Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

ΞΑΝΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !...


Σε μια πανηγυρική δικαίωση των ιδεών, αλλά και της πολιτικής δράσης του Γ. Παπανδρέου, κατέληξε το Παγκόσμιο Συνέδριο της Σοσιαλι-στικής Διεθνούς στο Καίηπ Τάουν της Ν. Αφρικής.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας επανεξελέγη Πρόεδρος της Διεθνούς, για μια ακόμα θητεία και μάλιστα παμψηφεί !

Όπως μεταδίδεται από τα διεθνή ΜΜΕ, ο Γ. Παπανδρέου μιλώντας στη συνεδρίαση υποστήριξε ότι τόσο από την Ευρώπη, όσο και διεθνώς, απουσιάζει η πολιτική βούληση για να προχωρήσει σε προοδευτικές αλλαγές. Ο πρώην πρωθυπουργός, είπε ότι ο ίδιος πάλεψε για αλλαγή και πως η αδράνεια συνεχίζει να «σακατεύει» την παγκόσμια οικονομία.

«Είδα τον ιδεολογικό δογματισμό, τις λανθασμένες υποθέσεις και τα ειδικά συμφέροντα που αντιπροσωπεύουν οι συντηρητικές δυνάμεις», ανέφερε και σημείωσε ότι «μια ολιγαρχία μερικών τραπεζιτών είναι σήμερα πιο ισχυρή από εκλεγμένες κυβερνήσεις, πρωθυπουργούς ή ακόμα και κράτη-έθνη».

Ο κ. Παπανδρέου είπε ότι τα τελευταία χρόνια, σε μια υπερσυντηρητική Ευρώπη, βρήκε συμπαράσταση από τις προοδευτικές, σοσιαλιστικές και δημοκρατικές δυνάμεις ανά τον κόσμο, οι οποίες κατανόησαν ότι ο αγώνας του ως πρωθυπουργού δεν ήταν για να επιβάλει την ύφεση ως σκοπό, αλλά ότι αυτή ήταν περισσότερο «μια δύσκολη αναγκαιότητα, σε ένα εχθρικό περιβάλλον, ώστε να δοθεί χρόνος και ελπίδα προκειμένου η Ελλάδα να κάνει βαθύτερες, αναγκαίες αλλαγές».

«Καθώς μια εθνική τραγωδία ξεπρόβαλε, πάλεψα για το λαό μου, μαζί με αυτόν. Απέναντι σε όλες τις αντιξοότητες, παραμείναμε ζωντανοί και περήφανοι», σημείωσε και υποστήριξε ότι οι αξίες που πρεσβεύει η ΣΔ μπορούν να επικρατήσουν και ότι με αυτές μπορούν να δημιουργηθούν, όχι μόνο στην Ελλάδα, βιώσιμες και δίκαιες κοινωνίες», είπε.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το παιχνίδι "απόδοσης ευθυνών" του ενός προς τον άλλο στην Ευρώπη είναι επικίνδυνο, υπονομεύει τη δημοκρατία, καλλιεργώντας εθνικισμό και φασισμό και πως ενώ ο καθένας ευθύνεται για την κατάσταση στη χώρα του, η προκατάληψη αποκρύπτει τα πραγματικά ζητήματα.

Αναφερόμενος στην περίοδο διακυβέρνησής του είπε ότι εφαρμόστηκαν σε τρία χρόνια περισσότερες μεταρρυθμίσεις από οποιαδήποτε άλλη εξελιγμένη χώρα και πως «εμείς οι σοσιαλιστές στην Ελλάδα κληρονομήσαμε τεράστιο έλλειμμα και χρέος από τη Δεξιά».

Ο κ. Παπανδρέου ανέφερε ότι ο λόγος που η προοδευτική εναλλακτική πρόταση δεν έχει καταφέρει να επικρατήσει παγκόσμια παρά τη σκληρότερη κρίση του καπιταλισμού από τη Μεγάλη Ύφεση, είναι ότι πολύ πιο δύσκολα εφαρμόζονται αυτές οι αλλαγές σε εθνικό επίπεδο σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία και συνεπώς, πρότεινε συνεργασία και συντονισμό.
«Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος φτιάχνει τους κανόνες της αγοράς και ποιοι επωφελούνται από αυτούς», είπε, για να σημειώσει ότι «εμείς είμαστε εκείνοι που πρέπει και μπορούν να ορίσουν τις αξίες που πρέπει να υπηρετούν οι αγορές».


Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στις προτάσεις της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και των κομμάτων-μελών της στην Ευρώπη για φόρο επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, ευρωομόλογα, ευρωπαϊκό οίκο αξιολόγησης, ένωση τραπεζών κτλ

Η φοροδιαφυγή και η μετακίνηση κεφαλαίων σε φορολογικούς παραδείσους αποτελεί ληστεία εις βάρος των πολιτών, επεσήμανε και τόνισε ότι η Ελλάδα υποφέρει από αυτή την πρακτική και πως εάν αυτό μόνο είχε αντιμετωπιστεί δεν θα χρειαζόταν πακέτο διάσωσης. Πρόσθεσε δε ότι παρά τις εκκλήσεις του προς την Ευρώπη, του G8, τους G20 και το τραπεζικό σύστημα, δεν έχουν κάνει τίποτα για να το αλλάξουν.

«Χρειαζόμαστε σωστές ρυθμίσεις της αγοράς και παγκόσμια διακυβέρνηση που θα προωθήσει νέο μοντέλο βιώσιμης, υγιούς ανάπτυξης», ανέφερε ο κ. Παπανδρέου, παραπέμποντας στις προτάσεις που έχει παρουσιάσει κατά καιρούς η Οργάνωση, ενώ υπογράμμισε ότι η σημερινή δημοκρατική πρόκληση είναι η ενδυνάμωση των πολιτών μέσω αναδιανομής δύναμης, γνώσης και δυνατοτήτων.

Αμέσως μετά την εκλογή του, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, απευθυνόμενος προς τους Συνέδρους, είπε τα εξής : «Ευχαριστώ όλους σας, όλους τους Συνέδρους, για την εκλογή μου ως Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. 

Η εκλογή αυτή, είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης στο πρόσωπό μου, στο έργο που έχει γίνει, αλλά και στο έργο που έχουμε μπροστά μας. Ένα έργο με το οποίο η Σοσιαλιστική Διεθνής, έχει ενεργό, παρεμβατικό λόγο και ρόλο στις εξελίξεις, σε μια κρίσιμη εποχή, που τα προβλήματα δεν περιορίζονται, δεν "χωράνε" στα όρια των εθνικών συνόρων. 

Είναι προβλήματα που αφορούν την παγκόσμια οικονομία, μια κρίση οικονομική που αγγίζει τους πάντες στον κόσμο, είναι προβλήματα που αφορούν την κλιματική αλλαγή, τις μεγάλες ανισότητες, τη συγκέντρωση πλούτου και εξουσίας στα χέρια λίγων, πέρα από τις δυνατότητες και τους ελέγχους των εθνικών θεσμών. 

Αυτή η σύνθετη πραγματικότητα, αναδεικνύει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την ανάγκη ισχυρότερης συνεργασίας μεταξύ όλων των προοδευτικών δυνάμεων, των προοδευτικών κομμάτων, των γυναικών, των νέων, για την αλλαγή αυτού του μοντέλου οικονομικής διαχείρισης που κυριαρχεί σήμερα παγκοσμίως. Για να μπορέσουμε απο κοινού, με αλληλεγγύη και με κατανόηση ο ένας για τον άλλον, όλες οι προοδευτικές δυνάμεις, να σφυρηλατήσουμε μια ισχυρή συμμαχία ώστε να προωθήσουμε τις προοδευτικές προτάσεις με δυναμισμό και αποφασιστικότητα.

Το γεγονός ότι σήμερα περισσότερα από 60 κόμματα ζητούν να γίνουν μέλη στην Οργάνωσή μας, δεν δείχνει απλώς το ενδιαφέρον τους για το έργο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, αλλά αναδεικνύει και τον δυναμικό ρόλο που διαδραματίζει όλο και περισσότερο η μεγαλύτερη πολιτική Οργάνωση της υφηλίου. 

Η Οργάνωσή μας, η Σοσιαλιστική Διεθνής, παραμένοντας σταθερή στις αξίες της δημοκρατίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης, στον αγώνα για την πράσινη ανάπτυξη, θα μεταρρυθμίζεται, θα προσαρμόζεται με σταθερότητα στις αρχές της στις απαιτήσεις των καιρών, ώστε να γίνει ακόμη πιο συμμετοχική, ακόμη πιο αποτελεσματική, ενισχύοντας τις δυνάμεις της, πολλαπλασιάζοντας τις δυνατότητες της. 

Θέλω να ευχαριστήσω και πάλι όλους τους Συνέδρους, γιατί πιστεύω ότι, αυτή η ψήφος εμπιστοσύνης με την επανεκλογή μου στη θέση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, είναι και μια ψήφος συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τον Ελληνικό λαό, ο οποίος τα τελευταία χρόνια δοκιμάζεται λόγω της κρίσης, αλλά βεβαίως και των αντιλήψεων που κυριαρχούν στην Ευρώπη, στη διεθνή σκηνή, για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που ταλανίζουν τους πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Είναι σίγουρα μια ψήφος αλληλεγγύης στους Έλληνες, αλλά και σε όλους τους λαούς που πλήττονται από την συντηρητική πολιτική που κυριάρχησε μετά από τη μεγάλη κρίση του 2008.

