο «Stress Test», περιγράφει ότι κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στην Ευρώπη επισκέφθηκε το νησί Σιλτ, στη Βόρεια Θάλασσα, για να συναντήσει τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών.
 
Εκεί, υποστηρίζει, ότι ο Σόιμπλε του δήλωσε ότι «…υπάρχουν πάρα πολλοί στην Ευρώπη οι οποίοι συνεχίζουν να νομίζουν ότι είναι εύλογη, ακόμα και επιθυμητή, η στρατηγική να διωχθούν οι Έλληνες εκτός της Ευρωζώνης…».
 
Σύμφωνα με τον τέως υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ η σκέψη του  Σόιμπλε ήταν ότι με την Ελλάδα εκτός, η Γερμανία θα μπορούσε να διαθέσει την οικονομική στήριξη που χρειαζόταν η Ευρωζώνη, αφενός διότι ο γερμανικός λαός δεν θα εκλάμβανε τη βοήθεια προς την Ευρώπη ως στήριξη των Ελλήνων, αφετέρου γιατί η ελληνική έξοδος θα τρομοκρατούσε αρκετά την Ευρώπη για να προχωρήσει σε ένα ισχυρότερο τείχος προστασίας.
 
«Βρήκα το επιχείρημα τρομακτικό» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γκάιτνερ.
 
l Στο μεταξύ, χθες Τρίτη ο Βενιζέλος σε συνέντευξη που παραχώρησε στην τηλεόραση του Alpha και στην Σοφία Παπαϊωάννου, ανέφερε, μεταξύ άλλων και τα εξής:
 
«…Όταν πήγα στο υπόγειο του ξενοδοχείου στο Βρότσλαβ της Πολωνίας, με το φίλο μου τον κ. Βόλφκανγκ Σόιμπλε, το Σεπτέμβριο του 2011, πριν συμφωνήσουμε με το δεύτερο πρόγραμμα, και μου είπε ο άνθρωπος με πολύ μεγάλη ευγένεια «μήπως πρέπει να μετατρέψουμε το πρόγραμμα σε ένα πρόγραμμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ…«
 
« Και ο κύριος Άσμουσεν που τον συνόδευε τότε ως συνεργάτης του -εμένα με συνόδευε ο κύριος Ζανιάς- είπε «έχουμε και το σχέδιο έτοιμο, θα μπορεί να παίρνει ο κάθε πολίτης 50–100 ευρώ την εβδομάδα από τα μηχανήματα τα τραπεζικά, θα υπάρξει μία ομαλή έξοδος»».
 
Από τα λεγόμενα του Βενιζέλου είναι ξεκάθαρο ότι ήδη από το 2011 η Γερμανία είχε συντάξει αναλυτικό σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, το οποίο περιελάμβανε και πλάνο για τον περιορισμό κίνησης κεφαλαίων, ώστε να αποφευχθεί η φυγή καταθέσεων (bank run).
 
l Με βάση τα παραπάνω γεγονότα κι όχι μόνο, εκείνο που έχει, σήμερα, την υπέρτατη σημασία και αξία, δεν είναι το να κάνουμε κριτική και καταγγελίες κατά των Γερμανών, ούτε, καν, να περιλάβουμε, όπως τους πρέπει και του αξίζει, τους ηλίθιους, που υποστήριζαν και υποστηρίζουν, πως ο Γ. Παπανδρέου είχε τη δυνατότητα (!) να διαπραγματευτεί …σκληρά και δεν το έκανε.
 
Αυτό που πρέπει να μάθει ο ελληνικός λαός είναι οι λεπτομέρειες του ΕΚΒΙΑΣΜΟΥ, που οδήγησαν τον εκλεγμένο πρωθυπουργό της χώρας να παραιτηθεί τον Νοέμβριο του 2011 !
 
Πρόεδρε, βγες και πες τα όλα και κυρίως, αποκάλυψε ποιοι ήταν εκείνοι (ξένοι και ντόπιοι), που σου μετέφεραν, εκείνον τον Οκτώβρη, τον ωμό εκβιασμό «…ή παραιτείσαι ή μπαίνει σε υλοποίηση το σχέδιο του Σόϊμπλε, για το πέταγμα της Ελλάδας από την Ευρωζώνη…» !
 
