ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ : Η Ε.Ε. ΕΠΕΒΑΛΛΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ !...

Μεγάλη συνέντευξη στο τηλεοπτικό δίκτυο TVO του Οντάριο έδωσε ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και αναφέρθηκε στην ελληνική κρίση και πως αντιμετωπίσθηκε από τους ευρωπαίους εταίρους, ενώ αναφέρθηκε και στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας.

Ο κ. Παπανδρέου τόνισε, πολλές φορές στη διάρκεια της συνέντευξης, ότι η συγκεκριμένη πολιτική που ακολουθήθηκε επιβλήθηκε από τους εταίρους, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδείχθηκε ότι ήταν ανέτοιμη να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο θέμα.

 

Όπως ανέφερε είχε ζητήσει από την Ένωση να εγγυηθεί το χρέος της Ελλάδας και της δώσει τον απαραίτητο χρόνο, ώστε να προχωρήσει στις απαραίτητες αλλαγές. Ανάλογη στάση προτείνει να τηρήσουν οι εταίροι και σήμερα, τονίζοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να δώσει περισσότερο χρόνο στις χώρες που υποφέρουν και να τις στηρίξει μέσα από αλλαγές και μεταρρυθμίσεις ώστε να βελτιώσουν την οικονομία τους.

 

Αντί της εγγύησης του χρέους και του χρόνου, οι ευρωπαίοι εταίροι επέλεξαν για την Ελλάδα την «ορθοδοξία της λιτότητας», χαρακτηρίζοντας το ζήτημα «ελληνικό πρόβλημα», ενώ, όπως αποδείχθηκε ήταν ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα.

 

Ο κ. Παπανδρέου επανέλαβε ότι το έλλειμμα που παρέλαβε και το οποίο υπολογιζόταν στο 10%, περίπου, αποδείχθηκε ότι ήταν τελικά 15,6%. Και πρόσθεσε πως αν ήταν στο 10% θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί σε εύλογο χρόνο, με έναν καλό συνδυασμό αναπτυξιακών πολιτικών, δημοσιονομικής πειθαρχίας, περιορισμού της σπατάλης και αναδιοργάνωσης του κράτους.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Σε ερώτηση για το δημοψήφισμα απάντησε ότι ήταν μια «απαραίτητη απόφαση», λόγω του ότι η λύση των εκλογών θα έφερνε πολλά προβλήματα και η λύση της κυβέρνησης συνεργασίας δεν προχώρησε γιατί τότε κανένας δεν ήταν πρόθυμος να βοηθήσει. Τόνισε επίσης ότι δεν είχε τη στήριξη των ισχυρών ευρωπαίων, κάτι που τον υπονόμευσε και εσωτερικά στην Ελλάδα. Είπε ότι αποφάσισε να παραιτηθεί διότι όλα τα άλλα κόμματα το έθεσαν ως προϋπόθεση για να πάρουν μέρος σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, προκειμένου να εφαρμοστεί η εφαρμογή του προγράμματος, αποκαλύπτοντας ότι και ο ίδιος διαφωνεί σε πολλά σημεία του. Ήξερε, όμως, όπως πρόσθεσε, ότι άλλη λύση δεν υπήρχε.

Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι οι επόμενες κυβερνήσεις συνέχισαν στο δρόμο που εκείνος χάραξε, κάτι που το θεωρεί δική του επιτυχία. Καταλογίζει ευθύνες στον κ. Σαμαρά διότι με τη μακρά εκλογική περίοδο, που επέλεξε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι Έλληνες την πλήρωσαν με πολλά χρήματα. Επίσης αποκάλυψε ότι είχε προειδοποιήσει τον κ. Σαμαρά ότι πέραν του κόστους, αν η χώρα πήγαινε σε εκλογές, η Βουλή θα είχε πολλούς ακραίους, όπως και έγινε.

Αναφερόμενος στα «συμφέροντα» που υπάρχουν στην Ελλάδα τόνισε ότι παγκοσμίως οι Δημοκρατίες είναι αιχμάλωτες ειδικών συμφερόντων, που αγοράζουν, άμεσα ή έμμεσα, ΜΜΕ, πολιτικούς και δικαστές. Τόνισε επίσης ότι η Ελλάδα δεν είναι φτωχή χώρα, αλλά μια χώρα με κακοδιαχείριση.

Ο πρώην πρωθυπουργός διαφώνησε με τη φράση «μαζί τα φάγαμε», αν και, όπως είπε, υπάρχει, σε αυτό, μια αίσθηση αλήθειας «με την έννοια ότι όταν ένας πολιτικός διορίζει ένα πολίτη, χωρίς καμία αξιοκρατία, τότε φταίνε και οι δύο. Αλλά βασικά φταίει το σύστημα που είναι έτσι ώστε να επιτρέπει στον πολιτικό να το κάνει».

Για τη «Χρυσή Αυγή» είπε ότι πρόκειται για μια λανθασμένη αντίδραση στην κρίση και τόνισε ότι η Ευρώπη πρέπει να αντιληφθεί ότι οι πολιτικές λιτότητας πρέπει, τουλάχιστον, να συνοδεύονται από προγράμματα αντιμετώπισης της ανεργίας. Ζήτησε, επίσης, άμεσες λύσεις στα προβλήματα της ρατσιστικής βίας.

 

Το ΒΗΜΑ

ΕΣΥ, ΣΕ ΤΙ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕΣ, ΡΕ ΚΟΠΑΝΕ ?...

Όλοι εμφανίζονται δικαιωμένοι μετά τo mea culpa του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, για το πρώτο Μνημόνιο που επιβλήθηκε, εκβιαστικά, στην κυβέρνηση Παπανδρέου και , φυσικά, στη χώρα.

 

Ο καθένας βγαίνει και λέει τη μαλακία του, άλλος το μακρύ του κι άλλος το κοντό του, απ΄ τον Σαμαρά μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και το Βενιζέλο.

 

Αλήθεια αυτός ο κόπανος σε τι δικαιώθηκε ?
 

Στο ό,τι ανέλαβε υπουργός οικονομικών, για να πει "ναι" σε όλες τις ορέξεις των τροϊκανών, κάτι που δεν έλεγε το προηγούμενο επιτελείο ? Που πήγε στις Βρυξέλλες και δήλωσε στα γεράκια του Eurogroup, πως "τα πράγματα άλλαξαν, τώρα κανονίζω εγώ, όλα τα σκληρά μέτρα θα ληφθούν" ?

 

Στο ό,τι ρήμαξε τον κόσμο στις περικοπές, που σφαγίασε τους μισθούς και εξαφάνισε τις συντάξεις ?

 

Που έστησε όλο το παιχνίδι, για την απαξίωση των κρατικών τραπεζών, αλλάζοντας την προηγούμενη πολιτική και εντάσσοντάς τες στο PSI, ώστε να βρεθούν χωρίς κεφάλαια, να τις βαφτίσει χρεοκοπημένες και να τις χαρίσει στους μεγαλοκεφαλαιούχους ?

 

  >>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Αυτά όλα που, τώρα, τα καθίκια του ΔΝΤ, αναγνωρίζουν, πως ήταν λαθεμένα, τραβηγμένα και για τη χώρα και το λαό εγκληματικά, είναι αυτά που η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν εφάρμοζε, δυσανασχετώντας και προσπαθώντας να βρει διεξόδους και είναι αυτά που ο Βαγγέλας εφάρμοσε κατά γράμμα, αδίστακτα και αγόγγυστα !

 

Κι όταν ο τότε πρωθυπουργός έφτασε στο "αμήν" κι είπε "ως εδώ, το λόγο έχει ο λαός", ο ...δικαιωμένος, σε αγαστή συνεργασία με τα δεξιόμουτρα της Ευρώπης και τους εγχώριους εκφραστές της πολιτικής αλητείας , (φυσικά με εντολή των ολιγαρχών), έριξαν τον εκλεγμένο πρωθυπουργό, για ν΄ ανοίξουν το δρόμο στον εκλεκτό των αφεντικών τους το Σαμαρά, που τόσο στήριξε και στηρίζει ο κόπανος που ψάχνει για ...δικαίωση !...

ΧΩΡΙΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ?...

Η ειδησεογραφία :

 

Το ΔΝΤ θεωρούσε από την αρχή μη βιώσιμο το ελληνικό χρέος και ήθελε ριζοσπαστικές λύσεις με άμεσο κούρεμα, αλλα οι Ευρωπαίοι επέβαλαν τελικά τις επιλογές τους στο πρώτο Μνημόνιο, που χρησιμοποιήθηκε προς "παραδειγματισμό" άλλων χωρών και απεδείχθη ανεπαρκές.

 

Το ομολογεί το ΔΝΤ σε έγγραφο που δημοσιεύτηκε, όπου αναφέρεται ότι όταν συμφωνήθηκε το πρώτο πακέτο διάσωσης, η Ελλάδα δεν πληρούσε τρία από τα τέσσερα κριτήρια για να της δοθεί βοήθεια.

