ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΗ !...

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Θ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ...

ΤΩΡΑ, ΒΡΗΚΑΝ Ν΄ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ !...

Λέγονται και γράφονται διάφορα για το πλήγμα που δέχτηκε η κυβέρνηση στη Βουλή με την καταψήφιση της διάταξης για την απελευθέρωση του ωραρίου των φαρμακείων. Και ορισμένα από αυτά είναι ενδιαφέροντα. Οπως, για παράδειγμα, ότι η ανταρσία των 40 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ δείχνει τις διαλυτικές τάσεις που έχουν αναπτυχθεί στο κόμμα και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του. Σίγουρα τις δείχνει. Σε καμία, όμως, περίπτωση δεν δικαιολογεί τον τρόπο που ψήφισαν οι 40.

Δεν είναι τυχαία η συγκεκριμένη Κοινοβουλευτική Ομάδα. Δύο χρόνια τώρα έχει δοκιμαστεί στις δυσκολότερες καταστάσεις που έχει αντιμετωπίσει μεταπολιτευτικά κοινοβουλευτική πλειοψηφία, κι όμως, κατάφερε να τα βγάλει πέρα. Λοιδορήθηκαν, χλευάστηκαν, εξυβρίστη-καν, απειλήθηκαν, σε κάποιες περιπτώσεις τους ασκήθηκε και σωματική βία, αλλά άντεξαν. Κι όμως στήριξαν την πιο αντιλαϊκή πολιτική που ασκήθηκε μεταπολεμικά από ελληνική κυβέρνηση, ακόμη και σε περιπτώσεις που λαμβάνονταν μέτρα με τα οποία ρητά διαφωνούσαν.

Αλλά προχθές τήρησαν άλλη στάση. Και, φυσικά, είναι κωμικό να υποστηρίζεται πως φταίει η κατάσταση που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ και το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιος που να επιβάλλει την πειθαρχία και την τήρηση της κομματικής γραμμής. Το θέμα των φαρμακείων δεν προέκυψε χθες και όλοι ήξεραν τη σημασία της αρνητικής ή θετικής ψήφου τους.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Εχουμε, κατά συνέπεια, το εξής αδιαμφισβήτητο δεδομένο: βουλευτές αλλά και υπουργοί που επικύρωσαν με την ψήφο τους μέτρα τα οποία έχουν οδηγήσει σε οικονομικό αδιέξοδο εκατομμύρια Ελληνες επέλεξαν να πουν το «μεγάλο όχι» σε μια διάταξη η οποία αφορά μερικές χιλιάδες επαγγελματίες. Νομοθέτησαν την περικοπή συντάξεων και μισθών, επικύρωσαν απάνθρωπα σε πολλές περιπτώσεις χαράτσια, μετέβαλαν επί το δυσμενέστερο τις εργασιακές σχέσεις, φόρτωσαν με αφόρητα φορολογικά βάρη οικονομικά αδύναμους και φορολογικά νομοταγείς, αλλά είπαν «μέχρι εδώ» προς χάρη μιας μικρής επαγγελματικής ομάδας.

Αντικειμενικά απαράδεκτο, αλλά όχι και ανεξήγητο. Βλέπετε, ανάμεσα στα πολλά που αποδείχθηκαν εξαιτίας της κρίσης που βιώνουμε είναι και το γεγονός ότι οι διαχρονικά ευνοημένες ομάδες συνέχισαν να παραμένουν ευνοημένες και ν' αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες από πλεονεκτική σε σχέση με την υπόλοιπη κοινωνία θέση.

Υ.Γ : Να μην ξεχνάμε ότι και δεκάδες «νεοδημοκράτες» συνέβαλαν στην ακύρωση της κυβερνητικής πολιτικής φροντίζοντας ν' απουσιάσουν από την ψηφοφορία.

Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος

ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΟ ΦΙΛΟ ΣΟΥ...

ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ !...

Κατά καιρούς τα συνδικάτα, τα ΜΜΕ, κάποιοι πολιτικοί και ορισμένοι εκπρόσωποι εργοδοτικών φορέων, έχουν μιλήσει για τους εν Ελλάδι «συνεργάτες»(καταδότες) της Τρόικας, οι οποίοι εκτός από τον επικίνδυνο για τη χώρα ρόλο που παίζουν στο προσκήνιον, δρουν και από το παρασκήνιο - και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας- λειτουργούν ως κανονικοί συνεργάτες των Τροικανών.

Αποκαλυπτικά δημοσιεύματα των τελευταίων μηνών φώτισαν μάλιστα τη δράση τους, η οποία προκαλεί οργή, διότι δημιουργεί συνειρμούς με άλλες εποχές, όταν οι καταδότες στρέφονταν κατά της πατρίδας προκειμένου να είναι αρεστοί στους κατακτητές.

Σε ένα εκτενές πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ του με τον τίτλο «Οι ρουφιάνοι της τρόικας», η εφημερίδα το «Ποντίκι» αναφερόταν σε πολιτικούς, επιχειρηματίες και μέσα ενημέρωσης «που προσφέρουν γην και ύδωρ»και «παζαρεύουν το πολιτικό σκηνικό της επόμενης μέρας». Και η «Αξία», σε φύλλο της, έγινε πιο συγκεκριμένη, κάνοντας λόγο για «5 ρουφιάνους», τους οποίους χαρακτηρίζει «εραστές της Νέας Εξουσίας που αποκαλούν τον λαό “τεμπέλη”».

Γι’ αυτούς τους πέντε, η εφημερίδα έγραφε ότι καταρχάς είναι «η γυναίκα» που «σχετίζεται άμεσα με την πολιτική».Δεύτερος, ο δημοσιογράφος - σχολιαστής καναλιού, ο οποίος «είναι ενίοτε“χολερικός” και σε αρκετές περιπτώσεις συγκρουσιακός, ενώ έχει έρθει κατά το παρελθόν σε σφοδρή αντιπαράθεση με άλλο συγκρότημα». Τρίτος, «ο βιομήχανος της... όπερας», τον οποίο «δεν άφησε η μάνα του να διοικήσει τις επιχειρήσεις»και «ένα ολόκληρο νησί πληρώνει με βαρύ τίμημα τις περιβαλλοντικές παρενέργειες των επιχειρήσεών του». Τέταρτος, ο αποκαλούμενος «Κόπερφιλντ», διότι «κάποτε κατάφερε να “εξαφανίσει” μια τράπεζα», ενώ τώρα «έχει κολλήσει στο ΠΑΣΟΚ ως τεχνοκράτης και προσπαθεί να κερδίσει μια υπουργική ή τραπεζική θέση». Και τέλος, «ο ξεπερασμένος πολιτικός, προφήτης εκ των υστέρων, που στηρίζεται σε εκδοτικά συγκροτήματα» και τον οποίο «αν τον είχαμε ακούσει, οι ΔΕΚΟ θα είχαν ξεπουληθεί εδώ και δεκαετίες».

>>>Διαβάστε τη συνέχεια... 

Αυτοί, ως τακτικοί συνδαιτυμόνες σε πανάκριβα εστιατόρια στο Ψυχικό και στα βόρεια προάστια του επικεφαλής του ΔΝΤ στην Αθήνα Μπομπ Τράα και των υπόλοιπων τοποτηρητών της τρόικας, εμφανίζονται πρόθυμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες και τις συμβουλές τους «με το πολιτικό ή άλλο... αζημίωτο, ενδεχομένως» κατά το «Ποντίκι». Άλλοι υπερθεματίζουν περί ταχύτερης εκποίησης του δημόσιου πλούτου, άλλοι προσφέρουν τη μιντιακή τους δυναμική για την εκλαΐκευση των θέσεων του ΔΝΤ και άλλοι υποβάλλουν πολιτικά διαπιστευτήρια για «οικουμενικές» ή «τεχνοκρατικές» λύσεις.

Άσχετα, πάντως, από τα δημοσιεύματα και τα πιθανά πρόσωπα τα οποία «φωτογραφίζουν», υπάρχει και μια άλλη ελίτ την οποία κανένα μέσο δεν έχει μέχρι σήμερα φωτογραφίσει. Με αυτή την ελίτ θα ασχοληθεί από εδώ και πέρα η ομάδα του ERGASIANEWS, καθώς έχουν περιέλθει στα χέρια μας στοιχεία για την ύπουλη και καταδοτική δράση της, εις βάρος της εργατικής τάξης της χώρας μας.

Πρόκειται για την ΕΛΙΤ μερίδας Καθηγητάδων του Εργατικού Δικαίου, που όλα τα προηγούμενα χρόνια η εργατική τάξη και τα συνδικάτα της χώρας, τους είχαν βάλει στο περιθώριο και δεν τους προσέφεραν«τιμητική» αναγνώριση, κυρίως για το γεγονός ότι προσέφεραν «αφιλοκερδώς» τις πολύτιμες αντεργατικές υπηρεσίες και συμβουλές τους στο μεγάλο κεφάλαιο.

Πρόκειται για μια ΕΛΙΤ Καθηγητάδων,που παίρνουν καμιά δεκαριά μισθούς από το Ελληνικό Δημόσιο, για να διδάσκουν υποτίθεται φοιτητές, σε δέκα και βάλε Πανεπιστήμια, διατηρούν πολυτελή δικηγορικά γραφεία,στήνουν αμέτρητες «ερευνητικές» εταιρείες (κερδοσκοπικού και «μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα») για να παίρνουν επιδοτήσεις, ενώ παράλληλα λαμβάνουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να γνωμοδοτούν υπέρ μεμονωμένων εργοδοτών και εργοδοτικών οργανώσεων, εις βάρος πάντα των εργαζομένων.

Αυτοί λοιπόν οι ξεδιάντροποι που γεμίζουν την «πανταλόνα» κάθε μήνα με χρήματα Ελλήνων φορολογουμένων, λαμβάνοντας δέκα μισθούς (επί 14!!!) από Ελληνικά Πανεπιστήμια (ενώ την ίδια ώρα υπάρχουν δεκάδες άνεργοι επιστήμονες με εξαιρετικές σπουδές), έχουν θέσει εαυτόν στις υπηρεσίες της Τρόικας και στέλνουν emails με όλες τις «ενδόμυχες αντεργατικές σκέψεις τους», σκέψεις που όλα τα προηγούμενα χρόνια τύγχαναν χαμηλής ανταπόκρισης από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις και τους Κοινωνικούς Εταίρους, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι εξέφραζαν μια πολύ μικρή και περιορισμένη ομάδα κεφαλαιοκρατών, οι οποίοι είχαν μεταφέρει τις έδρες των επιχειρήσεων τους σε χώρες των Βαλκανίων και επιθυμούσαν διακαώς να εισάγουν στην Ελλάδα τον εργασιακό «παράδεισο» εκείνων των χωρών.

Μάλιστα οι συγκεκριμένοι Καθηγητάδες δεν διστάζουν να διαφημίσουν τις υπηρεσίες που προσφέρουν στο μεγάλο κεφάλαιο και στα εταιρικά τους ιστολόγια. Παρακάτω σας μεταφέρουμε αποσπάσματα :
- Συμβουλευτική υποστήριξη σε αλλοδαπές/πολυεθνικές επιχειρήσεις που εγκαθίστανται στην Ελλάδα σχετικά με το ελληνικό νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει τις εργασιακές σχέσεις.
- Αποκρατικοποιήσεις, Μεταβιβάσεις, Συγχωνεύσεις, Διασπάσεις, Εξωτερικές αναθέσεις δραστηριοτήτων (outsourcing).
- Επιχειρησιακές αναδιαρθρώσεις, διακοπή δραστηριότητας και ομαδικές απολύσεις.
- Συλλογικές μετακινήσεις, μεταφορές και διαθεσιμότητα προσωπικού.
- Εθελούσιες αποχωρήσεις και πρόωρες συνταξιοδοτήσεις προσωπικού.

