ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ ΚΙ Ο ΙΠΠΟΠΟΤΑΜΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ !...

Δεν ξέρω τι μου ήλθε καλοκαιριάτικα και έκατσα να διαβάσω τα κείμενα θέσεων της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» και της «Κομουνιστικής Τάσης» για το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Παραλίγο να μου έλθει κόλπος. Το ότι οι προτάσεις τους μας οδηγούν εκτός ευρώ και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το λιγότερο. Η τριτοκοσμική φτώχεια και η εξαθλίωση που θα φέρουν οι ιδέες τους επίσης είναι δευτερεύουσας σημασίας, αν και αξίζει να παραπέμψω ένα απόσπασμα από το κείμενο της Κομουνιστικής Τάσης για το τι θα συμβεί:

 

  «Ανεξάρτητα από την μορφή που θα λάβει μια ενδεχόμενη επιστροφή της Ελλάδας σε εθνικό νόμισμα (συναινετική με τους δανειστές ή όχι, αποτέλεσμα άτακτης χρεοκοπίας), πάνω στο έδαφος του καπιταλισμού θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Το νέο νόμισμα θα τείνει να απαξιωθεί από την αρχή και θα υποτιμηθεί ραγδαία. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια μια μεγάλη μείωση του εισοδήματος της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Ο πληθωρισμός θα γιγαντωθεί σαν αποτέλεσμα της διοχέτευσης πληθωριστικού χρήματος στην κυκλοφορία για αναγκαίες πληρωμές (χρήμα που δεν θα αντανακλά πραγματικές παραγόμενες αξίες), αλλά και της ακρίβειας των χιλιάδων αναγκαίων εισαγόμενων εμπορευμάτων. Το κρατικό χρέος, ακόμα και αν η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα συνοδευτεί από μια δραστική του περικοπή, θα πολλαπλασιαστεί γρήγορα, καθώς ο δανεισμός του κράτους - αλλά και των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων - λόγω των υποτιμήσεων και του πληθωρισμού, θα γίνει πανάκριβος. Η συνέπεια όλων αυτών θα είναι μια ακόμα μεγαλύτερη ύφεση, με μια νέα απότομη πτώση του ΑΕΠ».

 

Το σημαντικότερο όμως δεν είναι ότι και οι ίδιοι οι φωστήρες αναγνωρίζουν τις συνέπειες των εισηγήσεών τους. Αυτό που προκαλεί σοκ είναι ότι αμφότερες οι τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ προτείνουν κατάργηση της δημοκρατίας και της ελευθεροτυπίας, καθώς και την αναστολή των περισσότερων άρθρων του Β' Μέρους του Συντάγματος (Aτομικά και Kοινωνικά Δικαιώματα): εκτός από την απαλλοτρίωση των περιουσιών των χιλιάδων Ελλήνων μετόχων εισηγμένων εταιρειών, με την «κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής», περίπατο πάει και η ελευθερία του τύπου: «Το κράτος, ως πάροχος ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών συχνοτήτων αλλά και ως εγγυητής του δημόσιου αγαθού και στο πλαίσιο μιας στρατηγικής κοινωνικού ελέγχου και κοινωνικοποίησης των μέσων ενημέρωσης, πρώτα απ’ όλα των τηλεοπτικών, θα καταργήσει τη δωρεάν νομή των συχνοτήτων από τα ΜΜΕ και θα επιβάλει κανόνες δεοντολογίας και μηχανισμούς ελέγχου για την τήρησή τους μαζί με αυστηρές κυρώσεις για την παραβίασή τους μέχρι και την αφαίρεση της άδειας λειτουργίας».

 

>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Αν τα ποσοστά που έλαβαν αυτές οι τάσεις στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιπροσωπευτικά, τότε οι απόψεις αυτές απηχούν στο 30% περίπου των ψηφοφόρων της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εκτός αυτών όμως, υπάρχει και το ΚΚΕ, το οποίο επίσης δεν κρύβει ότι θέλει να καταργήσει την αστική δημοκρατία, αφού «η επανάσταση δεν έχει χρόνο για εκλογές», όπως έλεγε και ο Φιντέλ, ενώ φυσικά η Χρυσή Αυγή παραμένει σταθερά πάνω από το 12% στις δημοσκοπήσεις. Προσθέστε αυτά τα ποσοστά και θα έχετε το άθροισμα των αντιδημοκρατικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Εκτός από αυτές όμως, υπάρχει και ένας κόσμος ο οποίος δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την πολιτική, δεν βλέπει ποτέ ειδήσεις, δεν διαβάζει εφημερίδες, δεν ψηφίζει. Ξέρετε, είναι οι «ιδεολογικοί απόγονοι» των ανθρώπων που όταν είχε χούντα είτε «είχαν διάβασμα», είτε έλεγαν «τι με νοιάζει εμένα τι κάνουν στην Αθήνα». Το άθροισμα των εχθρών της δημοκρατίας με των αδιάφορων για το τι πολίτευμα θα έχουμε είναι, κατά την ταπεινή μου εκτίμηση τουλάχιστον, τεράστιο. Οι υποστηρικτές της δημοκρατίας αυτή τη στιγμή μετά βίας αποτελούν την πλειοψηφική άποψη στην Ελλάδα.

 

Ενώ λοιπόν βρισκόμαστε ενώπιον ενός πρωτοφανούς κινδύνου για τη Δημοκρατία από τα άκρα, οι δυνάμεις του υποτιθέμενου δημοκρατικού τόξου «αγρόν ηγόραζαν». Τοποθετούν αποτυχημένους πολιτευτές σε θέσεις ευθύνης στον κρατικό μηχανισμό, στέλνουν τον Παπουτσή σε καλοπληρωμένη αργομισθία στην Ουάσινγκτον και προσπαθούν να περάσουν τροπολογίες για να κάνουν βόλτες με το προεδρικό τζετ. Όπως είχα γράψει και παλιότερα, ό,τι καταγγελίες και να γίνουν από εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα, το αυτί τους δεν ιδρώνει. Οι διαμαρτυρίες δεν διαπερνούν τη συνείδησή τους, λες και το δέρμα τους είναι χοντρό, αδιαπέραστο, σαν του Ιπποπόταμου. Νομίζω ότι τους λείπει η νοημοσύνη να καταλάβουν ότι μαζί με το λάκκο της δημοκρατίας και της Ελλάδας, σκάβουν και τον δικό τους λάκκο. Δυστυχώς, το μάθημα που σύντομα θα πάρουν και θα πάρουμε, θα είναι σκληρό.

Νικηφόρος Μαλεβίτης

ΑΣ ΠΑΝΕ ΣΤΗ EUROSTAT !...

Είναι παρατηρημένο ότι κάθε τόσο όλο και θα βρεθεί κάποιος «νεοδημοκράτης» που θα θελήσει να προστατεύσει την «τιμή» της καραμανλικής διακυβέρνησης προβάλλοντας το γνωστό παραμύθι για το έλλειμμα που δήθεν διογκώθηκε σκόπιμα προκειμένου να τεθούμε υπό τον έλεγχο της τρόικας και του ΔΝΤ. Το γεγονός ότι αυτή τη φορά ανέλαβε τον σχετικό ρόλο ο Π. Καμμένος δεν αλλάζει τίποτα. Υπουργός του Καραμανλή ήταν κι αυτός και έχει προσωπική γνώση της κομματικής λεηλασίας του δημόσιου τομέα. Οπως και προσωπική ευθύνη.

Εκείνο που με εντυπωσιάζει, ωστόσο, δεν είναι αυτή η επαναλαμβανόμενη υποκριτική κλάψα. Είναι ότι τελικά έχουν συναίσθηση μέχρι πού μπορούν να φθάσουν και τι τους παίρνει να κάνουν. Γι' αυτό και φροντίζουν να μην υπερβαίνουν τα στενά όρια της φτηνής επικοινωνιακής εκμετάλλευσης της γνωστής μήνυσης σε βάρος του επικεφαλής της Στατιστικής Υπηρεσίας. Γιατί αν τους πονάει πραγματικά το θέμα, τότε «το δίκιο τους» θα έπρεπε να το αναζητήσουν αλλού: στην Ευρωπαϊκή Ενωση και, για την ακρίβεια, στη Eurostat.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Απλά πράγματα. Αν ειλικρινά πιστεύουν ότι τα στοιχεία που έστελναν οι κυβερνήσεις Καραμανλή στις Βρυξέλλες ήταν γνήσια και άδικα χαρακτηρίζονταν ψευδή και κατασκευασμένα και ότι πλαστά ήταν τα στοιχεία που ακολούθησαν, τότε οφείλουν να διεκδικήσουν την αποκατάσταση αυτής της «αδικίας». Κι επειδή δεν νομίζω ότι αντέχει να αναλάβει ο Καραμανλής ένα τέτοιο εγχείρημα, μπορεί να το αναθέσει στον Παυλόπουλο, ο οποίος, άλλωστε, έχει και πείρα από ευρω-στραπάτσα. Θυμηθείτε τον βασικό μέτοχο, που ήταν και πνευματικό κατασκεύασμά του.

 

Αυτή η ανοησία πρέπει να σταματήσει. Αν πραγματικά ενδιαφέρεται ο Σαμαράς για το κύρος και την αξιοπιστία της χώρας δεν μπορεί να επιτρέπει στον κάθε βουλευτή του να παίζει τα μικροκομματικά του παιχνίδια σε βάρος μιας υπηρεσίας που κατάφερε να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των εταίρων μας στη σοβαρότητα και την εγκυρότητά της. Εκτός κι αν θεωρεί και ο ίδιος ότι δεν χάθηκε ο κόσμος αν αύριο ή μεθαύριο ξαναρχίσουν οι Ευρωπαίοι να μας χλευάζουν, όπως επί Καραμανλή του «μικρού», για greek statistics και άλλα συναφή.

Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος

Η ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΟΡΝΙΘΩΝΑ !...

Το κρεμεζί το φόρεμα, ροδακινί ή καρπουζί, ροδί ή ό,τι άλλο επιθυμείτε που φορούσε η κ. Ραχήλ Μακρή προχθές στη Βουλή δεν ήταν παρά η χλωμή αντανάκλαση του κόκκινου που έβραζε μες την ψυχή της. Οχι το κόκκινο της κομμουνιστικής διεθνούς, αλλά το άλλο, το κόκκινο του αίματος που κοχλάζει και γουργουρίζοντας διψάει και πεινάει για το υπέρτατο αγαθό της ανεξαρτησίας. Διότι η κ. Μακρή, την επομένη της διακοσιοστής εικοστής τετάρτης επετείου από την κατάληψη της Βαστίλλης, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και είδε εαυτήν με σκούφο φρυγικό, και ως ηρωική κοζανίτισσα Μαριάννα, απείλησε τους προδότες του Εθνους με κρεμάλες. Ευτυχώς ή δυστυχώς η θλιβερή εφεύρεση του δόκτορος Γκιγιοτέν έχει περιπέσει σε αχρηστία προ πολλού.

Δεν θα σχολιάσω τις αντιδράσεις που προκάλεσε η πρότασή της. Δεν είναι του επιπέδου σας, φίλοι αναγνώστες. Αντιθέτως, δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστο τον τρόπο με τον οποίο οι κρίσιμες ψηφοφορίες στην Βουλή επηρεάζουν τον ψυχισμό των βουλευτών. Πώς απελευθερώνουν τον πλούτο του ψυχικού τους κόσμου, πώς προκαλούν ακραίες φαντασιώσεις τις οποίες, υπό κανονικές συνθήκες, οι ίδιοι δεν θα τολμούσαν να εκμυστηρευθούν ούτε στον σύντροφό τους. Οταν μια κυρία, εν μέσω θέρους, φαντασιώνεται κρεμάλες αξίζει όλη μας τη συμπάθεια. Χρειάζεται κατανόηση για τις δύσκολες στιγμές που περνάει, ένα βλέμμα έστω, και γι’ αυτό δεν συμφωνώ καθόλου με την πρόταση που της έκανε ο κ. Τζαμτζής της Ν.Δ., η οποία, το επαναλαμβάνω, δεν είναι του επιπέδου σας και ως εκ τούτου δεν την αναφέρω.

Αυτές οι «κρίσιμες» συνεδριάσεις πάντως έχουν, θα συμφωνήσετε, ιδιαίτερο ανθρωπολογικό ενδιαφέρον. Κατ’ αρχάς μας επιτρέπουν να μάθουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που ώς την ημέρα της «κρίσιμης» συνεδρίασης τους θεωρούσαμε ανύπαρκτους. Προσωπικά, δεν γνώριζα την ύπαρξη του κ. Μιχελογιαννάκη ώς την αξέχαστη εκείνη ημέρα που δήλωσε το περίφημο: «ανδρός πεσούσης πας ανήρ ανδρεύεται» - ο ίδιος μπορεί να νομίζει πως κάπου το διάβασε στον Καζαντζάκη.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Γνώριζα αντιθέτως την ύπαρξη του κ. Διαμαντόπουλου του ΣΥΡΙΖΑ διότι προ καιρού είχε ο ίδιος φροντίσει να συστηθεί στο πανελλήνιο ως «αναρχικός» και προχθές εμπλούτισε τις ιστορικές μας γνώσεις με το ρητό του Αρη Βελουχιώτη «rendez-vous στα γουναράδικα». Δεν ξέρω αν ο Βελουχιώτης χρησιμοποίησε τη γαλλική έκφραση, σέρνοντας το ρο στην κορυφή του ουρανίσκου του. Εμαθα πάντως ότι τη χρησιμοποιούσε για να προετοιμάζει τους συντρόφους του διά παν ενδεχόμενο, τον υπέρ πάντων αγώνα και άλλα ωραία. Και είναι συγκινητικό να διαπιστώνεις ότι εν έτει 2013 η ιστορία του Εθνους εμπνέει τους πατέρες και τις μητέρες του στον τιτάνιο αγώνα που δίνουν για την πρόοδο κάπου ανάμεσα στις κρεμάλες και τον «μεγάλο δημοκράτη», τον Αρη, τον Βελουχιώτη (by courtesy of Kassimatis).

Δεν μπορώ, τέλος, να αφήσω ασχολίαστη την παρέμβαση της κ. Σακοράφα. Είναι κατά κάποιον τρόπο η επιτομή όλων των προηγουμένων. Στηρίχθηκε σε μια συνθετική παρουσίαση της πρόσφατης ιστορίας της χώρας. Και επειδή στις «κρίσιμες» ψηφοφορίες το βήμα της Βουλής θυμίζει και λίγο ντιβάνι ψυχαναλυτή οφείλω να ομολογήσω πως η κ. Σακοράφα έχει κάνει αλματώδη πρόοδο στην επεξεργασία του ασυνειδήτου της. Διότι θέλει πολλή δουλειά για να καταλήξεις στο συμπέρασμα πως τα δεινά του τόπου, και του εν γένει καπιταλισμού, οφείλονται στο γεγονός ότι δεν τιμωρήθηκαν οι δωσίλογοι και δεν έγινε η αποχουντοποίηση- με τις απαραίτητες κρεμάλες υποθέτω. Να το έχουμε υπ’ όψη μας για το μέλλον. Οσο για τη Χρυσή Αυγή, αυτή για μια ακόμη φορά αντιμετώπισε την «κρίσιμη» ψηφοφορία με χιούμορ στρατοπέδου νεοσυλλέκτων, Κυριακή απόγευμα, λίγο πριν από την έξοδο.

Τάκης Θεοδωρόπουλος

ΘΕΡΙΖΕΙ Η ΦΤΩΧΕΙΑ !...

Τέσσερις χώρες της Ε.Ε., μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό νοικοκυριών που βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας. Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Βουλγαρία και την Κροατία, το ένα στα πέντε νοικοκυριά (20%) ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, δηλαδή συμπεριλαμβανομένης και της κοινωνικής πρόνοιας δεν καταφέρνει να έχει διαθέσιμο εισόδημα ίσο ή ανώτερο του 60% του μέσου εισοδήματος στη χώρα του.

 

Επίσης, επισημαίνεται ότι στην Ε.Ε. το 16% των νοικοκυριών ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Τα μικρότερα ποσοστά σχετικώς φτωχών νοικοκυριών εμφανίζονται στην Τσεχία και την Ολλανδία και κινούνται λίγο κάτω από το 10%. Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, περισσότερο εκτεθειμένοι στον κίνδυνο της φτώχειας είναι, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, οι πολίτες με χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης.

 

Στην Ελλάδα φτωχοί είναι, με βάση τα επίσημα στοιχεία, το 29,6% των ατόμων χαμηλής εκπαίδευσης (ο αντίστοιχος μέσος κοινοτικός όρος είναι στο 24,2%), το 19,7% των ατόμων μέσης εκπαίδευσης (μέσος όρος Ε.Ε. είναι στο 14%) και το 7,3% των ατόμων ανώτερης εκπαίδευσης (ο αντίστοιχος μέσος κοινοτικός όρος είναι στο 7,1%).

 

Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι μόνες χώρες μέλη της Ε.Ε. όπου ο αριθμός των ανδρών που φοιτούν στην ανώτερη εκπαίδευση είναι μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο αριθμό των γυναικών

ΤΑ ΕΥΣΗΜΑ ΤΟΥ ΣΟΪΜΠΛΕ !...

ΣΗΚΩ ΑΝΔΡΕΑ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΣ !...

Μπορεί το ΠαΣοΚ να φυτοζωεί δημοσκοπικά, αλλά η γοητεία και η πολιτική κληρονομιά του φαίνεται ότι παραμένουν ανέπαφες... Οι πάντες σχεδόν, διεκδικούν το παλιό... καλό παρελθόν του, στο οποίο επένδυσαν εκατομμύρια συμπολιτών μας. Ακόμη και τα παιδιά της Αλλαγής που βρίσκονταν στα αζήτητα, ξαναβγαίνουν πάλι στον αφρό, για να αξιοποιηθεί προφανώς η πείρα του κομματικού σωλήνα, στον οποίο ανδρώθηκαν και μεγαλούργησαν.

 

Οπως ο φέρελπις κ. Παπουτσής, που ανακλήθηκε από την εφεδρεία στην οποία βρισκόταν για να προσφέρει τις πολύτιμες, όπως έχει αποδείξει ποικιλοτρόπως, υπηρεσίες του στην... Παγκόσμια Τράπεζα. Στο πλαίσιο προφανώς της ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού και της αξιοποίησης των πιο ικανών δυνάμεων του τόπου, οι κκ. Σαμαράς και Βενιζέλος αποφάσισαν ότι δεν μπορεί να στερείται άλλο η χώρα τη σθεναρή παρουσία του κ. Παπουτσή...