 

Tο Ταμείο παραδέχεται ότι αναγκάσθηκε να παραβεί τους κανονισμούς του για να δοθεί στην Ελλάδα και ότι δεν υπολόγισε σωστά τη ζημιά που θα προκαλούσε στην ελληνική οικονομία η αυστηρή λιτότητα. Αναγνωρίζει επίσης ότι έκανε εσφαλμένους χειρισμούς στην προσπάθεια αντιμετώπισης της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους.

 

Και το εύστοχο, όσο και φαρμακερό σχόλια του ΝΙΚ :

 

Aφού ο Παπανδρέου έβαλε με δόλο το ΔΝΤ στο μηχανισμό για να τινάξει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το EURO στον αέρα... Και οι μυστικές συναντήσεις με τον Στρός-Καν απο το Σεπτέμβρη του 2009 ? Και το θρυλικό βίντεο του Λαζόπουλου ? Εδώ στηρίχτηκε όλη η αντιστασιακή -αντιμνημονιακή θεωρία σύσσωμης της πεφωτισμένης αντιπολίτευσης και τώρα τολμάει το ΔΝΤ να χαλάει τη σούπα ?

Ο Τσολάκογλου τα Γουδιά και τα ειδικά δικαστήρια γι' αυτούς που μας έβαλαν με το ζόρι στο ΔΝΤ ?

Πού πάμε κύριοι χωρίς προδότες και βαρβάρους???

 

Άσε που χτές καταδικάστηκε και ο Καμμένος για τα CDS του Αντρίκου και προσπαθούσε να μας πείσει με θεωρίες τύπου προεδρικού μεγάρου στις εκλογές του Μαϊου, ότι δικαιώθηκε...

 

Σιγά - σιγά η αλήθεια θα βγεί στο φως και θα πάρει πολλούς στον Καιάδα μαζί της... Όλους αυτούς που επί 3 χρόνια δουλεύουν τον κοσμάκη με εναλλακτικά σχέδια , με Ζάππεια, επαναδιαπραγματεύσεις και άλλα φαιδρά...

 

Το κακό είναi οτι ο κόσμος τους πιστεύει ακόμα και η ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα ( μετά το succes story), εκεί γύρω στον Οκτώβρη, θα είναι οδυνηρή για όλους...

ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ !...

Πίστευα ότι οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, που εμφανίζουν την απήχηση του ΣΥΡΙΖΑ στο εκλογικό σώμα να υποχωρεί, θα είχαν συντελέσει ώστε να αντιληφθούν επιτέλους ο Αλ. Τσίπρας και οι επιτελείς του ότι άλλο πράγμα είναι να θέλει ένα μικρό κόμμα ν΄ αυξήσει την επιρροή του και άλλο να φιλοδοξεί ένα μεγάλο κόμμα να κυβερνήσει.

 

Στην πρώτη περίπτωση το μικρό κόμμα δεν έχει παρά να λέει και να ξαναλέει πόσο κακοί και ανίκανοι είναι αυτοί που κυβερνούν. Στη δεύτερη το μεγάλο κόμμα θα πρέπει να εξηγεί και να πείθει ότι είναι σε θέση να κυβερνήσει καλύτερα.

 

Εδώ κι έναν χρόνο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παγιδευμένος ανάμεσα σε δύο κρίσιμα ερωτήματα. Από πού θα βρει χρήματα για να κάνει τα όσα υπόσχεται και με ποιους θα συμμαχήσει για να κυβερνήσει.

 

Χωρίς σαφείς και συγκεκριμένες απαντήσεις είναι μαθηματικά βέβαιο ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αυξήσει την επιρροή του στο εκλογικό σώμα. Αντίθετα όσο θα περνάει ο καιρός, η επιρροή αυτή θα μειώνεται. Και από δεξιά κι από αριστερά.

 

Eως τώρα στ΄ αριστερά ήταν μόνο το ΚΚΕ. Τώρα είναι κι ο Αλαβάνος. Που ό,τι πάρει, δεν θα το πάρει από το ΠΑΣΟΚ ή τη ΔΗΜΑΡ ή και το ΚΚΕ. Από τον ΣΥΡΙΖΑ θα το πάρει. Κι όσο και να ΄ναι -ακόμη και μία, μιάμιση μονάδα- η ζημιά από τις εντυπώσεις θα είναι μεγαλύτερη, αν ξαφνικά η ψαλίδα από τη ΝΔ ανοίξει από το 1,5% στο 2,5% ή 3%.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Αλλά ούτε κι από δεξιά είναι προστατευμένος. Οι εξελίξεις στην Ευρώπη, τα όποια μέτρα υπέρ της ανάπτυξης και κατά της ανεργίας είναι λογικό ότι θα λειτουργήσουν θετικά για την οικονομία και άρα υπέρ της κυβέρνησης και όσων συμμετέχουν σ΄ αυτήν. Oχι πως θα υπάρξουν άλματα βελτίωσης της κατάστασης, αλλά το κάθε θετικό βήμα κάτι θα αποδίδει στους μνημονιακούς.

 

Και την ίδια ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξακολουθεί να μην είναι σε θέση να δώσει στο εκλογικό σώμα τις δύο απαντήσεις χωρίς τις οποίες δεν θα μπορεί να εξασφαλίσει τη στοιχειώδη για εν δυνάμει κυβερνητικό κόμμα αξιοπιστία. Ή μήπως αμφιβάλλει κανείς ότι και στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, όποτε κι αν γίνει, ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρει μπροστά του αυτά τα δύο ερωτήματα ;

Ερρίκος Μπαρτζινοπουλος

Η ΚΑΜΜΕΝΗ ΠΑΠΙΑ !...

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΑΣ !...

Μετά την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα καταθέσει το δικό του αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, υπολείπεται μία ανάλογη νομοθετική άσκηση από το ΚΚΕ για να γίνει η κέντα – αν και η πληρότητα του κοινοβουλευτικού διαλόγου θα προϋπέθετε ενδεχομένως και ένα (αντι)ρατσιστικό νομοσχέδιο από τη Χρυσή Αυγή καθώς και περί το ζήτημα πρωτοβουλίες της «κοινωνίας των πολιτών», ώστε να έχουμε πολλά – πολλά νομοσχέδια που θα μας βρίσκουν παντελώς αδιάφορους και όχι μονάχα ένα ή δύο.

 

Συγχωρείστε το ευτράπελο, αλλά, αν το ζήτημα είναι σοβαρό, είναι πάντως ευτράπελος και προσχηματικός ο χειρισμός του από τον πολιτικό κόσμο. Τόσο ώστε και ο κύριος όγκος της αρθρογραφίας να σχολιάζει τα τεκταινόμενα όχι ως προς την ουσία των προτεινομένων, αλλά υπό το φως των παραταξιακών υπολογισμών καθενός των εμπλεκομένων: της επιδίωξης των μεν να κλείσουν το μάτι στους λεγόμενους «ακροδεξιούς» ψηφοφόρους [τα εισαγωγικά επειδή, κατά τη γνώμη μου, δεν χρειάζεται να είναι κανείς ακροδεξιός ούτε ρατσιστής για να ανησυχεί από τις αρνητικές επιπτώσεις της (λαθρο)μετανάστευσης], των δε να δείξουν ότι διατηρούν ξεχωριστή ταυτότητα ευαισθησίας κι ας ψηφίζουν το ένα νεοσυντηρητικό μέτρο μετά το άλλο και των ...τρίτων απλώς να πλειοδοτήσουν στα λόγια.

 

Όλο αυτό το σκηνικό, όμως, πέραν του ότι ακτινοβολεί το έλλειμμα σοβαρότητας του πολιτικού κόσμου, μεταγγίζει προχειρότητα και στον χειρισμό της ουσίας του ζητήματος. Πρώτη εκδήλωση της είναι, φυσικά, το πάγιο αντανακλαστικό μας να αντιμετωπίζουμε οιοδήποτε πρόβλημα με έναν νέο νόμο, ακόμη και όποτε (όπως εν προκειμένω) διαθέτουμε ήδη ένα σωρό νόμους, των οποίων απλώς αποδεικνύεται ατελής η εφαρμογή. Μία σοβαρή πολιτική προσέγγιση θα ήταν να μελετηθεί γιατί συμβαίνει αυτό, να εντοπιστούν, δηλαδή, οι ανεπάρκειες στο διοικητικό, αστυνομικό ή δικαστικό επίπεδο – και απλώς παράλληλα να μελετηθεί μήπως πάσχει και το νομοθετικό πλαίσιο.

 

>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Εμείς, ενώ οι νόμοι μια χαρά προβλέπουν να διώκεται και να κολάζεται όποιος δέρνει ή απειλεί άλλους, έγχρωμους ή μη, αντί να προβληματιστούμε πώς παρά ταύτα συνεχίζεται το ξυλοφόρτωμα, πετάμε ένα καινούριο νομοθέτημα και νιώθουμε και περήφανοι – μέχρι να δημοσιευθεί η νέα στατιστική της βίας. Όμως, επισημαίνεται, είμαστε υποχρεωμένοι να προσαρμόσουμε τη νομοθεσία μας σε εκείνην της Ε.Ε. Ωραία. Αν τέτοια υποχρέωση συντρέχει, να επισημανθεί ακριβώς ποιες διατάξεις πρέπει να αλλάξουν και με βάση ποια υποχρεωτική διάταξη της κοινοτικής νομοθεσίας – και να γίνει μόνο αυτό χωρίς τυμπανοκρουσίες, ενώ παράλληλα θα μελετάται η ουσία του ζητήματος κατά τα προεκτεθέντα.