Βγες και πες την αλήθεια και ξεμπρόστιασε τους εκβιαστές και τους πραγματικούς προδότες !!!
 

Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

ΟΙ ΣΥΝΟΜΩΤΕΣ !...


«Τα όσα αποκαλύπτουν οι Financial Times για την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα το 2011, είναι πρωτοφανή και αποτελούν μια ευθεία εξωτερική παρέμβαση για να ανατραπεί μια εκλεγμένη δημοκρατικά κυβέρνηση, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - Παπανδρέου.

Είναι ηθικά και πολιτικά αναγκαίο να μας πουν, αυτοί που φέρονται ότι έκαναν τις μυστικές διαπραγματεύσεις με τον Μπαρόζο, τι συζήτησαν, τι συμφώνησαν και αν όλα αυτά αληθεύουν».

Μιχάλης Καρχιμάκης

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Η ΕΝΤΟΛΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ !...

ΝΑ... ΤΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝΕΙ, ΛΟΙΠΟΝ !...


Οι μυστικές συνεννοήσεις με τον Μπαρόζο και τις άλλες διεξιούρες των Βρυξελλών, που μεθόδευσαν την πραξικοπηματική καρατόμηση του εκλεγμένου πρωθυπουργού της Ελλάδας, ενώνει το Σαμαρά και το Βενιζέλο, όπως αποδεικνύεται με στοιχεία και γεγονότα !
 
Στις αποκαλύψεις των Finacial Times, οι δυο λεχρίτες της πολιτικής αποκαλύπτονται πλήρως και ο βρώμικος ρόλος τους τίθεται, πλέον, στην κρίση του ελληνικού λαού, εν όψει και των επερχόμενων εκλογών.
 
Τα συνεταιράκια της μηχανοραφίας και της προδοσίας, της ψευτιάς και του αμοραλισμού, θέλουν να το παίξουν και "σωτήρες", πανάθεμά τους !...

ΔΗΜΟΣΚΟΠΙΚΑ "ΣΦΑΛΜΑΤΑ" ΣΕ ΡΕΥΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ !...


«Θύμα» του ρευστού πολιτικού τοπίου και το «αποτύπωμα» των δημοσκοπήσεων, μόλις μια εβδομάδα πριν από τον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών και δύο εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές.
 
Oι μεγάλες αποκλίσεις στις προβλέψεις, η διαμάχη για τις αρνήσεις στις τηλεφωνικές έρευνες, φέρνουν στο προσκήνιο μια έντονη πολιτική διελκυστίνδα για τα ποσοστά σε όλα τα επίπεδα: για την πρώτη θέση, η NΔ και ο ΣYPIZA εναλλάσσονται στη σειρά, την ώρα που εμφανίζονται έρευνες με εξωπραγματικές αποκλίσεις, ενώ τα μικρότερα κόμματα υφίστανται... «σκοτσέζικο ντους» σε ό,τι αφορά στις επιδόσεις τους.
 
Ηταν θέμα χρόνου η υπόθεση να πάρει και πολιτικές διαστάσεις, με τον ΣYPIZA να αμφισβητεί την εικόνα της ισοδυναμίας με τη NΔ που καταγράφουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις. Mάλιστα, ο εκπρόσωπος του ΣYPIZA Π. Σκουρλέτης ζήτησε να δημοσιοποιείται μαζί με τα γκάλοπ και το ποσοστό των πολιτών που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην έρευνα, όταν τους ζητήθηκε.
 
Διαφωνίες αναλυτών
H διαφωνία υφίσταται και σε επίπεδο αναλυτών καθώς ο επικεφαλής της V-PRC, Xρ. Bερναρδάκης, επιμένει ότι το ποσοστό των αρνήσεων είναι μεγάλο και δεν επιτρέπει ασφαλείς μετρήσεις, καθώς το κοινό που απαντά στις ερωτήσεις είναι τέτοιο που διαμορφώνει μονόπλευρα τις τάσεις που καταγράφονται. Δεν συμμερίζονται όλοι τις εκτιμήσεις αυτές, καθώς άλλοι αναλυτές εκτιμούν ότι τα ποσοστά αρνήσεων δεν είναι σε μεγάλη απόκλιση με ό,τι συνέβαινε στο πρόσφατο παρελθόν και πως η αναπλήρωση αυτών που δεν δέχονται να απαντήσουν γίνεται με τρόπο που να μην αλλοιώνεται η τελική εικόνα.
 