Μια συντηρητική πολιτική, που ακόμη δεν έχει κατανοηθεί πόσα προβλήματα, τεράστια προβλήματα έχει προκαλέσει σε μεγάλα κοινωνικά στρώματα, σε μεγάλους πληθυσμούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Μια πολιτική που δεν "φέρνει" λύσεις, την ώρα που απαιτείται επένδυση στον άνθρωπο, απαιτούνται επενδύσεις στην ανάπτυξη και μείωση των τεράστιων ανισοτήτων. Δεν απαντά στα πραγματικά προβλήματα, στις αιτίες που οδήγησαν στην κρίση, αλλά και στα προβλήματα που προκάλεσε η ίδια η κρίση.

Σας ευχαριστώ και πάλι και δεσμεύομαι να συμβάλω ουσιαστικά στη συνεργασία μας, στην οποία και προσβλέπω».

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

ΤΟ "ΤΕΛΟΣ ΑΚΙΝΗΣΙΑΣ" !...


ΓΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ !...


Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να οικοδομήσεις ένα αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος, που να καλύπτει πραγματικά τις βασικές ανάγκες του πληθυσμού.Ο πρώτος τρόπος είναι ο ουτοπικός ή αλλιώς, η μέθοδος Κάστρο. Αυτή η μέθοδος υποστηρίζει πως ο γενικός οικονομικός εξισωτισμός είναι η βάση για την κοινωνική ευημερία. Βέβαια, ιστορικά αποδείχθηκε πως εκτός από τις εκπτώσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα ούτε ευημερία έφερε ούτε πραγματική ισότητα. Μάλιστα, στις δόξες της, δημιούργησε και τραγελαφικά επεισόδια, με τον Κάστρο να προσπαθεί να δημιουργήσει μόνος του, διαβάζοντας κτηνιατρική και βιολογία, ένα νέο είδος αγελάδας που θα παράγει περισσότερο γάλα για τον λαό.

Η δεύτερη μέθοδος είναι η νεοφιλελεύθερη. Η μέθοδος αυτή υποστηρίζει πως η αγορά (δηλαδή χονδρικά, οι τραπεζίτες, οι παραγωγοί και οι καταναλωτές) είναι από μόνη της αρκετά σοφή και εάν την αφήσεις ελεύθερη, χωρίς κοινωνικο-πολιτικούς περιορισμούς και ρυθμίσεις μπορεί να δημιουργήσει περισσότερη ευημερία από κάθε άλλο σύστημα ρυθμισμένης οικονομίας. Και το σύστημα αυτό έχει με σαφήνεια αποτύχει ιστορικά.

Η τρίτη μέθοδος είναι αυτή που ακολούθησε η Ελλάδα και άλλες ημιαναπτυγμένες οικονομίες, με υψηλό βαθμό κοινωνικών και πολιτικών παρεμβάσεων στην οικονομία. Το σύστημα αυτό δουλεύει οριακά, παράγοντας και αναπαράγοντας μια μίζερη οικονομική κατάσταση, που συνοψίζεται σε υψηλούς φόρους και χαμηλής ποιότητας ή απόδοσης παροχές. Η μικρή, συνήθως, μεσαία τάξη αυτού του συστήματος έχει αποκτήσει κάποιον πλούτο κυρίως μέσω της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, και αυτό διότι είναι πολύ δύσκολο κάποιος να συσσωρεύσει υψηλά κεφάλαια σε μια χώρα μειωμένης παραγωγικής δραστηριότητας και υψηλών φόρων.

Ανεξαρτήτως του τρόπου που έχει κερδίσει την ευημερία της αυτή η μικρή σε μέγεθος μεσαία τάξη αναγκάζεται να πληρώνει τις καλές υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης και ασφάλειας που αναζητά, γεγονός που αθροίζει εμμέσως στα φορολογικά της βάρη, αφού η πληρωμή αυτών των επιπλέον υπηρεσιών που αγοράζει μπορούν να θεωρηθούν και ως ένα είδος περαιτέρω φορολόγησης. Στην Ελλάδα αυτή η κοινωνική τάξη μεγάλωσε και πλούτισε δυσανάλογα πολύ τις τελευταίες δεκαετίες λόγω των εισροών κοινοτικών πόρων, αλλά και της διατήρησης του παλαιού μοντέλου διαμεσολάβησης και διαφθοράς που επιβλήθηκε από τις παρεμβάσεις, ανεπίσημες και επίσημες, του κράτους και του πολιτικού συστήματος που κρύβονταν πίσω του, στην οικονομία.

Το τέταρτο μοντέλο είναι χονδρικά αυτό των αναπτυγμένων χωρών του ευρωπαϊκού Βορρά, με ίσο σχεδόν μέγεθος με την Ελλάδα. Σ' αυτές τις χώρες το κράτος είναι επιτελικό και παράλληλα παραγωγός προϊόντων και υπηρεσιών, ωστόσο, οι πολίτες έχουν πλήρη κάλυψη σε μια σειρά βασικών υπηρεσιών, όπως της υγείας, της εκπαίδευσης και της ασφάλειας. Σ' αυτές τις χώρες η υψηλή φορολογία είναι κοινωνικά νομιμοποιημένη, καθώς οι πολίτες λαμβάνουν πραγματικό αντίκρισμα από το κράτος. Οι φόροι δεν είναι απλώς η αναγκαστική συμβολή σε ένα κράτος πρόνοιας που δεν χρησιμοποιείς, σ' ένα εκπαιδευτικό σύστημα που παρακάμπτεις ή η συμβολή σου σε φτωχές υπηρεσίες ασφάλειας.

Εν ολίγοις, το ελληνικό κράτος σήμερα εισπράττει υψηλούς φόρους και παρέχει χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες. Για το λόγο αυτό πρέπει στην κυριολεξία να διαλυθεί οργανωτικά και να οικοδομηθεί σε νέα απλούστερη και αποτελεσματικότερη βάση, έχοντας παράλληλα ως στόχο την ενεργοποίηση της ιδιωτικής οικονομίας σε χώρους όπως η υγεία και η εκπαίδευση.

Για παράδειγμα, αντί της δωρεάν παροχής χαμηλής ποιότητας εκπαιδευτικής υπηρεσίας στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τη διάθεση ενός κουπονιού που θα εξαργυρώνεται σε ιδιωτικά σχολεία και θα αντικατοπτρίζει το κόστος του ελληνικού δημοσίου για την παροχή αυτών των υπηρεσιών. Αν κάποιος δηλαδή επιθυμεί να στείλει το παιδί του σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό και όχι σε αποθήκη φύλαξης που συνήθως είναι οι δημόσιοι παιδικοί σταθμοί γιατί να μην μπορεί να λαμβάνει ως φοροαπαλλαγή ή ως εξαργυρώσιμο κουπόνι το ποσό που θα στοίχιζε στο κράτος η δωρεάν παροχή που υποχρεούται, σε κάθε περίπτωση, να παρέχει στον πολίτη.

Το ίδιο θα μπορούσε να ισχύει και για τις χαμηλής ποιότητας, κατά μέσον όρο, υπηρεσίες υγείας που παρέχει σήμερα το ελληνικό κράτος στους πολίτες. Είναι πλέον προφανές πως δεν γίνεται να συνεχίσουμε να έχουμε από τους υψηλότερους φόρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και από τις χειρότερες υπηρεσίες προς τους πολίτες. Ή θα πρέπει να μειώσουμε τη φορολογική επιβάρυνση των νοικοκυριών και να ενεργοποιήσουμε την ιδιωτική οικονομία ή να βελτιώσουμε δραστικά την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Και τα δυο συνδυαστικά είναι συνταγή οικονομικής μιζέριας και κοινωνικής έκρηξης.

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ?...


Ποια είναι η κυρίαρχη στρατηγική σύγκρουση σήμερα στη Διεθνή Σκηνή; Η μεταψυχροπολεμική καχυποψία ΗΠΑ-Ρωσίας με επίκεντρο τα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας και την αντιπυραυλική ασπίδα; Η καχυποψία της Ουάσιγκτον για τις ηγεμονικές προθέσεις του Πεκίνου στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού;

Τα ερωτήματα είναι ρητορικά, γιατί οι πάντες γνωρίζουν ότι από την έναρξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης τον Σεπτέμβριο του 2008 με την κατάρρευση της Lehman Brothers μέχρι και σήμερα η κυρίαρχη παγκόσμια σύγκρουση είναι η άκαμπτη εναντίωση της Γερμανίας στη στρατηγική των ΗΠΑ για διέξοδο από την κρίση:

Στην Ουάσιγκτον τυπώνουν χρήμα για να αναθερμάνουν τη ζήτηση και να τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη, μια πολιτική η επιτυχία της οποίας είναι σε άμεση συνάρτηση με την εναρμόνιση στην ίδια γραμμή πλεύσης κυρίως της Ευρώπης.

Στο Βερολίνο αντιμετωπίζουν την κρίση με την ακριβώς αντίθετη προσέγγιση με την επιβολή στις προβληματικές χώρες σκληρών δημοσιονομικών περιστολών που παράγουν τον φαύλο κύκλο ύφεση - ανεργία - κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση.

Θα ήταν πολύ αφελές να δούμε τα παραπάνω σαν μια σύγκρουση δύο οικονομικών σχολών σκέψης, με τη Γερμανία να ακολουθεί τον αποπληθωρισμό που εφάρμοσε ο Χούβερ στις ΗΠΑ μετά την κρίση του 1929 και οδήγησε την χώρα στο χείλος του γκρεμού, και την Ουάσιγκτον να επιστρέφει στον παρεμβατισμό που εφάρμοσε ο Ρούζβελτ μετά την ανάληψη των καθηκόντων του τον Μάρτιο του 1933.