 

Με αυτόν τον τρόπο θα υπήρχε ίσως η ελπίδα να σταματήσει η δημοπρασία πολιτικών εντυπώσεων και να συζητήσουμε σοβαρά μήπως κάποιες προτεινόμενες διατάξεις εισάγουν αδικήματα γνώμης, ήτοι περιστολή της ελευθερίας του λόγου και της σκέψης, κάτι που είναι και αντισυνταγματικό αλλά και επί της ουσίας επικίνδυνο.

 

Σε δεύτερο επίπεδο, μία τέτοια προσέγγιση θα επέτρεπε και τη σοβαρή παραδοχή ότι η αθρόα μετανάστευση -και δη η παράνομη και ανεξέλεγκτη- σωρεύει προβλήματα (και εγκληματικότητας) που πιέζουν τους πολίτες και δεν είναι εύλογο να παραμερίζονται. Ασφαλώς είναι βολικότερο να ξεδιπλώνει κανείς αντιρατσιστικά λάβαρα και να λοιδορεί τους υπόλοιπους ως ρατσιστές παρά να βάλει τα χέρια του στη φωτιά αναζητώντας λύσεις (που πάντα μπορούν να δώσουν λαβή σε παρερμηνείες) για ένα τόσο δύσκολο ζήτημα. Αυτή η στάση, όμως, δεν είναι σοβαρή πολιτική, αλλά πρόσχημα και προχειρότητα. Ό,τι δηλαδή παρακολουθούμε εσχάτως.

Δημήτρης Καστριώτης

ΣΚΗΝΙΚΟ ΞΕΠΕΣΜΟΥ !...

Στην εποχή του βουλευτή Καλογιάννη που μετέφερε συμβολικά μια κάλπη, δίκην αχθοφόρου, οι δημόσιες συζητήσεις για τα βουλευτικά εξαντλούνταν στα όρια της ακίνδυνης γραφικότητας.

 

Σήμερα, στο ρεπερτόριο περί τα βουλευτικά ήθη, όπως ήταν αναμενόμενο δεδομένης της ποιότητας των αντιπαραθέσεων και των σκηνών που βλέπουμε στη νέα Βουλή τους τελευταίους μήνες, μπαίνουν και τα κατάστιχα οπλοφορίας.

 

Ήταν αναμενόμενο πως η αναίδεια βουλευτών συγκεκριμένου κόμματος, όπως αυτή έχει επιδειχθεί στη δημόσια αντιπαράθεση θα έβρισκε προέκταση και στην επιδεικτική διαθεσιμότητα πιστολιών και περιστρόφων ακόμη και στα έδρανα ή στους διαδρόμους της Βουλής.

 

Η νόμιμη οπλοκατοχή και οπλοφορία συνεπεία σπουδαιοφάνειας ή κίβδηλης επιφάνειας, είναι κάτι σαν τον νεοπλουτισμό. Και να θέλει κάποιος να κρύψει να κρύψει τα λεφτά του, δυσκολεύεται ή δεν μπορεί.

 

Πως λοιπόν μπορεί να μην επιδείξει το κουμπούρι, ο κάθε τυχοδιώκτης που εφοδιάζεται σχεδόν αυτόματα με όπλο, στη βάση ενός συγκυριακού αξιώματος;

 

Στα χρόνια της οικονομικής ευφορίας ολόκληρες μικροπολιτικές εκδουλεύσεις , στήθηκαν γύρω από τις παραχωρήσεις αδειών οπλοφορίας και οπλοκατοχής , σε εκπροσώπους ενός ευρέος φάσματος «προσωπικοτήτων » από τις λαχαναγορές ως τα περιθωριακά λόμπι δήθεν εφοπλιστών και μεγαλοεπιχειρηματιών και των στρατών τους .

 

Σε ό, τι αφορά στους βουλευτές , στους οποίους διατίθενται από ένας έως δύο ένοπλοι συνοδοί, το δικαίωμα της οπλοκατοχής μπορεί να είναι αυτονόητο. Όμως, το δικαίωμα της προκλητικής οπλοφορίας στο Κοινοβούλιο, όπως των μπράβων που επιδεικτικά ακουμπούν τα σιδερικά επιδεικτικά στους πάγκους των μαγαζιών που προστατεύουν, είναι κατάντια.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Είναι αμφίβολο αν μια τέτοια εκτροπή από την δέουσα συμπεριφορά μπορεί να αντιμετωπιστεί με δημοσιοποίηση λίστας οπλοφόρων βουλευτών, ασχέτως αν είναι το ένα έκτο ή το ένα τρίτο εξ αυτών. Ούτε μπορεί να αντιμετωπισθεί με την υποχρέωση των κοινοβουλευτικών πιστολέρο να τα αφήνουν στο φρουραρχείο, όπως γίνεται στα αεροδρόμια, όπου τα όπλα πρέπει να παραδίδονται μέσω της αστυνομίας στους πιλότους. Αλίμονο αν προσθέσουν οπλοβαστούς στο κοινοβούλιο λες και είναι στρατόπεδο.

 

Αυτή η τακτική, απλώς θα πολλαπλασιάσει την «διασημότητα» πραγματικά άσημων έναντι ενός υπαρκτού ακροατηρίου προκλητικών προτύπων, που πρώτα θρέφει και μετά θρέφεται από αποκρουστικά φαινόμενα ένοπλων βουλευτικών διμοιριών. Και ακόμη θα επιβεβαιώσει την κλασσική γραφικότητα λίγων άλλων επιφανών, που δεν ξέφυγαν ποτέ από την ακόλουθη «φόρμα »: τους μετακλητούς, τα κινητά, τα σιδερικό, τον φρουρό, το «μερσεντικό» και τα χάπια μου.

 

Το θέμα μπορεί αντιμετωπιστεί σε πρώτη φάση απλούστερα. Να καταργηθεί νομοθετικά ως καταχρηστική η διάθεση ενόπλων αστυνομικών σε πρόσωπα και βουλευτές που διαθέτουν άδειες οπλοκατοχής και οπλοφορίας για αυτοπροστασία ή αντιστρόφως να αφαιρούνται οι άδειες οπλοφορίας από τους βουλευτές που έχουν την αναίδεια να κουβαλούν κουμπούρια από το γκαράζ ως τα έδρανα του Κοινοβουλίου σαν να κινδυνεύουν από το προσωπικό ή τους παριστάμενους στο θεωρείο.

Γιώργος Μαρνέλλος

Η ΣΥΝΗΘΗΣ ΥΠΟΠΤΗ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΝΗΘΗΣ ΑΘΩΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ !...

Tι κατέδειξε το σίριαλ κακοφωνίας που οδηγεί σε ναυάγιο το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο ; Ότι τα κόμματα του «Συνταγματικού Tόξου» είναι κάκιστοι χειριστές του τόξου. Tόσο ώστε να προσφέρουν αμαχητί θριάμβους στη «Xρυσή Aυγή». H μεγαλοψυχία της Δημοκρατίας ή η μικροθυμία των πολιτικών της κομμάτων;

 

Iδανικοί αυτόχειρες διασύρουν με τους πολιτικούς ερασιτεχνισμούς τους εαυτούς, ως δικαιούνται, αλλά και την ίδια τη Δημοκρατία, ως δεν δικαιούνται. Eκπέμπουν λάθος μηνύματα στην Eυρώπη.

 

Για την Eλλάδα που «γέννησε τη Δημοκρατία» αλλά δεν είναι σε θέση να τη φροντίσει.

 

Ποιος ήταν ο σκοπός του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου; Nα επιτύχουν διά νόμου τον σωφρονισμό της «Xρυσής Aυγής»; Aυτονοήτως ουδείς εκ των συντακτών του είχε ή διατηρεί παρόμοιες αυταπάτες.

 Aυτές τους καταλογίστηκαν εκ των υστέρων. Όταν οι πολέμιοι χρειάστηκαν προσχηματικό άλλοθι.

Eνας αντιρατσιστικός νόμος δεν είναι το μέσον. «Mέσον» είναι το μήνυμα που εκπέμπει. Kαι αυτό ακυρώνεται με την ακύρωση του νομοσχεδίου, αλλά και με τα ίδια τα ανεπίτρεπτα καμώματα που προηγήθηκαν.

 

H συμφωνία όλων των δημοκρατικών κομμάτων σε αυτό αποσκοπούσε. Nα στείλει μήνυμα μηδενικής ανοχής στη ρατσιστική και φασιστική βία. Όπως συμβαίνει και σε άλλες Δημοκρατίες. Σε αμφότερες πλευρές του Aτλαντικού.