Με αυτούς τους "τύπους" θ' ασχοληθούμε επίμονα και αποφασιστικά. Τις επόμενες ημέρες η ομάδα του ERGASIANEWS θ’ ανοίξει ένα κύκλο δημοσιεύσεων, σχετικά με τη δράση των συγκεκριμένων Καθηγητάδων, στους οποίους υποσχόμαστε ότι θα φωτίσουμε κάθε πτυχή του «θεάρεστου» (για την εργατική τάξη) έργου τους!!!

Από το ERGASIANEWS

ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ !...

ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΡΕΣΤΑ !...

Το κύριο «κατόρθωμα» όσων κυβέρνησαν τη χώρα μέχρι το 2009 ήταν η δημιουργία μιας οικονομίας στρεβλής, που δεν στηρίζονταν σε υγιείς βάσεις και αυτοδύναμη παραγωγή, ενός διεφθαρμένου πελατειακού κράτους, στην υπηρεσία, πρώτα των ολιγαρχών και κατά δεύτερον των λακέδων τους πολιτικών και τρίτον το μπούκωμα του κάτω μέρους του …χαλιού, με όλα τα μεγάλα προβλήματα.

Αυτά, τάφησαν «παρακαταθήκη» για τις επόμενες γενιές και για τον ξεχωριστό πολιτικό, που δεν θα είχε την ίδια νοοτροπία μ΄ αυτούς, δεν θα κυριαρχούνταν από τον αμοραλισμό και δεν θα προσποιούνταν τον πατριώτη, αλλά θα ήταν ! Γι αυτόν που δεν θάβλεπε την πρωθυπουργία ως αυτοσκοπό, αλλά ως μέσον εξυπηρέτησης των συμφερόντων της Ελλάδας και αντιμετώπισης των διαχρονικών και θανατηφόρων προβλημάτων της.

Αυτοί που παρέδωσαν στο Γ. Παπανδρέου την Ελλάδα «φουσκωμένη» και χρεοκοπημένη, δεν δικαιούνται για να ομιλούν σήμερα και να κάνουν, μάλιστα και κριτική. ΄Ενας απ΄ αυτούς είναι κι ο Κ. Σημίτης, ο άριστος «λογιστής», που δεν είδε, όμως, τους πειραγμένους λογαριασμούς κι ο "υπεύθυνος" πολιτικός, που δεν ασχολήθηκε, όμως, με την ουσία των προβλημάτων της χώρας.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Μάλλον δεν ευκαίρησε ο άνθρωπος, τότε, και τώρα που ευκαιρεί, βρίσκει μόνο καλά λόγια και επαίνους για την πολιτεία του και μόνο κατηγορίες και κριτική για την πολιτική του Γ. Παπανδρέου.

Ένας ακόμα επιστάτης του στάβλου του Αυγεία, από τους βασικούς στοκαδόρους του κόπρου, έρχεται και ζητάει τα ρέστα απ΄ αυτόν που ανέλαβε το καθάρισμά του !

Κι όλα τα καλοθρεμμένα από την εποχή του, τσιράκια, δημοσιογραφικά, οικονομικά και πολιτικά, βρίσκουν την ευκαιρία να του δείξουν για άλλη μια φορά την ευγνωμοσύνη τους, για όλα όσα έκανε γι΄ αυτούς και δεν έκανε για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας !...

Η ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΝΔ !...

H Nέα Δημοκρατία έχει τραβήξει πολλές, πάρα πολλές κόκκινες γραμμές τους τελευταίους μήνες -και υποχρεώνεται κάθε τόσο να χαράσσει νέες. H στήριξη της κυβέρνησης Παπαδήμου -και η συμμετοχή σε αυτήν κορυφαίων στελεχών του κόμματος- έφερε τα πάνω κάτω στη Συγγρού. O σκληρός αντιμνημονιακός πολιτικός λόγος -που ώρες ώρες έπαιρνε τη μορφή ανένδοτου αγώνα- μετριάστηκε, καθώς οι δραματικές εξελίξεις οδήγησαν στην επιλογή στήριξης της κυβέρνησης συνεργασίας. H εμμονή στη μη δέσμευση έναντι των εταίρων μας παραχώρησε τη θέση της σε μία πιο ρεαλιστική προσέγγιση σχετικά με τις δεσμεύσεις και τις υποχρεώσεις της χώρας για τη διασφάλιση της έκτης δόσης, του PSI και της νέας δανειακής σύμβασης. H κυβέρνηση χαρακτηρίστηκε εξαρχής «ειδικού σκοπού» -όμως ακριβώς η πολιτική συγκυρία επιβάλλει να παρθούν αποφάσεις ακόμα και για την καθημερινότητα των πολιτών, σχετικές με τον «ειδικό σκοπό» της σωτηρίας της χώρας.

Στη συνέχεια, είχαμε το παιχνίδι με τον προκαθορισμό της ημερομηνίας για εκλογές -και αυτό, όμως, έδωσε χώρο στο να γίνουν οι εκλογές εφόσον ολοκληρώσει τον κύκλο και τις υποχρεώσεις της η σημερινή κυβέρνηση. Aκόμα και η κόκκινη γραμμή της N.Δ. για τη μη αναγκαιότητα της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών αναιρέθηκε λόγω των δραματικών εξελίξεων τα τελευταία 24ωρα.

Aρκετοί μέσα στη N.Δ. θεωρούν την εξέλιξη αυτή ήττα κατά κράτος για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Θεωρούν «προδοσία» την εγκατάλειψη του αντιμνημονιακού λόγου, εξυμνώντας ακόμα και τον Aλ. Tσίπρα για την αντιμνημονιακή ρητορεία και συνέπειά του... Παραγνωρίζουν ότι η δραματική κατάσταση της οικονομίας και η σκληρή πολιτική πραγματικότητα ήταν οι αιτίες που ανάγκασαν τη N.Δ. να στηρίξει το Λουκά Παπαδήμο.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ωστόσο, η λογική του «μια στο καρφί και μια στο πέταλο» δεν εγκαταλείπει τη N.Δ., παρά το γεγονός ότι συμμετέχοντας -έστω και περιορισμένα στο κυβερνητικό σχήμα- αντιλαμβάνεται πλέον «από τα μέσα» το μέγεθος των προβλημάτων και το τεράστιο βαθμό δυσκολίας των «εύκολων» λύσεων. H λογική του πολιτικού κόστους ελλοχεύει και η φιλοδοξία μιας επισφαλούς αυτοδυναμίας εξακολουθεί να πλανάται στη Συγγρού -εξ ου και η συνεχιζόμενη τακτική της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης.

Πώς εκφράζεται αυτή; O πρόεδρος της N.Δ. δηλώνει την πλήρη στήριξή του στην κυβέρνηση Παπαδήμου, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ψηφίζει επί της αρχής το πολυνομοσχέδιο, αλλά ταυτόχρονα τραβά πολλές μικρές «κόκκινες γραμμές» σε επιμέρους κρίσιμες διατάξεις του πολυνομοσχεδίου -όπως αυτές για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων- για να ικανοποιήσει τις συντεχνίες και να ελαχιστοποιήσει το πολιτικό κόστος. «Nαι» στην κυβέρνηση Παπαδήμου, «όχι» στη λειτουργία και τις νομοθετικές της πρωτοβουλίες, που απαιτούνται για να πραγματωθούν οι «ειδικοί σκοποί» του PSI... Aυτός είναι και ο πυρήνας της σκέψης για την υιοθέτηση της νέας δανειακής σύμβασης που επίκειται: ναι επί της αρχής, αλλά όχι στα μέσα εφαρμογής της.

Πόσο στ' αλήθεια μπορεί να αντέξει ένα κόμμα, που θέλει, μάλιστα, να κυβερνήσει αυτοδύναμα, αυτήν τη σχιζοφρενική τακτική; Kαι πώς είναι δυνατό μία λογική πολιτικού ρεαλισμού να συμβιβάζεται με κραυγές ακραίου λαϊκισμού ή εκκλήσεις για επιστροφή στο αντιμνημονιακό μπλοκ; Aς μην υπάρχουν αυταπάτες στη N.Δ. Aν αυτά τα υπαρξιακά διλήμματα δεν απαντηθούν προεκλογικά, θα στοιχειώσουν μετεκλογικά, προκαλώντας στη Συγγρού πολιτικό σοκ ανάλογο με αυτό που σήμερα υφίσταται το ΠAΣOK. Γι' αυτό και τα επιλεκτικά «όχι» και οι πονηρές κόκκινες γραμμές μπορεί να φαίνεται ότι βολεύουν, όμως στην πραγματικότητα θέτουν σε δοκιμασία τη συνοχή της N.Δ. και, κυρίως, την αξιοπιστία της ως δύναμη εξουσίας απέναντι στους πολίτες, που δυσπιστούν τα μέγιστα για το σημερινό πολιτικό σύστημα της χώρας.

Ευτύχης Παλλήκαρης

Ο ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΣ KAI ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΧΕΔΙΟ !...

Η όλη μυαλοφυγόδικη φλυαρία γύρω από, τάχα, "σχεδιασμένα εγκλήματα", "πρακτορικές προδοσίες", "καθοδηγούμενες επιλογές" και "ιδιοτελή ξεπουλήματα", ξεκίνησε από τα ανεπαρκή χάχανα της Τσίπρικης, δήθεν, αριστεράς και από ένα εσμό ηλίθιων ανεγκέφαλων της ακροδεξιάς, κατακάθια της πάλαι ποτέ ακμάζουσας  "εθνικοφροσύ-νης".

Το όλο σκηνικό καλλιεργήθηκε, αυτά τα δυο χρόνια, σε σειρά ανεκδιήγητων ιστοσελίδων - κύρια blogs - που συγκεριάστηκαν από αργόσχολους, αγράμματους και, κατά κόρον, πειραγμένους "χομεϊνήδες" του ελληνικού περιθωρίου, που βρήκαν τρόπο και μέσο να δημοσιοποιήσουν τα ξεράσματά τους.

Αυτό το σκηνικό και τα υποπροϊόντα του, βρήκαν την ευκαιρία να το εκμεταλλευτούν κατάλληλα, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα άνομα συμφέροντά τους και τα σκοτεινά σχέδιά τους, οι πραγματικά διευθεντεύοντες την οικονομική και πολιτική ζωή του τόπου, οι διαχρονικές "βδέλλες", οι ουσιαστικοί υπεύθυνοι της κατασπατάλησης των πόρων και της χρεοκοπίας της χώρας και του λαού !

Κοιτάξτε τους, όταν διαπίστωσαν, πως ο Γ. Παπανδρέου δεν αστειεύονταν και πέρα από τις πρόσκαιρες νεοφιλελεύθερες ασκήσεις των τροϊκανών, προωθούσε και αλλαγές, ανατρεπτικές του, μέχρι χθες, οικονομικοπολιτικού status quo, έδωσαν το σύνθημα : προπέτασμα καπνού, τώρα, με βγάλσιμο του Παπανδρέου στη "σέντρα", εκμετάλλευση και ταυτόχρονα αποχαύνωση και υπνώτιση των χαχόλων μπαχαλάκηδων, τους οποίους εκτονώνουμε κατά του "προδότη ΓΑΠ", ενώ παράλληλα προωθούμε όσα περισσότερα μέτρα εξυπηρέτησης των συμφερόντων μας και ταυτόχρονα δημιουργούμε τις συνθήκες για να θρονιαστεί στου Μαξίμου, ο δικός μας !

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

΄Ολα τα περί λαθών, εγκλημάτων και προδοσίας, του Παπανδρέου, θα αξιοποιηθούν, ως ο μεγάλος αντιπερισπασμός, προκειμένου να καλυφθεί η ουσία, που δεν είναι άλλη από την επιβολή του, δήθεν,  "αντιμνημο-νιακού" και, δήθεν, "επαναδιαπραγματευτή" Σαμαρά, στο σβέρκο της χώρας και του λαού. Η διαδικασία "δίωξης" του ΓΑΠ χρησιμοποιείται για να καλύψει και να κουκουλώσει την θεαματική και βαρύγδουπη κωλοτούμπα του Αντωνάκη, ο οποίος επέρχεται με καθαρές προτάσεις - λύσεις, για τα προβλήματα των αφεντάδων κι όχι με τις ανατρεπτικές σκέψεις και τους επικίνδυνους σχεδιασμούς του Γιώργου.