Η πολιτική της Γερμανίας είναι κυρίως πρώτα και πάνω από όλα μια πολιτική που προωθεί ταυτόχρονα την απόλυτη πολιτική υποταγή των Ευρωπαίων εταίρων της και αμφισβητεί και υπονομεύει τον ρόλο των ΗΠΑ ως παγκόσμιας δύναμης. Ετσι στη σκιά της κρίσης της Ευρωζώνης το ΝΑΤΟ έχει στην πράξη διαλυθεί:

Στη Λιβύη την Άνοιξη του 2011 το Βερολίνο τάχθηκε στο πλευρό της Μόσχας και του Πεκίνου εγκαταλείποντας τη Βρετανία, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ.


Σήμερα απέναντι στις εξελίξεις στη Συρία η πολιτική της Γερμανίας προσχηματικά και φραστικά μόνον διαφοροποιείται από την απόλυτη άρνηση της Μόσχας και του Πεκίνου να συναινέσουν σε διεθνή επέμβαση υπέρ της οποίας πιέζουν ΗΠΑ και Γαλλία κατά κύριο λόγο.

Εμμέσως πλην σαφώς το Βερολίνο, το οποίο τορπίλισε από την αρχή -τον Ιούνιο του 2007- την πρόταση Σαρκοζί για Μεσογειακή Ένωση, θεωρεί ότι η συρρίκνωση της επιρροής των ΗΠΑ και φυσικά και της Γαλλίας και της Βρετανίας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή μάλλον εξυπηρετεί παρά απειλεί τις στρατηγικές του επιδιώξεις.

Επιπροσθέτως η κρίση στην Ευρωζώνη έχει διαλύσει το φιλοαμερικανικό μπλοκ των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης εντός του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., που την Ανοιξη του 2003 είχαν εξεγερθεί κατά του Γαλλογερμανικού Αξονα των Σιράκ-Σρέντερ μαζί με την Ισπανία του Αθνάρ και τη Βρετανία του Μπλερ:

Η Εσθονία, η Σλοβακία και η Λετονία είναι πλέον πειθήνια ενεργούμενα του Βερολίνου, καθώς πλειοδοτούν σε σκληρότητα και ιταμότητα στην ρητορική τους κατά του Νότου.

Στην Πολωνία και Τσεχία ενισχύεται η τάση που θέλει την ένταξη σε ένα μπλοκ του βορρά στο πλευρό της Φινλανδίας, της Ολλανδίας και της Αυστρίας υπό την ηγεσία του Βερολίνου.

Το ΝΑΤΟ είναι κλινικά νεκρό. Η μόνη επιλογή για τις ΗΠΑ είναι μια συνολική στρατηγική συμμαχία -οικονομική και πολιτικοστρατιωτική- με τις χώρες του Νότου. Η στήριξη της Ουάσιγκτον προς την Αθήνα είναι το προμήνυμα για καταλυτικές αλλαγές, για την Ευρώπη και την Ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Γερμανικός αντιαμερικανισμός
Εμμέσως πλην σαφώς το Βερολίνο, το οποίο τορπίλισε από την αρχή -τον Ιούνιο του 2007- την πρόταση Σαρκοζί για Μεσογειακή Ένωση, θεωρεί ότι η συρρίκνωση της επιρροής των ΗΠΑ και φυσικά και της Γαλλίας και της Βρετανίας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή μάλλον εξυπηρετεί παρά απειλεί τις στρατηγικές του επιδιώξεις.

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΗΤΕΙΑ Ο Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !...


Νέα υποψηφιότητα για την επανεκλογή του στην θέση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς έχει θέσει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος θα είναι παρών στην έναρξη των τριήμερων εργασιών του 24ου συνεδρίου της οργάνωσης, την Πέμπτη, στο Κέιπ Τάουν, μαζί με τον Πρόεδρο της Νότιας Αφρικής, Τζέικομπ Ζούμα.

Το ΠΑΣΟΚ θα εκπροσωπήσει αντιπροσωπεία στην οποία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Γιάννης Μανιάτης, και ο υπεύθυνος Εξωτερικών Σχέσεων του Κινήματος, Πάνος Μπεγλίτης.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, κεντρικά θέματα της συζήτησης αποτελούν :

- Η σοσιαλδημοκρατική απάντηση στην οικονομική κρίση, για μια οικονομία με θέσεις απασχόλησης, ανάπτυξη και κοινωνική προστασία,

- Η ενίσχυση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και η επέκταση της δημοκρατίας στον κόσμο,

- Η ανάγκη ενίσχυσης της πολυμερούς συνεργασίας για μια κοινή για την ειρήνη και τη βιωσιμότητα και για έναν νέο διεθνισμό και μία νέα κουλτούρα αλληλεγγύης μεταξύ λαών και εθνών.

Επίσης, θα συζητηθεί η κρίση στην Ευρωζώνη, με τη Σοσιαλιστική Διεθνή να έχει ταχθεί "από την αρχή της οικονομικής κρίσης υπέρ της αναμόρφωσης του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, της εξισορρόπησης του νομισματικού συστήματος και του καλύτερου συντονισμού των διεθνών Οργανισμών" και να υποστηρίζει την υιοθέτηση νέων οικονομικών εργαλείων, όπως τη θέσπιση ενός παγκόσμιου φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και την έκδοση ειδικών ομολόγων για την εξυπηρέτηση του χρέους και τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.

Σημειώνεται ακόμη η θέση της ΣΔ ότι δεν πρέπει η οικονομική κρίση να αποτελέσει πρόσχημα για να μειωθούν οι προσπάθειες αντιμετώπισης των περιβαλλοντικών προκλήσεων αλλά αντίθετα η πράσινη ανάπτυξη να συμβάλλει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, το Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς γίνεται για πρώτη φορά στην αφρικανική ήπειρο και συμπίπτει με τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC) που ήταν ο κεντρικός φορέας του αγώνα κατά του απαρτχάιντ, με ιστορικό ηγέτη τον Νέλσον Μαντέλα και είναι πλήρες μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Επιπλέον, υπογραμμίζεται ότι η Νότιος Αφρική, μία από τις ισχυρότερες χώρες της Αφρικανικής ηπείρου, διεκδικεί μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και ανέλαβε φέτος την Προεδρία της Αφρικανικής Ένωσης.

ΣΥΝΕΠΕΙΑ !...

ΤΑ "ΚΑΛΑ" ΜΕΤΡΑ ΤΩΝ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ !...


Την ώρα που ετοιμάζουν το τελειωτικό ρεσάλτο στα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων, ποδοπατώντας κάθε έννοια δικαίου, κάθε όριο αντοχής και, βέβαια, κάθε προεκλογική τους διακήρυξη και δέσμευση, οι κυβερνώντες της συμφοράς, προσπαθούν αναίσχυντα και παραπλανητικά, να ρίξουν, σαν σουπιές, μελάνη στα γεγονότα.

Ο Αντωνάκης ξεβρακωμένος στη Μέρκελ και αποφασισμένος να τα κάνει ΟΛΑ, σε βάρος του ελληνικού λαού, επιδίδεται παράλληλα και σ΄ ένα βρωμερό παιχνίδι εντυπώσεων, χωρίς καμιά ουσία, χωρίς καμιά σημασία. Μία απαγορεύει, τάχα, τους διορισμούς συγγενών των πολιτικών στη Βουλή, μία τα βάζει με τις ΜΚΟ και τη χρηματοδότησή τους, μία, τώρα, πουλάει τα 2 από τα 3 κυβερνητικά αεροσκάφη.

Οι κατευθυνόμενοι κονδυλοφόροι, όντας stand by, αρχίζουν, αμέσως, τα λιβανιστήρια και τα παινέματα : "επιτέλους κάποιος βάζει φρένο...", ¨ο Σαμαράς τα πάει καλά !...", "η ευχάριστη έκπληξη του Σαμαρά..." κλπ. κλπ. κλπ.

Σε λίγο, όταν ανακοινωθεί το πακέτο της λαϊκής αφαίμαξης κι αρχίσουν οι αντιδράσεις, οι κινητοποιήσεις, τα κυνηγητά και, γενικά, η ...περιποίηση των πολιτικών της καταλήστευσης του λαού, όλοι αυτοί, "αφεντικά και δούλοι τους" να επιχειρήσουν ν΄ αντικρούσουν τη λαίλαπα, αναφερόμενοι και στα καλά της πολιτικής τους, τους ...διορισμούς στη Βουλή, τις ...ΜΚΟ και τα ...κυβερνητικά αεροπλάνα ! Εκεί και τότε θα δουν τη βαρύτητα των "καλών" μέτρων τους !...

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ, Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !...


Και για όποιον δεν κατάλαβε ο Αντωνάκης Σαμαράς, με τη σύμφωνη γνώμη του Βενιζέλου και του κυρ Φώτη, ασπάστηκε, πλήρως, την κεντρική στρατηγική της τρόϊκας, δηλαδή της Κομισιόν, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ. Αυτό σημαίνει, πως εφαρμόζει, πλήρως, την πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, κατά 55-60%, προκειμένου (άκουσον – άκουσον), όχι να ξεκαθαρίσει η παραμονή της Ελλάδος στην Ευρωζώνη, αλλά να εξεταστεί, κάποτε, θετικά το ομόθυμο αίτημα της χώρας !

Για να το πετύχει αυτό ο ανερμάτιστος εραστής της πρωθυπουργικής καρέκλας, χρειάστηκε να ξεβρακωθεί, τελείως και ν΄ αποκηρύξει, όχι, μόνο, τις πρόσφατες προεκλογικές του δεσμεύσεις, (όχι άλλες οριζόντιες μειώσεις μισθών και εισοδημάτων, επανεξέταση του κατώτερου μισθού και των εργασιακών κλπ), αλλά να γλύψει, στα τέσσερα, εκεί που έφτυνε, δύο ολόκληρα χρόνια, πολεμώντας τις πολιτικές του Γιώργου Παπανδρέου, με την ελεεινότερη συμπεριφορά και δράση.