Ολοι πάντως συμφωνούν ότι οι δημοσκοπήσεις όχι μόνο δεν μπορούν να προβλέψουν το αποτέλεσμα -«μόνο από τύχη αυτό μπορεί να συμβεί και μόνο στα exit-poll θα έχουμε σχετικά καλή εικόνα», υποστηρίζει ερευνητής μεγάλης εταιρείας-, αλλά αδυνατούν να «φωτογραφίσουν» με ακρίβεια και την τρέχουσα κατάσταση.
 
Eνδεικτικά, αναφέρουν το πρόβλημα των διλημμάτων για την ευρωκάλπη. «Στις τελευταίες εκλογές του 2012, υπήρξε καθοριστικό δίλημμα, το μέσα ή έξω από το ευρώ, που κυριάρχησε και έδωσε μια εικόνα», μας λέει ο ίδιος ερευνητής. «Σήμερα ποια είναι τα διλήμματα που κυριαρχούν; Eκτός από αυτά των δυο μεγαλύτερων κομμάτων, έχουμε και το δίλημμα Bενιζέλου, οπότε η διάχυση απόψεων είναι ακόμα μεγαλύτερη».
 
Η «πρώτη κυριακή»
Yπάρχει επίσης και ο παράγοντας «πρώτη Kυριακή», δηλαδή οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές που θα παίξουν έναν ιδιότυπο ρόλο στην τελική έκβαση της ευρωκάλπης. O Στρ. Φαναράς θεωρεί ότι οι εντυπώσεις του πρώτου γύρου μπορεί να ωθήσουν τους ψηφοφόρους σε τακτική ψήφο εξισορρόπησης των εντυπώσεων στις ευρωεκλογές, καθώς το εκλογικό σώμα ναι μεν θέλει την πολιτική σταθερότητα αλλά δεν επιθυμεί και την ακύρωση των εναλλακτικών λύσεων που διαθέτει.

Aς σημειωθεί ότι την επομένη της δημοσκόπησης της METRON, που εμφάνισε τη NΔ να προηγείται ελάχιστα του ΣYPIZA και την «Eλιά» σε πτώση, εγέρθηκαν οι ενστάσεις από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τέθηκε το δίλημμα από τον Eυάγγ. Bενιζέλο για την αποχώρηση από την κυβέρνηση, εφόσον δεν πάει καλά η «Eλιά».
Εξαιρετικά υψηλό το ποσοστό της «μη ανιχνεύσιμης ψήφου»
Οι πολίτες που ερωτώνται στις έρευνες «δεν έχουν τι να πουν, δεν ξέρουν ακόμα τι θα κάνουν» Στις συζητήσεις μας με τους εκπροσώπους των εταιρειών επιχειρήσαμε να διακρίνουμε τον βαθμό δυσκολίας των όποιων προβλέψεων και να καταγράψουμε τους κυριότερους παράγοντες της αβεβαιότητας.
 
Oι αναποφάσιστοι
Παρά τις αποκλίσεις στον τρόπο των μετρήσεων, είναι φανερό ότι το ποσοστό της «μη ανιχνεύσιμης ψήφου» παραμένει εξαιρετικά υψηλό, όπως καταγράφεται και στις τρεις τελευταίες δημοσκοπήσεις που δημοσιοποιήθηκαν. Στις δυσκολίες αυτές προστίθενται και οι εμπειρίες από τις τελευταίες εκλογές, όταν από τα exit-polls αναδείχτηκε πως ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους του 2012 αποφάσισε την τελευταία εβδομάδα τι θα επιλέξει.
 
H αποχή
Πού θα φτάσει αυτή τη φορά; Στις εκλογές του Iουνίου 2012 δεν προσήλθαν στην κάλπη τέσσερις στους δέκα πολίτες. Στις ευρωεκλογές του 2009 τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα, η αποχή άγγιξε το 50%. Kανείς δεν μπορεί να προβλέψει αυτή τη φορά την αποχή και πώς θα εκδηλωθεί στους δύο γύρους. Eνα είναι σίγουρο: Ένα αρνητικό ρεκόρ αποχής θα έχει δραματικές και απρόβλεπτες επιπτώσεις στις επιδόσεις όλων των κομμάτων.
 
Σαθρό πολιτικό περιβάλλον
Yπάρχουν παράμετροι που αναδεικνύονται κάθε μέρα και αποσταθεροποιούν τις όποιες μετρήσεις και προβλέψεις. O Θ. Γεράκης της MARC σημειώνει, λόγου χάρη, τη δυσκολία μέτρησης ενός κόμματος, της «Xρυσής Aυγής», με τους ηγέτες και βουλευτές στη φυλακή, ή στη Bουλή με χειροπέδες. Ή ακόμα τη δυσκολία πρόβλεψης της δυναμικής για το «Ποτάμι», που έχει ζωή μόλις λίγων εβδομάδων.
 
Πόλωση και μικρά κόμματα
Hδη τόσο η NΔ όσο και ο ΣYPIZA πολώνουν το κλίμα, προβάλλοντας ταυτόχρονα τους αρχηγούς τους ως ισχυρά χαρτιά. Tα διλήμματα «σταθερότητα ή περιπέτειες», «Mέρκελ ή ΣYPIZA» φορτίζονται ιδιαίτερα από τις τελευταίες διλημματικές παρεμβάσεις της «Eλιάς», καθώς επαπειλείται, λόγω του αποτελέσματος, και το ενδεχόμενο να έρθουν οι εθνικές εκλογές ακόμα πιο κοντά. Tο θέμα είναι αν αυτά τελικά θα κυριαρχήσουν στην πορεία προς τις κάλπες ή οι ψηφοφόροι θα προτιμήσουν ένα άλλο από τα 43 κόμματα που συνολικά κατεβαίνουν στις ευρωεκλογές στη χώρα μας.

H NΔ πάντως και ο Aντ. Σαμαράς ρίχνουν το βάρος τους στη σημασία της «κυβερνησιμότητας» της χώρας, ενόψει της κρίσιμης συνέχειας για την οικονομία και το χρέος, την ώρα που ο ΣYPIZA προσπαθεί να υπερκεράσει τα «αυτογκόλ» της τελευταίας περιόδου, επιχειρώντας να σταθεροποιήσει τον πήχυ για το πότε θα ζητήσει εθνικές εκλογές, χωρίς όμως και εδώ να υπάρχει ομοθυμία στο εσωτερικό του.

Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τις επιλογές των πολιτών, με μια αβεβαιότητα και μια βεβαιότητα: Aπό τη μια οι πολίτες που ερωτώνται στις έρευνες «δεν έχουν τι να πουν, δεν ξέρουν ακόμα τι θα κάνουν» κατά την εκτίμηση συνομιλητή μας ερευνητή. Aπό την άλλη, διαμορφώνεται η βεβαιότητα ότι η ψήφος τους στις εκλογές θα είναι καθοριστική για τις πολιτικές εξελίξεις της επόμενης ημέρας.
 

Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΣΑΝ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ !...



Στο προεκλογικό "σποτ" της Νέας Δημοκρατίας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ εμφανίζεται να δηλώνει πως “οι Έλληνες βλέπουν το φως στο τέλος του τούνελ”.

Ο Μπάρακ Ομπάμα, βέβαια, δεν δήλωσε ποτέ κάτι τέτοιο.

 Όπως αποκαλύπτει το ThePressProject στο προεκλογικό σποτ της ΝΔ είναι πολλά αυτά που θα μπορούσε να σχολιάσει κανείς. Ιδιαίτερα, στα όσα φέρεται να δηλώνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ για την χώρα, και μάλιστα πολύ πριν το πρωτογενές πλεόνασμα και την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές.