Στο μεγάλο αυτό "ρεσάλτο", όλοι έχουν το βρώμικο ρόλο τους, όλοι τίθενται στην υπηρεσία "μας", πιασμένοι στο δόκανό "μας", είτε ως φαλιρισμένοι επιχειρηματίες, είτε ως χρεοκοπημένοι εκδότες και ψευτοεκδότες, είτε ως υπόδικοι λαθραίας μεταφοράς χρημάτων άγνωστης προέλευσης, είτε ως διωκόμενοι οφειλέτες του δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων, είτε ως ενεχόμενοι σε πλείστα όσα παράνομα γεγονότα, πράξεις και ενέργειες : όλοι στο αγκίστρι "μας", όλοι στις διαταγές "μας", όλοι στην υπηρεσία "μας" !

΄Ολοι ; Ναι, ρε σεις, όλοι ! Ακόμα και οι "παραμορφωτικές" πολιτικές εφεδρείες "μας", του τάχατες, προοδευτικού σοσιαλδημοκρατικού χώρου, είπαμε ΟΛΟΙ !!! Το διακύβευμα είναι τεράστιο, παίζεται η ύπαρξή "μας" !...

Ο ΖΟΓΚΛΕΡ ΤΗΣ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑΣ !...

Παιχνίδι με τις λέξεις θυμίζει το τελευταίο διάστημα η τακτική που ακολουθεί ο Αντ. Σαμαράς έναντι της τρόικας, αλλά και της κυβέρνησης Παπαδημου.
Ο πρόεδρος της ΝΔ, προκειμένου να ικανοποιήσει τον «σκληρό πυρήνα» του κόμματός του, αλλά και να μην προκα-λέσει την αντίδραση των δανειστών της χώρας, προχωρεί σε συνεχείς μεταβολές της τακτικής του. Αυτές οι μεταβολές αποτυπώνονται και στις λέξεις που χρησιμοποιεί έναντι του Μνημονίου και ειδικότερα έναντι των μέτρων που πρέπει να ληφθούν προκειμένου να ολο-κληρωθεί η διαδικασία της δανειακής σύμβασης και του PSI.

Συγκεκριμένα, στην αρχή - αρχή, η ΝΔ είχε κάνει «σημαία» της, τη λέξη  «επαναδιαπραγμάτευση». Αυτό ήταν και το μήνυμα που θέλησε μετά το «Μνημόνιο 1» να περάσει ο κ. Σαμαράς μέσα από το Ζάππειο 1 και Ζάππειο 2. Η επαναδιαπραγμάτευση παρέμεινε -παρά τις έντονες και σαφείς αντιδράσεις της Ευρώπης- ως βασικό σύνθημα της ΝΔ μέχρι το περασμένο φθινόπωρο.

Εκείνη τη στιγμή και αφού είχαν προηγηθεί συναντήσεις του προέδρου της ΝΔ με ανώτατους κοινοτικούς αξιωματούχους (Ρομπάι, Μπαρόζο, Τρισέ, Μαρτένς), η λέξη σχεδόν εξαφανίστηκε από τις δηλώσεις τόσο του Αντ. Σαμαρά όσο και των κορυφαίων στελεχών της ΝΔ.

Λίγους μήνες μετά και ενώ ήταν σε εξέλιξη οι διεργασίες για τον σχηματισμό της συγκυβέρνησης, η ΝΔ υιοθέτησε τη λέξη «τροπο-ποίηση». Για πρώτη φορά, ο κ. Σαμαράς τη χρησιμοποίησε στις επιστολές που απηύθυνε προς την τρόικα και εννοούσε προφανώς ότι ο ίδιος ως πρωθυπουργός θα μπορούσε να αλλάξει κάποιους από τους όρους που έχουν τεθεί στη χώρα. Ομως, και αυτή η λέξη... χάθηκε, υπό το βάρος των αντιδράσεων των Ευρωπαίων αξιωματούχων που ζητούσαν και ζητούν από τον κ. Σαμαρά ρητή δέσμευση ότι θα μείνει προσηλωμένος και στους στόχους και στα μέσα που έχουν ήδη αποφασιστεί για την επίτευξή τους.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Μετά την «τροποποίηση», εμφανίστηκε (για πρώτη φορά την προηγούμενη Κυριακή στο ραντεβού του κ. Σαμαρά με τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών Γκ. Βέστερβελε) η λέξη «εμπλουτισμός».

Πρόκειται για μία ακόμη απόπειρα της ΝΔ να ξεφύγει -έστω σε ρητορικό επίπεδο- από το πλαίσιο που έχει τεθεί από την τρόικα, καθώς ο κ. Σαμαράς εννοεί εμπλουτισμό των μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί με πολιτικές που θα στοχεύουν στην ανάπτυξη.

Ωστόσο, ακόμη κι αυτή η σαφώς πιο ήπια διαφοροποίηση της ΝΔ δεν είναι βέβαιον ότι θα γίνει δεκτή από την τρόικα, κάτι που και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει αντιληφθεί και γι' αυτό επιλέγει να κρατά χαμηλούς τόνους σε ό,τι αφορά τόσο το Μνημόνιο όσο και τη δανειακή σύμβαση που επίκειται. Σε επίπεδο ρητορικής, είναι πιθανόν να συνεχιστεί η τακτική των «διπλών μηνυμάτων», με δεδομένο ότι ο κ. Σαμαράς θέλει να καλύψει πολιτικά και εκείνους που του ζητούν την υιοθέτηση μίας εντελώς διαφορετικής πολιτικής.

Γιάννης Σαραντάκος

ΟΙ ΒΡΩΜΙΑΡΗΔΕΣ ΤΟΥ 2012 !...

Το πάνελ των μαρτύρων τους οποίους, επιλεκτικά, εξέτασε ο Πεπόνης, δίνει ανάγλυφα την αδίστακτη συμμαχία που υπήρξε, ανάμεσα σε ακροδεξιούς τυφλοπόντικες, σε σαμαρικά χαχολίδια και σε μαλακοκαύληδες Τσιπράδες.

Από τα δεξιόστροφα καρούλια, τη Βούλτεψη (!!!) και το Ρωμανιά, μέχρι τους "αριστερούς" ψαλτάδες, το Χουντή και το Μαριά, εκτείνεται η γκάμα των "ειδικών", που επέλεξε να καλέσει ο κ. Εισαγγελέας, προκειμένου να στοιχειοθετήσει ευθύνες στον Παπανδρέου.

Και, βέβαια, χωρίς την κλήση ουσιωδέστατων μαρτύρων, κράτησε για μήνες την υπόθεση και την έστειλε στον ΄Αρειο Πάγο, τώρα, (την επαύριο...), που φάνηκε, πως θα τεθεί αντιμέτωπος με τις ευθύνες του, για την άλλη υπόθεση της "παραίτησης" και των δηλώσεων, που την συνόδευσαν.

Οι διαχρονικοί βρωμιάρηδες της πολιτικής και της διαπλοκής, απλώνουν χέρια, όργανα και πιόνια, έτοιμοι να κάνουν το 2012 ακόμα πιο βρώμικο από το 1989 !

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !...

-------------------------

Τα αποκαλυπτήρια της ηλιθιότητας !

ΚΟΨΤΕ ΜΑΠΑ ΚΑΙ ΒΓΑΛΤΕ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ !...

"Ομορφάααντρα μου...", ξέχασες να εξετάσεις, ως μάρτυρα, τον Μιχελάκα !...

ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΚΑΝΑΚΕΨΑΤΕ, ΚΑΛΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ !...

Τα φίδια ακόμα κι όταν τα εκθρέψεις ή τα φιλοξενήσεις στον κόρφο σου, θα γυρίσουν, κάποια στιγμή και θα σε δαγκώσουν.

Την τόσο γνωστή και αναμφισβήτητη νομοτέλεια, φαίνεται εκεί στο ΠΑΣΟΚ, την παρέβλεψαν στην περίπτωση του Γ. Προβόπουλου.

Σ΄ όλη τη διάρκειας της πρωθυπουργίας του Παπανδρέου, το συγκεκριμένο κομματόσκυλο της Δεξιάς, όχι μόνο αφέθηκε στη θέση του, στην οποία τον είχε βάλει το Καραμανλέϊκο, όχι μόνο προφυλάχθηκε και προστατεύτηκε από τις συνέπειες που έπρεπε να έχει, για τις δεδομένες και αυταπόδεικτες ευθύνες του γα το μπάχαλο του φαλιρίσματος της ελληνικής οικονομίας, αλλά αναγορεύτηκε, επί ΠΑΣΟΚ και σε καθοριστικό παράγοντα, ως κριτής και επικριτής, των εξελίξεων.

Δυόμισι χρόνια, τώρα, ο Προβόπουλος, μας το παίζει ειδήμων και υπεράνω, λες και δεν ήταν αυτός, που συμμετείχε στο όργιο της κατασπατάλησης των πόρων, της εκτίναξης των ελλειμμάτων και, κυρίως, της αλχημικής αλλοίωσης των οικονομικών στοιχείων, που υποβάλλονταν στην Ε.Ε. κατά την επάρατο δεξιά διακυβέρνηση.

Μ΄ αρέσει, που από την Ιπποκράτους, συνεχίζουν να του φέρο-νται ...ευγενικά και να του θέτουν, δημόσια, ερωτήσεις : "τι εννοείτε κύριε Προβόπουλε ?... Πως φταίει το ΠΑΣΟΚ ?...".

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ρε Πρόεδρε και ρε Γραμματέα, ως πότε αυτός ο στρουθοκαμηλισμός και η καλοσύνη στα όρια της μαλακίας ; Ως πότε οι αυταπάτες, πως η πορεία των πραγμάτων και το ξεκαθάρισμά τους, μπορεί να γίνει στα πλαίσια του "savoir vivre" θα καθορίζουν τη στάση και τη συμπεριφορά μας ;

Μήπως δεν ξέρετε ποιος είναι ο κ. Προβόπουλος και ποια ήταν η διαδρομή του ; Μήπως δεν ξέρετε σε ποιες θέσεις χρησιμοποιήθηκε από το δεξιό συναπάντημα, πριν γίνει διοικητής στην Τ.Ε. και τι έκανε όπου πέρασε ; Εγώ θα σας πω σε τι χρηματοδοτήσεις, deals, χαρίσματα και απορροφήσεις συμμετείχε, απ΄ όποια τράπεζα πέρασε και ποιους συγκεκριμένους εξυπηρέτησε ;

Συνέλθετε και πιάστε, επιτέλους, τον "ταύρο" απ΄ τα κέρατα κι όχι απ΄ την ...ουρά !...

Διαβάστε κι αυτό...

ΟΙ ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΙ ΦΙΛΟΙ !...

Τις επόμενες ημέρες θα κυριαρχήσει στη δημόσια συζήτηση η εξάρθρωση του κυκλώματος της Θεσσαλονίκης. Παράγοντες, μεγαλοσχήμονες, πολιτευτές, νονοί της νύχτας, εφοριακοί, τελωνειακοί, τραπεζικοί, παραεκκλησιαστικά κυκλώματα, δημοσιογράφοι, τοκογλύφοι κάθε είδους μαφία είχαν στήσει μια καλοδουλεμένη επικερδή επιχείρηση με τζίρο εκατοντάδων εκατομμυρίων, κλέβοντας και ξεπλένοντας μαύρο χρήμα, ποιος ξέρει για πόσα χρόνια. Πολλά στόματα θα ανοίξουν, αλλά και πολλά μάτια θα παραμείνουν ερμητικά κλειστά, όπως έμεναν όλα αυτά τα χρόνια. Την ίδια ώρα διακυβεύεται το ύψος του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, ο 13ος και 14ος , ολοκληρώνεται το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, η νέα αφαίμαξη μισθωτών κα συνταξιούχων.

Ο πρωθυπουργός κ. Λουκάς Παπαδήμος από το βήμα ης Βουλής, είπε πριν λίγες ημέρες πώς καλύτερα να έχουμε ανοιχτές επιχειρήσεις με χαμηλότερους μισθούς παρά κλειστές επιχειρήσεις και ανέργους. Σωστό το επιχείρημακαι σε όποιες περιπτώσεις προέκυψε ή προκύπτει θέμα βιωσιμότητας μιας επιχείρησης, οι εργαζόμενοι –επειδή δεν λειτουργούν ως αυτόχειρες- αποδέχονται είτε μειώσεις είτε ελαστικό ωράριο εργασίας προκειμένου να διατηρηθεί εν ζωή η επιχείρηση και η δουλειά τους. Ομως η εξ αντικειμενικής ανάγκης αποδοχή τέτοιων μέτρων, απέχει έτη φωτός από τη ντε φάκτο μείωση των κατώτατων μισθών και την περικοπή του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, ως αποτελεσματικό μέτρο για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Ποιάς οικονομίας; Των κυκλωμάτων και των εντιμότατων φίλων ή της οικονομίας της παραγωγής και των εργαζομένων;

Δυστυχώς, η συμπεριφορά των πολιτικών μας, μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως τελικά ο κατώτατος και γενικά ο μισθός γι’ αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις, δεν αντιπροσωπεύει ανθρώπους. Είναι ένας αριθμός που πολλαπλασιάζεται, αφαιρείται, διαιρείται κ.λ.π. με λογιστικούς όρους. Δεν έχει την ίδια σημασία για μας και για κείνους. Για μας είναι η επιβίωσή μας, η ζωή μας, οι υποχρεώσεις μας, η πληρωμή των χαρατσιών, το σπίτι και η οικογένειά μας. Για κείνους είναι νούμερα στον προϋπολογισμό, οι επιταγές των εταίρων μας, οι επιθυμίες των εργοδοτών, της πολιτικής οι σκοπιμότητες.

Κανείς μέχρι σήμερα δεν βγήκε να εξηγήσει σε απλή κατανοητή από όλους γλώσσα, πώς θα ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα στη βιομηχανία π.χ. αν μειωθούν οι κατώτατοι μισθοί. Τι σημαίνει αυτό για μια βιομηχανική επιχείρηση;. Θα βοηθήσει η μείωση του μισθολογικού κόστους την επιχείρηση να φτιάξει καλύτερα και φθηνότερα προϊόντα ώστε αυτά να είναι ανταγωνιστικά σε σύγκριση με τα αντίστοιχα εισαγόμενα; Θα γίνει η επιχείρηση ανταγωνιστική και εξαγωγική; Θα αυξήσει την απασχόληση; Τα προηγούμενα δέκα χρόνια οι μισθοί στη βιομηχανία αυξήθηκαν κατά 10% ενώ τα προϊόντα κατά 32%. Αυτή η αύξηση των τιμών των εγχωρίως παραγόμενων προϊόντων, έφερε εισαγωγές ξένων προϊόντων στην Ελλάδα και εξαγωγή ελληνικού πλούτου στο εξωτερικό.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ο τουρισμός, η «βαριά μας βιομηχανία» απασχολεί κατά κύριο λόγο εποχικούς εργαζόμενους, στη συντριπτική τους πλειοψηφία ξένους (σε πολλά μεγάλα ελληνικά ξενοδοχεία, αν δεν ξέρεις αγγλικά δεν μπορείς να παραγγείλεις ούτε καφέ). Ποιός πιστεύει πως οι εργαζόμενοι αυτοί απολαμβάνουν όσα οι συλλογικές συμβάσεις προβλέπουν; Πέραν τούτου ο τουρισμός, ο μόνος από όλους τους κλάδους, είχε το 2011 αύξηση αφίξεων τουριστών, πέτυχε μείωση του ΦΠΑ, εξαιρέσεις των κοινόχρηστων χώρων από τα χαράτσια και είναι ο μόνος κλάδος που δεν υπέστη πλήγμα από την κρίση. Παρ’ όλα αυτά, οι τιμές δεν μειώθηκαν αναλογικά με τη μείωση του εισοδήματος των πολιτών, ούτε οι υπηρεσίες βελτιώθηκαν κατ’ αντιστοιχία του επιπέδου των τιμών. Οι υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού, υπέστησαν τη μικρότερη απώλεια ανταγωνιστικότητας κι όμως οι ξενοδόχοι είναι εκείνοι που πιέζουν περισσότερο για τη μείωση του κατώτατου μισθού. Δηλαδή ο μισθός της καμαριέρας φταίει για τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα του τουρισμού;

Γι’ αυτό, οι πολιτικοί μας άρχοντες, πριν πάρουν τις αποφάσεις τους για τους μισθούς των 600 και 700 ευρώ, οφείλουν να μας πουν, πόσα δις έχασε το δημόσιο από τη δράση του κυκλώματος της Θεσσαλονίκης. Πώς θα εφαρμόσουν τους νόμους. Πώς θα εισπράξουν όσα φοροδιέφυγαν και ξεπλύθηκαν, πόσα από αυτά θα προστεθούν στις εισφορές αλληλεγγύης όλων ημών, πώς θα αποζημιώσουν τα εκατομμύρια των πολιτών που είναι στην ανεργία και την ανέχεια;

Να δεχθούμε τις μειώσεις σκεπτόμενοι το μέλλον μας και το μέλλον του τόπου. ¨Όχι για να αλωνίζουν ανενόχλητοι οι εντιμότατοι φίλοι, οι κάθε λογής εθνικοί και τοπικοί μαφιόζοι.

Κλεοπάτρα Κοντονίκα

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ !...

Σκληρή δήλωση - απάντηση στους οικονομικούς ειοσαγγελείς μετά τα όσα ανέφεραν περί παρότρυνσής του «να ολοκληρώσουν γρήγορα την έρευνα για τα CDS (σ.σ. που φέρεται ως εμπλεκόμενος ο αδελφός του πρώην πρωθυπουργού Ανδρίκος Παπανδρέου), με την οποία ουσιαστικά τους «τελειώνει» από τη θέση τους, έκανε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μιλτ. Παπαϊωάννου. 

 Με αυτή καθίσταται σαφές πώς είτε θα προωθηθεί η νομοθετική πρωτοβουλία για τοποθέτηση αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου στη θέση τους, είτε θα προωθήσει ερώτημα στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο για την αντικατάστασή τους από ομόβαθμούς τους εισαγγελείς.

Η φράση πάντως του κ. Παπαϊωάννου «έπληξαν το κύρος της δικαιοσύνης», είναι απολύτως ενδεικτική των προθέσεών του:

Ολόκληρη η δήλωση έχει ως εξης:

«Έλαβα το πόρισμα του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Φώτη Μακρή, με το οποίο τίθενται στο αρχείο, για δεύτερη φορά, οι καταγγελίες των δύο Αντεισαγγελέων Εφετών.

Για τη σοβαρή αυτή υπόθεση, σήμερα, θέλω να τονίσω τα ακόλουθα:

Πρώτον: Σύμφωνα και με το δεύτερο πόρισμα «δεν προέκυψε ότι επιχειρήθηκε καμία ποινικώς αξιόλογη ή καθ΄οποιονδήποτε τρόπο υπηρεσιακά επιλήψιμη παρέμβαση στο έργο τους».

Δεύτερον: Την απαράδεκτη παρερμηνεία της, με εξαιρετικής διακριτικότητας σύστασης προς αυτούς, τόσο από εμένα ως Υπουργό Δικαιοσύνης όσο και από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την κατά προτεραιότητα εξέταση υπόθεσης εξαιρετικής φύσης. Μιας σύστασης που στηρίζεται στο νόμο και κινήθηκε στο πλαίσιο των μη αμφισβητούμενων από οποιονδήποτε καθηκόντων μας. 
 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Τρίτον: Από την αρχή είχα καταστήσει σαφές, ότι η διαχείριση των καταγγελιών ανήκει κυρίως στην αρμοδιότητα της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Όμως, δεν μπορώ να αγνοήσω το γεγονός, ότι οι συγκεκριμένοι Αντεισαγγελείς έπληξαν το κύρος της δικαιοσύνης με τις συγκεκριμένες πράξεις και συμπεριφορές τους, ιδιαίτερα:

α. Με τις δικαιοπολιτικά ατεκμηρίωτες και ουσιαστικά αστήρικτες αρχικές τους καταγγελίες, οι οποίες δεν επιβεβαιώθηκαν από την έρευνα της ίδιας της Δικαιοσύνης αλλά και ούτε οι ίδιοι επιχείρησαν να τις διευκρινίσουν ή να τις αποδείξουν,

β. Με τις αρχικές τους δηλώσεις τους για την αποκάλυψη ονομάτων του δημόσιου βίου και των οργανωμένων συμφερόντων, που δήθεν, με αξιόποινες πράξεις ή με υπηρεσιακές επιλήψιμες συμπεριφορές τους παρεμπόδισαν στο έργο τους και τα οποία τελικά δεν κατονόμασαν.

γ. Με την απρόκλητη αμφισβήτηση της νομοθετικής πρωτοβουλίας της κυβέρνησης και, κυρίως, με τη διαστρέβλωση του περιεχομένου της ".

Παναγιώτης Στάθης

Ο ΜΑΚΡΥΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ !...

Όλα δείχνουν πως οι διαπραγματεύσεις για το PSI+ θα καταλήξουν θετικά και το ελληνικό χρέος θα κουρευτεί κατά πολλά δις. €. Τις επόμενες ημέρες οι εκπρόσωποι των τραπεζών και των funds αναμένεται να συμφωνήσουν με την ελληνική κυβέρνηση τις λεπτομέρειες του μεγαλύτερου deal, που έγινε ποτέ ανάμεσα σε μια χώρα και τους δανειστές της.

Θα πρόκειται για την πρώτη υλοποίηση των αποφάσεων της 27ης Οκτωβρίου και το θετικό αυτό γεγονός – παιδί, αναμένεται να διεκδικηθεί από πολλούς πατεράδες ! Ορισμένοι απ΄ αυτούς θάναι οι ίδιοι που την επαύριο των παραπάνω αποφάσεων, βρέθηκαν στα κάγκελα αλαλάζοντες κατά του …πουλημένου Παπανδρέου, που έδεσε την Ελλάδα χειροπόδαρα και τώρα θα σπρώχνονται για να μπουν στο πλάνο και το κάδρο των …πρωταγωνιστών !…

Η συμφωνία θα περάσει με μεγάλη πλειοψηφία από τη Βουλή, αποδεικνύοντας, σ΄ όλη της τη μεγαλοπρέπεια, τη σημασία και το καθοριστικό της κίνησης του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, να δημιουργήσει την κυβέρνηση ευρείας συμμετοχής, θυσιάζοντας τα προσωπικά δεδομένα του, χάρη του συμφέροντος της χώρας.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ο δρόμος, βέβαια της δικαίωσης του Γ. Παπανδρέου, μόλις τώρα αρχίζει και είναι μακρύς, δύσκολος και δύσβατος. Η πρωτοφανής στα παγκόσμια χρονικά μείωση του χρέους, θα δώσει άλλες προοπτικές κι άλλη ώθηση στην Ελλάδα, για να προχωρήσει στην νέα πορεία ανάνηψης και ανάπτυξης…

Εκείνο που είναι σίγουρο, είναι η έλευση των στιγμών, που αρκετοί απ΄ αυτούς που κατηγορούσαν και έβριζαν θα γλύψουν εκεί που έφτυσαν και συνεχίζουν να φτύνουν ! Με πρώτους …γλυψοσάλιαγκες, τους αιχμάλωτους της ανευθυνότητας και του λαϊκισμού, τους παράγοντες της σαμαρικής νεοδεξιάς !...

ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ !...

Ανεξάρτητα από την πορεία των διαπραγματεύσεων για την «εθελοντική» συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο κούρεμα του ελληνικού χρέους, η ουσία για την πραγματική κατάσταση της οικονομίας της χώρας μας συμπυκνώνεται σε μία φράση που χρησιμοποιεί η Τρόικα στην τελευταία έκθεση αξιολόγησής της: «η μείωση του ΑΕΠ στην Ελλάδα τείνει να λάβει μόνιμα χαρακτηριστικά». Νομίζω ότι όποιος θέλει να καταλάβει «που πάει το πράγμα», καλά θα κάνει να επαναλαμβάνει την παραπάνω φράση 10 φορές τη μέρα, καθώς δεν είναι εύκολο να τη χωνέψει κανείς.

Η αλήθεια είναι όμως ότι τα 250 δισεκατομμύρια ετήσιας παραγωγής πλούτου θα πρέπει να τα ξεχάσουμε. Καθώς δανεικά δεν θα υπάρχουν για πολλά ακόμη χρόνια, μετά το χουνέρι που έφαγαν οι ιδιώτες πιστωτές μας και αφού η Τρόικα μας δίνει ίσα-ίσα όσα χρειάζονται για να μένουμε στη ζωή με μηχανική υποστήριξη, το ΑΕΠ μας στο εξής θα κινείται στις πραγματικές του διαστάσεις. Και οι διαστάσεις αυτές θα είναι περίπου 200 δισεκατομμύρια ή και λιγότερα (ίσως αρκετά λιγότερο).

>>>Διαβάστε τη συνέχεια... 

Όλα τα υπόλοιπα ήταν αέρας, μια φούσκα που μεγάλωνε με δανεικά. Και τώρα έσκασε. Παρ'τε για παράδειγμα τα ΜΜΕ, που απεργούν σήμερα. Χιλιάδες άνθρωποι δούλευαν επί χρόνια σε πιεστήρια, εφημερίδες και κανάλια, πληρώνονταν μισθούς και τροφοδοτούσαν την ιδιωτική κατανάλωση. Όμως όλο το οικοδόμημα ήταν αέρας, διότι φυσικά μία χώρα 11 εκατομμυρίων κατοίκων δεν μπορεί να συντηρήσει 20 εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας, άλλες τόσες αθλητικές, κάμποσες οικονομικές και 10 κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας. Οι μισθοί πληρώνονταν όχι από τους ελάχιστους αναγνώστες (εξάλλου οι Έλληνες διαβάζουν, σύμφωνα με τα στατιστικά, λιγότερο και από κάποιες χώρες της Αφρικής με 90% αναλφαβητισμό), αλλά με δανεικά: Δανεικά από τράπεζες και δανεικά από τους ξένους, μέσω της κρατικής διαφήμισης (το ελληνικό δημόσιο έδινε τεράστια ποσά σε διαφήμιση τα οποία δεν τα είχε, τα δανειζόταν). Τώρα που τα δάνεια έσκασαν και δεν δίνονται άλλα, τώρα που η φούσκα έσκασε, χιλιάδες άνθρωποι έμειναν χωρίς δουλειά, οι διαφημιστικές παραπαίουν, οι Όμιλοι επίσης. Ο πλούτος που βασιζόταν στον «αέρα» των δανεικών εξανεμίζεται. Και, είτε φύγει η Τρόικα, είτε μείνει, δεν πρόκειται ποτέ να επανέλθουμε στην πρότερη κατάσταση.

Ανάλογες φούσκες που βασιζόταν στα δανεικά που τροφοδοτούσαν την ιδιωτική κατανάλωση είχαμε και σε πολλούς άλλους κλάδους της οικονομίας μας. Εξ ου και το ΑΕΠ έχει πάρει την κατηφόρα και δεν σταματάει.

Η πορεία θα μπορέσει να αναστραφεί μόνο αν η χώρα αποκτήσει παραγωγική βάση, ώστε να μπορεί να εξάγει ανταγωνιστικά προϊόντα στο εξωτερικό. Μέχρι να γίνει αυτό, θα ζούμε με λιγότερα, όχι με 27.000 ευρώ κατά κεφαλή εισόδημα, αλλά με 17.000 και ακόμη λιγότερα. Εκεί είμαστε, τόσα παράγουμε, ας το πάρουμε απόφαση...

Νικηφόρος Μαλεβίτης

Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ !...

Τα ζητήματα της κρίσης και στη χώρα και στο ΠΑΣΟΚ, ανέλυσε με τον δικό του τρόπο και από τη δική του οπτική, ο Στέφανος Τζουμάκας, μιλώντας στην πρόσφατη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου. Στο χαρακτηριστικό απόσπασμα που ακολουθεί, ο ομιλητής αναλύει και επεξηγεί όσα έγιναν με αφορμή την πρόταση του Γ. Παπανδρέου για το Δημοψήφισμα.

«…Η λογική των μονόδρομων και της μονοφωνίας ισχύει για άλλα καθεστώτα που δεν μπορούν να αποτελέσουν ποτέ μέρος της φυσιογνωμίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επανέφερε στη μνήμη μας μέρος της ιδρυτικής μας διακήρυξης που αναφέρεται στην ανεξάρτητη πολιτική της χώρας. Πολύ καλά έκανε. Διότι η ευρωπαϊκή ελίτ μετά την μη έγκριση του Ευρωσυνταγματος από δημοψηφίσματα είχε θέσει μία ομερτα -και τη γνωρίζουμε οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ- πως καμία ηγεσία δεν θα ξανά επιδιώξει κανένα δημοψήφισμα. Δηλαδή έξω από θεσμούς, μια ευρύτερη συνεννόηση προκειμένου να εμπεδωθεί ένα νέο-συντηρητικό σχέδιο όπου θα βαδίζουμε σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που κυρίαρχα θα είναι τα στοιχειά της αγοράς και όχι η πολιτική ενοποίηση και η εκλογή ηγεσίας και όπου θέλουν τον κυρίαρχο λόγο να τον έχουν το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και τα μονοπώλια και όχι εργαζόμενοι και πολίτες.

Η ευρωπαϊκή δεξιά πάντα ήθελε την Ένωση ως αγορά. Εμείς συμβάλλαμε να βαδίσουμε προς την εξέλιξη μιας προοδευτικής Ευρώπης και όχι αγοραίας Ευρώπης. Ασφαλώς και μπορεί να έχει ο καθένας τους προβληματισμούς για το σε ποια στιγμή έπρεπε να τεθεί το δημοψήφισμα. Άλλο όμως αυτό.Κι εγώ έχω τη γνώμη ότι τα διλήμματα θα πρέπει να μπαίνουν σε περιόδους προϋποθέσεων.

Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι του να σηκωθεί μια ομάδα διαπλεκομένων στελεχών από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε σύμπραξη με τον ορυμαγδό της εγχώριας ολιγαρχίας η οποία είχε και άλλες επιδιώξεις για να μην πω μόνο άλλες επιδιώξεις, τότε υπάρχει τεράστιο θέμα στην παράταξη. Διότι δεν μπορεί να αποτελεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παράρτημα του νεοφιλελευθέρου διευθυντηρίου της ΕΕ, ούτε του παρασιτικού κεφαλαίου και ορισμένων ΜΜΕ.

Θέλω να στηλιτεύσω την αήθη συμπεριφορά του Προέδρου της Γαλλικής δημοκρατίας, του κ. Σαρκοζυ γιατί με τον γαλλικό λαό μας συνδέουν δεσμοί και ειδικά εμάς τους προοδευτικούς, που είμαστε ιδεολογική και πολιτική συνέχεια της γαλλικής επανάστασης και του διαφωτισμού, του Μάη του 68 και άλλων ιστορικών αγώνων τους προοδευτικού κινήματος στη Γαλλία.

Πρέπει ως ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε όλα τα διεθνή φόρα να στιγματίσουμε αυτή την αήθη συμπεριφορά.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια... 

Όπως το ίδιο πρέπει να πράξουμε και για την κα. Μερκελ γιατί ο γερμανικός λαός, η γερμανική πολιτική ζωή και διανόηση έχει αναδείξει πολλούς από τους δασκάλους μας, όπως ο Μπρέχτ, όπως ο Μαρξ, για τη στάση τους απέναντι στα δικαιώματα που έχουν οι πολίτες κάθε χώρας της ΕΕ και εμείς θα συμπαρασταθούμε στην εκστρατεία τόσο του σοσιαλιστη Ολάντ στη Γαλλία όσο και του Στανμπρουκ στη Γερμανία γιατί πρέπει να ηττηθεί αυτό το δίδυμο ως καταστροφικό για τις κοινωνίες και τους λαούς των χώρων της ΕΕ.
Γιατί θα πρέπει να μιλήσουμε -και αυτό αποσιωπήθηκε- για τα αίτια της κρίσης ηγεσίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Ποιος την προκάλεσε την κρίση της ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ;

Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν στο δημόσιο βίο πρόσωπα που θα θεωρούσαν ότι θα διαταράσσονταν η θέση της χώρας από την άσκηση ενός δικαιώματος της.
Γνωρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι της στιγμής αλλά έχει διαδικασίες.

Επίσης η κρίση προκλήθηκε εξαιτίας του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας που δεν συμπαρατάσσεται με την νεοφιλελεύθερη πολιτική. Και μια ομάδα στελεχών αντί να το να αντιληφθεί αυτό, σηκώνοντας τα λάβαρα του νεοφιλελευθερισμού και του μνημονίου, απαιτούσε ακόμη πιο έντονες και βίαιες διαδικασίες. Μια ακόμη νίκη της διεθνούς χρηματιστηριακής ολιγαρχίας και των αγορών και του εγχώριου παρασιτικού κεφαλαίου και της διαπλοκής.

Η επόμενη νίκη τους είναι η επιβολή ενός τραπεζίτη στην διακυβέρνηση. Εμείς ξέρουμε ότι σε κάθε καπιταλιστική χώρα, το Κεφάλαιο όταν διακυβεύονται τα πιο αγοραία συμφέροντα του, επιδιώκει να οδηγήσει την πολιτική σε ήττα, ακολουθούν οι τράπεζες και έπονται οι κατασταλτικοί μηχανισμοί. Είναι γνωστό το έργο το έχει βιώσει η γενιά μου και επειδή έχουμε παραπεμφθεί και στα στρατοδικεία, υπάρχει ζήτημα της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος και της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως κόμματος καθώς και άλλων. Είμαστε όρθιοι και θα ανατρέψουμε αυτό το φαινόμενο. Ξέρουμε, το έχουμε ξανακάνει...".

ΟΤΑΝ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΟΙ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ !...

΄Ολα δείχνουν πως αυτές τις ημέρες το παιχνίδι που παίζεται γύρω από το ελληνικό χρέος έχει χοντρύνει υπέρμετρα και, πλέον, αφορά σε μεγάλους παίκτες και μεγάλα ποσά. Οι εκτιμήσεις μιλάνε για, περίπου, 120 με 150 δισ €, που βρίσκονται πάνω σο τραπέζι !

Οι ιδιώτες κάτοχοι ελληνικών ομολόγων, (διάβαζε hedge funds), έχουν βρει την ευκαιρία να κάνουν την αντίπραξή τους στη Μέρκελ και τους άλλους ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι και τους έμπλεξαν στο PSI και μάλιστα, κατά κάποιο τρόπο, επιλεκτικά και μονομερώς.