Για ν΄ αποκτήσει αξιοπιστία, απέναντι στη Μέρκελ, ο Αντωνάκης θυσίασε και τα τελευταία απομεινάρια της αξιοπρέπειάς του και γυρνάει στην Αθήνα, έτοιμος, να καταβαραθρώσει και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού !

Γι αυτούς που θα επιχειρήσουν να κάνουν συγκρίσεις και ν΄ αφορίσουν στο στυλ «τι γκρινιάζετε, την πολιτική του Παπανδρέου, συνεχίζει κι αυτός και οι σύμμαχοί του…», να τους ξεκαθαρίσουμε, πως το τσουβάλιασμα, το κουκούλωμα και το κρυφτό πίσω από τον ανατραπέντα, πρώην πρωθυπουργό, δεν περνάει πια !

Ο Παπανδρέου πήρε κάποια περιοριστικά μέτρα των εισοδημάτων, για να δείξει, ότι ασπάζεται την άποψη, πως για την κρίση φταίνε και η Ελλάδα και οι έλληνες, ο κεντρικός, όμως, πυρήνας της πολιτικής του ήταν η θέση, ότι η κρίση δεν ξεκίνησε από την Ελλάδα, αλλά έχει τις ρίζες και τις αφετηρίες της στα καπιταλιστικά κέντρα και στις εκφυλιστικές λειτουργίες τους.

«Το πρόβλημα της Ελλάδας, είναι πρόβλημα της Ευρώπης», κραύγαζε ο πρώην πρωθυπουργός και «χρειάζονται μέτρα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, για ν΄ αντιμετωπισθεί…», επεσήμανε σ΄ όλους τους τόνους, σε κάθε ευκαιρία και ταξίδι του, πλην όμως, οι δεξιούρες της Ευρωζώνης επέμεναν στον τυφλοσούρτη της εσωτερικής υποτίμησης και μάλιστα, σε ποσοστά κατακρεούργησης !
΄Όταν, κάποιες από τις προτάσεις του Παπανδρέου έγιναν εκ των ουκ άνευ, όπως το κούρεμα των ομολόγων, οι ηγετίσκοι του Βορρά επανέφεραν ωμά και κάθετα το ζήτημα της σφαγιαστικής εσωτερικής υποτίμησης, στα αρχικά μέτρα και παρήγγειλαν το δεύτερο μνημόνιο.

Ο Παπανδρέου ανατράπηκε επειδή τόλμησε να ζητήσει την παρέμβαση του ελληνικού λαού στις εξελίξεις, μέσω του δημοψηφίσματος και τα μακριά χέρια της Μέρκελ και του Σαρκοζί, στην επιχείρηση ανατροπής του, ήταν ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος.

Ο στόχος διττός : γκρέμισμα του Γ. Παπανδρέου και διάλυση του ΠΑΣΟΚ ! Τα κατάφεραν και τα δυο !...

΄Ετσι άνοιξε ο δρόμος, για την υλοποίηση της σφαγιαστικής πολιτικής ενάντια στον καταταλαιπωρημένο εργαζόμενο λαό, τους συνταξιούχους, τους αγρότες κι όλα τα μη προνομιούχα στρώματα.

Η πολιτική της πτώχευσης των ελλήνων, για να μην πτωχεύσει, τάχα, η Ελλάδα, είναι το διαβατήριο για ν΄ αποκτήσει ο Αντωνάκης και οι κολαούζοι του, την εμπιστοσύνη της Μέρκελ. Για να βρεθεί, δε, σ΄ αυτή τη θέση, του dealer, δηλαδή, των πιο άγριων και καταστροφικών σχεδίων της τρόϊκας, ο Αντωνάκης έδωσε, επί τρία χρόνια, ένα αξεπέραστο ρεσιτάλ ψευτιάς και παραπλανητικής συμπεριφοράς, τόσο κατά του Γ. Παπανδρέου και των κυβερνήσεών του, όσο και απέναντι στον ελληνικό λαό, με τα κούφια λόγια του και τις αισχρές προεκλογικές του μπούρδες !...


Και τώρα, δεν χάνει ευκαιρία που να μην επαναλαμβάνει, πως θα κρατήσει όλες τις υποσχέσεις προς τους δανειστές, παίρνοντας ΟΛΑ τα σφαγιαστικά μέτρα. Για τις υποσχέσεις προς τον ελληνικό λαό, τσιμουδιά !

Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο οφείλει ο καθένας να δει και να εκτιμήσει τις τρέχουσες, αλλά και τις επερχόμενες εξελίξεις… 


Υ.Γ. Για όσους εξυπνάκηδες αποπειραθούν να βάλουν ζήτημα αξιοπιστίας και του Παπανδρέου, αναμασώντας το "λεφτά υπάρχουν", κυκλοφορούν όλες οι μελέτες και τα δημοσιεύματα, για το ύφος της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα. Ας τα λουστούν !...

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ !...


Ενα νέο απλούστερο σύστημα... αμερικανικού τύπου για τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων σχεδιάζει η κυβέρνηση. Το σύστημα «έσοδα, μείον έξοδα», σύμφωνα με πληροφορίες, θα προβλέπει πως από τα συνολικά εισοδήματα κάθε φορολογουμένου θα αφαιρούνται όλες οι δαπάνες με εξαίρεση όσες αφορούν στην απόκτηση περιουσιακών στοιχείων και την αποπληρωμή λογαριασμών κοινής ωφέλειας.

Το καθαρό ποσό που θα προκύπτει θα φορολογείται με συντελεστές από 25% έως 45%. Επειδή όπως γίνεται αντιληπτό το φορολογητέο εισόδημα μετά την αφαίρεση των δαπανών θα είναι χαμηλότερο αυξάνονται οι συντελεστές φορολόγησης που σήμερα ξεκινούν από το 10% για εισοδήματα έως 12.000 ευρώ.

Νέο σύστημα
Στο οικονομικό επιτελείο πιστεύουν πως με το νέο σύστημα το οποίο αναμένεται να εφαρμοστεί για τα εισοδήματα του 2013 οι επιτηδευματίες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα δηλώνουν πλέον κατά πολύ υψηλότερα εισοδήματα, καθώς οι φορολογούμενοι θα ξεκινήσουν εκ νέου το «κυνήγι» των αποδείξεων, προκειμένου να γλιτώσουν φόρους. Παράλληλα και για την καλύτερη λειτουργία του συστήματος η εφαρμογή του θα συνδυαστεί με την ηλεκτρονική... παρακολούθηση της έκδοσης των αποδείξεων λιανικής πώλησης. Κατά τις ίδιες πληροφορίες θα δοθούν κίνητρα (π.χ. επιστροφή ποσών) για τη χρησιμοποίηση της κάρτας αποδείξεων, πιστωτικών και χρεωστικών καρτών.

Επίσης θα γίνει διασύνδεση όλων των ταμειακών μηχανών των επιχειρήσεων λιανικής πώλησης αγαθών και παροχής υπηρεσιών με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών, ώστε ακόμη και τα στοιχεία των αποδείξεων που εκδίδονται μέσω συναλλαγών με μετρητά να καταγράφονται σε πραγματικό χρόνο. Πιο αναλυτικά επί της ουσίας ως «αφορολόγητο» όριο εισοδήματος θα αναγνωρίζεται το συνολικό ύψος των δαπανών του κάθε φορολογούμενου εκτός όσων αφορούν σε αγορές ακινήτων, αυτοκινήτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων.

Οι δαπάνες θα... εκπίπτουν 100% από τα συνολικά εισοδήματα, μισθούς, συντάξεις, ενοίκια, αγροτικά εισοδήματα κ.ά.


Στο νέο σύστημα υπόψη θα λαμβάνονται όλες οι δαπάνες που βάσει του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου χρησιμοποιούνται σήμερα για την κατοχύρωση του αφορολογήτου ορίου των 5.000 ευρώ (δαπάνες για αγορές καταναλωτικών αγαθών και παροχή υπηρεσιών, δαπάνες για διόδια, ασφάλιστρα αυτοκινήτων κ.ά.) αλλά και όσες παρέχουν μειώσεις φόρου σε ποσοστό 10% όπως ενοίκια, νοσήλια, έξοδα για ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις, δίδακτρα φροντιστηρίων, ασφάλιστρα ζωής, δαπάνες για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κ.λπ.

Περιουσιακά στοιχεία
Πέρα από τα όσα ξοδεύει κανείς για την αγορά περιουσιακών στοιχείων δεν θα λαμβάνονται υπόψη για την κατοχύρωση του αφορολογήτου ορίου και οι δαπάνες για την πληρωμή λογαριασμών ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, τηλεφωνίας, και εισιτηρίων.

Το «καθαρό» ποσό που θα μένει μετά την αφαίρεση όλων των παραπάνω δαπανών από τα δηλούμενα εισοδήματα θα υπόκειται σε φόρο με νέα κλίμακα, στην οποία ο κατώτατος συντελεστής φόρου θα ανέρχεται σε 25% και ο ανώτατος πιθανότατα θα φθάνει στο 45%.

Κι αν υπάρχει η ανησυχία ότι με τη μαζική συλλογή αποδείξεων οι περισσότεροι φορολογούμενοι θα έχουν υψηλό αφορολόγητο όριο, ο αντίλογος από στελέχη του οικονομικού επιτελείου είναι πως στον αντίποδα όλοι οι επιχειρηματίες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα υποχρεώνονται να κόβουν αποδείξεις για όλες τις πράξεις πώλησης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών και να αποδίδουν το σύνολο του αναλογούντος σ' αυτές ΦΠΑ. Όπως εξηγούν, με το νέο σύστημα θα αυξηθούν και τα έσοδα του Δημοσίου από το φόρο εισοδήματος, καθώς η αύξηση του δηλούμενου τζίρου από όλες τις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες θα είναι πολύ μεγάλη.