 

Πλην όμως, σκόνταψε στις ενστάσεις των δυνάμεων του σκότους. Tων παραεκκλησιαστικών, των στρατολάγνων, και του βαθέος κράτους της Δεξιάς. Tων... «σταγονιδίων» που θα έλεγε και ο μακαρίτης Eυάγγ. Aβέρωφ. Tόσο βαθέος και ισχυρού ώστε να υποχρεώνει σε στροφή ακόμα και τον πρωθυπουργό, ο οποίος -κοινό μυστικό- υπήρξε προηγουμένως ένθερμος θιασώτης του νομοσχεδίου.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Tι ακόμα καταδεικνύει το ναυάγιο; Όχι βέβαια πρωθυπουργικό ή νεοδημοκρατικό έλλειμμα δημοκρατίας. Kατέδειξε, ωστόσο, ότι η ράτσα του ελληνικού πολιτικού συστήματος συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως ιέρεια της μικροπολιτικής και θεραπαινίδα του τακτικισμού.

 

Kαι ο ψόγος δεν αφορά αποκλειστικά τη «συνήθη ύποπτη Δεξιά» αλλά και τη «συνήθη αθώα Aριστερά». Tι να υποθέσουμε όταν ο πρόεδρος του ΣYPIZA εν τη μέθη του φρενήρους αντιπολιτευτικού του λόγου διακηρύσσει με κάθε σοβαρότητα πως «ο αντιρατσιστικός νόμος μπορεί να γίνει πραγματικότητα μόνο με μία αριστερή αντιμνημονιακή κυβέρνηση»;

 

Kαι μέχρι τότε; Θα μας προφυλάσσει ο Θεός της Eλλάδας από τις εκπυρσοκροτήσεις των όπλων των Xρυσαυγιτών και ο Aλλάχ τους μετανάστες από τις δολοφονικές τους επιθέσεις;

Aφηστε, λοιπόν, να εξοικειωθούν οι πολίτες με τη Xρυσή Aυγή. Nα αλωνίζει ανενόχλητη έως ότου έρθει η ώρα της Aριστεράς να θερίσει τα γινωμένα «κουκιά» που θα αθροίσουν πλειοψηφίες. Ώστε να δοθεί, τότε, απάντηση στους «οχτρούς». Oι οποίοι στο μεταξύ μπορεί και να έχουν μπει στην Πόλη.

 

Tυπική περίπτωση της γνωστής παιδικής ασθένειας του αριστερισμού η αντίδραση του ΣYPIZA. Tο παράδοξο είναι ότι εκδηλώνεται από έναν πολιτικό χώρο προχωρημένης ηλικίας και ανανεωτικής φυσιογνωμίας. Συνειδητό λάθος προφανέστατα για να μείνει ακηλίδωτο το πρόσωπο της αντιμνημονιακής αγνότητας...

 

Yπάρχουν στιγμές στην ιστορία των κοινωνιών όπου μέγιστοι εθνικοί κίνδυνοι επέβαλαν προσωρινό αφοπλισμό ιδεολογικών οπλοστασίων. Mια τέτοια στιγμή βίωσε και βιώνει η χώρα με τον κίνδυνο της χρεοκοπίας και την αναβίωση των ναζιστικών και όχι νεοναζιστικών δαιμόνων. Tι φοβάται ο ΣYPIZA; Mη και δεν εκπυρσοκροτήσουν τα όπλα του; Aλλά δεν αντιλαμβάνεται πως θα έκανε μεγαλύτερο πολιτικό κρότο μια σιωπηρή προσχώρησή του στο προσκλητήριο προάσπισης της Δημοκρατίας;

 

Kαι ο πρωθυπουργός; Δεν αντιλαμβάνεται πως με τη μεταστροφή του διακινδυνεύει την αφύπνιση μιας υπνώττουσας υποψίας;

Ότι δηλαδή η υπευθυνότητα την οποία επιδεικνύει ως επικεφαλής της τρικομματικής κυβέρνησης μπορεί και να είναι «καταναγκαστική», «ανόρεχτη», και «ορισμένου χρόνου»; Tον προφυλάσσουν ή τον αδικούν οι σύμβουλοί του;

 

Eκτός και αν τα περί ανασύστασης της Nέας Δημοκρατίας ως ευρύτερου κεντροδεξιού ευρωπαϊκού κόμματος είναι ένα ακόμα κρύο ανέκδοτο. Για να γελάσει το χείλι του κάθε πικραμένου...

Τριαντάφυλλος Δραβαλιάρης

ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ Θ΄ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΟΤΕ !...

Βαθιά άγνοια, προκαταλήψεις και σκοταδιστικές αντιλήψεις εκπαιδευτικών και γονέων κάνουν τα ελληνικά δημοτικά σχολεία θερμοκήπια αναπαραγωγής αναχρονιστικών στερεότυπων, εξοβελίζοντας τη γνώση και την κριτική σκέψη.

Το γύρο των social media κάνει από την Τετάρτη το βράδυ κείμενο που αναρτήθηκε στην προσωπική σελίδα δασκάλας στο Facebook. Δημοσιεύοντας και το προσωπικό της e-mail για επικοινωνία με συναδέλφους της, η δασκάλα αποκαλύπτει ότι η διευθύντρια του σχολείου στο οποίο διδάσκει, την επέπληξε για τη διδασκαλία του «Κεμάλ» των Μάνου Χατζιδάκι - Νίκου Γκάτσου, μετά από διαμαρτυρία γονέα που την κατήγγειλε για... ισλαμική προπαγάνδα.

Ολόκληρη η επιστολή-καταγγελία της δασκάλας έχει ως εξής :

«Γονιός ήρθε στο σχολείο να διαμαρτυρηθεί στη διευθύντρια, κατηγορώντας με για ισλαμική προπαγάνδα, επειδή δίδαξα στα παιδιά (Ε' δημοτικού) τον Κεμάλ του Χατζιδάκι στο μάθημα της μουσικής Αντίδραση διευθύντριας; Μπήκε στην τάξη και μάζεψε από τα παιδιά τις φωτοτυπίες που είχα μοιράσει.

Έπειτα με κάλεσε στο γραφείο της και αφού δήλωσε απογοητευμένη από τη δουλειά μου, μου ανέλυσε για ποιους λόγους στο δημοτικό μόνο μας μέλημα οφείλει να είναι να μαθαίνουμε στα παιδιά να αγαπούν την πατρίδα και να τονώνουμε το εθνικό τους φρόνημα».

Προφανώς, όχι μόνον ο γονέας αλλά και η διευθύντρια του σχολείου δεν είχαν διαβάσει τους στίχους του Νίκου Γκάτσου, ούτε είχαν ακούσει το τραγούδι του Χατζιδάκι (Αν διάβασαν ή άκουσαν - και δεν κατάλαβαν, τόσο το χειρότερο...).

  Προφανώς, έφθανε μόνον η λέξη "Κεμάλ" για να θεωρήσουν ότι πρόκειται περί... "ισλαμικής προπαγάνδας". Μπορούσαν πάντως να καταλήξουν και σε πιό ανησυχητικά συμπεράσματα, διαβάζοντας τους στίχους...

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Η εισαγωγή του τραγουδιού και οι στίχοι :
 

" Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ, ενός νεαρού πρίγκιπα, της Ανατολής, απόγονου του Σεβάχ του Θαλασσινού, που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων...
 

"Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό.

Στη Μοσσούλη, τη Βασόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά κεί.

Τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά.
Απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά και τον πάνε στο Χαλίφη να του βάλει την θηλιά.
Μαύρο μέλι, μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.
Με δύο γέρικες καμήλες, μ’ ένα κόκκινο φαρί στου παράδεισου τις πύλες ο Προφήτης καρτερεί.
Πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.
Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ :

«Νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί,με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί.
 

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.Καληνύχτα...

Sofokleous in

ΤΡΙΓΜΟΚΟΜΜΑΤΙΚΗ !...

 

Ενδοκυβερνητικές τριβές για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο (και μάλιστα «το λεγόμενο», όπως συστηματικά το αποκαλούσαν οι της Ν.Δ., δείχνοντας και δι’ αυτού του τρόπου τις απαξιωτικές τους διαθέσεις). Τριβές για το μοντέλο λειτουργίας της κυβέρνησης, για τον ανασχηματισμό αλλά και για την κατάργηση της Κυριακής αργίας. Με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ από τη μια και τη Ν.Δ. από την άλλη, αλλά και με σποραδικούς αντιδημαρικούς υπαινιγμούς του κ. Βενιζέλου, που δηλώνει με συγκρατημένη αγανάκτηση «βαστάζος» και «αίρων τας αμαρτίας» της κυβέρνησης. Τριβές για τον ενταφιασμό του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου αλλά και για τη μοίρα του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, που ίσως κριθεί κι αυτό σπάταλη πολυτέλεια. Γενικά, ό,τι συμβατικά εννοείται ως πολιτισμός δεν φαίνεται να συγκινεί τον ισχυρό της τριάδας, παρά μόνο σαν πεδίο κάλυψης γαλάζιων ρουσφετολογικών αναγκών.