 

Δεν είναι οι μόνοι βέβαια που ανατρέχουν και προσβλέπουν στην κληρονομιά του ιδρυτή του ΠαΣοΚ. Γιατί και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι εδώ και καιρό γοητευμένος από τις παρακαταθήκες του Ανδρέα Παπανδρέου και προσπαθεί με κάθε τρόπο να μιμηθεί την παρουσία του. Οχι μόνο τον υπερασπίστηκε με πάθος από τα φληναφήματα του κ. Βορίδη, εντάσσοντάς τον στην κληρονομιά της Αριστεράς, αλλά δεν χάνει ευκαιρία που να μην ανατρέχει στη σκέψη του και στις παρεμβάσεις του. Οπως στην ομιλία του στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, όπου διακήρυξε υπερηφάνως ότι «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και ανήκουν στον λαό», παραπέμποντας προφανώς στην ιστορική φράση του Ανδρέα ότι «μόνος θεσμός είναι ο λαός»...

 

Τουτέστιν, ποια Συντάγματα, ποιος διαχωρισμός των εξουσιών, ποια κοινοβουλευτική δημοκρατία εν τέλει, όταν υπάρχει ο λαός, που εκφράζεται προφανώς αυθεντικά και καθολικά από το κόμμα και τον αρχηγό του, που εκπροσωπεί με αμεσότητα και γνησιότητα τη λαϊκή βούληση. Το πιστοποιούν άλλωστε και όλοι οι παλιοί - αλλά και σημερινοί - αγωνιστές του λαϊκού κινήματος, όπως οι κκ. Μπαλασόπουλος, Φωτόπουλος και Καλφαγιάννης, με την ηχηρή παρουσία τους στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Οσο και να κατηγορούν λοιπόν κάποιοι το ΠαΣοΚ ότι είναι υπεύθυνο για όλα τα δεινά της χώρας, τα παιδιά του ΠαΣοΚ είναι εδώ, ενωμένα, δυνατά, έτοιμα να προσφέρουν και πάλι τις υπηρεσίες τους για την αναγέννηση της χώρας. Οσο και να φωνάζει ο κ. Βενιζέλος ότι το κόμμα του πληρώνει δυσανάλογα μεγάλο κόστος γιατί τόλμησε να βάλει πλάτη σε επώδυνα μέτρα για να σωθεί η χώρα, υπάρχουν όπως φαίνεται αρκετοί που επωφελούνται επενδύοντας είτε στα στελέχη που υπηρέτησαν ευδοκίμως την περίοδο των παχιών αγελάδων της Αλλαγής είτε στις λαϊκίστικες αντιλήψεις που κυριάρχησαν για μεγάλο διάστημα στην πολιτική ζωή, αλλά και στην κοινωνία, με τη συνδρομή και του ΠαΣοΚ.

 

Ιδέες και αντιλήψεις που έχουν αποκτήσει, όπως φαίνεται, μια διαχρονική αξία. Γιατί, ας μη γινόμαστε άδικοι, δεν ευθύνεται ο Ανδρέας και το ΠαΣοΚ επειδή τόσο ο κ. Καραμανλής στο πρόσφατο παρελθόν όσο και ο Τσίπρας σήμερα επέλεξαν να λαϊκίζουν και να χαϊδεύουν αφτιά, αντί να αναμετρηθούν με τα προβλήματα και τις ανάγκες της χώρας...

Σήφης Πολυμίλης

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ, ΝΑ ΠΑ΄ Ν’ ΑΠΑΥΤΩΘΕΙΤΕ !...

Μπορεί να μην φαίνεται και ως η καλύτερη αντίδραση, η γνωστή χουλιγκάνικη προτροπή, έρχεται, όμως, αυθόρμητα κι είναι, απόλυτα, ειλικρινής : όλοι σας, που συμμαχήσατε, για να παραπέμψετε τον Παπακωνσταντίνου με αναπόδεικτες κατηγορίες, ΟΛΑ τα κόμματα και τα κομματίδια, με προεξάρχοντες τους αρχηγούς και τους εντεταλμένους, κομπογιαννίτες, εισαγγελείς, τώρα που ψηφίσατε και ξεδώσατε, νομίζοντας, πως καθαρίσατε, μπορείτε να πάτε ν΄ απαυτωθείτε !

 

Η υπόθεση δεν πρόκειται να πάει στο Δικαστήριο, αφού τα «αδικήματα» έχουν παραγραφεί !!!

 

Αν, βέβαια, αυτό το αντιμετωπίζετε, ως «σκασίλα σας» και νομίζετε, πως εσείς, πάντως, εκτελέσατε το καθήκον σας, ας απαυτωθείτε δυο φορές, μιας κι ο λαός, μη τρώγοντας κουτόχορτο, έχει καταλάβει, πολύ καλά, το σκηνικό που στήσατε και την παράσταση που δώσατε, σε μια, μοναδική, ετερόκλητη συνεργασία και συμμαχία, προκειμένου να του ρίξετε στάχτη στα μάτια, κατηγορώντας και παραπέμποντας αυτόν που έφερε τη λίστα Λαγκάρντ, για να καλύψετε αυτόν, που μεθόδευσε το θάψιμό της !...

 

Υ.Γ.

1. Φυσικά και από την …άσεμνη προτροπή μου, εξαιρούνται οι διαφωνήσαντες με τις γραμμές των κομμάτων τους και καταψηφίσαντες την παραπομπή Παπακωνσταντίνου, αν και τη θέση τους, θάπρεπε να την πάρουν και να την εξηγήσουν και δημόσια…

2. Η προτροπή δεν ισχύει, επίσης, ούτε και για τον σαλιάρη πανηγυρίζοντα «κομιστή», μιας κι αυτός δεν χρειάζεται σπρώξιμο, για να το κάνει…

ΣΤΡΟΦΗ ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ !...

Χώρες με γερές βάσεις στο πολιτικό τους σύστημα διαθέτουν έναν ισχυρό κεντρώο χώρο. Εδώ συντελούνται οι συγκλίσεις των κυβερνητικών κομμάτων τους. Το Κέντρο είναι το σημείο ισορροπίας για συναινέσεις, ακόμη περισσότερο σε ώρες κρίσεων. Στη χώρα μας έχουμε μια αξιωματική αντιπολίτευση, που ούτε καν προσπαθεί να ανοιχθεί στο Κέντρο. Ταυτόχρονα, είναι ανησυχητικές οι ενδείξεις για δεξιά στροφή της ΝΔ.

Γιατί εκδηλώνεται η στροφή αυτή; Σε ένα επίπεδο είναι ανακλαστική. Η σημερινή ΝΔ είναι πιο δεξιά απ' ό,τι στο παρελθόν. Ως αξιωματική αντιπολίτευση απεδείχθη πολωτική, λαϊκίστικη και αντιμεταρρυθμιστική. Επίσης, η ΝΔ μετά την κατάρρευση της τρικομματικής προσπαθεί σπασμωδικά να κερδίσει ψηφοφόρους από τη Χρυσή Αυγή, καθώς νιώθει ανασφάλεια για τις αντοχές της δικομματικής κυβέρνησης. Τέλος, η ΝΔ μοιάζει να πιστεύει πως «βρέξει χιονίσει», οι κεντρώοι ψηφοφόροι δεν έχουν άλλη επιλογή από την ίδια. Καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτοκτονικά, κάνει αλλεπάλληλες ενέσεις ανασφάλειας στο εκλογικό σώμα (όπως λ.χ. με τα περί στάσης πληρωμών)!

Όμως, η ΝΔ ξεχνά πως όταν είσαι απλώς το «μη χείρον», τούτο το πλεονέκτημα είναι ιδιαιτέρως εύθραυστο. Ακριβώς όμως επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παθογενής, κατά ένα παράδοξο τρόπο τροφοδοτεί τις παθογένειες της ΝΔ! Πιστεύοντας ότι ο νόμος της σύγκρισης (με τον ΣΥΡΙΖΑ) την καθιστά κυρίαρχη, η ΝΔ διολίσθησε σε αλαζονικές συμπεριφορές. Από το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο έως την ΕΡΤ, συμπεριφέρθηκε ως ταύρος εν υαλοπωλείο. Οδήγησε στην κατάρρευση της τριμερούς. Θεωρώντας τους κεντρώους ψηφοφόρους «σίγουρους» ανοίγεται άφοβα προς το χώρο της Χρυσής Αυγής.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Η ΝΔ δεν είναι αξιόπιστη ως πυλώνας του «φιλοευρωπαϊκού μετώπου», όταν φλερτάρει με τη Χ.Α. Όταν ιδιόρρυθμος υπερδεξιός βουλευτής της, πρώτα μίλησε για συνεργασία με τη Χ.Α. και μετά περιέγραψε τους νεοναζιστές ως μη απειλή κατά της δημοκρατίας, η ΝΔ βρέθηκε σε ένα σταυροδρόμι: Μια κρυστάλλινα σκληρή στάση απέναντί του, θα έδειχνε πως κάθε άνοιγμα προς τη Χ.Α. τής είναι απεχθές. Αν σφύριζε αδιάφορα θα αποδείκνυε πως επιδιώκει να θολώσει τις διαχωριστικές γραμμές με την ακρότατη Δεξιά αξιοποιώντας έτσι όσα εξέφρασε ο βουλευτής. Μίλησε απλώς για «περίεργη» (!) στάση του βουλευτή της. Παράλληλα, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού υποβάθμισε το θέμα αφήνοντας το μήνυμα «να σταλεί». Επίσης, η ΝΔ συνεχίζει να απορροφά δεξιούς λαϊκιστές. Ενώ στην πρώτη γραμμή της έχει αναδείξει βουλευτή, που στο παρελθόν ηγήθηκε ακροδεξιού κόμματος και συνεργάστηκε με την ευρωπαϊκή ακροδεξιά.