Στο υπουργείο Οικονομικών έχουν ως στόχο η υλοποίηση συστήματος «έσοδα μείον έξοδα» να συνδυαστεί με τον ηλεκτρονικό έλεγχο της έκδοσης των αποδείξεων λιανικής πώλησης και παροχής υπηρεσιών.

Έτσι εξετάζουν το ενδεχόμενο παροχής κινήτρων προς τους πολίτες για την πραγματοποίηση συναλλαγών με πιστωτικές, χρεωστικές κάρτες και τη χρήση της κάρτας αποδείξεων. Τα κίνητρα θα έχουν τη μορφή της επιστροφής ενός μικρού ποσοστού από την αξία των συναλλαγών που έγιναν με την χρησιμοποίηση καρτών..

Επιπρόσθετα θα προχωρήσει η διασύνδεση όλων των ταμειακών μηχανών με την ΓΓΠΣ ώστε ακόμη και τα στοιχεία των αποδείξεων που εκδίδονται μετά από συναλλαγές με μετρητά να καταγράφονται και να αποστέλλονται αυτόματα.

ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΟΣ !...


Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

ΟΧΙ ΣΕ ΝΕΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ !...


Κάτι θετικό συντελείται στον Βορρά της Ευρώπης.

Αφού η Γερμανία, η Φινλανδία και η Ολλανδία πρωτοστάτησαν στις επιθέσεις κατά του φτωχού Νότου, αντιλαμβάνονται μόλις τώρα ότι ο διαχωρισμός βλάπτει και τις ίδιες τις χώρες, καθώς υπονομεύεται η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πρώτα ήρθε η κίνηση Βεστερβέλε για κοινή παρέμβαση με όλους τους πρώην υπουργούς Εξωτερικών της Γερμανίας υπέρ της ενότητας της Ευρώπης.

Και χθες πάλι με πρωτοβουλία Βεστερβέλε, το Βερολίνο και οι τρεις χώρες της Βαλτικής με κοινή ανακοίνωση προειδοποιούν για τις καταστροφικές συνέπειες μιας ρήξης Βορρά-Νότου.

«Η εμπιστοσύνη ανάμεσα στους Ευρωπαίους γείτονες και η εμπιστοσύνη στην Ευρώπη, είναι το κοινό μας σχέδιο και η βάση της κοινότητάς μας».

«Η συνεργασία στην Ευρώπη δεν είναι κάτι που μπορούμε να θεωρήσουμε κεκτημένο, όπως μας υπενθυμίζει η κρίση του χρέους. Έχει εξελιχθεί σε μια βαθιά κρίση αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης», εκτιμούν οι υπουργοί Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε (Γερμανία), Αντρόνιους Αζούμπαλις (Λιθουανία), Έντγκαρς Ρίνκεβιτς (Λετονία και Ούρμας Πάετ (Εσθονία).

Οι τέσσερις υπουργοί υπογραμμίζουν πως «οι ανισορροπίες που δημιουργήθηκαν δεν περιορίζονται σ' αυτές των εθνικών οικονομικών της Ευρωζώνης. Υπάρχει επίσης μια αυξανόμενη απόκλιση ανάμεσα στις εθνικής συζητήσεις που διεξάγονται για την Ευρώπη».

«Δύο δεκαετίες μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, μια νέα διαχωριστική γραμμή απειλεί να διαιρέσει την ήπειρο, αυτή τη φορά ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο», αναφέρουν οι υπουργοί.

Σύμφωνα με τους υπουργούς, για να μπορέσει η Νομισματική Ενωση να προσαρμοστεί στις προκλήσεις του μέλλοντος, είναι απαραίτητο «να συμπληρωθεί με μια στενότερη οικονομική και δημοσιονομική συνεργασία».

Παράλληλα ο Φινλανδός υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Αλεξάντερ Στουμπ κατήγγειλε σήμερα τον πειρασμό να υψωθεί ένα «Τείχος του Βερολίνου» που θα χωρίσει τον Βορρά από τον Νότο της Ευρωζώνης.

«Η Ευρώπη υπήρξε διαιρεμένη για σχεδόν πενήντα χρόνια ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή και είναι άχρηστο να τη διαιρέσουμε σήμερα ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο. Δεν θέλουμε νέο Τείχος του Βερολίνου», δήλωσε μιλώντας στη σουηδική εφημερίδα «Ντάγκενς Νίετερ».

Και οι τρεις αυτές περιπτώσεις ανοίγουν... παράθυρα ελπίδας. Οι Ευρωπαίοι έχουν τελικά μνήμη...

Συνεργασία
«Η συνεργασία στην Ευρώπη δεν είναι κάτι που μπορούμε να θεωρήσουμε κεκτημένο, όπως μας υπενθυμίζει η κρίση του χρέους...», εκτιμούν οι υπουργοί Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε (Γερμανία), Αντρόνιους Αζούμπαλις (Λιθουανία), Έντγκαρς Ρίνκεβιτς (Λετονία) και Ούρμας Πάετ (Εσθονία).

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

ΜΕΛΕΤΗ - ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ !...


Αν δεν υπήρχε η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα μόνο για ένα έτος, τότε δεν θα χρειαζόταν η λήψη μέτρων 11,6 δισ. ευρώ για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της επόμενης διετίας! Το μελαγχολικό αυτό συμπέρασμα προκύπτει από πρόσφατη επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου του Σικάγου, η οποία συνέκρινε τα δηλωθέντα εισοδήματα ελευθέρων επαγγελματιών και τις δόσεις αποπληρωμής των δανείων τους. Η μελέτη, η οποία εκπονήθηκε από τρεις καθηγητές, δύο εκ των οποίων Ελληνες, κατέληξε στα εξής εντυπωσιακά συμπεράσματα:

Πρώτον, δανειολήπτες με μηνιαία εισοδήματα μικρότερα από τη μηνιαία δόση των δανείων και των καρτών εξυπηρετούσαν κανονικά τις τραπεζικές υποχρεώσεις.

Δεύτερον, οι τράπεζες χορηγούσαν δάνεια όχι με βάση το δηλωθέν εισόδημα, αλλά με αυτό που πίστευαν ότι θα είχε στην πραγματικότητα ο ελεύθερος επαγγελματίας.

Τρίτον, τα πραγματικά εισοδήματα των ελεύθερων επαγγελματιών υπολογίζονταν 1,92 φορές υψηλότερα -κατά μέσο όρο- σε σχέση με αυτά που δηλώνονταν.

Τέταρτον, η μεγαλύτερη φοροδιαφυγή παρατηρείται στους κλάδους των ιατρών, των μηχανικών, των εκπαιδευτικών, των χρηματοοικονομικών συμβούλων, των λογιστών και των δικηγόρων.

Οι τρεις καθηγητές, Νικόλαος Αρταβάνις (Virginia Polytecnic Institute), Ανταϊρ Μορς (Παν. Σικάγου) και Μαργαρίτα Τσούτσουρα (Παν. Σικάγου), υπολόγισαν ότι η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα ήταν το 2009 τουλάχιστον 28 δισ. ευρώ. Οι εκτιμήσεις βασίζονται στην υπόθεση ότι οι μισθωτοί δεν φοροδιαφεύγουν.

Τα εισοδήματα αυτά αν είχαν φορολογηθεί θα απέφεραν φορολογικά έσοδα τουλάχιστον 11,2 δισ. Το ποσό αυτό θα μείωνε το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009 κατά 31% ή κατά 48% το αντίστοιχο έλλειμμα του 2008. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν παλαιότερες ακαδημαϊκές μελέτες και διεθνών οργανισμών (Παγκόσμια Τράπεζα κ.λπ.).

Από τους υπολογισμούς προκύπτει το συμπέρασμα ότι η φοροδιαφυγή, καθώς είναι ένα μέγεθος το οποίο «παράγεται» κάθε χρόνο, αποτέλεσε μία βασική -αν όχι τη βασικότερη- αιτία στέρησης εσόδων από το κράτος και, κατά συνέπεια, στέρησης του ρυθμού ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας.


Οπως έχει αναφερθεί και σε άλλες μελέτες από διεθνείς οργανισμούς και πανεπιστήμια, η στέρηση φορολογικών εσόδων λόγω εκτεταμένης και παρατεταμένης φοροδιαφυγής αναγκάζει το κράτος στην επιβολή υψηλότερων φορολογικών συντελεστών και κοινωνικών - ασφαλιστικών εισφορών, επιβαρύνοντας μεταξύ άλλων το συνολικό κόστος εργασίας. Αυτή είναι ίσως η πιο εμφανής διάσταση για το πώς επηρεάζει η φοροδιαφυγή τα δημοσιονομικά μεγέθη, την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα. Διότι η φοροδιαφυγή τρέφει και τρέφεται με τη διαφθορά και τη γραφειοκρατία, ενώ βρίσκει κατάλληλο έδαφος όπου υπάρχουν «κλειστές αγορές». Η μελέτη εξετάζει ακόμα τις αιτίες που επιτρέπουν τη διατήρηση του φαινομένου και τα κύρια συμπεράσματα είναι :

α) Σε κλάδους που η χρήση παραστατικών δεν είναι συνήθης, η φοροδιαφυγή είναι πιο εύκολη και υψηλότερη.
β) Το πολιτικό σύστημα εμφανίζεται να μη διαθέτει την πολιτική βούληση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, λόγω προσωπικών κινήτρων που σχετίζονται με τα επαγγέλματα που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο και τις ισχυρές επαγγελματικές τους ενώσεις.

ΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ !

Σε Κρήτη, Αττική, Πελοπόννησο και αρκετούς τουριστικούς προορισμούς η φοροδιαφυγή χτυπάει «κόκκινο», σύμφωνα με την έρευνα του Πανεπιστημίου του Σικάγου, ενώ σε ακόμα μία μελέτη προκύπτει το συμπέρασμα ότι οι γιατροί, οι μηχανικοί και οι δικηγόροι είναι οι επαγγελματικές ομάδες που αποκρύπτουν από την εφορία τα μεγαλύτερα ποσά εισοδήματος.

Οι ερευνητές έχουν διαλέξει έναν πρωτότυπο τρόπο για να εντοπίσουν ποιες περιοχές αναδεικνύονται πρωταθλητές στη φοροδιαφυγή. Εχουν χρησιμοποιήσει τον ταχυδρομικό κώδικα και έχουν προχωρήσει σε κατηγοριοποίηση των δηλωθέντων και μη στοιχείων ανά περιοχή. Στο σύνολο της χώρας έχουν υπολογίσει ότι κατά μέσον όρο το εισόδημα που διαφεύγει τη φορολόγηση διαμορφώνεται στο 11,9%. Μάλιστα, φαίνεται ότι είναι «καλά διαβασμένοι» οι συντάκτες της έρευνας, αφού γνωρίζουν και παραθέτουν στη μελέτη τους ως στοιχείο μία παλαιά είδηση που ανέφερε πως η Λάρισα είναι η περιοχή (αναλογικά με τον πληθυσμό της) με τις περισσότερα Pοrsche Cayenne στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης, το ποσοστό του εισοδήματος που μπορεί να φοροδιαφύγει σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας ανέρχεται έως και το 68%. Ειδικότερα, οι περιοχές με το μεγαλύτερο ποσοστό φοροδιαφυγής είναι:

1. Η Κρήτη. Στους περισσότερους ταχυδρομικούς κώδικες η φοροδιαφυγή κινείται σε επίπεδα άνω του 44%. Δηλαδή, σχεδόν το μισό εισόδημα δεν φορολογείται. Δεν είναι τυχαίο ότι και στους ελέγχους του ΣΔΟΕ που έγιναν τον τελευταίο μήνα σε τουριστικούς προορισμούς, το Ρέθυμνο, το Ηράκλειο και τα Χανιά ήταν μέσα στην πρώτη πεντάδα με το υψηλότερο ποσοστό παραβατικότητας.

2. Η Αττική. Η Αθήνα και η νότια Αττική βρίσκονται στο «κόκκινο», γεγονός το οποίο δείχνει ότι η φοροδιαφυγή είναι εξίσου δύσκολο να περιοριστεί στα αστικά κέντρα με τον βαθμό δυσκολίας στις τουριστικές περιοχές.

3. Η Πελοπόννησος. Σχεδόν ολόκληρη η περιφέρεια κινείται σε ποσοστά φοροδιαφυγής άνω του 30%.

Σε ό,τι αφορά τους επαγγελματικούς κλάδους που φοροδιαφεύγουν, είναι ξεκάθαρο από τη μελέτη ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι εκείνοι που καταφέρνουν να φορολογηθούν για μικρότερο εισόδημα από αυτό που κερδίζουν μέσα στη χρονιά. Πρωταθλητές στη φοροδιαφυγή είναι οι γιατροί, και συγκεκριμένα:

- Κάθε γιατρός υπολογίζεται ότι αποκρύπτει ετησίως εισόδημα της τάξης των 29.343 ευρώ.
- Στους μηχανικούς, το αντίστοιχο ποσό ανέρχεται στα 28.625 ευρώ.
- Τρίτοι έρχονται οι εκπαιδευτικοί, με το εισόδημα που κρύβουν να διαμορφώνεται στα 24.742 ευρώ.
- Οι λογιστές –που φαίνεται πως γνωρίζουν τα «παραθυράκια» της φορολογικής νομοθεσίας– καταφέρνουν να αποκρύψουν 24.573 ευρώ ο καθένας κατά μέσον όρο.
- Οι δικηγόροι ακολουθούν με το μέσο ετήσιο κατά κεφαλήν ποσό φοροδιαφυγής να ανέρχεται στα 24.032 ευρώ.

Από όλα τα παραπάνω στοιχεία, γίνεται αντιληπτό γιατί η τρόικα πλέον ζητάει από την Ελλάδα να βρει τους τρόπους που θα περιορίσουν δραστικά το φαινόμενο της φοροδιαφυγής και γιατί στελέχη από την Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) κάνουν λόγο για μη ουσιαστική συμβολή όσων έχουν υψηλά εισοδήματα στην προσπάθεια μείωσης του ελλείμματος. Αυτήν τη στιγμή, η κυβέρνηση έχει μία ευκαιρία να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα θέματα με την κατάρτιση του νέου φορολογικού νομοσχεδίου.
Το υπουργείο Οικονομικών έχει προαναγγείλει ότι θέλει να αξιοποιήσει το περιουσιολόγιο (όταν αυτό θα είναι έτοιμο), για να μπορέσει να προχωρήσει σε διασταυρώσεις στοιχείων και να εντοπίσει τους παραβάτες. Ωστόσο, προκαλεί αίσθηση πώς μία ομάδα ερευνητών κατόρθωσε να καταλήξει στα παραπάνω συμπεράσματα από στοιχεία που έχουν οι τράπεζες και το ελληνικό κράτος δεν έχει καταφέρει, τόσα χρόνια, να βρει λύσεις στο πρόβλημα της φοροδιαφυγής.


Στις εποχές των παχειών αγελάδων, συχνά η Τράπεζα της Ελλάδος προειδοποιούσε τα πιστωτικά ιδρύματα να μη χορηγούν δάνεια πάνω από το 80% των εγγυήσεων (π.χ. στην περίπτωση στεγαστικών) και η μηνιαία δόση να μην ξεπερνά το 30 - 40% του μηνιαίου εισοδήματος του δανειολήπτη. Μολονότι έβλεπε ότι αυτός ο κανόνας δεν τηρούνταν, εντούτοις διαπίστωνε ότι οι επισφάλειες διατηρούνταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, χωρίς όμως να δίνει κανείς τότε σημασία. Ο,τι λοιπόν δεν έκαναν αρμόδιες αρχές και κυβερνήσεις για την πάταξη της φοροδιαφυγής, το έκαναν τρεις καθηγητές: συγκέντρωσαν στοιχεία από τις τράπεζες και έκαναν συγκρίσεις. Η ακαδημαϊκή έρευνα χρησιμοποιεί μία καινοτόμο μέθοδο για την εκτίμηση του μεγέθους της φοροδιαφυγής και της κατανομής της στους διαφορετικούς επαγγελματικούς κλάδους.

«Αξιοποιώντας τραπεζικά δεδομένα σχετικά με τον δανεισμό των νοικοκυριών, εκτιμούμε τη διαφεύγουσα φορολογητέα ύλη εισοδήματος για τους ελεύθερους επαγγελματίες», σημειώνουν στην ιστοσελίδα greekeconomistsforreform.com» και προσθέτουν: «Η εκτίμησή μας αυτή βασίζεται σε μία νέα προσέγγιση, σύμφωνα με την οποία σε χώρες όπως η Ελλάδα, στις οποίες έχει διαμορφωθεί ένα περιβάλλον όπου οι οικονομικές μονάδες (άτομα και επιχειρήσεις) ενεργούν μεν μέσα στο πλαίσιο της επίσημης οικονομίας, αλλά ταυτόχρονα αποκρύπτουν, μερικώς, εισοδήματα από τις φορολογικές αρχές, ο ιδιωτικός τομέας και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για να παραμείνουν ανταγωνιστικά προσαρμόζονται σε αυτό το περιβάλλον. Αυτό το περιβάλλον χαρακτηρίζεται “μερικώς τυπικό” (semi-formal). Οι τράπεζες προσαρμόζονται προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικές, χορηγώντας δάνεια βάσει των εκτιμήσεών τους για τα πραγματικά εισοδήματα των νοικοκυριών και όχι βάσει των δηλωθέντων εισοδημάτων τους. Ως απόδειξη της εν λόγω προσαρμογής, σημειώνουμε ότι ο αυτοαπασχολούμενος στην Ελλάδα εμφανίζεται να δαπανά το 82% των δηλωθέντων εισοδημάτων του στην εξυπηρέτηση χρεών (σε ορισμένους κλάδους π.χ. χρηματοπιστωτικών, ιατρικών και νομικών υπηρεσιών, το ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 100%). Είναι εύληπτο ότι η πιθανότητα να πηγαίνουν 82 λεπτά από κάθε ευρώ του μισθού στην εξυπηρέτηση χρεών είναι πρακτικά ανέφικτη. Συνεπώς, οι τράπεζες προσαρμόζουν τις αποφάσεις τους, αναφορικά με τη χορήγηση πιστώσεων, συνεκτιμώντας ότι το πραγματικό εισόδημα είναι υψηλότερο του δηλωθέντος».

Οι καθηγητές - ερευνητές χρησιμοποίησαν μια πλούσια βάση δεδομένων σχετικά με τις αιτήσεις καταναλωτικής πίστης η οποία περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που συνεκτιμούνται από την τράπεζα στα μοντέλα αξιολόγησης της πιστοληπτικής της ικανότητας των πελατών. «Συνδυάζουμε τα δεδομένα αυτά με τα στοιχεία από τις ελληνικές φορολογικές αρχές που αφορούν το εισόδημα και την κατανομή του πλούτου ανά ταχυδρομικό κώδικα. Με βάση τις αποφάσεις που αφορούν την πιστοληπτική ικανότητα των ατόμων που υποβάλλουν αίτηση για μακροπρόθεσμα δάνεια, πιστωτικές κάρτες, αναχρηματοδοτήσεις και στεγαστικά δάνεια, εκτιμούμε ποιο θα πρέπει να είναι το ύψος του πραγματικού εισοδήματος των αυτοαπασχολουμένων για να μπορεί να υποστηρίξει το επίπεδο των χορηγούμενων πιστώσεων. Το βασικό μας αποτέλεσμα αφορά ένα σύνολο πολλαπλασιαστών εισοδήματος για κάθε επαγγελματικό κλάδο, που αποτελεί τον λόγο πραγματικού προς δηλωθέν εισόδημα». Ετσι, για παράδειγμα, μπορεί να εντοπιστεί μία πιστωτική κάρτα με όριο και χρέη 35.000 ευρώ όταν τα δηλωθέντα εισοδήματα δεν ξεπερνούσαν τα 10.000 με 15.000 ευρώ τον χρόνο.