Αυτό που έχουν βάλει στην τσόχα, τράπεζες και funds, είναι το ζήτημα της συμμετοχής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο PSI+, υποστηρίζοντας, πως, τάχα, θα φέρει μεγαλύτερη ελάφρυνση της Ελλάδας, στην ουσία, όμως, για να στριμώξουν τους γερμανούς και να τους επιμερίσουν ένα μεγαλύτερο κόστος για την ελληνική αναδιάρθρωση,

Η εβδομάδα που μπήκε, κρίθηκε κρίσιμη κι έτσι είναι, καθώς όλα είναι ανοικτά και κάθε εξέλιξη πιθανή, ακόμα και μια κήρυξη υποχρεωτικού κουρέματος του ελληνικού χρέους. Τα ταμπού, τύπου CD' S, έχουν πέσει πια και στο βαθμό που η πληρωμή τους δεν αφορά και δεν θίγει την Ελλάδα, δεν φαίνεται ν΄ αποτελούν το αρχικό θέσφατο.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Μέσα σ΄ όλ΄ αυτά κι άλλα πολλά, που συμβαίνουν σε πλανητικό επίπεδο, έχουμε και τη νέα φάση της σφαγιαστικής επιδρομής κατά του ελληνικού λαού, κατά των δικαιωμάτων του και των εισοδημάτων του, κατά των προοπτικών και των ελπίδων του.

Στα προεόρτια του νέου Μνημονίου, που αυτή τη φορά θάναι πολυκομματικής στήριξης, οι μακελάρηδες των υπουργείων, έχουν βγάλει τα γιαταγάνια και ξιφουλκούν στους εργασιακούς χώρους. Η ρήση για το ποιος την πληρώνει, όταν "μαλώνουν οι ελέφαντες...", επαληθεύεται, για μια ακόμα φορά, όπως κι ο ...Μηλιώκας στο διαχρονικό "για το καλό μου !...".

ΣΑΣΠΕΝΣ !...

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ !...

Γεννήθηκα στην προπολεμική δραχμή, σε μία Αθήνα που είχε πεντακόσιες χιλιάδες κατοίκους και ποτέ δεν πέρναγε αυτοκίνητο από τον δρόμο που παίζαμε.

• Ο πατέρας μου εργαζόταν στο Δημόσιο και τότε, στις θεατρικές επιθεωρήσεις, οι δημόσιοι υπάλληλοι εμφανίζονταν πεινασμένοι και ταλαίπωροι.

• Απέναντι από το σπίτι μας έμενε ένας καθηγητής πανεπιστημίου. Ήταν σπάνιο είδος και μαζί με τον πατέρα, που ήταν Διευθυντής, και έναν Στρατηγό, που έμενε παρακάτω, ήταν οι προύχοντες της γειτονιάς. Είχαμε κι έναν πλούσιο γνωστό που είχε δικό του αυτοκίνητο.

• Τότε η Ελλάδα είχε μόνο δυο πανεπιστήμια, ελάχιστους διευθυντές, στρατηγούς και αυτοκίνητα. Τώρα καθηγητές, διευθυντές, στρατηγοί και αυτοκίνητα είναι πλήθος.

• Τα τραμ έγραφαν «απαγορεύεται το πτύειν» και έπρεπε να σηκώνεσαι και να δίνεις τη θέση σου σε κυρίες και γέροντες. Οι γέροντες ήταν σημαντικά πρόσωπα και δεν υπήρχαν οίκοι ευγηρίας.

• Όχι, δεν ήταν ειδυλλιακή εποχή. Ωραία ήταν τα νεοκλασικά, αλλά σε σάπιζε η υγρασία και το κρύο. Υπήρχε πολλή σκόνη, βόθροι, ελονοσία και φυματίωση. Οι θείοι μου πηγαινοέρχονταν σε σανατόρια. Τα τρόφιμα δεν ήταν καθαρά και οι δηλητηριάσεις πήγαιναν σύννεφο.

• Βασίλευε το κουτσομπολιό και η στενομυαλιά. Οι κυράδες, κρεμασμένες στα παράθυρα, είχαν για σίριαλ και ρεάλιτι την γειτονιά. Το σεξ υπήρχε μόνο στα πορνεία. Οι άντρες μεθούσαν στην ταβέρνα κι έδερναν τις γυναίκες τους. Εθιμικά.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

• Τη δραχμή την έζησα προπολεμική και κατοχική. Στο τέλος της κατοχής η μάνα μού έδινε ένα δισεκατομμύριο για να αγοράσω ψωμί. Όλες οι σοβαρές συναλλαγές γίνονταν με χρυσές λίρες.

• Ακούω τώρα: θα γυρίσουμε στη δραχμή και καταλαβαίνω σε ποια δραχμή θα γυρίσουμε. Όχι αυτή που είχαμε ως το 2000, την παραφουσκωμένη με δανεικά, αλλά την μετακατοχική, την πληθωριστική, που δεν άξιζε ούτε το χαρτί στο οποίο τυπωνόταν.

• Γεννήθηκα στη δραχμή - αλλά δεν θα ήθελα να πεθάνω στη δραχμή. Ούτε να ξαναγυρίσω στη σκόνη και τη σκοτεινιά των δήθεν «παλιών καλών χρόνων» χωρίς θέρμανση, αυτοκίνητο και με διακοπές στο ηλεκτρικό.

• Ελπίζω, έστω και την τελευταία στιγμή, να κόψουμε απότομα το τιμόνι και να μην πέσουμε στον γκρεμό.

Νίκος Δήμου

Η ΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ !...

Αν μη τι άλλο η συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου δεν επαλήθευσε τις θρυλούμενες και, εν πολλοίς επιδιωκόμενες, κόντρες και συγκρούσεις, τουλάχιστον σε επίπεδο κορυφής. Οι τοποθετήσεις, τόσο του Προέδρου, όσο και των στελεχών - δελφίνων, κυμάνθηκαν σε ανεκτά πλαίσια και σοβαρότητας και συναίνεσης. ΄Ισως τη μοναδική εξαίρεση να τη βρίσκουμε στην περίπτωση του Μιχαλάκη Χρυσοχοϊδη, ο οποίος, ως όψιμος ...αντιμνημονιακός, είπε, πάλι, τις μαλακίες του, αλλά δέχτηκε τα βέλη και τις μπηχτές, και, από τον Παπανδρέου και από τους άλλους.

Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο η άποψη και οι θέσεις, των στελεχών, αλλά και των υπόλοιπων μελών του οργάνου και - κυρίως - των μελών του κινήματος.

Εκείνο, πάντως, που φάνηκε κατά την πρώτη μέρα των εργασιών του συμβουλίου, είναι η συμφωνία στη στρατηγική προσέγγισης των εξελίξεων και των γεγονότων και η βασική θέση, την οποία το ΠΑΣΟΚ θα υποστηρίξει : αναλάβαμε να κυβερνήσουμε τη χώρα στο στάδιο της κατρακύλας της στο γκρεμό, αναγκαστήκαμε σε επιλογές και πολιτικές - μονόδρομους, παραβιάσαμε αρχές, θέσεις και πολλές προεκλογικές εξαγγελίες, όλα όμως, προκειμένου να σώσουμε την Ελλάδα από τη χρεοκοπία !

Σε δεύτερο πλάνο διαμορφώνεται η θέση, πως η υπόθεση είναι ακόμα σε εξέλιξη, ο αρχικός κίνδυνος αποφεύχθηκε, αλλά δεν εξέλειπε ακόμα, υπάρχουν εξελίξεις, που "μανατζάρει" η κυβέρνηση Παπαδήμου, αλλά που έχουν δρομολογηθεί από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου, έρχεται ένα κρίσιμο δίμηνο κι όλα παίζονται :

1. Εφ΄ όσον όλα εξελιχθούν ομαλά και κλείσει το PSI, (με δραστική μείωση του χρέους) και υπογραφεί η νέα δανειακή σύμβαση, (με εξασφάλιση της χρηματοδότησης της χώρας για τα επόμενα χρόνια), τότε η Ελλάδα απομακρύνεται από τον γκρεμό της χρεοκοπίας και ξεκινάει η πορεία της ανάκαμψης. Τότε το ΠΑΣΟΚ, πάει στις εκλογές υποστηρίζοντας, πως οι αναγκαίες θυσίες έπιασαν τόπο και πως ξεκινάει μια νέα πορεία ανάνηψης και επούλωσης των πληγών, μια πορεία υγιούς ανάπτυξης, που θα φέρει και την αναπλήρωση των χαμένων.

2. Αν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες και δεν ολοκληρωθεί το πλάνο του διμήνου και οι εκλογές έρθουν ως διέξοδος στο αδιέξοδο, τότε το ΠΑΣΟΚ, καλύτερα να μην εμφανιστεί στις κάλπες !...

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Για να σταθούμε, σήμερα, μόνο στην περίπτωση του Γ. Παπανδρέου, ο Πρόεδρος στα πλαίσια του πολιτικού πολιτισμού του, αφού με την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, συνετέλεσε στη δημιουργία της κυβέρνησης ευρείας συνεργασίας, προκειμένου το τελευταίο, κρίσιμο για τη χώρα, διάστημα και οι εξελίξεις του, να αντιμετωπισθούν διακομματικά, τώρα, με την αποχώρησή του από την Προεδρία του κινήματος, αναλαμβάνει αυτός και στο ακέραιο τις υπάρχουσες, αναμφισβήτητες και μεγάλες ευθύνες, γι αυτά που έγιναν κι αφορούσαν τις πολιτικές - μονόδρομους και τις παραβιάσεις των αρχών, των θέσεων και πολλών από τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΠΑΣΟΚ.

Ο Γ. Παπανδρέου, έχοντας ήσυχη τη συνείδησή του και πιστεύοντας ακράδαντα, πως ό,τι έγινε, ήταν μεν σκληρό, αλλά αναγκαίο για τη χώρα, προσδοκά τη δικαίωσή του από τα πράγματα και τις εξελίξεις (αλλά και από τα "αποκαλυπτήρια", των αντικαταστατών του...) και τότε θα επανέλθει στη διεκδίκηση και τυπικά, θέσεων, μιας και, ουσιαστικά, ρόλο θα έχει πάντα !...

ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΔΡΟΜΟ, κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ !...

Λογικοφανές το επιχείρημα του κ. Παπαδήμου, αλλά πλήρως ταξικό και ωφέλιμο για τους προύχοντες, τους έχοντες και κατέχοντες. "Οι άνεργοι δεν έχουν κατώτατο μισθό και δώρα !...". Τι ωραίο που ακούγεται !...

Με την πραγματική λογική, όμως, αυτής της άποψης, ξέρει ο πρωθυπουργός, που μπορεί να οδηγηθεί το πράγμα ; Στη μοιρασιά της ανέχειας και της φτώχιας, την ώρα, βέβαια, που οι πλούσιοι θα συνεχίζουν απτόητοι ή θα δίνουν ελεημοσύνη ! Κι αυτό το ξέρει, πολύ καλά, ο κυρ Λουκάς, αλλά ούτε το λέει, ούτε το φανερώνει...

Όταν η πολιτική εξουσία δεν έχει κατορθώσει ή δεν το επεδίωξε, (το ίδιο κάνει, ως αποτέλεσμα...), να μαζέψει τα "φαγωμένα" ή, τουλάχιστον, να σταματήσει τα περαιτέρω φαγοπότια, με πιο δικαίωμα συνεχίζει στην σφαγιαστική επιδρομή κατά των απλών και πτωχευμένων, ήδη, εργαζόμενων ;

Δεν πρόκειται για δικαίωμα, αλλά για θράσος, για αμετανόητη επιμονή σε μια πολιτική και μια συνταγή, που δεν οδηγεί πουθενά και δεν δημιουργεί διεξόδους στα κρίσιμα προβλήματα της χώρας. Μια επιμονή, που αγνοεί, ακόμα και τις πλέον επίσημες αναλύσεις και επισημάνσεις, για τα αίτια της περιορισμένης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και στις οποίες το λεγόμενο "μισθολογικό κόστος" δεν αναφέρεται πουθενά ή μπαίνει στο τέλος μιας μεγάλης λίστας από άλλα ζητήματα, όπως το κόστος χρηματοδότησης, το φορολογικό, η γραφειοκρατία, το κόστος ενέργειας κλπ, κλπ.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Το μεγάλο θέμα ήταν και είναι η λειτουργία και τα ελλείμματα του Κράτους, από τα οποία δημιουργήθηκε και γιγαντώθηκε το ελληνικό χρέος. Το τακτοποίησαν αυτό η τρόικα και το πολιτικό προσωπικό μας ; Δημιούργησαν υγιείς και βιώσιμες συνθήκες για να σταματήσει η παραγωγή δημοσιονομικών ελλειμμάτων ; ΄Οχι, βέβαια !...