 

Τριβές, κατόπιν τούτου, για τη διεύθυνση του Φεστιβάλ Αθηνών. Τριβές προ ημερών για τη διοίκηση του Εθνικού Θεάτρου, όταν διέρρευσαν δίκην τεστ κάποιες ευφάνταστες επιλογές προσώπων από τον κ. Τζαβάρα, οιονεί υπουργό Πολιτισμού κατά την αυτοπαρουσίασή του. Τριβές για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΘ και για το χαράτσι της ΔΕΗ στα ακίνητα, που καταργήθηκε με την ωραία μέθοδο της μετονομασίας. Τριβές για τις απολύσεις στο Δημόσιο και για τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων. Τριβές για το επίδομα γάμου και τα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας» των νέων. Τριβές για τον φόρο εστίασης, για τη φορολόγηση των αγροτών και για το φορολογικό γενικότερα. Τριβές για την ΕΡΤ, με παραιτήσεις και αλληλοκαταγγελίες για νεποτισμό και κομματοκρατία. Και τριβές βέβαια για την καταπάτηση της συμφωνημένης αναλογίας 5-3-2 στην κάλυψη επίζηλων θέσεων.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Και επειδή, όπως μαθαίναμε στη Φυσική, διά της τριβής παράγεται θερμότης, «ανεβαίνει η θερμοκρασία» κάθε τόσο και ξανακοκκινίζουν οι περίφημες εκείνες γραμμές. Για λίγο, διότι, ως γνωστόν, νόμος είναι το δίκιο του ισχυρού. Αλλά έστω και σ’ αυτό το λίγο που κρατάει η πίκρα των δύο ησσόνων που ευλόγως αισθάνονται θιγμένοι, ριγμένοι, υποτιμημένοι, αν όχι και εμπαιζόμενοι, η τρικομματική των τριβών γίνεται τρικομματική των τριγμών στο οικοδόμημά της, επισφαλούς σταθερότητας από την αρχή. Για να νιώσουν έτσι δικαιωμένοι όσοι άρχισαν κάποια στιγμή, τροφοδοτημένοι από την ειδησεογραφική έστω καθημερινότητα, να αποκαλούν την κυβέρνηση «τριβοκομματική», εκ των τριβών, ενώ τώρα προσανατολίζονται, ίσως βιαστικά, στον χαρακτηρισμό «τριγμοκομματική».

 

Λεόντειος ήταν εξαρχής η προγραμματική συμφωνία διακυβέρνησης, που όσοι τη συνυπέγραψαν την επικαλούνται με το ίδιο πάθος που επικαλείται ο κ. Σαμαράς το Ζάππειο 1 και 2 και το «άλλο μείγμα». Αν τώρα ένιοι των υποτιμωμένων αποδίδουν και γνωρίσματα αλώπεκος στον λέοντα, το πρόβλημα δεν είναι του λέοντος. Ουδέποτε ήταν.

Παντελής Μπουκάλας

ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΔΥΟ ΔΕΞΙΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ !...

Υποτίθεται πως με μια τρικομματική κυβέρνηση κυριαρχεί ο πλουραλισμός, η αποδοχή από τον λαό και ικανοποιούνται οι απαιτήσεις όλου του πολιτικού φάσματος. Ο κορμός της κυβέρνησης ωστόσο, ο οποίος αποτελείται από την ΝΔ κλίνει όλο και δεξιότερα.

 

Απαγόρευση του συναθροίζειν

 

Λογικοφανής η νομοθετική ρύθμιση για τις διαδηλώσεις που σκοπεύει να εφαρμόσει η κυβέρνηση και που αποκάλυψε ο Ν.Δένδιας.

 

Σε μια δημοκρατική χώρα, δεν είναι δυνατόν 200 διαδηλωτές να παρεμποδίζουν την κοινωνική και οικονομική ζωή των πόλεων με πληθυσμό 100.000 κατοίκων και πάνω. Όπως είπε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, το κέντρο της Αθήνας τo 2012 έκλεισε 796 φορές από πορείες που έλαβαν χώρα με τη συμμετοχή λιγότερων από 200 ατόμων, δηλαδή πάνω από 2 φορές τη μέρα, ενώ δήλωσε χαρακτηριστικά "αποδεχόμαστε το δικαίωμα των πολιτών να διαμαρτύρονται, αλλά και το δικαίωμα των πολιτών να ζουν, να κινούνται και να έχουν στοιχειώδη επιχειρηματική δραστηριότητα (sic)".

 

Η ειρωνία είναι ότι οι πολίτες συνήθως διαμαρτύρονται γιατί δεν ζουν, δεν μπορούν να κινηθούν και δεν έχουν επιχειρηματική δραστηριότητα. Με αυτή την είδηση όμως, έρχεται αυτομάτως στο νού το κάθε πολίτη μια παρόμοια κίνηση της κυβέρνησης τον Οκτώβριο του περασμένου έτους. Τότε που αποφασίστηκε η επίκληση του άρθρου 11 του Συντάγματος προκειμένου να απαγορευτούν όλες οι πορείες και συγκεντρώσεις, λόγω της επίσκεψης της Άνγκελα Μέρκελ.

 

Οπότε οι σημερινοί 200 διαδηλωτές ενδέχεται να αυξηθούν στον αριθμό τους αν το απαιτήσουν οι περιστάσεις και να υπάρξει καινούρια …αυξημένη νομοθετική ρύθμιση. Και με τον ίδιο αυτοματισμό έρχεται στο μυαλό και η εικόνα ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

 

Ανολοκλήρωτος ολοκληρωτισμός

Αν και επειδή μιλάμε για την Ελλάδα, θα πρέπει να κάνουμε λόγο για ...ανολοκλήρωτο καθεστώς.Γιατί πως αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένα κράτος, το οποίο καταδικάζει τρείς γυναίκες, οι οποίες κατά την διάρκεια διαμαρτυρίας για τα μεταλλεία χρυσού στις Σκουριές διέπραξαν -σύμφωνα με το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πολυγύρου Χαλκιδικής- τα αδικήματα της απείθειας, της εξύβρισης, της απρόσκοπτης απόπειρας απελευθέρωσης κρατουμένου και της πρόκλησης ελαφρών σωματικών βλαβών σε αστυνομικούς! (Πρόκληση σωματικών βλαβών σε αστυνομικούς των οποίων η εξάρτυση περιλαμβάνει ασπίδα, γκλομπ, κράνος, γιλέκο, προστατευτικά χεριών και περικνημίδες).

Την ίδια ώρα, η ΝΔ παρουσιάζει τον οικονομικό φιλελευθερισμό της ψάχνοντας επενδύσεις στην Κίνα και εξαντλεί τον κοινωνικό και πολιτικό συντηρητισμό της, βάζοντας στο ψυγείο το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο "χαϊδεύοντας" την Χρυσή Αυγή (κανένας από την δεξιά παράταξη δεν θα ήθελε να απογοητεύσει την ακροδεξιά, αφού και οι ακροδεξιοί είναι εν δυνάμει δεξιοί ψηφοφόροι).

Συνοψίζοντας λοιπόν, ζούμε στο κράτος στο οποίο :

- έχουμε μια δεξιά τρικομματική κυβέρνηση

- 199 νοματαίοι δεν μπορούν να έχουν φωνή και να διαμαρτυρηθούν

- έχει κυριαρχήσει η μητριαρχική κοινωνία όπου ατρόμητες και αδίστακτες γυναίκες μπορούν να προκαλέσουν σωματικές βλάβες σε πάνοπλους αστυνομικούς

 

- δεν είμαστε ρατσιστές και για αυτό δεν χρειαζόμαστε το νομοσχέδιο του Α.Ρουπακιώτη, αφού το ήδη υπάρχον (από το 1979!) νομοθετικό πλαίσιο για τον ρατσισμό μας καλύπτει -παρά το γεγονός πως υπάρχει ευρωπαϊκή οδηγία για την ψήφιση νέου, αλλιώς θα υποστούμε κυρώσεις και δεν χορηγούμε την ελληνική ιθαγένεια σε κανέναν, όπως προέβλεπε ο νόμος Ραγκούση. Γιατί μάλλον είμαστε όλοι ...αθίγγανοι.

Φέντια Δημόπουλος

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ !...

Μας είπαν τεμπέληδες. Εργαζόμαστε όμως 2.032 ώρες το χρόνο σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, περίπου 500 περισσότερες από τους Γερμανούς.

 

Είπαν πως η οικονομία δεν είναι ανταγωνιστική, το απέδωσαν στο μισθολογικό κόστος και επέβαλαν μειώσεις μισθών. Τα κατάφεραν με ένα τρικ για να μην πούμε μία μεγάλη απάτη, περιορίζοντας την ανταγωνιστικότητα στο σκέλος των μισθών.

 

Γιατί να εργαζόμαστε 500 ώρες παραπάνω από τους Γερμανούς και να είμαστε λιγότερο ανταγωνιστικοί, σημαίνει ότι το ζήτημα δεν βρίσκεται εκεί που το αναζητούν.

 

Εντοπίζεται στις αδυναμίες της παιδείας (δεν έκαναν τίποτα ουσιαστικό για να αλλάξει η κατάσταση), της ειδίκευσης, της διαρκούς μάθησης και επανειδίκευσης. Στις αδυναμίες των επιχειρήσεων σε ζητήματα μάνατζμεντ και μάρκετινγκ και προπαντός στην απουσία τεχνολογικού και μηχανικού εξοπλισμού ανάλογου με εκείνου των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, στη γραφειοκρατία του Δημοσίου, φορολογία, ασφαλιστικές εισφορές.

 

Επιτέλους η καραμέλα ανταγωνιστικότητα ίσον ύψος αμοιβών των εργαζομένων πρέπει να τελειώνει. Ο παράγων μισθολογικό κόστος είναι 17ος από άποψη σπουδαιότητας σύμφωνα με μελέτες. Ας διορθώσουμε πρώτα τις 16 άλλες παραμέτρους και μετά συζητάμε για τους μισθούς.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ας μεταρρυθμίσουμε λοιπόν ριζικά το Δημόσιο, πράγμα που ζητά και το μνημόνιο. Στο σκέλος αυτό θα πρέπει οι πολίτες να απαιτήσουμε την εφαρμογή του γιατί το πολιτικό σύστημα δεν το θέλει γιατί επέλεξε να εξυπηρετήσει την εκλογική του πελατεία.

Αλλά και η τρόικα δεν επέμεινε ούτε έβαλε βέτο, ούτε εκβίασε την ελληνική κυβέρνηση όπως έκανε με τις περικοπές των μισθών και των συντάξεων. Πρόκειται για σύμπτωση; Μάλλον όχι.

Και να μην ξεχνάμε. Η μείωση των μισθών στο όνομα της ανταγωνιστικότητας δεν αποτελεί παρά ανακατανομή του εισοδήματος, ιδίως όταν οι επιχειρήσεις είναι κερδοφόρες. Οσον αφορά στις ζημιογόνες ας μας αφήσει η τρόικα να βρούμε εμείς τη λύση.

Εργαζόμενοι και εργοδότες είναι στη σημερινή Ελλάδα αρκετά ώριμοι και δεν έχουν ανάγκη από κανένα Τόμσεν ή Μορς.

Θανάσης Λυρτσογιάννης

ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !...

Αν στο blog μου ανακοινώσω μια ψηφοφορία με «δημοκρατικό» αίτημα να μην κάνει ομιλία στο TEDglobal o κος αλέξης τσίπρας, άντε να το μάθουν εγώ, εσύ και η τρελή μας αδελφή. Και βέβαια και οι τρεις μας θα αναρωτηθούν ποιος κάλεσε και για ποιο λόγο τον κο τσίπρα στο TEDglobal, (τι να τους πει; Και σε τι γλώσσα;), αλλά ένα φανταστικό σενάριο έτσι και αλλιώς σχεδιάζουμε, οπότε πάμε παρακάτω.

Αν τώρα ένα αντίστοιχα επίσης μικρό blog που δεν το ξέρει επίσης ούτε η δική του μάνα, π.χ. το realdemocracynowedinburghgr.wordpress.com που το επισκέπτονται μόνο εγώ και εσύ ίσως (και για εμένα δεν είμαι σίγουρος...) θέσει ψηφοφορία για τον γαπ με το ίδιο «δημοκρατικό» αίτημα «Απαιτούμε από τους διοργανωτές του συνεδρίου TEDGlobal, να αφαιρέσουν τον Γιώργο Παπανδρέου από την λίστα των ομιλητών», άντε να υπέγραφε και ο κος στάθης δρογώσης. Άντε και ο βενιζέλος!! Μέχρι εκεί. Παραδόξως, όμως, όλα τα μεγάλα portal και site και μμε προπαγανδίζουν, μέρες τώρα, μια ψηφοφορία εναντίον ενός συμπολίτη μας να εκφράσει για άλλη μια φορά δημόσια τις απόψεις του, όπως ελεύθερα του ζητήθηκε από το TEDglobal στο θέμα moments of truth.

 

Μάλιστα μετά τον αρχικό ντόρο και ενώ είχαν μαζευτεί μόλις 1.200 υπογραφές (δηλαδή φτιάχνω ένα email βάζω και ένα μικρό όνομα και ψηφίζω όσες φορές θέλω αρκεί να αφιερώνω 1 λεπτό για να δημιουργώ καινούργιο email κάθε φορά με όποια χώρα θέλω) το tovima.gr ανέβασε ανυπόγραφο post με υπότιτλο «Χιλιάδες υπογραφές κατά της επίσκεψής του στο Εδιμβούργο». Μάλλον εκεί στο δολ κάτι έχουν με τα μηδενικά (τα 20 χιλιαδες κόστος του κου κοσταρίκα στο ταξιδι της Σοσιλ. Διεθνής τα έκαναν 200 χιλιάδες) και τις 1.200 υπογραφές τις αναγνωρίζουν ως «χιλιάδες», ή έχουν το χάρισμα και προβλέπουν το μέλλον (μέχρι τώρα έχουν φτάσει 8.002 (δηλαδή υπολόγιζε στην πραγματικότητα 4 χιλιάδες).

 

Επίσης μια (πάλαι ποτέ συμπαθής) δημοσιογράφος του συγκροτήματος αναγράφει σε άλλο post «Δεν έχει το δικαίωμα να αφηγείται τη δική του εκδοχή; Φυσικά και έχει το δικαίωμα της γνώμης, όμως για την περίπτωσή του δεν πρόκειται για απλή εξιστόρηση. Πρόκειται για προπαγάνδα και για παραχάραξη της αλήθειας. Ο Παπανδρέου δεν κληρονόμησε το χρέος, αλλά ανήκει σε εκείνους που το δημιούργησαν. Όπως επισημαίνουν οι συντάκτες του ''αιτήματος φίμωση'', υπήρξε βουλευτής και υπουργός από το 1981». Ναι, μου φαίνεται πολύ λογικό και δημοκρατικότατο!!! Βέβαια είναι σαν να υποστηρίζει κάποιος ότι για το τεράστιο χρέος του ΔΟΛ συνυπεύθυνη και συνδημιουργός του είναι και η δημοσιογράφος του κα λώρη κέζα, γιατί τόσα χρόνια εργάζεται εκεί. Η οποία κιόλας (όπως και όλοι μας άλλωστε) είναι ήδη σε θέση και με το χάρισμα να ξέρει από πριν τι θα πει ο γαπ στην ομιλία του!!!

 

Αν είναι έτσι να του γράψουμε εμείς το κείμενο να πει αυτά που θέλουμε, ρε γίγαντες της δημοκρατίας. Εγώ πάλι γιατί θεωρώ ότι θα πει όσα λέει τόσα χρόνια, δηλαδή ευρωομόλογα, στήριξη του νότου από τον «πλούσιο» βορρά, φόρους στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, ευρωπαϊκή οικονομική και τραπεζική ολοκλήρωση, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, φόρους και φραγμοί στις offshore, επιστροφή όλων των δημόσιων πληροφοριών στο κοινωνικό σύνολο με τη δημοσιοποίησή τους μέσω ψηφιακών υποδομών, ολοκληρωμένη μηχανογράφηση και ψηφιοποίηση στον Δημόσιο τομέα και την εισαγωγή του Ανοικτού Λογισμικού και ειδικά στην Εκπαίδευση, ανάγκη εφαρμογής ενός προγράμματος εκπαίδευσης ανέργων σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Μάλλον είναι γιατί μπήκα στην paylist του μεγάλου χαζού εβραίου ανθέλληνα προδότη τσολάκογλου πινοσέτ τελειωμένου κοσταρίκα με τα 550 εκ. στη λίστα λαγκάρντ ή γιατί απλά άνοιξα την ιστοσελίδα του και είδα καμιά συνέντευξη με δηλώσεις του στιλ «Κατά καιρούς πολλοί κάνουν υποδείξεις, ηθικολογούν και αναζητούν αποδιοπομπαίους τράγους, λέγοντας ''εσείς οι Έλληνες είστε το πρόβλημα'', θα ήταν πολύ ''βολικό'' αν ήμασταν εμείς το πρόβλημα: Διώχνεις την Ελλάδα, όλα είναι εντάξει. Αλλά τι συνέβη στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Ιταλία, σε ολόκληρη την Ευρωζώνη;» ή παρακάτω «Ενώ παίρνουμε μέτρα σε εθνικό επίπεδο, όπως κάναμε εμείς στην Ελλάδα με την άρση για παράδειγμα του τραπεζικού απορρήτου, την ίδια στιγμή βλέπουμε τεράστια κεφάλαια να διακινούνται μέσω τραπεζών σε διάφορους φορολογικούς παραδείσους. Σε αυτόν το τομέα πρέπει να συνεργαστούμε όλοι. Η φοροδιαφυγή είναι παγκόσμιο πρόβλημα και όχι αποκλειστικά ελληνικό. Είναι λάθος και άδικο να ''ελληνοποιούνται" όλα τα προβλήματα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος».

Βέβαια όποιος ελληναράς γουστάρει ας δει καλύτερα την ομιλία του στη βουλή όταν ρωτούσε τους φραπεδοτσεγκεβάρες αν θέλουν να πάει να φτύσει τους τροϊκανούς και τα λεφτά τους και οι μάγκες παρίσταναν τις φλύαρες κότες, ή ας θυμηθούν τι απαντούσαν 4 μήνες μετά οι ίδιοι πυρηνικοί γίγαντες όταν τους πέταξε το δημοψήφισμα στα μούτρα.

Αλήθεια, όμως, πού ξέρεις ότι δεν θα πει π.χ. «Το τεστ που πρέπει να γίνεται στους ανθρώπους από εδώ και πέρα πρέπει να είναι το εξής: αντί να τους ρωτάμε τι πιστεύουν για την Ευρώπη, πρέπει να τους ρωτάμε τι πιστεύουν για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν δεν υποστηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, κατά τη δική μου άποψη το δημοκρατικό μέλλον πρέπει να έχει ως εξής: όλοι αυτοί οι άνθρωποι να πάρουν εισιτήριο πρώτης θέσης χωρίς επιστροφή στα γκουλάγκ». Α, με συγχωρείτε, ναι, το είπε άλλος «διανοητής» πιο πριν αναφερόμενος σε άλλον «πολιτικό» στο «διάσημο» 6ο Ριζοσπαστικό Φόρουμ του Ζάγκρεμπ.

Δύο διαπιστώσεις το θέμα παπανδρέου: με οποιαδήποτε παπαριά μέσα σε οποιοδήποτε έντυπο «πουλάει», περίπου 200 με 250 σχόλια σε κάθε post (όταν συνήθως σχολιάζουν 20 έως 60 τα μεγάλα θέματα) (για αυτό το έβαλα και εγώ, γιατί τόσο καιρό σχόλια από κάτω μηδέν, άντε, παιδάκια, αρχίστε να γράφετε, δεν χρειάζεται να διαβάσετε και άλλο παρακάτω και χάνετε το χρόνο σας), και κάποιοι εξακολουθούν να τον φοβούνται. Ενώ τον θεωρούν τελειωμένο εξακολουθούν να τον φοβούνται! Κάθε ημέρα σχεδόν υπάρχει ένα δημοσίευμα ράδιοαρβύλα για τον γαπ, λες και είναι ακόμη πρωθυπουργός και αυτός παίρνει τα μέτρα. Συνήθως σε μμε που τα δάνειά τους εκταμιεύονται κανονικά και με συνοπτικές διαδικασίες από την 3κομματική, χωρίς τις αρνήσεις και αντιρρήσεις της κυβέρνησης γαπ.

Εδώ και δύο χρόνια βρήκαμε τον αποδιοπομπαίο τράγο που μας έλειπε, βρήκαμε τους εβραίους και τους τσιγγάνους που νομοτελειακά φταίνε για όλες τις μαλακίες που έχουμε κάνει ή έχουμε ανεχτεί. Οι δικοί μας εβραίοι και τσιγγάνοι είναι ένα μόνο πρόσωπο: ο ΓΑΠ. Εξαιρετικά βολικό. Αλλά, όχι, δεν είμαστε φασίστες, δεν υπήρξαμε καν ψηφοφόροι του ποτέ, απλά δεν πρέπει να μιλά, δεν πρέπει να υπάρχει και δεν πρέπει κανείς να θέλει να τον ακούσει, ούτε καν στο εξωτερικό. Δημοκρατία, ρε μεγάλε, ναι μεν ισχύει το διαφωνώ με αυτό που λες αλλά θα υπερασπιστώ το δικαίωμά σου να το λες, αλλά όπως κάποτε εξαιρούνταν οι εβραίοι και οι τσιγγάνοι, ε τώρα εξαιρείται ο γαπ. Και άμα σας αρέσει. Και μετά αναρωτιόμαστε για το αυγό και το φίδι και τους χρυσαυγίτες, και δεν έχουμε καταλάβει ότι το φίδι πια είμαστε εμείς. Η realdemocraZy.

Αντίστοιχη ψηφοφορία και σημαντικότερης αξίας με θέμα «Όχι απεργία καθηγητών στις Πανελλήνιες!» υπογράφηκε μόλις από 1.889 Έλληνες πολίτες και δημοσιοποιήθηκε μόλις από ένα γνωστό portal το protagon.gr (νομίζω ούτε καν εδώ στην athensvoice δεν ανέβηκε).Αμφιβάλλω κιόλας αν οι όσοι υπογράφοντες γνωρίζουν τι είναι το TED ή αν έχουν διαβάσει έστω ένα κείμενο ομιλητή εκεί. By the way, η ομιλία παπανδρέου και λοιπών ήταν ψιλογνωστή εδώ και καιρό. Μάλλον επειδή τα παιδιά από το εδιμβούργο δεν έχουν τα 6 χιλιαρικάκια συμμετοχής (λαλάκια θέλουν ακόμη και οι εναλλακτικοί guru διοργανωτές - οι ομιλητές δεν αμείβονται) να γίνουν tedsters και να παρακολουθήσουν το «εναλλακτικό νταβός», ή δυστυχώς δεν έχουν κάτι αξιόλογο να πουν ώστε να καλέσουν τους ίδιους ως ομιλητές, λένε να κάνουμε λίγη φασαρία μπας και μπούμε τζάμπα να γνωρίσουμε και κόσμο γιατί στις συγκεντρώσεις μας στο Teviot bar στο εδιμβούργο με θέμα ο αγώνας «των κατοίκων στην ιερισσό» δεν είδαμε γκομενάκι ούτε με το κυάλι.

Αλλά καλύτερα ας εξετάσουν το θέμα: απαγορεύω σε κάποιον να καλέσει κάποιον άλλο να τους πει τη δική του άποψη και όποιος θέλει, αν γουστάρει και έχει 6 χιλιαρικάκια, το παρακολουθεί live, ή αν δεν τα έχει, αν γουστάρει, βλέπει το videο και ΑΚΟΥΕΙ τι είπε ο άλλος και μετά γράφει αν γουστάρει τις παπαριές του στα σχόλια. Όποιος θέλει καλεί όποιον θέλει και όποιος θέλει πάει ή απλά σχολιάζει. Απλά μαθήματα δημοκρατίας. Δεν χρειάζεται να έχεις κάνει στα γκουλάγκ για να την αναγνωρίζεις και να την αποζητάς. Εκτός αν έχεις διατελέσει ως δικαστής που αποφάσιζε ποιοι θα πάνε στα γκουλάγκ, αν δεν λένε αυτά που αποφάσισε το κόμμα σου. Και μάλλον για δικαστής φασίστας φαίνεσαι παρά για realdemoCRAZY.

γιώργος δ.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ !...

 

Άρθρο του Γκέρχαρντ Σρέντερ και του Ζακ Ντελόρ

Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις αποδίδουν καρπούς μόνο εάν υπάρχει ανάπτυξη. Το Βερολίνο πρέπει να δώσει στους εταίρους του την ευκαιρία να «παντρέψουν» τα δύο αυτά στοιχεία.

 

Η χρηματοοικονομική κρίση των τελευταίων ετών εξωθεί την Ευρώπη σε μεγαλύτερη ενοποίηση, αρχής γενομένης από τη σταθεροποίηση των δημοσιονομικών και την τραπεζική ένωση που αποτελεί έργο σε εξέλιξη. Όλοι πλέον αναγνωρίζουν ότι μια νομισματική ένωση χωρίς κοινή δημοσιονομική πολιτική αποτελεί συνταγή για κρίσεις όπως αυτή που βιώνουμε τώρα.

 

Όμως, σε χώρες όπως η Ιταλία, η Ελλάδα και η Ισπανία, όπου το κοινωνικό κόστος της προσαρμογής είναι υψηλό, παρατηρείται μία τάση αντίδρασης κατά της ίδιας της ιδέας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βλέπουμε σήμερα «την ανησυχητική άνοδο πολιτικών κομμάτων και κινημάτων, οι υποστηρικτές των οποίων θεωρούν ότι οι εθνικιστικές διεκδικήσεις θα τους απελευθερώσουν από τις κοινές απαιτήσεις της διακυβέρνησης της Ευρώπης, ή που πιστεύουν ότι ο προστατευτισμός θα τους βοηθήσει να αποφύγουν την αντιμετώπιση της έλλειψης ανταγωνιστικότητας που χαρακτηρίζει την τελευταία». Είναι σαφές ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν θα ακολουθήσουν τον δρόμο των μεταρρυθμίσεων και της βαθύτερης ενοποίησης, παρά μόνον εάν έχουν λόγο στη διαμόρφωση της πορείας αυτής κι εάν υπάρχει ένα κοινό, επείγον πρόγραμμα τόνωσης της απασχόλησης που να δείχνει ότι η Ευρώπη λειτουργεί.