Στο νεοδημοκρατό "σποτ"', λοιπόν, ο Ομπάμα εμφανίζεται να δηλώνει αισιόδοξος πως οι Έλληνες έχουν αρχίσει πια “να βλέπουν φως στο τέλος του τούνελ”.

Ανατρέχοντας, ωστόσο, στις πραγματικές δηλώσεις του Μπάρακ Ομπάμα, κατά την επίσκεψη του Αντώνη Σαμαρά στις ΗΠΑ τον Αύγουστο του 2013, ανακαλύπτει κανείς πως τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι και ο Ομπάμα δεν δήλωσε ποτέ αυτό που του αποδόθηκε.

Αντίθετα, οι δημιουργοί του σποτ, με μακρά εμπειρία ως φαίνεται στο «μοντάζ», έκοψαν μια φράση του προέδρου των ΗΠΑ, ενώ ολόκληρη η πρότασή του είχε τελείως διαφορετικό περιεχόμενο.
Το, σωστό, κείμενο (απομαγνητοφώνηση) των δηλώσεων των Ομπάμα και Σαμαρά, από το βίντεο στο επίμαχο σημείο, είναι περίπου στο 2ο λεπτό και ολόκληρη η πρόταση που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι η εξής :

"And I think Prime Minister Samaras is committed to taking the tough actions that are required, but also, understandably, wants to make sure that the Greek people see a light at the end of the tunnel...".
Στα ελληνικά, «...και πιστεύω πως ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είναι αποφασισμένος να προχωρήσει στις «σκληρές» ενέργειες που απαιτούνται, και φυσικά πως επιθυμεί να διασφαλίσει πως οι Έλληνες θα δουν το φως στην άκρη του τούνελ».

Καμία σχέση, δηλαδή !

Για το τέλος, έχει ενδιαφέρον πως λίγο πιο πριν ο Μπάρακ Ομπάμα, στη δήλωσή του, είχε προχωρήσει σε κριτική στην πολιτική της άγριας λιτότητας που επιβλήθηκε στην χώρα, αναφέροντας πως δεν είναι σημαντικό μόνο να εξυγιανθούν τα δημοσιονομικά της Ελλάδας, ώστε να μειωθεί το δημόσιο χρέος της, αλλά πως πρέπει να δοθεί έμφαση στην ανάπτυξη και την εργασία. «Γιατί γνωρίζουμε από την ιστορία πως οι χώρες με υψηλούς δείχτες εργασίας και αύξηση της παραγωγικότητας - οι πολίτες των οποίων νιώθουν πως η οικονομία της χώρας προχωράει μπροστά - περιορίζουν πολύ πιο εύκολα το χρέος τους, από εκείνες που οι πολίτες τους νιώθουν απελπισμένοι», δήλωνε χαρακτηριστικά.

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Η "ΤΣΟΝΤΑ" !...

 
 
Βενιζέλος : Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ούτε τσόντα ούτε ουρά !
Μπράβο, ρε Βαγγέλη, έτσι σε θέλουμε !...

Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

ΤΑ ΜΙΣΘΑΡΝΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ !...

Ο ΤΕΛΕΙΩΜΈΝΟΣ !...

 
Οι παροιμίες (σοφίες του λαού…), είναι γνωστές : «το μυρμήγκι όταν θέλει να εξαφανιστεί, βγάζει φτερά…» και «η γίδα, όταν θέλει ξύλο, τρίβεται στη γκλίτσα του τσοπάνη…».
 
Υποθέτω πως το τελευταίο ισχύει και για τα βόδια…
 
Ο τελειωμένος γυρνάει και περιφέρει τον πόνο του στα κανάλια της Διαπλοκής και μ΄ αυτά που λέει, σιγουρεύει, περισσότερο, το φτύσιμό του στις επερχόμενες ευρωεκλογές.
 
Αν το 2007 είχε γίνει αυτός αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θάχε, λέει, κερδίσει τον Καραμανλή, (ενώ ο Παπανδρέου έχασε…) και θάταν άλλη η ιστορική πορεία της …χώρας !
 
Για καμαρώστε, ρε, έναν εγγυητή της Δημοκρατίας και της σταθερότητας !...