Τη στιγμή, λοιπόν, που δεν έχουν φτάσει ούτε στη μέση του "δρόμου", στο τομέα αυτόν, εμφανίζονται να ...αγωνιούν, για την ανταγωνιστικότητα του ιδιωτικού τομέα και να βάζουν "χέρι" κι εκεί, αλλά με τρόπο, το ίδιο λαθεμένο, το ίδιο αμοραλιστικό, το ίδιο μονόπλευρο και ταξικό !...

Τόχουμε ξαναγράψει και θα το επαναλάβουμε, επειδή αποτελεί την ουσία των εξελίξεων : όλ΄ αυτά που, κατά καιρούς, παρουσιάζονται ως κόκκινες γραμμές και διακυβεύματα, αναφερόμενα ως κατακτήσεις και αγαθά, που πρέπει να διαφυλαχθούν και να διατηρηθούν, έτσι όπως προσεγγίζονται και πολιτικά διαχειρίζονται, φθείρονται και χάνουν τη σημασία και την αξία τους στα μάτια και τη συνείδηση του λαού.

Ο ίδιος ο λαός, λοιπόν, σίγουρα και νομοτελειακά, θα ενσκήψει, κάποια στιγμή, απηυδισμένος, αηδιασμένος και πλήρως εξοργισμένος και θα τα κάνει "γης μαδιάμ", αδιαφορώντας και γράφοντας στα "τέτοια" του, τα Ευρώ, τις Ευρώπες, τα πακέτα κι όλα τα συναφή και, τότε, "Κύριος οίδε" τι ήθελε επισυμβεί !...

Ο ...ΕΚΛΕΚΤΟΣ !...

ΕΙΔΕΣ Ο ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ?...

Πατήστε στην εικόνα να μεγαλώσει...

Τόγραψαν πολλοί, να το σημειώσω κι εγώ, περισσότερο για μπηχτή στους χαχόλους της Δεξιάς, που έχουν ξεσαλώσει το ...καλάμι και τόχουν καβαλήσει κατάσαρκα !

Και μη μου πουν, μερικοί, πως τα 285.000 €, στη βελγική τράπεζα είναι από τις αποδοχές του, όταν ήταν Ευρωβουλευτής, γιατί αυτό κράτησε μέχρι το 2007. Μετά τι έγινε ; Τα λεφτά παρέμειναν εκεί ; Για ποιο λόγο ; Για λόγους ...πατριωτικής αντίληψης ;

Για να δείτε ολόκληρη τη δήλωση του "πόθεν έσχες" του Σαμαρά, πατήστε ΕΔΩ !...

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΩΡΑ !...

«Όσοι επιστήμονες και πνευματικοί άνθρωποι υπογράφουμε την παρούσα πρόσκληση, έχουμε την τιμή να σας καλέσουμε σε ανοιχτή δημόσια εκδήλωση με θέμα :

“Για την Ελλάδα, τώρα!”

στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, οδός Σταδίου 13 την Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012 & ώρα 12.00-14.00.

Τους αμέσως προσεχείς μήνες, η χώρα μας κινδυνεύει να χάσει ό,τι κέρδισε με κόπο και θυσίες όλων των μεταπολεμικών γενιών.

Σε τέτοιες στιγμές δεν είναι ώρα για απολογισμούς ούτε για απόδοση ευθυνών. Φρονούμε, αντίθετα, ότι πρέπει να βλέπουμε μπροστά. Αν και προέρχονται από διαφορετικούς χώρους, οι προσκεκλημένοι ομιλητές της παρούσας εκδήλωσης έχουν δώσει δείγματα ευθύνης και ανεξαρτησίας. Γι’ αυτό, οι υπογράφοντες τους ζητήσαμε, παραμερίζοντας για λίγο όσα τους χωρίζουν, να αναδείξουν κυρίως αυτά που τους ενώνουν και έχει ανάγκη ο τόπος. Για την Ελλάδα, τώρα !

Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα συντονίσει ο Ν.Κ. Αλιβιζάτος, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών. Ομιλητές θα είναι η Άννα Διαμαντοπούλου, Υπουργός Παιδείας, Γιάννης Μπουτάρης, Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Λουκάς Τσούκαλης, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, και Κωστής Χατζηδάκης, βουλευτής Β’Αθηνών.

Επιτροπή πρωτοβουλίας

Νίκος Αλιβιζάτος, νομικός, Νάσος Βαγενάς, φιλόλογος/ποιητής, Αρίστος Δοξιάδης, οικονομολόγος, Τάκης Θεοδωρόπουλος, λογοτέχνης, Νίκος Καλογεράς, αρχιτέκτων, Ορέστης Καλογήρου, φυσικός, Βάσω Κιντή, φιλόσοφος, Αντώνης Μανιτάκης, νομικός, Πέτρος Μάρκαρης, συγγραφέας, Δημήτρης Μαρωνίτης, φιλόλογος, Μάνος Ματσαγγάνης, οικονομολόγος, Νίκος Μουζέλης, κοινωνιολόγος, Ανδρέας Παππάς, επιμελητής εκδόσεων/μεταφραστής, Κων. Παπαγεωργίου, νομικός, Παύλος Σούρλας, νομικός, Σταύρος Τσακυράκης, νομικός, Λουκάς Τσούκαλης, οικονομολόγος, Κίμων Χατζημπίρος, οικολόγος».

ΜΠΑΧΑΛΟ !...

ΤΡΕΛΛΟΚΟΜΕΙΟ, Η ΩΡΑΙΑ Ε.Ε !...

Άλλη μία ευρωπαϊκή συμφωνία σωτηρίας του ευρώ (αυτή της 26ης Οκτωβρίου 2011) έχει πάρει τη γνωστή άγουσα που ακολούθησαν και οι προηγούμενές της. Και για άλλη μία φορά το γνωστό ντουέτο Μέρκελ - Σαρκοζί συναντιέται ακκιζόμενο για να ανανεώσει τους αμοιβαίους όρκους πίστης του (και ταυτόχρονα να ανταλλάξει και μερικές πισώπλατες μαχαιριές) και να τάξει στις αγορές ότι θα ξεζουμίσει ακόμη πιο αποτελεσματικά τους λαούς των ευρωπαϊκών χωρών.

Νέες τηλεδιασκέψεις και συναντήσεις έπονται, γνωστά συστημικά φερέφωνα και κονδυλοφόροι θα θριαμβολογήσουν για άλλη μία «σωτηρία» και σύντομα η πραγματικότητα θα τους ανακαλέσει σκληρά στην τάξη. Βέβαια, όλα αυτά σε βάρος των λαών, που πληρώνουν ολοένα και πιο ακριβά τα σπασμένα του ευρωπαϊκού τσίρκου.

Το 2012 (όπως και το 2011) σημαδεύεται από την κρίση όχι μόνο του ευρώ αλλά και όλου του εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η Ε.Ε. αποτέλεσε ένα εξαιρετικά φιλόδοξο εγχείρημα, καθώς οι ευρωπαϊκές αστικές τάξεις προσπάθησαν να φτιάξουν έναν ενιαίο πόλο και μάλιστα σε αυτήν την περιοχή της υδρογείου όπου ο καπιταλισμός γεννήθηκε κατ’ εξοχήν με τη μορφή του εθνικού κράτους.

Βέβαια, πίσω από τα φληναφήματα περί κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας υπάρχει ένα πυραμιδοειδές ιμπεριαλιστικό οικοδόμημα, στην κορυφή του οποίου βρίσκονται λίγες ισχυρές χώρες. Ακολουθεί μία ενδιάμεση βαθμίδα με λιγότερο ισχυρές και ανεπτυγμένες οικονομίες. Τέλος, η βάση της πυραμίδας είναι οι χώρες της λεγόμενης ευρωπεριφέρειας, με πιο αδύναμες οικονομίες.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια... 

Στο εσωτερικό της πυραμίδας αυτής το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, δηλαδή υπάρχει μεταφορά πλούτου από τις πιο αδύναμες οικονομίες στις πιο ισχυρές. Το εγχείρημα αυτό πέρασε από αρκετές καμπές, τις οποίες κάθε φορά ξεπερνούσε με μία φυγή προς τα εμπρός. Όμως, η τρέχουσα οικονομική κρίση φέρνει στο προσκήνιο τις εγγενείς αντιφάσεις της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης με τρόπο που καμία φυγή προς τα εμπρός δεν μπορεί πλέον να τις αντιμετωπίσει.

Οι ιθύνοντες κύκλοι, αφού απέτυχαν να προβλέψουν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, τη χαρακτήρισαν απλώς χρηματοπιστωτική (αγνοώντας τις ρίζες της στην πραγματική οικονομία) και επιπλέον έσπευσαν στρουθοκαμηλικά να εξαγγείλουν το ξεπέρασμά της. Βέβαια, ήδη γνωρίζουν ότι η κρίση επιστρέφει το 2012 με τόση ένταση που μπορεί να κάνει την προηγούμενη φάση της απλό αστείο.

Η οικονομική κρίση οξύνει τους διεθνείς ανταγωνισμούς. Εδώ η Ε.Ε προσπάθησε να παίξει ένα πονηρό παιχνίδι. Με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης οι ΗΠΑ προχώρησαν σε επεκτατική δημοσιονομική πολιτική και σε μία πολύ χαλαρή νομισματική πολιτική (με περίπου μηδενικά επιτόκια αλλά και διαδοχικά προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης).

Περίπου το ίδιο έκαναν και αρκετές οικονομίες της Λεκάνης του Ειρηνικού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Κίνα, όπου εφαρμόστηκε επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, αλλά με μία όχι πολύ χαλαρή νομισματική πολιτική (καθώς η Κίνα δεν έχει πρόβλημα χρηματοδότησης).

Αντιθέτως, η Ε.Ε. ακολούθησε σφιχτή δημοσιονομική πολιτική και ταυτόχρονα πιο σφιχτή νομισματική πολιτική (καθώς οι μειώσεις των επιτοκίων ήταν πιο αργές και μικρότερες από αυτές της FED). Αυτό σήμαινε ότι οι ΗΠΑ και η Κίνα «φουσκώνουν» τις οικονομίες τους για να αντιμετωπίσουν τον άμεσο κίνδυνο της κρίσης, αλλά ταυτόχρονα διακινδυνεύουν το σκάσιμο της «φούσκας» να τις κατακρημνίσει.

Από την άλλη, η Ε.Ε. επιδιώκει να εκμεταλλευτεί τις «φούσκες» των ανταγωνιστών της (πουλώντας και στους μεν και στους δε), ενώ κρατά πιο νοικοκυρεμένη τη δική της οικονομία και φυσικά μην παρέχοντας αντίστοιχες διευκολύνσεις στους τελευταίους.

Ταυτόχρονα, ξεκίνησε μία «εσωτερική κινεζοποίηση» της Ευρωλάνδης βάζοντας την ευρωπεριφέρεια στη μέγκενη του χρέους. Δηλαδή, οι ηγεμονικές χώρες τεχνηέντως οδήγησαν σε έκρηξη του εξωτερικού χρέους των PIIGS έτσι ώστε να μπουν -έμμεσα ή άμεσα- σε μνημόνια, δηλαδή σε εκχώρηση της οικονομικής κυριαρχίας τους και σε υποβάθμιση στον διεθνή καπιταλιστικό καταμερισμό εργασίας.

Στόχος της κίνησης αυτής δεν είναι μόνο η μετατροπή τους σε πισθάγκωνα δεμένους οφειλέτες και η απόκτηση περιουσιακών στοιχείων τους έναντι πινακίου φακής. Επιπλέον, είναι η μετατροπή τους σε... ευρωπαϊκές Κίνες, με μηδαμινούς μισθούς και άθλιες εργασιακές σχέσεις.

Όμως, το σχέδιο αυτό είναι πολύ πονηρό για να βγει αληθινό. Οι άλλοι παγκόσμιοι πόλοι δεν αφήνουν φυσικά την Ε.Ε. να παίξει ανενόχλητα σε βάρος τους. Έτσι -ιδιαίτερα μέσω των υποτιθέμενα ανώνυμων «αγορών» και των οίκων αξιολόγησης (δύο μηχανισμών που επηρεάζονται καθοριστικά από τις ΗΠΑ)- η κρίση χρέους της ευρωπεριφέρειας μετατράπηκε σε κρίση χρέους της Ε.Ε. συνολικά και σε κρίση του ευρώ.

Αυτό που ξεκίνησε ως ελεγχόμενη φωτιά εντός αντιπυρικών ζωνών εξελίχθηκε σε ανεξέλεγκτη πυρκαγιά. Οι άλλοι παγκόσμιοι πόλοι πιέζουν την Ε.Ε. να «φουσκώσει» και αυτή την οικονομία της - μέσω τόσο δανεισμού (ευρωομόλογο κ.λπ.) όσο και, κυρίως, μιας ευρωπαϊκής ποσοτικής χαλάρωσης (ιδιαίτερα με το τύπωμα χρήματος).

Φυσικά, κάτι τέτοιο θα αφήσει τον ευρωπαϊκό πόλο πίσω από τους βασικούς ανταγωνιστές του. Γι’ αυτό και η Γερμανία -έχοντας ήδη κάνει έγκαιρα τη δική της εσωτερική... κινεζοποίηση επί Σρέντερ με μείωση του μισθολογικού κόστους και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων- ανθίσταται με νύχια και με δόντια στην προοπτική αυτή.

Όλα όμως τα διαδοχικά σχέδια σωτηρίας της Ε.Ε. τινάχτηκαν στο αέρα από τη «δυσπιστία των αγορών» ως προς την αποτελεσματικότητά τους. Τα πρώτα σχέδια στόχευαν στο να δείξουν ότι η Ε.Ε. δεν θα αφήσει καμία οικονομία της να χρεοκοπήσει και ότι ο ηγεμονικός πυρήνας της θα βάλει κάποια λεφτά στο τραπέζι (αλλά όχι πολλά), ενώ η κινεζοποίηση της ευρωπεριφέρειας θα τρέξει πιο γρήγορα.

Αυτά ανατράπηκαν αμέσως καθώς οι άλλοι παγκόσμιοι πόλοι δεν σκόπευαν να αφήσουν την Ε.Ε. να ξεφύγει έτσι εύκολα και επιπλέον να κινεζοποιήσει μόνο για τον εαυτό της την ευρωπεριφέρεια. Το επόμενο σχέδιο προέβλεπε κάποια περισσότερα χρήματα από τον ηγεμονικό πυρήνα (την επιτάχυνση του EFSF και την αύξηση του ESM), που όμως θα προέκυπταν πουλώντας -και μάλιστα σε εποχή αυξημένης παγκόσμιας τοξικότητας- τοξικά χρηματοπιστωτικά προϊόντα στους Ρώσους και στους Κινέζους. Και φυσικά οι τελευταίοι τα απέρριψαν σκαιά.

Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου 2011 δεν είχε καλύτερη τύχη και είναι και αυτή ήδη νεκρή. Ουσιαστικά, υπόσχεται μία πολύ μακροχρόνια λύση σε ένα πιεστικό βραχυχρόνιο πρόβλημα.

Δηλαδή, υπόσχεται ότι η Ευρωλάνδη θα κινεζοποιηθεί συνολικά και θα γίνει μία εξαιρετικά νοικοκυρεμένη ενοποιημένη οικονομία. Όμως, παραγνωρίζεται ότι αυτό δεν είναι εύκολο καθώς: (α) θα σημάνει την περαιτέρω ενίσχυση της γερμανικής ηγεμονίας (το οποίο ακόμη και η Γαλλία ολοένα και πιο δύσκολα ανέχεται), (β) οι άλλοι παγκόσμιοι πόλοι γνωρίζουν ότι αυτό θα στραφεί σε βάρος τους και (γ) είναι μία διαδικασία που απαιτεί αρκετό χρόνο για να εφαρμοστεί (ακόμη και με συνταγματικά πραξικοπήματα).

Ταυτόχρονα, το πρόβλημα του χρέους που χτυπά πλέον τον ευρωπαϊκό πυρήνα (από τη στιγμή όπου έθιξε την Ιταλία και πλέον και τη Γαλλία) απαιτεί άμεσες βραχυχρόνιες λύσεις. Το αγγλικό βέτο (που υποκρύπτει μέσω της γνωστής τσορτσιλιανής σχέσης τον αμερικανικό βραχίονα) δείχνει ότι οι άλλοι παγκόσμιοι πόλοι εξωθούν την Ε.Ε. στο μέχρι πρότινος αδιανόητο.

Ήδη η ECB εξαναγκάστηκε σε μία μορφή ποσοτικής χαλάρωσης (χωρίς όμως τύπωμα χρήματος) στις πρόσφατες δημοπρασίες ιταλικών ομολόγων, κάτι που φυσικά δεν έκανε στην ελληνική περίπτωση.

Η αλλαγή όμως αυτή οδηγεί τη Γερμανία σε κατάσταση υστερίας καθώς βλέπει ότι το Δ΄ Οικονομικό Ράιχ μπορεί να κατέκτησε οικονομικά την Ευρώπη χωρίς ντουφεκιά, κινδυνεύει παρ' όλα αυτά με παταγώδη πλέον αποτυχία. Και μάλιστα θα χρειαστεί να πληρώσει και από αυτά που έχει υπεξαιρέσει. Γι’ αυτό και γίνεται ακόμη πιο άτεγκτο απέναντι στους υποδεέστερους «εταίρους» της Ε.Ε., τους οποίους έχει ήδη υποβιβάσει στη ζώνη της ευρωπαϊκής κινεζοποίησης.

Ο λαός μας δεν έχει κανένα συμφέρον από τη συμμετοχή σε όλο αυτό το ευρωπαϊκό τρελοκομείο. Ήδη συνειδητοποιεί ότι το ανάκτορο που του υποσχέθηκαν είναι στην πραγματικότητα ένα κάτεργο. Η μόνη διέξοδος είναι η απόδραση από αυτό.

Σταύρος Δ.Μαυρουδέας

O DALLARA ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ !...

ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΚΟΥΛΟΥΡΗ, ΜΕΣΑ ΣΟΥ !...

Στην Σλοβάκικη παραμυθολογία υπάρχει ένα αγοράκι που τον έλεγαν Nikolai. Ο Nikolai ήταν γενικά φοβητσιάρης, αλλά πάντα προσπαθούσε να ξορκίσει τους φόβους του προσπαθώντας να συμφιλιωθεί μαζί τους με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Είχε πάντα μαζί του ένα καθρεφτάκι και όποτε φοβόταν, κοιτούσε τον εαυτό του για να συμφιλιωθεί με την έκφραση που έβγαζε. Έτσι, όταν το βράδυ άκουγε ένα ουρλιαχτό λύκου να έρχεται απ’έξω, φορούσε ένα μπουρνούζι και πήγαινε όσο πιο κοντά στο παράθυρο μπορούσε. Τρεμάμενος από φόβο μεν, αλλά ελαφρώς εκστασιασμένος από την πληθώρα συναισθημάτων που βίωνε κοίταζε το καθρεφτάκι αποδεχόμενος αυτό που έβλεπε. Ο Nikolai τελικά δεν κατάφερνε να σταματήσει να φοβάται, έτσι αποδέχτηκε ότι μια ζωή θα είναι φοβητσιάρης, αλλά και ότι μπορεί να απολαμβάνει αυτά που βιώνει ξορκίζοντας τους φόβους του.

Ο Nikolai μού ήρθε στο μυαλό τις τελευταίες μέρες, στο περιστατικό με τον Κίμωνα Κουλούρη και την αντιμετώπισή του από την ευρύτερη κοινωνία. Δύο ημέρες τώρα, ένα συμβάν χαρακτηριστι-κού «Ελληναρισμού» (παραβίαση νόμου κατά συρροή, ψύχωση του «ξέρεις ποιος είμαι ‘γω ρε», δημόσια γελοιότητα και ξεπεσμός χωρίς κυρώσεις, κλπ), όχι μόνο παίζει συνεχώς στα ΜΜΕ, αλλά είναι και ιδιαίτερα αγαπητό στον δημόσιο διάλογο και τα κοινωνικά δίκτυα.

Η αλήθεια είναι ότι εκτός από την γενικότερη κατακραυγή που ξεσήκωσε η συμπεριφορά του εν λόγω ανθρωπάριου, αναγνωρίσαμε το όλο σκηνικό με μία οικειότητα. Η συμπεριφορά του Ελληναρά οδηγού που παραβιάζει το κόκκινο, του «ξέρεις ποιος είμαι ‘γω ρε», του ανεύθυνου γονέα που μεταδίδει την δική του σαπίλα στα παιδιά του απερίσκεπτα, του τύπου, που στο τέλος θα τη βγάλει καθαρή, και που οδηγάει τη «Μερσεντέ» του με καμάρι λες και συμβολίζει τα επιτεύγματά του, μάς είναι γνωστή και οικεία. Οι συμπεριφορές αυτές είναι συνέχεια τριγύρω μας και πλήρως εναρμονισμένες με τα βιώματα της καθημερινότητάς μας.

>>>Διαβάστε τη συνεχεια...

Κοιτάζοντας τον ξεπεσμό και τα καμώματα του Κουλούρη, γεμίζουμε με οργή. Όχι όμως επειδή έκανε το ανήκουστο, αλλά επειδή έκανε το κοινό. Στο πρόσωπο του Κουλούρη βλέπουμε τον καθημερινό διπλανό μας. Και επειδή πρέπει καθημερινά να επιβιώνουμε σωματικά και ψυχικά εν μέσω τέτοιων συμπεριφορών, για να τις συνηθίσουμε έχουμε μάθει να τις «βάζουμε κάτω από το χαλάκι». Περιστασιακά, όταν τις βλέπουμε σε ένα δημόσιο πρόσωπο ή σε ένα συμβάν που λαμβάνει τέτοιες διαστάσεις, ξεσπάμε.

Το ρητό λέει ότι «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί». Στην Ελλάδα κάνουμε το ακριβώς αντίθετο. Η χώρα αυτή «κρεμάει» τους ανθρώπους της, και όλοι οι υπόλοιποι μιλάμε για το σκοινί προσπαθώντας να ξορκίσουμε το κακό. Ωρύονται τα διεφθαρμένα ΜΜΕ για τη διαφθορά. Ωρύονται οι φοροφυγάδες για την φοροδιαφυγή. Ωρύονται οι πολιτικοί για την πολιτική. Εν τέλει ωρύονται όλοι για όλους. Δεν είναι ο Κουλούρης που μας χαλάει, αλλά ο Κουλούρης που ξέρουμε ότι κρύβουνε μέσα τους οι περισσότεροι από εμάς, και που στο τέλος παρά την οποιαδήποτε «Ελληναρίστικη» συμπεριφορά τους, θα τη βγάλουν καθαρή.

Από το Ελληνάκι...