 

Υπάρχουν πολλά διδάγματα που μπορούμε να αντλήσουμε από τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες: Πρώτον, υπάρχει χρονικό χάσμα μεταξύ της λήψης των επώδυνων αποφάσεων και των αποτελεσμάτων που μπορεί να διαρκέσει έως και πέντε έτη, και δημιουργούνται προβλήματα στους πολιτικούς όταν οι εκλογές διενεργούνται στο μεσοδιάστημα, όπως συνέβη στην Ιταλία.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Δεύτερον, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις αποδίδουν καρπούς μόνο μαζί με την ανάπτυξη. Κατά την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας την περίοδο 2003-2004, Γαλλία και Γερμανία δεν είχαν ως πρόθεση την αποδυνάμωση των κριτηρίων. Αντιθέτως, επικεντρωθήκαμε στην ενίσχυση της αναπτυξιακής πλευράς του Συμφώνου, επειδή η Γερμανία, κατά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, δεν ήταν σε θέση να στηρίξει την εξοικονόμηση δισεκατομμυρίων ευρώ ταυτόχρονα με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Η Γερμανία πρέπει να δώσει στους εταίρους της την ίδια ευκαιρία. Η οικονομική και πολιτική κατάσταση σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία και Ισπανία καταδεικνύει ότι οι περικοπές δαπανών δεν επαρκούν για να ξεπεραστεί η κρίση. Τουναντίον: υπάρχει ο κίνδυνος η ασφυκτική πολιτική λιτότητας να στραγγαλίσει σχεδόν τις εθνικές οικονομίες.

 

Δεν υπάρχει δίλημμα «ανάπτυξη ή λιτότητα». Οι δυο πολιτικές πρέπει να συνυπάρξουν. Χρειαζόμαστε δημοσιονομική πειθαρχία και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, χρειαζόμαστε όμως και αναπτυξιακά στοιχεία στα προγράμματα λιτότητας. Ρόλο-κλειδί για την ανάπτυξη διαδραματίζει η ανεργία των νέων. Δεν μπορούμε να δεχθούμε μια «χαμένη γενιά» στην Ευρώπη κι εδώ υπάρχει η ευθύνη της γερμανικής κυβέρνησης. Στη Γερμανία, η ανεργία των νέων είναι κάτω από 8% και πολλοί νέοι από τον Νότο αναζητούν επαγγελματικές ευκαιρίες στη χώρα. Όμως, η μετανάστευση δεν αποτελεί λύση, καθώς στερεί από τον Νότο εξειδικευμένο προσωπικό. Επομένως χρειαζόμαστε ένα πρόγραμμα μεγάλης κλίμακας για την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων στην Ευρώπη, εξ ου και η γαλλογερμανική πρωτοβουλία με την επωνυμία «New Deal για την Ευρώπη» που θα παρουσιαστεί την προσεχή Τρίτη στο Ίδρυμα Berggruen στο Παρίσι και περιλαμβάνει μέτρα όπως η φτηνή δανειοδότηση ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που θα απασχολούν ή θα εκπαιδεύουν νέους, με χρήματα της ΕTΕπ.

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ !...

 

Να κατατεθεί το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο τώρα ή να βελτιωθεί προς το χειρότερο και να «περάσει» τον Αύγουστο; Η ΝΔ το μπλοκάρει κι από την άλλη θέλει να εξισώσει τα «δύο άκρα» στρώνοντας το χαλί για την άνοδο της ΧΑ κι ας προσπαθεί να δείξει την ακροδεξιά της πολιτική για να αγρεύσει ψήφους από τη ΧΑ.

 

Το πρόβλημα του ρατσισμού δεν αντιμετωπίζεται με νομοσχέδια, εξάλλου ο Ποινικός Κώδικας έχει διατάξεις που τιμωρούν τις ρατσιστικές πράξεις. Οι γενεσιουργές αιτίες πλέον είναι ολοφάνερες, η οικονομική κρίση και η αποδιάρθρωση της κοινωνίας, με την ηθική και πολιτιστική έκπτωση, εκτρέφουν τον ρατσισμό και συνακόλουθα το μεταναστευτικό συμβάλλει να εκδηλώνονται επικίνδυνα και εγκληματικά φαινόμενα, έχουν παρατηρηθεί πολλά στη χώρα μας τελευταία, με πρωταγωνιστές τις περισσότερες φορές τους ναζιστές μαυροχρυσαυγίτες.

 

Ο ρατσισμός δεν έχει να κάνει μόνο με τους ξένους, έχει να κάνει με τη ρατσιστική συμπεριφορά στον άλλο, στον διαφορετικό και ξεκινάει και από τα παιδιά στο σχολείο, που πειράζουν ή ενοχλούν τον, π.χ., χοντρό μαθητή, τον κοντό, τον άσχημο, στο σύνολο της κοινωνίας εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως. Συνεπώς είναι θέμα παιδείας και πολιτισμού. Το αντιρατσιστικό σίριαλ συνεχίζεται σε επίπεδο επικοινωνιακό. Ο γενικός γραμματέας της συγκυβέρνησης έκανε τη «διαρροή του», ο υπουργός Δικαιοσύνης επιμένει στο κείμενο που κατέθεσε το υπουργείο που εναρμονίζεται στις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας μας και η αξιωματική αντιπολίτευση συμφωνεί και διαφωνεί λιγάκι, καθότι υπάρχουν διατάξεις που όποιος εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του με χαρακτηρισμούς, όπως το διέπραξε αστειευόμενος ο Σλοβένος διανοητής Σλαβόι Ζίζεκ, θα βρεθεί κάποιος κατήγορος Θεόδωρος Πάγκαλος να ζητήσει τη σύλληψή του. Οι υπερβολές και οι ακρότητες έχουν να κάνουν με αυτόν τον τόπο καθώς και οι γενικεύσεις, που εξισώνουν και ισοπεδώνουν τους πάντες και τα πάντα. Αν συναισθανθούμε πως ο άνθρωπος είναι η χαρά του άλλου ανθρώπου, τότε θα συνειδητοποιήσουμε πως το μίσος για τον άλλον είναι η προϋπόθεση του εγκλήματος.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Η βιαιότητα αυξάνεται σε περιόδους οικονομικής κρίσης, την υφίστανται οι αδύναμοι. Αυτά που γίνονται σήμερα λέμε, εν πλήρει απορία και αγανάκτηση, πως δεν τα χωράει ο νους του ανθρώπου. Τόση βιαιότητα, τόσος ρατσισμός, τόση ξενοφοβία, τόση εκμετάλλευση, τόσος παραλογισμός. Αυτό σημαίνει πως ζούμε σε μια αρρωστημένη κοινωνία και χρειάζεται αγώνας εξανθρωπισμού των ανθρώπων.

 

Δεν υπάρχουν ή υποχωρούν το συναίσθημα και η αγάπη. Ας δούμε τη ζωή μας διαφορετικά, πέρα από τα νομοθετήματα, ας αντισταθούμε στην τυραννία και τη βαρβαρότητα που δημιουργούν οι συνθήκες της ανάγκης και της καθημερινής επιβίωσης, που μας στερούν το δικαίωμα να σκεφτούμε και να απολαύσουμε τις χαρές της ζωής.

Δημήτρης Παπαχρήστος

ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΤΡΕΛΟ !...

Επίθεση στη γραμμή και τη φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ εξαπέλυσε ο πρώην πρόεδρός του Αλέκος Αλαβάνος, ο οποίος άφησε αιχμές και στο «Αριστερό Ρεύμα» της Κουμουνδούρου, ενώ επιβεβαίωσε την κάθοδο του «Σχεδίου Β΄» στις επικείμενες ευρωεκλογές.

«Η πολιτική “όχι στο Μνημόνιο ναι στην ευρωζώνη” έχει καταρρεύσει πλήρως» δήλωσε με συνέντευξή του στον Real.gr ο Αλ. Αλαβάνος και παρομοίασε ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητους Έλληνες του Πάνου Καμμένου με τη… ΔΗΜΑΡ !

«Η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και των Ανεξάρτητων Ελλήνων είναι παραλλαγή του Σχεδίου Α’. Θυμίζει ακριβώς τις θέσεις τις ΔΗΜΑΡ όταν ήταν στην αντιπολίτευση : “Θα στηρίξουμε τους Έλληνες εργαζόμενους με κάθε μέσο αλλά κόκκινη γραμμή μας είναι το ευρώ”. Τι διαφορά έχει αυτό από τη θέση “όχι στο μνημόνιο με παραμονή στο ευρώ” ; Καμία».

Ο Αλαβάνος επιτίθεται κατά του «Αριστερού Ρεύματος» του Παναγιώτη Λαφαζάνη, κατηγορώντας το, πως δεν μπορεί να λειτουργεί «για το καλό του κόμματος» στηρίζοντας δημοσίως απόψεις που τις θεωρεί αρνητικές.

 

«Κατά τη γνώμη μου η χώρα μας βρίσκεται σε τόσο επικίνδυνη κατάσταση ώστε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία να στηρίζει δημόσια κάποιος απόψεις τις οποίες τις θεωρεί αρνητικές. Κι αυτό για το “καλό του κόμματος”. Το “καλό του κόμματος”, με άλλα λόγια η κομματοκρατία, έχει συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στο να βρισκόμαστε σήμερα σε αυτή την δεινή θέση» τονίζει χαρακτηριστικά, ενώ υπογραμμίζει ότι από τις συμμαχίες του κόμματός του αποκλείεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

ΦΕΥΓΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΑΠ΄ ΤΟ ΠΑΣΟΚ !...