Η ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ !...


"ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟΥ" Η ΥΔΡΑ !...


«Κορυφή του παγόβουνου» είναι το περιστατικό στην Ύδρα με την μη έκδοση αποδείξεων και τα επεισόδια που επακολούθησαν. Στην εστίαση και κυρίως στις τουριστικές περιοχές έγινε όργιο φοροδιαφυγής φέτος το καλοκαίρι, καθώς το κίνητρο της «κλοπής» του 23% της συνολικής αξίας της απόδειξης-λογαριασμού είναι μεγάλο. Είναι τόσο μεγάλο, που ακόμη και πρόστιμο να πέσει τελικά σε ένα μαγαζί, όπου αποδείξεις δεν κόβονταν, τελικά τα κλεμμένα εκ της φοροδιαφυγής μπορεί να είναι πολύ περισσότερα.

Ο υπογράφων έγινε ο ίδιος μόλις το περασμένο Σαββατοκύριακο «θύμα» μαγαζιού σε παραλιακή ταβέρνα του νομού Καβάλας, όπου αντί για απόδειξη ήρθε στο τραπέζι δελτίο παραγγελίας, όταν ζητήθηκε ο λογαριασμός.

Απαιτήθηκε να τονιστεί στο σερβιτόρο πως χρειάζεται να φέρει την κανονική απόδειξη για να πληρωθεί, προκειμένου το αφεντικό του καταστήματος, που καθόταν βλοσυρό πίσω από την ταμειακή μηχανή, να φιλοτιμηθεί και να εκδώσει την απόδειξη.

Είναι ελάχιστα τα καταστήματα, που μαζί με την ολοκλήρωση της παραγγελίας, προσκομίζουν χωρίς να τους έχει ζητηθεί, την απόδειξη και την τοποθετούν σε ευκρινές σημείο στο τραπέζι.

Συνήθως αυτή την πρακτική την εφαρμόζουν οι αλυσίδες, όπου η φορολογική νομοθεσία τηρείται σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Όσο για τους καταστηματάρχες, οι οποίοι φοροδιαφεύγουν, αυτοί διαπράττουν τα εξής θεμελιώδη λάθη, που πιστεύω ότι τελικά τους χαρακτηρίζουν και ως ανθρώπους και ως μέλη του κοινωνικού συνόλου:

«Γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους» όλους όσοι δεν μπορούν να κρύψουν τα εισοδήματά τους, δηλαδή τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Με την μη εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων τους αποδεικνύουν ότι δεν τους ενδιαφέρει να πάει μπροστά η χώρα, αλλά μόνο οι ίδιοι να είναι καλά και όλοι οι υπόλοιποι ας «ψοφήσουν». Δεν καταλαβαίνουν ποιον κλέβουν.


Στην πραγματικότητα στερώντας το κράτος από τους προϋπολογισθέντες φόρους, συμβάλλουν μ' όλες τις δυνάμεις τους στο να περικοπούν εκ νέου οι συντάξεις των ηλικιωμένων γονέων τους, να μην έχει πετρέλαιο το σχολείο του παιδιού τους ή να μην εξασφαλίσει θέση το νήπιό τους σ΄ έναν κρατικό παιδικό σταθμό. Γιατί πώς θα χρηματοδοτηθεί η κοινωνική πολιτική; Μα με τους φόρους, τους οποίους όμως δεν αποδίδουν. Παράλληλα, την επόμενη φορά που ο κλέπτων καταστηματάρχης θα θελήσει φάρμακα, αλλά οι φαρμακοποιοί θα έχουν κόψει την πίστωση, θα απαιτηθεί να καθήσει και να αναλογιστεί ποιο το μερίδιο της ευθύνης του για την κατάσταση.

Ψεύδονται ασύστολα όταν κάποιοι απ' αυτούς ισχυρίζονται πως αναγκάζονται να κλέψουν τώρα για να επιβιώσουν. Δηλαδή στους καιρούς της αφθονίας και των δανεικών, δεν έκλεβαν; Δεν υπήρχε εκτεταμένη φοροδιαφυγή πριν από πέντε χρόνια; Τώρα κλέβουν περισσότερο και συνάμα νιώθουν και υπερήφανοι, καθώς εκδικούνται το κράτος, που τους παίρνει ένα σωρό ασφαλιστικές εισφορές, χαράτσι με τη ΔΕΗ κ.ά..

Θα διαμαρτυρηθούν έντονα εάν αύριο-μεθαύριο το κράτος τους ανακοινώσει πως προχωρεί σε ακόμη μία περαίωση και θέλει για κάθε κλειόμενη χρήση 3.000 ευρώ για να μην κάνει ελέγχους. Οι καταστηματάρχες θα βγαίνουν στις τηλεοράσεις και θα φωνάζουν ότι δεν έχουν τόσα λεφτά για την περαίωση και πως τους εκβιάζει έτσι η εφορία. Επί της ουσίας όμως με τη φοροκλοπή τους και την κατ' αναλογία υστέρηση των εσόδων του κράτους, έβαλαν οι ίδιοι τα χέρια τους στα μάτια τους και τα έβγαλαν.

Βέβαια όλα τα παραπάνω δεν τα σκέφτονται όταν τσεπώνουν ένα διόλου ευκαταφρόνητο και αφορολόγητο ποσό από τη «μαύρη» παροχή υπηρεσιών τους. Τουλάχιστον εμείς, οι πελάτες τους, ας ζητάμε απόδειξη, μπας και βάλουν κάποτε μυαλό.

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΟΥΣ ΜΑΡΑΝΑΝ !...


Δυο γραφικοί πολιτικοί γυρολόγοι, που τώρα βρήκαν στέγη στον (όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω…) ΣΥΡΙΖΑ, έδωσαν την αφορμή στο κυβερνολόϊ, να στήσει την αποπροσανατολιστική φιέστα του, αυτές τις ώρες που κλειδώνουν τα πιο σκληρά και πιο σφαγιαστικά μέτρα περικοπών, μισθών και συντάξεων, τα μέτρα, που στο όνομα της διάσωσης της χώρας από τη χρεοκοπία και την πτώχευση, χρεοκοπούν και πτωχεύουν τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Οι σύμβουλοι του Γ. Παπανδρέου τους μάραναν, αυτοί είναι το θέμα κι αυτός είναι το πρόβλημα ! Ο πρωθυπουργός, που υπονομεύτηκε και ανατράπηκε από τους ξένους πάτρωνες, με τη συνέργια των εδώ πολιτικών υπηρετών τους, για να μπορέσουν ν΄ αποτελειώσουν το ανάλγητο έργο τους : την πτώχευση του λαού !

Μια επιμελώς γενικόλογη και διφορούμενη ανακοίνωση του Σαμαρέϊκου, έβαλε φωτιά στα, απόλυτα, ελεγχόμενα και πλήρως διαβρωμένα ΜΜΕ, που βρήκαν την ευκαιρία να περάσουν σε δεύτερο πλάνο τις οριζόντιες κατακρεουργήσεις μισθωτών και συνταξιούχων και να μπουμπουνίσουν τους «20 συμβούλους του Παπανδρέου» !

Επί της υπόθεσης, φαντάζομαι, θα υπάρξει απάντηση, από αρμοδιότερους, πλην όμως η ουσία είναι άλλη. Μια απόλυτα σκηνοθετημένη επιχείρηση αποπληροφόρησης, έδωσε τη δυνατότητα, στους μεν πολιτικούς μάγειρους του νέου εγκληματικού μενού των 11,5 δις Ευρώ, να χασκογελούν χαιρέκακα, στους δε, κάθε είδους και συνομοταξίας, χαχόλους των comments, να ξεμυτίσουν και να ξεράσουν τις αηδίες τους. Λες και οι ηλίθιες επιθέσεις ενάντια στον πρώην πρωθυπουργό, θα λιγοστέψουν τα ζόρια τους από το αγγούρι του πακέτου των νέων μέτρων !

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

ΜΑΚΡΙΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ !...


Επειδή με την πολιτική που ασκείται στον τόπο μας τίποτε δεν είναι αυτονόητο. Και επειδή ξεκίνησαν ήδη περίεργοι «πλάγιοι ήχοι», που προσεγγίζουν και τις καταθέσεις, οφείλει τόσο η κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση (στο σύνολό της) να εξηγήσουν, με απόλυτη σαφήνεια, πως θα προστατεύσουν τις καταθέσεις σε κάθε περίπτωση και ότι το κράτος δεν θα βάλει περισσότερο χέρι και στο συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο τα επόμενα χρόνια.

Γιατί εδώ που έχουμε καταντήσει ως χώρα και ως οικονομία οι καταθέσεις στις Τράπεζες (στο μεγαλύτερο μέρος τους) είναι και «τα έτοιμα» που έχει στην μπάντα ο κοσμάκης για να καλύψει αυτά που προκλητικότατα δεν του καλύπτει το κράτος δεκαετίες τώρα.

Βασικές δαπάνες για την περίθαλψη, για την παιδεία, για την βελτίωση της ζωής του και για την συμπλήρωση των αναγκών του μετά τις τεράστιες περικοπές της τελευταίας τριετίας.