 

Αντί η ΝΔ να επενδύσει σε μη κομματικά στελέχη με διοικητικές ικανότητες για να επανδρώσει τις κυβερνήσεις της, χαϊδεύει παλαιοκομματικά το κάτω του μετρίου κομματικό δυναμικό της. Αν τολμούσε να υπερβεί τα κομματικά τείχη της χτίζοντας μια «άλλου τύπου» κυβέρνηση θα προσέλκυε μετριοπαθείς κεντρώους ψηφοφόρους, που τώρα ή αποστασιοποιούνται στην κάλπη ή διαμαρτύρονται τυφλά ψηφίζοντας ακόμη και Χ.Α. Κάνοντας τη δεξιά στροφή της, η ΝΔ δεν θα κερδίσει ψηφοφόρους διαμαρτυρίας. Απλώς θα «νομιμοποιήσει» τη Χ. Α.

 

Με άρρωστο όλο το κομματικό σύστημα, το τελευταίο που χρειάζεται ο τόπος τώρα είναι τη δεξιά στροφή της ΝΔ. Τούτο αποτελεί πρόσθετο πλήγμα στη ζωτική ισορροπία που προσφέρει ο χώρος του Κέντρου. Επί του οποίου οι πάντες λειτουργούν ως οδοστρωτήρες ενισχύοντας τα άκρα.

 

Γιάννης Λούλης

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ !...

Η Ιστορία, όχι τόσο του Μεγάλου Δουκάτου όσο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, σίγουρα επιφυλάσσει περίοπτη θέση για τον παραιτηθέντα πρωθυπουργό του Λουξεμβούργο και πρώην πρόεδρο του Eurogroup Γιούνκερ. Από την έναρξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης τον Σεπτέμβριο του 2008 και κυρίως μετά την έκρηξη της δημοσιονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη την άνοιξη του 2010, ο Γιούνκερ υπήρξε ο μόνος Ευρωπαίος αξιωματούχος που τίμησε τον θεσμικό του ρόλο και τις ευθύνες του, ο μόνος που κατ' εξακολούθηση είχε το θάρρος να λέει «όχι» στους Μέρκελ - Σόιμπλε.

 

Η αντίστιξή του με την πολιτική ανυπαρξία του προέδρου της Επιτροπής Μπαρόζο και του προέδρου του Συμβουλίου Ρομπάι είναι συντριπτικά ευνοϊκή υπέρ του. Πρωθυπουργός μίας μικρής χώρας, ο Γιούνκερ σήκωσε ανάστημα στις ολέθριες επιλογές του Βερολίνου και σε μεγάλο βαθμό συμπλήρωσε το κενό που άφησαν οι μοιραίοι και άβουλοι ηγέτες της Γαλλίας Σαρκοζί και Ολάντ.

 

Η περίπτωση Γιούνκερ διαψεύδει την παραδοχή ότι τα περιθώρια ελιγμών ενός ηγέτη είναι συνάρτηση του βάρους της χώρας του: το μικρό Λουξεμβούργο μέσω του πρωθυπουργού του ως προέδρου του Eurogroup όχι μόνον κάλυψε μέρος της λιποταξίας της Γαλλίας, αλλά απάλυνε και την ευρωπαϊκή πολιτική ανυπαρξία της Ισπανίας και της Ιταλίας.

 

>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Τίποτε δεν είναι, βέβαια, τυχαίο: το Λουξεμβούργο έχει στους γενετικούς του κώδικες την αντίσταση στον ηγεμονισμό των Μεγάλων, καθώς εδώ και δύο αιώνες μέχρι και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσε στόχο του επεκτατισμού πρώτα της Γαλλίας και στη συνέχεια της Γερμανίας.

 

Η προεδρία του Eurogroup, με δεδομένη τη σκληρή εμπειρία συμβίωσης με τον Γιούνκερ, ήταν μεγάλος πονοκέφαλος για τη Μέρκελ: στην αρχή προσπάθησε να επιβάλλει ως διάδοχό του τον Σόιμπλε και όταν διαπίστωσε ότι αυτό είναι αδύνατο, περιορίστηκε στον άχρωμο Ντάισελμπλουμ, που είναι αναλόγου αναστήματος με τους Μπαρόζο - Ρομπάι.

 

Οταν την άνοιξη του 2003 οι Σρέντερ - Σιράκ είχαν καλέσει άτυπη συνάντηση στο Παρίσι για μία χειραφετημένη από το ΝΑΤΟ ευρωπαϊκή άμυνα, ο Γιούνκερ προσερχόμενος δήλωσε ειρωνικά ότι φέρνει μαζί του την ισχύ των ενόπλων δυνάμεων της χώρας του... Μερικά χρόνια αργότερα απέδειξε ότι η επάρκεια πολιτικής βούλησης αλλάζει συσχετισμούς.

Γ. Καπόπουλος

Ο ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ !...

ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ STORY !...

Οι κομπογιαννίτες της «δικομματικής» βρίσκονται λίγο πριν από την απώλεια του …μπούσουλα και άρχισαν, ήδη, να εμφανίζουν τα συμπτώματα του « ψυχορραγούντος μουλαριού…». Τις επιθανάτιες «κλωτσιές» τις ανέθεσαν στα πολιτικά ζόμπι, τύπου Κυριάκου και Άδωνι, που όρμησαν στη σκηνή κι όποιον πάρει ο χάρος.

 

Η ωμότητα αυτών των δυο, μετριέται σε παραπλήσια επίπεδα με τη βλακεία τους, που τους κάνει να νομίζουν, πως ο Αντωνάκης κι ο Βαγγέλας τους διάλεξαν, ως …ικανούς κι όχι, ως ηλίθιους αναλώσιμους…

 

Το αδιέξοδο και της «πολιτικής της κωλοτούμπας» του Σαμαρέϊκου, διαφαίνεται βέβαιο και σίγουρο, αφού όλα δείχνουν, πως το σύμφωνο με τη Μέρκελ και η, πλήρης, αποδοχή των όρων και της στρατηγικής της, δεν έγιναν και δεν εξελίσσονται υπέρ της Ελλάδας, αλλά, αποκλειστικά, σε όφελος της ίδιας και του συναφιού της, στο δρόμο για την επανεκλογή της.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

΄Ηδη, οι αναλύσεις περί του επικείμενου μπάχαλου, δίνουν και παίρνουν και δεν είναι μακριά η στιγμή που τα διλήμματα θα τεθούν και θα είναι αμείλικτα !

 

Ο εξορκισμός των «νέων μέτρων» περιορίζεται, πλέον, στους πιο αδίστακτους ψεύτες, όπως ο Βενιζέλος, ενώ οι από μέσα, προσέχουν, πολύ, πως τα λένε : «…δεν προβλέπονται νέα μέτρα για το 2013…», δηλώνει ο Στουρνάρας, αφήνοντας ορθάνοικτο το ενδεχόμενο λήψης τους, το 2014 !

 

Άρκεσε, μόλις ένα δίμηνο, για να καταρρεύσει το αμουδερό κατασκεύασμα του succes story, με το οποίο, ο Αντωνάκης, νόμισε, πως θα παραμυθιάσει και τους ξένους και (κυρίως) τους ιθαγενείς και πλέον ζούμε στη συγκυρία του μπάχαλου story !...

ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ !...

«Η επερχόμενη διαγραφή του ελληνικού χρέους» τιλοφορείται το κύριο άρθρο της Wall Street Journal όπου υπογραμμίζεται ότι «Η ΕΕ δεν πρόκειται να πάρει ποτέ τα χρήματά της πίσω».

 

Σύμφωνα με τη σύνταξη της εφημερίδας, η συμφωνία της Δευτέρας για τη συνέχιση του δανεισμού της ελληνικής κυβέρνησης ήταν το εύκολο έργο για την Ευρώπη. Η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν ξόδεψαν τρία χρόνια και πάνω από 200 δις ευρώ για να αφήσουν τώρα την χώρα μετέωρη.

 

Το δύσκολο έργο είναι να πάρουν τα χρήματά τους πίσω, όπως τονίζεται: Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκαγκ Σόιμπλε και η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, έχουν χαιρετήσει ενίοτε τα «επιτεύγματα» της Αθήνας, όπως αυτά παρουσιάζονται. Παρ' όλα αυτά το χρέος της Ελλάδας σε σχέση με το ΑΕΠ της ανήλθε στο 157% στα τέλη του προηγούμενου έτους, ακόμη και μετά την αναδιάρθρωση που μείωσε δραστικά την αξία του χρέους που κατείχαν οι ιδιώτες. Το 2012, το δημόσιο έλλειμμα ήταν στο 10% σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας, παράλληλα με ένα ποσοστό ανεργίας της τάξης του 26,8%, την πενταετή συρρίκνωση του ΑΕΠ και την περαιτέρω ύφεση του 4,4% που αναμένεται για το τρέχον έτος.

 

Όλα αυτά υπογραμμίζουν αυτό που γίνεται σιγά-σιγά σαφές ακόμη και στις Βρυξέλλες και στη Φραγκφούρτη: Η Ελλάδα δεν πρόκειται να αποπληρώσει ποτέ τα χρήματα που της δάνεισαν για να την «σώσουν». Η τρέχουσα συζήτηση για το εάν η Ελλάδα έχει κάνει αρκετά μέσω των μεταρρυθμίσεων, της αύξησης των φόρων και της περικοπής δαπανών ώστε να κερδίσει την επόμενη δόση του σχεδίου διάσωσης, δεν έχει πολύ μεγάλο νόημα. Εάν η Ελλάδα αφεθεί μόνη της ή απομακρυνθεί, οι πιστωτές της στην Ευρωζώνη θα χάσουν τα χρήματά τους.

 

Αυτό το γνωρίζουν σίγουρα τόσο οι Έλληνες, όπως και οι Γερμανοί. Γνωρίζουν επίσης ότι το ποσοστό του εξωτερικού χρέους της Ελλάδας είναι πολύ χειρότερο συγκριτικά με την περίοδο έναρξης των δανείων, όταν το χρέος της ανέρχονταν μόλις στο 129% του ΑΕΠ, και γι' αυτό η όποια συζήτηση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους της Ελλάδας μοιάζει με ανέκδοτο.

 

Η Άγκελα Μέρκελ δήλωσε από την αρχή ότι ένας από τους στόχους της ήταν να καταστήσει το δάνειο τόσο επαχθές, ώστε κανείς άλλος να μην επεδίωκε κάτι ανάλογο. Αποστολή εξετελέσθη: Όλοι απεύχονται τη μοίρα της Ελλάδας για τους ίδιους και η ελληνική εμπειρία έκανε την επιλογή ενός δανείου, πολύ λιγότερο ελκυστική για τις λοιπές χώρες της ευρωζώνης.

 

Ωστόσο, σύμφωνα πάντα με το άρθρο της εφημερίδας, υπάρχει η άποψη στη Βόρεια Ευρώπη ότι χωρίς αυτή τη συνεχή πίεση, η Αθήνα μπορεί να οπισθοχωρήσει στους παλιούς κακούς της τρόπους και ότι οι απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Στην πραγματικότητα, οι μεταρρυθμίσεις στην Αθήνα ήταν βεβιασμένες και ανεπαρκείς, παρά την υποτιθέμενη πίεση. Ωστόσο, η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα που συνοδεύει κάθε διαδοχική αναθεώρηση του ελληνικού δανείου και η διαρκής (αν και απίθανη) απειλή ότι οι πιστωτές της Αθήνας θα αποχωρήσουν εάν δεν εκπληρωθούν οι όροι που έχουν θέσει, δεν ωφελούν την ιδιωτική οικονομία στην Ελλάδα.

 

Ούτε η διαχείριση της ελληνικής οικονομίας από το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και τη Φραγκφούρτη παρήγαγε μια οικονομική αναγέννηση. Αντιθέτως, επιδείνωσε τη δυσλειτουργία και την ξενοφοβία της πολιτικής ζωής στην Ελλάδα. Για την Ελλάδα, το τέλος αυτής της διάσωσης δεν θα έρθει αρκετά σύντομα. Και το τέλος μπορεί να χρειαστεί να ξεκινήσει με την αναγνώριση ότι το να δανείσεις στην Ελλάδα το αντίστοιχο του 100% του ΑΕΠ της, προκειμένου η χώρα να αντιμετωπίσει τα υπερβολικά προβλήματα χρέους, δεν επρόκειτο ποτέ να λειτουργήσει όπως ήταν αρχικά η πρόθεση.

 

Η διαγραφή των χρεών για την Ελλάδα θα ήταν δύσκολη από πολιτικής απόψεως -ένας λόγος για τον οποίο η Άγκελα Μέρκελ δεν επιθυμεί καν να συζητήσει το θέμα παρά μόνο μετά τις γερμανικές εκλογές τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Θα ήγειρε ερωτήματα για την ισότιμη μεταχείριση χωρών όπως η Ιρλανδία, η οποία αντιμετωπίζει ένα εξοντωτικό βάρος ευρωπαϊκού χρέους. Και η Ελλάδα είναι υπεύθυνη για την εμπλοκή της σ' αυτήν την οικτρή κατάσταση εξαρχής.

 

Τέλος, υποστηρίζεται ότι την ίδια στιγμή, η Ελλάδα και οι εταίροι της στην ευρωζώνη μοιράζονται την ευθύνη για το καταστροφικό από οικονομικής απόψεως, αποτέλεσμα του δανείου. Η Ελλάδα δεν θα έπρεπε μόνη της να επωμιστεί το κόστος αυτού που έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό ένα κοινό λάθος. Είναι καιρός να εξεταστεί το ενδεχόμενο διαγραφής ενός μεγάλου μέρους του δημόσιου χρέους της χώρας, ακριβώς όπως οι πιστωτές του ιδιωτικού τομέα υπέστησαν αναδιάρθρωση για το ελληνικό χρέος τον περασμένο χρόνο.

WALL STREET JOURNAL - Ημερησία

ΧΩΡΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΚΙ ΟΡΙΑ !...

Όι «New York Times» σε προχθεσινό άρθρο τους για τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα, σημειώνουν μια πολύ εύστοχη περιγραφή στο τι έκανε, με την πρόσφατη συμφωνία με την τρόϊκα ο Σαμαράς, προκειμένου να δοθεί, πετσοκομμένη, η νέα δόση.

 

Ο αδίστακτος, λοιπόν, κωλοτούμπας – πρωθυπουργός, «…συμφώνησε να μειώσει, πάλι, τους μισθούς στο δημόσιο τομέα, όχι μέσω νέων περικοπών των αποδοχών, ούτε μέσω συνταξιοδοτήσεων ή παραιτήσεων, αλλά απολύοντας τους κατόχους θέσεων εργασίας !...».

 

Χρησιμοποιώντας το γιο του «δράκουλα» στο κρίσιμο υπουργείο, ο, μέχρι χθες, παραμυθάς των Ζαππείων Ι και ΙΙ, ξεπερνάει κάθε όριο και κάθε γραμμή, αρχίζοντας ένα νέο όργιο ξεπαστρέματος του ελληνικού λαού.

 

Ένα, ακόμα, «έργο» του Αντωνάκη, που θα γραφτεί στις μαύρες σελίδες της ιστορίας, μαζί με την περιβόητη δράση του, στο πόστο του υπουργού εξωτερικών και το άνοιγμα των συνόρων στη λαθρομετανάστευση, τις υπονομευτικές ραδιουργίες του, για την ανατροπή της κυβέρνησης του κόμματός του, αλλά και τις αισχρή συμπεριφορά του απέναντι της κυβέρνησης Παπανδρέου, χρησιμοποιώντας την τροβιά του αντιμνημονιακού, μόνο και μόνο, για να υποκλέψει την πρωθυπουργία.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Χωρίς όριο και χωρίς γραμμές ο «Τρελλαντώνης», βρίσκει και τα κάνει όλα, σε αγαστή συνεργασία με τους συμμάχους του, που τον σιγοντάρισαν και τον σιγοντάρουν, σ΄ όλο τον τυχοδιωκτικό πολιτικό σχεδιασμό του.

 

Η νέα μαύρη σελίδα της ελληνικής ιστορίας φέρει και θα φέρει τις υπογραφές των δυο πιο αδίστακτων και αμοραλιστών πολιτικών : του Σαμαρά και του Βενιζέλου !...

ΑΣ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΚΑΠΟΥ !...

Ανακοίνωση του Γραφείου του Γιώργου Παπανδρέου :

 

"Προ καιρού, "μάθαμε" με αφορμή την έκδοση ενός βιβλίου, ότι ο Γιώργος Παπανδρέου, στην πρώτη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που συμμετείχε ως Πρωθυπουργός, προκάλεσε αμηχανία στους Ευρωπαίους ηγέτες, γιατί λέει, μίλησε με ευθύτητα για τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Ποιο ήταν το συμπέρασμα των εγχώριων σχολιαστών; Ο Παπανδρέου άνοιξε την πόρτα για να οδηγηθούμε στο μνημόνιο!

 

Σήμερα, "μαθαίνουμε" ότι, παραπλανήσαμε τους εταίρους μας δίνοντας τους στοιχεία για την ελληνική οικονομία που παρουσίαζαν την κατάσταση καλύτερη από ό,τι ήταν, με αποτέλεσμα να γίνουν λάθη στο πρώτο μνημόνιο. Ποιο είναι το συμπέρασμα των εγχώριων σχολιαστών; Ο Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του ευθύνονται που οδηγηθήκαμε στο μνημόνιο!

 

Όμως, οι κυβερνώντες μέχρι το 2009, όπως και μέρος των ΜΜΕ, προκειμένου να πλήξουν τον Γιώργο Παπανδρέου, υποστηρίζουν ότι η κυβέρνησή του "πείραξε" τα στοιχεία για να εμφανίσει μεγαλύτερο το έλλειμμα. Ας "σταθεροποιηθούν" κάπου. Και το ένα και το άλλο μαζί, και καλύτερη και χειρότερη εικόνα της οικονομίας ταυτόχρονα, δεν γίνεται.

 

Θα μπορούσαμε ίσως, να ζητήσουμε από όλους εκείνους που είτε προβαίνουν σε δηλώσεις είτε σχολιάζουν δηλώσεις, να προσδιορίσουν επιτέλους την "ευθύνη" της κυβέρνησης Παπανδρέου. Πως τη θέλουν, έτσι ή αλλιώς; Να καταλήξουν και να μας ενημερώσουν. Αλλά είναι βέβαιο ότι, το μόνο που θα καταφέρουν να κάνουν είναι να διαφωνήσουν.

 

Ο λόγος είναι απλός. Καθένας τους μιλά έχοντας τη ματιά του στραμμένη στη δική του βολική εκδοχή. Αποφεύγουν απλές αλήθειες. Απλά στατιστικά στοιχεία. Και τελικά, όλοι μαζί, επιχειρούν να αποκρύψουν ό,τι δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς τους ή ό,τι τους βαραίνει. Οι μεν, οι μέχρι το 2009 κυβερνώντες, την ανεύθυνη και τελικά εγκληματική πολιτική τους. Οι δε, οι εταίροι μας, την σιωπή που τους χαρακτήριζε μέχρι τότε και την στάση που επέδειξαν στην συνέχεια. Ατολμία και αναποφασιστικότητα.

 

Η συντηρητική ηγεμονία στην ΕΕ ξόρκιζε το κακό. Μόνο όταν οι αγορές δια της ελληνικής οικονομίας έβαλαν κατά του ευρώ άρχισαν να κατανοούν ότι, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά το σύνολο της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Και οι άλλοι, οι σχολιαστές, τον εθισμό τους στην γνωστή επωδό, για όλα ευθύνεται ο Παπανδρέου.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Τώρα, που κάποιος ανέλαβε τη ευθύνη και έπεσε πάνω στη φωτιά που άλλοι άναψαν, μπορούν να λένε ό,τι νομίζουν. Ποια όμως είναι η αλήθεια; Ο Γιώργος Παπανδρέου, μίλησε από την πρώτη στιγμή όπως είχε χρέος έναντι της χώρας και του Ελληνικού λαού, για την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, τονίζοντας ότι το δημοσιονομικό πρόβλημα δεν είναι παρά μόνο η κορυφή του παγόβουνου -τότε δεν γνωρίζαμε καν το πραγματικό ύψος του ελλείμματος, παρά μόνον ότι δεν ήταν 6% αλλά τουλάχιστον διπλάσιο.

 

Όλοι μαζί, και εμείς και οι εταίροι μας, μάθαμε τα πραγματικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας στα τέλη του 2010. Τότε αποκαλύφθηκε ότι, τελικώς, το έλλειμμα ούτε 6% ήταν, ούτε 12,5% ήταν, αλλά 15,6%. Τότε διαμορφώθηκε και το τελικό ύψους του χρέους, όπως και μια σειρά μεγεθών της ελληνικής οικονομίας. Τότε για πρώτη φορά, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τα στατιστικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας.

 

Αυτά που τώρα αποδέχονται όλοι, ακόμη και η ΝΔ, με την ψήφο των βουλευτών της για τον προϋπολογισμό. Βήμα - βήμα διαμορφώθηκε το παζλ της πολιτικής ασυνειδησίας που επέδειξαν οι κυβερνώντες μέχρι το 2009. Όλοι γνωρίζαμε όμως, και εμείς και οι εταίροι μας, ότι παρά το θηριώδες έλλειμμα, η ανάπτυξη βρισκόταν στα τάρταρα. Μόνο που όλα αυτά είναι γνωστά από την πρώτη στιγμή. Δεν είναι νέα στοιχεία. Ούτε αποτελούν αποκάλυψη.

 

Ας είναι προσεκτικοί, λοιπόν, όσοι μιλούν ή σχολιάζουν δημοσίως, μηδενός εξαιρουμένου εντός ή εκτός των συνόρων. Εκτίθενται"

ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ?...

ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ !...

Ένα νέο φορολογικό νομοσχέδιο που κυκλοφόρησαν οι δικομματικοί, πριν λίγες μέρες, κονιορτοποιούσε τη δέσμευση πως δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα, για μισθωτούς και συνταξιούχους, καθώς με διατάξεις του, περί παρακράτησης φόρου, αφαιρούσε απ΄ αυτούς ένα – ακόμα – μηνιάτικο !

 

Μπροστά στη διαφαινόμενη έκρηξη, διέρρευσαν ότι θα το αλλάξουν, πλην όμως, τίποτα συγκεκριμένο δεν έγινε.

 

Τώρα και στη συνέχεια, η φρέσκια έκθεση της τρόϊκας, είναι σαφέστατη, ως προς το πως «χρειάζονται νέα μέτρα και νέες δράσεις για να μείνει το πρόγραμμα εντός στόχων…» !

 

Ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος, έχουν συνηθίσει στις παρλαπίπες, τόκαναν με πολλά ζητήματα, μέχρι σήμερα, (π.χ. «θα στηριχθεί η Αγροτική», που ξεπουλήθηκε στη συνέχεια…), τώρα, όμως, ο κόμπος έφτασε στο χτένι : αν τολμήσουν να πάρουν νέα περιοριστικά μέτρα, όποια και νάναι, όπως κι αν τα πλασάρουν, (έμμεσα, κάθετα, οριζόντια κλπ), μαύρο φίδι που τους έφαγε : θα πέσουν άκλαυτοι και δαρμένοι, μεταφορικά και στην κυριολεξία !...

ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΑΥΤΟΓΚΟΛ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ !...

Ο Μ. Βορίδης είναι ένας από τους «ανατέλλοντες αστέρες» του πολιτικού μας συστήματος. Είτε χάρη στη συγκροτημένη πολιτική σκέψη του, είτε γιατί ο «πήχης» των απαιτήσεων από το πολιτικό προσωπικό έχει πέσει χαμηλά, κάπου κοντά στον βυθό της θάλασσας.

 

Προκάλεσε, λοιπόν, αίσθηση το «μνημόσυνό» του για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Μία απλοϊκή εξήγηση είναι ότι παλινδρόμησε στην εποχή που τραβούσε «τσεκούρι» σε ό,τι του θύμιζε την ευρύτερη Αριστερά και τις «παραφυάδες» της. Μία πιο σύνθετη συνδέεται με το πολιτικό μέλλον που ο ίδιος ονειρεύεται για τον εαυτό του. Μετά την κατ' εξακολούθηση άρνηση του Α. Σαμαρά να τον εντάξει στο κυβερνητικό σχήμα, ο Μ. Βορίδης αρχίζει το ταξίδι να συγκροτήσει έναν νέο πόλο στο εσωτερικό της συντηρητικής παράταξης. Τη Νέα Δεξιά, χωρίς προσμείξεις από τον χώρο του Κέντρου, με καθαρόαιμα χαρακτηριστικά. Κάτι σαν «επιστροφή στις ρίζες» με λίγο lifestyle «μοντερνιάς».

 

Ουδείς, βέβαια, μπορεί να του απαγορεύσει να ονειρεύεται και να οριοθετείται. Αλλωστε, η κατάργηση των «διαχωριστικών γραμμών» στην πολιτική και την ιδεολογία «σκοτώνει» και την πολιτική και τις ιδεολογίες. Είμαι βέβαιος ότι ο Μ. Βορίδης θυμάται από τα «σκοτεινά χρόνια» τον διεισδυτικότερο ορισμό της πολιτικής που είχε δώσει ο «απαγορευμένος» φιλόσοφος Καρλ Σμιτ. Πολιτική, έλεγε, είναι «η διάκριση μεταξύ εχθρών και φίλων». «Εχθρός», λοιπόν, ο Ανδρέας. Και «φίλοι»; «Θα κρατήσουμε τα ιδεολογικά νάματα. Τον ευρωπαϊσμό του Κωνσταντίνου Καραμανλή, την αφοσίωση στις αξίες της ελευθερίας του Κ. Μητσοτάκη, την επανίδρυση του Κώστα Καραμανλή, τη νέα Ελλάδα του Αντώνη Σαμαρά».

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Κάπου εδώ το δράμα εκφυλίζεται σε κωμωδία. Αντί για ένα «Ευαγγέλιο της Νέας Δεξιάς» προκύπτει ένας κουτοπόνηρος λαϊκίστικος αχταρμάς, με «φθηνό» στόχο να χαϊδέψουμε τα αυτιά όλων των «φυλών» της παράταξης. Αλήθεια γιατί ο Μάκης σε αυτό το πολυσυλλεκτικό dancing on the ice ξέχασε κάποιους μακαρίτες της ΝΔ; Τον «πατριωτισμό του Αβέρωφ», τον «αστισμό του Ράλλη», την «αποφασιστικότητα του Εβερτ» ; Πού θυμήθηκε ξαφνικά την «επανίδρυση του Καραμανλή», όταν ο εμπνευστής της έχει πάρει τα όρη και τα βουνά για να την ξεχάσει; Ποιες «αξίες της ελευθερίας» υπεράσπισε «κατάμονος» ο Κ. Μητσοτάκης;

 

Υπάρχει ομως και κάτι χειρότερο για τον Μ. Βορίδη, πέρα από τα πρόδηλα. Αυτο-χρίστηκε ως ακόμη ένας «γκαφατζής» της πολιτικής. Αποδόμησε το προφίλ που είχε δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια, ένα προφίλ απαλλαγμένο από τα «άνθη του κακού» της νεότητάς του και εμπλουτισμένο με στοιχεία ενός πολλά υποσχόμενου και αποτελεσματικού πολιτικού. Δυστυχώς, άλλη μία φορά οι υποσχέσεις έμειναν στα λόγια...

 

Θανάσης Τσεκούρας

ΑΛΛΗ ΜΙΑ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ" !...

Με το δίκιο τους οργίστηκαν οι του ΠΑΣΟΚ με όσα είπε ο θορυβοποιός κ. Βορίδης για τον ιδρυτή του κόμματός τους. Και σε αυτήν την περίπτωση όμως έδειξαν πως η επιλεκτική μνήμη (ή μάλλον η επιλεκτική λήθη) έχει γίνει δεύτερη φύση τους. Ισως αυτό είναι το ισχυρότερο όπλο τους στον αγώνα επιβίωσης που δίνουν αφότου αποκαθηλώθηκαν από τα μεγαλεία του 44%. Ξεχνούν λοιπόν -δηλαδή δεν θέλουν να θυμούνται- πως ούτε ο κ. Βορίδης ξύπνησε μόλις χθες αντιπαπανδρεϊκός ούτε αυτοί πληροφορήθηκαν μόλις χθες την ύπαρξη του κ. Βορίδη και τις ιδέες του.

 

Οι «πράσινοι» συγκυβέρνησαν με τον πρώην ΛΑΟΣ, ακόμα πιο πρώην Ελληνικό Μέτωπο και επί του παρόντος Νεοδημοκράτη πολιτευόμενο, την «ευφυΐα» του οποίου (δηλαδή την ικανότητά του να λέει κοινοτοπίες με περισπούδαστο ύφος) εξαίρει και ο επίσης θορυβοποιός κ. Πάγκαλος. Από κοινού με τον ΛΑΟΣ και τους τέσσερις κυβερνητικούς του πάλεψαν για τη σωτηρία της πατρίδας... Τίποτα δεν γνώριζαν τότε για το παρελθόν του κ. Βορίδη, παγκοίνως γνωστό μολαταύτα; Δεν τους ενοχλούσε η σχέση του (όχι σε ηλικία εφήβου) με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και η πολιτικοπνευματική συγγένειά του με τον Λεπέν; Εβαζαν άραγε νερό στο κρασί τους ή περισσότερα παγάκια στο ουίσκι τους επειδή τους υποχρέωνε ο ευγενής κοινός σκοπός τους;

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Δεν είναι σαν το ηλεκτρικό ρεύμα η μνήμη, εναλλασσόμενη. Δεν αλλάζει η ένταση και η κατεύθυνσή της ανάλογα με τα μικροπολιτικά παιχνίδια και τις ανάγκες της προπαγάνδας. Κάποια κόπωση, ναι. Ηθελημένες παραγραφές, επίσης ναι, ιδιαίτερα όσον αφορά πράγματα και οράματα που φάνταζαν σπουδαία κάποτε, όχι παλιά, αλλά ο καιρός τα αποκάλυψε στη ρηχότητά τους. Αλλο αυτό όμως και άλλο η απόλυτη εξάρτηση της λειτουργίας της μνήμης από συγκυριακά συμφέροντα.

 

Υπερασπίζοντας σήμερα τον Ανδρέα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όσοι μεγάλωσαν στον ίσκιο του, δεν υπερασπίζουν κάποιο τοτέμ, ένα είδωλο που κείται πλέον εκτός της Ιστορίας, αλλά το ίδιο τους το παρελθόν. Αλλά, αν υπερασπίζουν όντως την ιστορία τους, θα ’πρεπε να βρουν τρόπο να δηλώσουν ότι ενοχλήθηκαν από την κραυγαλέα υφαρπαγή που διέπραξε ο κυβερνητικός τους εταίρος: η Ν.Δ. Κι όμως. Οσο ξέρω, ουδείς ΠΑΣΟΚτζής κοινοποίησε επίσημα τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι οι «γαλάζιοι», με ξεθυμασμένη φαίνεται την έμπνευσή τους, πήραν από τα χείλη και τα πανό των «πράσινων» ένα σύνθημα που αποτελεί στοιχείο της ταυτότητάς τους και το ιδιοποιήθηκαν. Εννοώ το «Νέα Ελλάδα» που προβάλλεται πλάι πλάι με το «Νέα Δημοκρατία», δίκην εξισώσεως.

 

Ουδείς «πράσινος» θυμήθηκε το «Εμπρός για μια νέα Ελλάδα»; Ουδείς το ακόμα πιο χαρακτηριστικό «Εμπρός, Αντρέα, για μια Ελλάδα νέα»; Πώς ακριβώς τιμά τον γενάρχη του το ΠΑΣΟΚ; Λησμονώντας τη συνθηματολογημένη πολιτική κληρονομιά του; Τίποτα δεν τους πειράζει πια αφότου το πιο δικό τους σύνθημα, «η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες», το σφετερίστηκε πρώτα ο ΛΑΟΣ κι ύστερα η Χ.Α ;

Παντελής Μπουκάλας

Ο ...ΚΩΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ, ΖΕΙ !...

Ανείπωτη χαρά, απαράμιλλη συγκίνηση, πρωτοφανές δέος και μια χωριάτικη με φέτα είναι τα συναισθήματα με τα οποία γέμισα όταν πληροφορήθηκα πως ο Θεόδωρος ο Κωλοκοτρώνης ζει !

Και μάλιστα όχι ως ιστορική μνήμη, όχι ως ένα παράδειγμα προς μίμηση ούτε ως ένα εθνικό σύμβολο ή ένα άγαλμα για να εκτονώνουν τις πατριωτικές φαντασιώσεις τους τα μέλη της Χρυσής της Αυγής.

Ο Θεόδωρος ο Κωλοκοτρώνης ζει με την πιο κυριολεκτική σημασία της λέξης. Με σάρκα, με οστά και με φυσικές ανάγκες, βρίσκεται ανάμεσά μας και προσπαθεί ξανά, μετά από σχεδόν διακόσια χρόνια, να κάνει το καλύτερο που μπορεί για την Ελλάδα που υποφέρει και αγωνίζεται να διώξει τους νέους βάρβαρους κατακτητές της Τρόικας.

Επειδή κάποιοι άπιστοι Θωμάδες μπορεί να είστε έτοιμοι να μου στείλετε το τηλέφωνο του ψυχιάτρου ή του ψυχολόγου που σας κουράρει, να πω πως η διαπίστωση για τη νεκρανάσταση του Κωλοκοτρώνη δεν την έβγαλα από το μυαλό μου.

(Πριν από αυτό όμως θα ανοίξω μια παρένθεση, για να πω πως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τον γράφουν «Κολοκοτρώνη»... Πιθανότατα θεωρούν πως το συνθετικό «κόλον» είναι προτιμότερο από το συνθετικό «κώλος». Εγώ πάλι νομίζω πως το «κόλον», το οποίο είναι ένα τμήμα του παχέος του εντέρου, είναι ένα συνθετικό το οποίο καθόλου δεν τιμά τον αγωνιστή του ’21.

Θέλω να πω, είναι πολύ προτιμότερο τα οπίσθιά σου να είναι σκληρά σαν πέτρα, παρά η σκληρότητα να έχει να κάνει με το έντερό σου. Αλλά μπορεί και να κάνω και λάθος κι ελπίζω να με συγχωρήσετε).

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Όπως και να έχει, το μείζον θέμα είναι πως η εμβληματική μορφή του ελληνικού του απελευθερωτικού του αγώνα είναι εν ζωή και μάλιστα κατοικεί μέσα στο σώμα ενός ανθρώπου τον οποίο μέχρι χτες γνωρίζαμε ως Βύρωνα Πολύδωρα.

Προς τιμήν του, αν και με καθυστέρηση πολλών ετών, ο ίδιος ο Βύρωνας αποκάλυψε τη Δευτέρα την πραγματική του ταυτότητα λέγοντας : «εγώ είμαι Κωλοκοτρώνης».

Ταυτόχρονα εκδήλωσε την πρόθεση του να πολεμήσει την Τρόικα, σκορπώντας ενθουσιασμό στο πανελλήνιο, το οποίο κρατάει όμως και μια πισινή, καθώς πάντα υπάρχει ο κίνδυνος ο Βύρων ο Πολύδωρας σύντομα να μας αποκαλύψει πως δεν είναι Κωλοκοτρώνης αλλά Ναπολέοντας ή Μέγας Αλέξανδρος ή κάποιος άλλος σφαγ... ζητώ συγνώμη... ή κάποιος άλλος στρατηλάτης και εκπολιτιστής.

Νομίζω, όμως, πως και σε αυτές τις περιπτώσεις η συγκίνηση θα πρέπει να είναι εξίσου μεγάλη, καθώς του αγώνα ενάντια στην τρόικα θα ηγείται μια σπουδαία ιστορική μορφή. Βέβαια, αυτό θα γίνεται μόνο τις μέρες που θα του το επιτρέπουν οι ειδικοί που θα τον παρακολουθούν, αλλά από το τίποτα κάτι είναι και αυτό και μπράβο του.

 

Μάνος Βουλαρινός

 

ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΣ !...

Το «σύστημα» είναι ενιαίο και οι φορείς του, (και στη Συγγρού και στην Ιπποκράτους δρουν συνεννοημένα και μεθοδευμένα, κάνοντας τη βρώμικη δουλειά ενάντια στο Γ. Παπανδρέου.

Δεν πρόλαβε ο πρώην πρωθυπουργός να κάνει δυο – τρεις δημόσιες παρεμβάσεις και να η κίνηση αντιπερισπασμού : κατατέθηκε, λέει, το πόρισμα των ελεγκτικών εταιρειών, για τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ !

 

Η είδηση πλασαρίστηκε από (ποιον άλλον…), τα ΝΕΑ και μέσα από τα δομημένα κανάλια της διαπλοκής, πέρασε σ΄ όλα τα ΜΜΕ, με θριαμβολογίες, αιχμές και υπονοούμενα, για την «αμαρτωλή διαχείριση του Παπανδρέου».

 

Ο φάκελος πήγε στα χέρια του Βενιζέλου κι από κει στον Σαλαγιάννη. Είναι εφτασφράγιστος μέχρι τη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, διαρρέουν οι της Ιπποκράτους, τόσο εφτασφράγιστος, που έδωσε το δικαίωμα στον πρακτορίσκο – δημοσιογράφο του Αλαφούζου, να βγει στο γυαλί και να δώσει …πλέριες λεπτομέρειες από το περιεχόμενό του !

Ο καθένας μπορεί να φανταστεί, τι πρόκειται ν΄ ακολουθήσει !...

Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ Η ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ !...

Από το γραφείο του Γιώργου Α. Παπανδρέου εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

Ο Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, συναντήθηκε σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου, με τον νεαρό Έλληνα διεθνή καλαθοσφαιριστή, Γιάννη Αντετοκούμπο, ο οποίος πριν από μερικές ημέρες επιλέχθηκε στο νούμερο 15 της διαλογής παικτών του ΝΒΑ από τους Μιλγουόκι Μπακς.

Πέρα από τους συμβολισμούς όμως, οι κινήσεις αυτές απαιτούν και ουσιαστικό περιεχόμενο.

Και αυτό, ο Πρωθυπουργός και το κόμμα της ΝΔ, θα έπρεπε να το έχουν δείξει στηρίζοντας τον προοδευτικό νόμο 3838 της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την απόδοση της Ιθαγένειας.

Αντ´ αυτού, όχι μόνο εξέφρασαν την άρνησή τους ως αντιπολίτευση, αλλά και αργότερα, ως κυβέρνηση, διακήρυξαν την απόφασή τους για αλλαγή της ουσίας του σχετικού νόμου.

Πριν από λίγα εικοσιτετράωρα, ο Γιάννης Αντετοκούμπο και ο αδερφός του, ανέμιζαν την Ελληνική Σημαία κατά την διάρκεια της σχετικής εκδήλωσης στις ΗΠΑ.

Τα αδέρφια Αντετοκούμπο, με την στάση τους, μεγάλωσαν, δεν μίκρυναν την Ελλάδα και έδειξαν ότι δεν είναι το DNA, το χρώμα ή η καταγωγή που προσδιορίζουν την Ελληνικότητα.

Ας αποτελέσει η στάση τους, λοιπόν, δίδαγμα για όλους και βεβαίως, για τον Πρωθυπουργό και το κόμμα της ΝΔ.

Έχουν την δυνατότητα να δείξουν ότι το μήνυμα που εξέπεμψαν τα δύο αδέρφια από την άλλη άκρη της γης και το έλαβαν και το μετουσίωσαν σε στάση ζωής.

ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ !...

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Φίλιππος Σαχινίδης σχετικά με το θέμα που ανέκυψε από τις δηλώσεις Βορίδη για τον Ανδρέα Παπανδρέου σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Πρώτη Γραμμή» του Σκάι είπε ότι υπάρχουν δύο διαφορετικά ζητήματα.

 

Όπως είπε «Το ένα ζήτημα, είναι το ζήτημα της ουσίας της δήλωσης και το άλλο η πρόθεση που υπήρχε πίσω από τη δήλωση αυτή. Ας ξεκινήσω με την πρόθεση.

 

Θεωρώ ότι η τοποθέτηση του κ. Βορίδη ήταν άκρως προσβλητική για τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, για όλους αυτούς που εν πάση περιπτώσει έχουν κάνει μια θετική αποτίμηση – και δεν αναφέρομαι μόνο στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ – γιατί η θετική αποτίμηση στο πρόσωπο του Ανδρέα Παπανδρέου ξεφεύγει πολύ από τα όρια του ΠΑΣΟΚ και αυτό φαίνεται, άλλωστε, από μια σειρά δημοσκοπήσεων που καταγράφει τη συνεισφορά του κάθε Έλληνα πολιτικού στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.

 

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι ένας από τους πολιτικούς που καταγράφεται με θετικό πρόσημο και μάλιστα πάρα πολύ ψηλά σε σχέση με άλλους πολιτικούς της μεταπολιτευτικής ιστορίας της Ελλάδας. Επομένως η προσπάθεια του κ. Βορίδη να συσπειρώσει τον πιο σκληρό πυρήνα της Ν.Δ. και των δεξιών ψηφοφόρων είναι μια προσπάθεια που έχει να κάνει με τα εσωτερικά της Ν.Δ. και ενδεχομένως με τις προσωπικές του φιλοδοξίες.

 

Πάμε τώρα και στην ουσία. Είπε ο κ. Βορίδης ότι τοποθετήθηκε με αυτό τον τρόπο για να επισημάνει τις ιδεολογικές διαφορές. Δεν μπορώ να καταλάβω ποιά είναι η ιδεολογία που υποκρύπτεται πίσω από αυτή την αξιολόγηση, ότι δηλαδή υπεύθυνος για ότι συμβαίνει σήμερα στη χώρα είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου. Γιατί από ότι ξέρω, ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός της χώρας έλαβε χώρα μεταξύ του 2007 και του 2009 όταν δεν ήταν εν ζωή ο Ανδρέας Παπανδρέου.

 

Ξέρω επίσης, ότι το τεράστιο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, που κατά την προσωπική μου άποψη, είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα από το δημοσιονομικό εκτροχιασμό, είναι ένα χαρακτηριστικό της περιόδου από την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ και μετά, δηλαδή από το 2001 και μετά η χώρα μας αρχίζει και χάνει έδαφος στην ανταγωνιστικότητα. Και πάλι δεν είναι εν ζωή ο Ανδρέας Παπανδρέου.

 

Επομένως, το ερώτημα είναι : τι ακριβώς επιδιώκουν και τι επιθυμούν;» αναρωτιέται ο κ. Σαχινίδης και συνεχίζει :

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

«Άκουσα και με ιδιαίτερη προσοχή αυτό που είπε ο Πρωθυπουργός της χώρας ο κ. Σαμαράς, ότι δικαιώνεται ο κ. Καραμανλής. Σε τι ακριβώς δικαιώνεται; Στις επιλογές που έκανε τις δημοσιονομικές; Στον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να αντιμετωπίσει το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της χώρας;

 

Θεωρώ, λοιπόν, ότι αν έχουμε σήμερα μια υποχρέωση απέναντι στους πολίτες, οι οποίοι παρακολουθούν με αγωνία το μέλλον και την προοπτική αυτού του τόπου, αν υπάρχει τρόπος και ανάγκη να καταδείξουμε τις ιδεολογικές μας διαφορές σαν ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., ας καθίσουμε να συζητήσουμε πάνω σε πρακτικές προτάσεις. Επειδή άκουσα ότι αυτή η τοποθέτηση έγινε στο πλαίσιο της αναζήτησης ιδεολογικών διαφορών. Αυτή τη στιγμή η χώρα έχει κάποια προβλήματα συγκεκριμένα, πολύ συγκεκριμένα. Έχουμε ένα πρόβλημα από το γεγονός ότι είμαστε για έκτο χρόνο σε ύφεση, έχουμε ένα πρόβλημα από την τεράστια ανεργία.

 

Εάν, λοιπόν, υπάρχουν ιδεολογικά ζητήματα τα οποία πρέπει να αναδείξουμε, ας καθίσει η Ν.Δ., ας καθίσει το ΠΑΣΟΚ από τη δική του την μεριά, ας βάλουν κάτω ποιες είναι οι ιδεολογικές αφετηρίες των προτάσεών τους για την αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων, τα οποία είναι πώς θα επιστρέψει η οικονομία σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, πώς θα δώσουμε απάντηση στο μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας και εδώ υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό, για να καταγράψουμε τις ιδεολογικές μας διαφορές, για να δώσουμε τη δυνατότητα στους ψηφοφόρους μας να κατανοήσουν πού διαφέρουμε και πού συγκλίνουμε.

 

Διότι, συμφωνώ με αυτό που είπε η κ. Ασημακοπούλου, ότι αυτή τη στιγμή η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πρωτόγνωρο πρόβλημα. Αν δεν δώσουμε ουσιαστική και ειλικρινή απάντηση πάνω σε αυτά τα προβλήματα και μεταθέτουμε τη συζήτηση σε ζητήματα που μάλλον είναι αρμοδιότητας των ιστορικών, δηλαδή στο τι έγινε στη χώρα μας το 1980, που και πάλι αν θέλετε για το δημόσιο διάλογο είναι χρήσιμο να κάνουμε αποτιμήσεις για τη συνεισφορά του κάθε πολιτικού, τότε πολύ φοβούμαι ότι οι πολίτες κάποια στιγμή θα μας στρέψουν την πλάτη και ας μην παραξενευόμαστε από το γεγονός ότι τέτοιες συμπεριφορές, τέτοιες επιλογές και τέτοιες αναφορές, οδηγούν τους ψηφοφόρους να στρέφονται προς αντισυστημικές επιλογές…

 

 Έχω την εντύπωση ότι τελικά έχουμε πολύ κοντή μνήμη. Πριν από δέκα ημέρες, ο μεγάλος κίνδυνος ήταν εάν η χώρα θα συνεχίσει να έχει Κυβέρνηση ή θα οδηγηθεί σε εκλογές. Και τελικά, μόλις ξεφύγαμε λιγάκι από τη μεγάλη αγωνία και τη μεγάλη αβεβαιότητα, αντί να ασχολούμαστε με τα μεγάλα προβλήματα, με το γεγονός ότι η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με τεράστια προβλήματα, αρχίζουμε και συζητούμε για το αν ο Ανδρέας Παπανδρέου κατά τον κύριο Βορίδη κατέστρεψε τη χώρα ή όχι.

 

Θα ήθελα να ξέρω εκείνη την εποχή ο κύριος Βορίδης τι υπερασπιζόταν, την εποχή δηλαδή που ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου εν ζωή και κυβερνούσε τη χώρα. Γι’ αυτό και λέω, ότι αυτή τη στιγμή, γίνεται μία προσπάθεια που ξεκινάει από προσωπικές φιλοδοξίες, γίνεται μία προσπάθεια που έχει να κάνει με τα εσωτερικά της Ν.Δ» καταλήγει ο κ.Σαχινίδης.