Μιλάμε για «τα έτοιμα» που έχουν για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους οι πολίτες και όχι για καταθέσεις εισοδηματιών που καλύπτουν πολυτέλεια στην ζωή τους.

Ο πιθανός αντίλογος ότι οι σκέψεις αφορούν μόνο πλουσίους και μεγαλοκαταθέτες είναι ατυχέστατος. Γιατί οι μεγαλοκαταθέτες που έχουν μείνει στον τόπο θα μεταφέρουν την περιουσία τους, όταν χρειαστεί, εκτός Ελλάδος με το πάτημα ενός κουμπιού και θα ξεπεράσουν το οποιοδήποτε χαράτσι με μηχανισμούς που γνωρίζουν πολύ καλά και με μεθοδεύσεις που θα κάνουν έχοντας εσωτερική πληροφόρηση.

Έχουμε μάλιστα αρκετά, πρόσφατα, «φωτεινά» παραδείγματα...

Οι αγρότες όμως, οι συνταξιούχοι, οι κληρονόμοι κάποιων αγροτών και συνταξιούχων και κάποιοι μισθωτοί που δεν γνωρίζουν τίποτε περισσότερο από αυτό που λέμε λογαριασμός ταμιευτηρίου θα εγκλωβιστούν μέσα στα γνωστά θολά και χυδαία πολιτικά προσκλητήρια φορολόγησης των καταθέσεων δήθεν για να σωθεί η πατρίδα...


Ενώ στην ουσία αυτό που επιδιώκεται είναι και το μοναδικό αυτονόητο στην Ελλάδα. Να σωθεί η κρατική μηχανή παραγωγής ψήφων και κομμάτων για την εξουσία. 

Οπότε στην σοβαρότατη αυτή υπόθεση των καταθέσεων οφείλουν να τοποθετηθούν όχι μόνο η κυβέρνηση και τα κόμματα αλλά και όλοι οι εκείνοι που γυροφέρουν τηλεοράσεις και ραδιόφωνα και σπέρνουν ανησυχία με το δήθεν ενδιαφέρον τους για τον τόπο και το αύριο του λαού.

Γνωστοί βουλευτές, στελέχη, κομμάτων, επιστήμονες, καθηγητές και τεχνοκράτες που βλέπουν την καταστροφή να έρχεται αλλά δεν έχουν καμία «συνταγή» για το πώς θα γλιτώσουμε εκτός από το να πέσει η όποια κυβέρνηση που κυβερνά και να τα σπάσουμε με τους δανειστές. 

Επί της ουσίας τώρα. Το πρώτο που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι η νέα σεναριολογία κυβερνητικών παραγόντων για το περιουσιολόγιο που θα εφαρμοστεί στο πλαίσιο της νέας φορολογικής πολιτικής. 

Σύμφωνα με τα σενάρια αυτά στο επίκεντρο είναι και η καταγραφή και των καταθέσεων όλων των πολιτών, δηλαδή από τον επιχειρηματία μέχρι τον συνταξιούχο, με το πρόσχημα ότι αυτή είναι και η δημοσιονομική πρακτική σε όλες τις χώρες. 

Αυτό είναι το πρόσχημα. Αλλά στην Ελλάδα έχουμε μάθει ότι στα προσχήματα της διεθνούς πρακτικής στηρίζονται όλες οι αυθαιρεσίες του κράτους.

Αυθαιρεσίες όπως οι αποφάσεις μιας συγκεκριμένης κυβέρνησης (έχει γίνει και στο παρελθόν) για τον τρόπο και το ύψος φορολόγησης των καταθέσεων που τελικά εξασφαλίζουν πόρους μόνο για το σπάταλο και υδροκέφαλο κράτος. Πόρους που θα μπορούσε βέβαια να εξασφαλίσει με περικοπές και συρρίκνωση. 

Το δεύτερο που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι γιατί στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ επανέρχονται, με πρόσχημα τους κινδύνους πτώχευσης, στην «συνταγή» χρηματοδότησης της οικονομίας από τις καταθέσεις καθώς και στις κάποιες μορφές φορολόγησής τους για την ενίσχυση των αναγκών της πατρίδας... Και ας μας εξηγήσουν επιτέλους ποια είναι τα όρια των πλουσίων και των μη πλουσίων πολιτών που θέτουν κάθε φορά που αναφέρονται στην συγκεκριμένη «συνταγή».

Τα μικρά κόμματα οφείλουν να ξεκαθαρίσουν γιατί πυκνώνουν τελευταία τις αναφορές τους (σε κάθε ευκαιρία) στην γνωστή θέση τους για κρατικοποίηση των Τραπεζών και ας ξεκαθαρίσουν τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τους πολίτες που έχουν εμπιστευθεί τις οικονομίες τους στις Τράπεζες.

Είναι ακόμη ανάγκη να διευκρινισθεί με πειστικά επιχειρήματα αν από το 2013 και μετά οι καταθέσεις στην Ελλάδα θα παραμένουν υπό το καθεστώς προστασίας των καταθέσεων της ευρωζώνης.

Για την περίπτωση εξόδου από το ευρώ και επιστροφής στην δραχμή δεν υπάρχει λόγος αναφοράς. Γιατί η καταστροφή θα είναι καθολική και με τέτοιους ρυθμούς που θα ξεχάσουμε ακόμη και τι περιουσιακά στοιχεία είχε ο καθένας μας. 

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ !...


Στην ακαδημαϊκή εργασία των καθηγητών Reinhart και Rogoff του 2009 εξετάζεται η σχέση μεταξύ δημόσιου χρέους και ανάπτυξης σε ένα δείγμα 44 χωρών, εκ των οποίων οι 20 είναι ανεπτυγμένες και οι 24 αναδυόμενες.

Οι χώρες χωρίστηκαν σε 4 κατηγορίες ανάλογα με το ύψος του δημόσιου χρέους ως προς το ΑΕΠ.

Η μελέτη καλύπτει την περίοδο 1790-2009 ανάλογα με τη χώρα με 3.700 παρατηρήσεις συνολικά.

Το κύριο εύρημα των Reinhart και Rogoff είναι πως δεν υπάρχει συστηματική σχέση μεταξύ του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας και του δημόσιου χρέους όταν το τελευταίο είναι χαμηλότερο από το 90% του ΑΕΠ.

Από την άλλη πλευρά, ο ρυθμός ανάπτυξης είναι χαμηλότερος όταν το δημόσιο χρέος υπερβαίνει το 90% του ΑΕΠ μιας χώρας.

Η συγκεκριμένη μελέτη δεν ήταν η μοναδική που ασχολήθηκε με το ζήτημα δημόσιου χρέους και ανάπτυξης, αλλά ήταν η πρωτοπόρα του είδους αφού πήγε πολύ πίσω.

Μια άλλη μελέτη των Balassoni, Francese και Page, του 2011, βρήκε ότι η ανάπτυξη μιας χώρας επηρεάζεται δυσμενώς από το υψηλό δημόσιο χρέος και η επίδραση γίνεται πιο έντονη όσο περισσότερο ποσοστό του χρέους βρίσκεται σε ξένα χέρια. Η περίπτωση της Ιταλίας την προ του 1914 εποχή είναι χαρακτηριστική.Σύμφωνα με μια άλλη μελέτη, η Ελλάδα έχει αντιμετωπίσει 4 επεισόδια μεγάλης κρίσης χρέους από το 1800 μέχρι σήμερα, δηλαδή περιόδους όπου το χρέος ήταν πάνω από το 90% του ΑΕΠ, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 56% του χρόνου που μεσολάβησε.

Ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης ήταν 4,7% όσο το δημόσιο χρέος υπολειπόταν του 90% του ΑΕΠ και 3% όσο το χρέος ξεπερνούσε το 90% του ΑΕΠ.

Το μέσο βραχυπρόθεσμο πραγματικό επιτόκιο δανεισμού ήταν αρνητικό και ίσο με 1,8% όσο το χρέος ήταν χαμηλότερο από 90% του ΑΕΠ, αλλά σκαρφάλωνε στο 4,7% όσο το χρέος ήταν μεγαλύτερο από 90%.

Με μέσο αρνητικό επιτόκιο 6% (δηλαδή ονομαστικό επιτόκιο χαμηλότερο από τον πληθωρισμό) δανειζόταν η χώρα μακροπρόθεσμα όταν το δημόσιο χρέος υπολειπόταν του 90%, αλλά πλήρωνε πανάκριβο πραγματικό επιτόκιο 12,5% κατά μέσο όρο όταν το δημόσιο χρέος ξεπερνούσε το 90% του ΑΕΠ. 

Ειδικότερα, την περίοδο πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα πλήρωνε υψηλά πραγματικά επιτόκια ύψους 15% και άνω για να δανειστεί μακροπρόθεσμα, επιβαρύνοντας δυσανάλογα την ισχνή της οικονομία της εποχής. 

Ήταν το αποτέλεσμα των δύο χρεοκοπιών που είχαν προηγηθεί, δηλαδή εκείνης το διάστημα 1843-1878 και της δεύτερης την περίοδο 1894-1897. 

Είναι κι αυτός ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οι Νεοέλληνες θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όταν αναφέρονται στα πλεονεκτήματα μιας χρεοκοπίας τη σημερινή εποχή όπου οι αγορές είναι πιο παγκοσμιοποιημένες και πιο αμείλικτες. 

Το συμπέρασμα είναι ότι η σταθεροποίηση και κατόπιν η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας συνδέονται με νέα σημαντική μείωση του δημόσιου χρέους που δεν εξαντλείται με πτώση στο 115%-120% του ΑΕΠ το 2020. 

Αν δεν θέλουμε λοιπόν να «κάψουμε» τις προοπτικές ανάκαμψης, θα πρέπει να βρούμε τρόπο να μειώσουμε αρκετά τον λόγο δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ.