ΜΗΝΥΜΑ ΜΕΣΩ ΑΘΗΝΑΣ !...

Το 1898 οι ΗΠΑ ήθελαν να σπάσουν τον κυρίαρχο στο εσωτερικό της χώρας απομονωτισμό και να δείξουν ότι έχουν τη βούληση και τη δυνατότητα μιας μεγάλης δύναμης, που μπορεί να διεκδικήσει δυναμικά παγκόσμιο ρόλο. Διάλεξαν την πιο παρακμασμένη ευρωπαϊκή δύναμη, την Ισπανία, που είχε χάσει τη Λατινική Αμερική στις αρχές του 19ου αιώνα και την ταπείνωσαν σκληρά, αρπάζοντας τα υπολείμματα υπερπόντιας παρουσίας από την Κούβα και το Πόρτο Ρίκο μέχρι και τις Φιλιππίνες.

Σήμερα, η Γερμανία βλέπει ότι η στροφή στη διαχείριση της κρίσης της Ευρωζώνης είναι αναπόφευκτη, καθώς και ότι σε πρώτη φάση πρέπει να διασωθούν με διαφορετικούς όρους η Ισπανία και η Ιταλία. Ταυτόχρονα, η επερχόμενη στροφή έχει δημιουργήσει θύελλα αντιδράσεων στον κυβερνητικό συνασπισμό μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών και Φιλελευθέρων, αλλά και εντός της Χριστιανοδημοκρατίας, με τους Χριστιανοσοσιαλιστές της Βαυαρίας να αντιστέκονται σθεναρά.

Μόνο στο πλαίσιο αυτό μπορούμε να ερμηνεύσουμε την έξω από κάθε μέτρο και λογική στοχοποίηση της Ελλάδας από το κυβερνών κόμμα. Το 1898, οι ΗΠΑ συνέτριβαν την Ισπανία για να στείλουν μηνύματα στη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Ρωσία, σήμερα ηγετικά στελέχη των Χριστιανοδημοκρατών απειλούν την Αθήνα με διακοπή χρηματοδότησης για να σωφρονιστούν η Μαδρίτη και η Ρώμη αλλά και για να εξισορροπηθεί η υποχώρηση από την αρχική σκληρή γραμμή με μια τιμωρητική στάση απέναντι στη χώρα μας.

Πρόκειται για ένα αμφίβολης αξιοπιστίας αλλά εξαιρετικής επικινδυνότητας επικοινωνιακό παιχνίδι που προκαλεί την κοινή λογική: Αν διασωθεί η Ισπανία και σταθεροποιηθεί η Ιταλία και επακολουθήσει διακοπή χρηματοδότησης της Ελλάδας με ευθύνη του Βερολίνου, τότε θα ακυρωθεί η όποια αποκλιμάκωση της πίεσης από τις αγορές στη Μαδρίτη και στη Ρώμη, στην πράξη δηλαδή θα ακυρωθεί η στρατηγική που εξήγγειλε ο επικεφαλής της ΕΚΤ Ντράγκι πριν από δύο εβδομάδες.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Χωρίς να διαγράφει κανείς τις παθογένειες και τις ατολμίες των πολιτικών ηγεσιών της χώρας μας, η Ελλάδα δεν είναι εξαίρεση, απλά είχε την ατυχία να είναι η πρώτη χώρα που βρέθηκε εκτός αγορών. Με μαθηματική ακρίβεια ακολουθούν τον ίδιο αδιέξοδο δρόμο αδυναμίας υλοποίησης της δημοσιονομικής προσαρμογής πρώτα η Πορτογαλία και μετά η Ισπανία.

Οι δηλώσεις του αναπληρωτή επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών είναι το πολλοστό παρόμοιο πλήγμα που δέχεται η Αθήνα σε μια δύσκολη στιγμή, αλλά κυρίως και πάνω από όλα συνιστά υπονόμευση της προσπάθειας της ΕΚΤ να διασώσει την Ευρωζώνη στο παρά πέντε από ασύντακτη κατάρρευση.

Μια πτέρυγα των Χριστιανοδημοκρατών και οι Φιλελεύθεροι εταίροι τους μοιάζουν να ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν, αρνούμενοι τη νομοτελειακή πλήρη εμπλοκή της Γερμανίας στη διάσωση της Ευρωζώνης. Θυμίζουν την «Μικρά και έντιμο Ελλάδα» των Αντιβενιζελικών, την εποχή του Διχασμού, καθώς αδυνατούν να καταλάβουν ότι η αναδίπλωση, η περιχαράκωση και η εσωστρέφεια δεν είναι εναλλακτική λύση αλλά συνταγή καταστροφής.

Το παιχνίδι έχει φθάσει στα όριά του: Ή θα τεθεί υπό έλεγχο η υστερική ανθελληνική ρητορική στη Γερμανία ή θα αποδυναμωθεί -αν δεν βραχυκυκλωθεί- η προσπάθεια διάσωσης της Ισπανίας και στήριξης της Ιταλίας.

Τηρουμένων των αναλογιών, στον κυβερνητικό συνασπισμό στο Βερολίνο αντιδρούν όπως οι Γάλλοι ηττοπαθείς το 1939, που δεν ήθελαν να πεθάνουν για το Ντάντσιχ...

Μικρά και έντιμος

Μια πτέρυγα των Χριστιανοδημοκρατών και οι Φιλελεύθεροι εταίροι τους μοιάζουν να ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν, αρνούμενοι τη νομοτελειακή πλήρη εμπλοκή της Γερμανίας στη διάσωση της Ευρωζώνης. Θυμίζουν την «Μικρά και έντιμο Ελλάδα» των Αντιβενιζελικών την εποχή του Διχασμού, καθώς αδυνατούν να καταλάβουν ότι η αναδίπλωση, η περιχαράκωση και η εσωστρέφεια δεν είναι εναλλακτική λύση αλλά συνταγή καταστροφής.

Γ. Καπόπουλος

ΤΗΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑΣ !...

Οπως όλα δείχνουν, θα έχουμε ένα ακόμη καυτό πολιτικά φθινόπωρο.

Η κυβέρνηση δεν κατάφερε να συμφωνήσει μέχρι σήμερα στο πακέτο των μέτρων που θα μειώσουν τις δημόσιες δαπάνες κατά 11,5 δισ. ευρώ, μείωση που είναι προϋπόθεση για τη συνέχιση της χρηματοδότησής μας από την τρόικα. Και καθώς θα χρειαστεί τα μέτρα αυτά να ληφθούν μέσα στον Σεπτέμβριο, όταν όλοι θα έχουν γυρίσει από τις -όποιες- διακοπές τους, μπορούμε με βεβαιότητα να προβλέψουμε ότι το φθινόπωρο θα γίνει της κακομοίρας.

Και δεν εννοώ μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ που αναμένεται να κλιμακώσει τις αντιδράσεις του οργανώνοντας καθημερινά διαδηλώσεις, ούτε το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ που συστηματικά θα μποϊκοτάρουν τη λειτουργία της οικονομίας. Αυτά μπορούμε να τα θεωρούμε δεδομένα. Αυτό που με ανησυχεί είναι η άλλη πλευρά των αντιδράσεων, η ενδοκυβερνητική.

Ηδη ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει δώσει τα πρώτα δείγματα διαφοροποίησής του από την κυβερνητική πολιτική, ο κ. Φώτης Κουβέλης φαίνεται να μην μπορεί να αντέξει τις περικοπές στις οποίες αναγκαστικά θα καταλήξει η κυβέρνηση, ενώ πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜ.ΑΡ. είτε δείχνουν ενοχλημένοι από τη λογική των περικοπών είτε δηλώνουν ευθέως ότι δεν θα ψηφίσουν στη Βουλή τα μέτρα. Δεν αποκλείεται μάλιστα να έχουμε διασπάσεις κομμάτων (ΠΑΣΟΚ ή ΔΗΜ.ΑΡ.) αλλά και «ανταρσία» βουλευτών της Ν.Δ. οι οποίοι δεν συμμετέχουν στην κυβέρνηση και σκέφτονται ότι δεν έχουν λόγο να στηρίζουν τις σκληρές για τον λαό αποφάσεις της.

Ενδέχεται λοιπόν τα μέτρα, αν και όταν αποφασιστούν, να μην ψηφιστούν από τη Βουλή. Στην καλύτερη περίπτωση, θα ψηφιστούν, αλλά όχι από το σύνολο των βουλευτών των τριών κομμάτων. Ετσι, η ισχύς της τρικομματικής κυβέρνησης θα μειωθεί αισθητά, αν δεν καταρρεύσει.

Υπό αυτές τις συνθήκες, καμία βεβαιότητα δεν επιτρέπεται για το μέλλον της χώρας. Κι ενώ αν είχαν αποφασιστεί από την αρχή αυτές οι περικοπές και είχαμε εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε μια σταδιακή ανάκτηση της ισορροπίας της αγοράς, τώρα αυτό φαίνεται ουτοπικό.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Το φθινόπωρο, λοιπόν, θα είναι κρίσιμο τόσο για την Ελλάδα όσο και για την ευρωζώνη συνολικά, καθώς αναμένεται να εκδηλωθούν τότε και οι ισχυρές πιέσεις από τις αγορές στην Ιταλία και την Ισπανία. Πλησιάζουμε κατά πάσα πιθανότητα στο φινάλε αυτού του δράματος, το οποίο είτε θα λήξει με γενικευμένη κρίση στην ευρωζώνη και κατάρρευση της Ελλάδας είτε θα βάλει την Ευρώπη σε μια άλλη τροχιά, αν -και μόνο αν- η Γερμανία πειστεί να χαλαρώσει τη δημοσιονομική πολιτική και δεχθεί τη συνεγγύηση των χρεών, αν εκδώσει ευρωομόλογα και αν κόψει χρήμα. Δύσκολο, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί ως σενάριο. Σε μια τέτοια περίπτωση και η θέση της Ελλάδας διευκολύνεται. 

Το τι θα γίνει όμως στην Ευρώπη δεν μπορούμε και πολύ να το επηρεάσουμε. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για εμάς είναι τι θα γίνει στην Ελλάδα. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά από τη στιγμή που ο πολιτικός κόσμος, σχεδόν στο σύνολό του, δεν είναι αποφασισμένος να εγκαταλείψει ούτε την πελατειακή σχέση με τους ψηφοφόρους ούτε τη λογική του μεγάλου και σπάταλου κράτους στο οποίο βολεύονται οι κομματικοί μηχανισμοί και από το οποίο εξασφαλίζεται ο πλούτος και η δύναμη των πολιτικών αλλά και των διαπλεκομένων του ιδιωτικού τομέα.

Ο πολιτικός κόσμος, το σύνολο των κομματικών μηχανισμών και των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση και φυσικά αυτών που βρίσκονται στην αντιπολίτευση, αλλά και πολύ μεγάλο μέρος των πολιτών, αρνούνται να αλλάξουν μοντέλο και επιθυμούν να παραμείνουμε στο κλασικό της κρατικοδίαιτης οικονομίας με πολύ υψηλό ποσοστό διαφθοράς και με σχέσεις διαπλοκής σε όλα τα επίπεδα. 

Και όπως είναι ευκόλως κατανοητό, αυτό το μοντέλο δεν είναι πλέον ανεκτό εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αν το διατηρήσουμε, θα πρέπει να ξέρουμε ότι θα είμαστε μόνοι.

Γρηγόρης Νικολόπουλος

ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΚΕ ΕΛΥΣΑΝ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ !...

Οι εργαζόμενοι στην Αγροτική Τράπεζα έκαναν 10 μέρες απεργία, αντιτιθέμενοι στο ξεπούλημα της τράπεζας, που αποφασίστηκε από την εξωτερική τρόϊκα και υλοποιήθηκε από την εσωτερική και τον Προβόπουλο.

Στον πρωτοφανή, γι αυτούς μεγαλειώδη αγώνα τους, είχαν μαζί τους, όλη, σχεδόν, την κοινωνία, κυρίως την πελατεία της ΑΤΕ, με προεξάρχοντα τον αγροτικό κόσμο και τους φορείς του.

Ταυτόχρονα με τον αγώνα ενάντια στο ξεπούλημα, οι εργαζόμενοι και το Σωματείο τους, αγωνίζονταν για την διασφάλιση της δουλειάς τους στην Πειραιώς, τους όρους απασχόλησής τους και την κατοχύρωση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων.

Από την αρχή, οι «αγωνισταράδες» συνδικαλιστές – εκπρόσωποι, στο χώρο, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, εμπόδισαν το Σωματείο ν΄ ασχοληθεί με τα εργασιακά και τα ασφαλιστικά ζητήματα, χαρακτηρίζοντας «προδοσία» κάτι τέτοιο και «νομιμοποίηση του Σάλλα» κι έτσι, άφησαν να χαθεί μια εβδομάδα χρόνος, επιτρέποντας στην άλλη πλευρά ν΄ αποκτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, φέρνοντας τους εργαζόμενους μπροστά σε τετελεσμένα και σε καθοριστικά διλήμματα.

Μέσω του μηχανισμού της ΑΤΕ, η εργοδοσία της Πειραιώς έστειλε στον καθένα μια σύμβαση πρόσληψης, που μόνη της και ανεξέλεγκτη έφτιαξε, του έβαλε μια ολιγοήμερη προθεσμία και : ή υπογράφεις και πιάνεις δουλειά ή μένεις άνεργος !

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Το Σωματείο αντέδρασε και συνεχίζοντας την απεργία, για δεύτερη εβδομάδα, κάλεσε τους εργαζόμενους να μην υπογράψουν κι άρχισε ταυτόχρονα διαπραγματεύσεις με την Πειραιώς και την κυβέρνηση, τόσο για τα εργασιακά, όσο και για τα ασφαλιστικά.

Κάποια ζητήματα αντιμετωπίστηκαν, τα πολλά, όμως παρέμειναν σε εκκρεμότητα, γεγονός που επέβαλλε τη συνέχιση της απεργίας και την μη υπογραφή των συμβάσεων.

Δυο μέρες πριν τη λήξη της προθεσμίας που είχε τεθεί, η συνδικαλιστική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, τάχθηκε υπέρ των υπογραφών, δημιουργώντας πανδαιμόνιο την Παρασκευή σ΄ όλα τα καταστήματα της ΑΤΕ, με τους απεργούς να ζουν καταστάσεις «Βάρκιζας» και ν΄ αναγκάζονται σε πρακτικές «δηλωσία».

Το Σάββατο, στην έκτακτη Γενική Συνέλευση, που μετά το φιάσκο της προηγούμενης μέρας, ήταν αποδυναμωμένη, με ελάχιστη συμμετοχή, οι μεν ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ τόπαιξαν αγωνιστές, προτείνοντας συνέχιση(!) της απεργίας κι από Δευτέρα, οι δε «αγωνισταράδες» του ΚΚΕ έλυσαν την απεργία, (με 50 ψήφους !!!), απευθύνοντας «θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό» στους απεργούς και σαλπίζοντας «νέους» αγώνες, για την ανατροπή του συστήματος, με …παραστάσεις, επιτροπές αγώνα και συντονισμούς με άλλους κοινωνικούς φορείς, δηλαδή τα άλλα μετωπικά γκρουπούσκουλα του Περισσού ! Φυσικά και ρίχνοντας την ευθύνη στους άλλους !...

Οι «αγωνισταράδες», λοιπόν, επιβλήθηκαν : οι μεν, υπονόμευσαν …αγωνιστικά, τον αγώνα των εργαζομένων στην ΑΤΕ, καλώντας τους, την κρίσιμη στιγμή, να υπογράψουν, οι δε τον αποτελείωσαν, μια μέρα μετά, πάντα …αγωνιστικά και …ταξικά !...

ΕΝΑΣ ΗΛΙΘΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ !...

Ενας Υπουργός Εργασίας, στη μπανανία της Ελλάδας, δήλωσε : Δεν μπορεί ο κατώτατος μισθός να είναι 543 ευρώ, και η σύνταξη 1400 !

Προσέξτε λογική ο ηλίθιος.

Συνδέει το μισθό, τον οποίο ο ΙΔΙΟΣ, γελοίος, Υπουργός Εργασίας, έχει καθορίσει με νόμο στα επίπεδα εξευτελισμού, με τη σύνταξη του κάθε πολίτη, ο οποίος την παίρνει σύμφωνα με τους νόμους του κράτους, ως ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΗ των εισφορών που κατέβαλε τα 35 χρόνια εργασιακού του βίου.

(Αν, μαλάκα Υπουργέ, υπάρχουν χιλιάδες λαμόγια που παίρνουν συντάξεις που δεν δικαιούνται, εσύ είσαι υπεύθυνος να τους βρεις και να τις πάρεις πίσω, και όχι να χρεώνεις σε μένα τις δικές σου μαλακίες).

Τι συνέκρινε δηλαδή ο γελοίος Υπουργός Εργασίας ; Τη πούτσα με τη βούρτσα !

Βρε γελοίε Υπουργέ, τι σχέση έχω εγώ , που παίρνω 1600 ευρώ σύνταξη, έχοντας καταβάλλει για 35 χρόνια το ΣΥΝΟΛΟ των εισφορών που πρόβλεπε ο νόμος, με το ότι εσύ καθορίζεις το κατώτατο μισθό σε επίπεδα πείνας ;

Πως μπορεί στο ηλίθιο μυαλό σου να συνδέονται αυτά τα δύο. Αν δεν έχεις να μου πληρώσεις τη σύνταξη, είναι γιατί ΕΣΥ λαμόγιο γελοίε Υπουργέ, πάλι με δικούς σου νόμους, ΕΚΛΕΨΕΣ τα λεφτά του ταμείου μου, που πλήρωνα τόσα χρόνια, και τώρα, μου λες, συγνώμη, αλλά δεν έχω λεφτά να σε πληρώσω.

Υπάρχει ρε μαλάκα Υπουργέ, ασφαλιστική εταιρεία στο κόσμο, που θα την πλήρωνα 35 χρόνια, και στο τέλος θα μου έλεγε, σορυ, αλλά δεν έχω να σε πληρώσω γιατί έφαγα τα λεφτά σου, και δεν θα ήταν φυλακή;

Υπάρχει, μαλάκα Υπουργέ, μεγαλύτερη οριζόντια αδικία, από το να θεωρείς το ύψος της σύνταξης στοιχείο δίκαιας περικοπής ;

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Για να καταλάβεις γελοίε Υπουργέ, ο αδελφός μου έχει 11.500 ένσημα βαρέα, και παίρνει 1601 ευρώ σύνταξη από τα 58 του, και μια φίλη μου 15 χρόνια δουλειά, και παίρνει 700 ευρω από τα 38 της.

ΚΑι υπαρχει και το λαμόγιο που κάτι πούστηδες Υπουργοί σαν και σένα, του δώσανε 20 πλασματικά χρόνια και παίρνει σύνταξη 1600 ευρώ, έχοντας πληρώσει μόνο 15 χρόνια εισφορές.

Υπάρχουν και οι μαιμούδες ανάπηροι, βλάκα Υπουργέ, που παίρνουν 700 ευρώ, και μας κουνάνε το δάχτυλο φωνάζοντας "και με το νομο χαμηλοσυνταξιούχοι".

Τι σχέση μπορεί να έχουν ηλιθιε Υπουργίσκε, όλες αυτές οι περιπτώσεις και τις βάζεις στο ίδιο καλάθι ;

Υψηλοσυνταξιούχος ο αδελφός μου με 42 χρόνια βαρέα ένσημα, και χαμηλοσυνταξιούχος το λαμόγιο που χωρίς ένσημα παίρνει 700 ευρώ σύνταξη από τα 35 του;;;

Ακου μαλάκα Υπουργέ , και εσύ και όλα τα προβληματικά που παριστάνουν τη κυβέρνηση αυτής της χώρας, συμπεριλαμβανομένων και των τριών "πολιτικών" αρχηγών.

Η δίκαια ρύθμιση για τις συντάξεις είναι ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ.

Καθορισμός της σύνταξης του κάθε Ελληνα, ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Και στη συνέχεια ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΖΗΤΑΣ, ΙΔΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !!! 200 ευρώ μείωση σε όλους, όση σύνταξη και να παίρνουν, ΑΡΚΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΛΕΓΞΕΙ ΑΝ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ.

Δεν μπορεί μαλάκα Υπουργέ, να τιμωρείς σήμερα, αυτόν που τριανταπέντε χρόνια πλήρωνε εισφορές και στο δημοσιο και στο ΤΣΜΕΔΕ, γιατί είναι χαμηλός ο κατώτατος μισθός.!!!

Και μαλάκες, που πληρώνανε ένα κάρο λεφτά σε εισφορές , και ...υψηλοσυνταξιούχοι ; Και από πάνω να το πουλάς και σαν σοφό επιχείρημα.

ΝΟΜΟΣ ΑΠΛΟΣ ΕΥΘΥΣ ΚΑΙ ΤΙΜΙΟΣ.

Ούτε ένα ευρώ σύνταξη, αν δεν έχεις πληρώσει το σύνολο των εισφορών που απαιτούσε ο νόμος. Να δεις πόσα ευρώ θα εξοικονομήσεις. 

Δεν σε συμφέρει όμως γελοίε Υπουργίσκε, γιατί τότε θα φανούν όλες οι μαιμού συντάξεις, τα πλαστά χρόνια κλπ. που έδινες για να βγεις βουλευτής, και όλα τα κλεμμένα από τα ταμεία.

Στο λέω, τελευταία φορά.

ΑΝ διανοηθείς να ξανακόψεις τη σύνταξη μου, για να δώσεις το χάρισμα των 30 ευρώ στους αγρότες, μελλοντικούς ψηφοφόρους σου, που δεν έχουν πληρώσει δραχμή εισφορά, και κλέβουν και την εφορία συστηματικά, τότε θα σε πάω στα Ευρωπαικά δικαστήρια, όχι για παράβαση νόμων και λοιπές μαλακίες.

Θα σου κάνω μήνυση, για κλοπή περιουσιακού στοιχείου, μαλάκα.

Τι διαφορά νομίζεις ότι έχεις, από το Πακιστανό που με απειλεί στο δρόμο 

και μου παίρνει το υπόλοιπο της σύνταξης ;

ΚΑΜΜΙΑ. ΚΟΙΝΟΣ ΚΛΕΦΤΗΣ ΕΙΣΑΙ, το λέει και η Ευρωπαική νομοθεσία.

Και θα σε κλείσω φυλακή, θα πάρω πίσω και τα κλεμμένα, στο υπόσχομαι, 

γελοίε Υπουργέ της Εργασίας.

Υ.Γ. Προσωπικά, σ έχω χεσμένο φίλε, κόβω δυό αχλάδια από το κήπο μου, και δυο ντομάτες, η θάλασσα δίπλα μου, και η παρέα με τ αδερφάκι μου, υπέροχη. Γραμμένο σ έχω, αλλά στα γράφω αυτά γιατί δεν γουστάρω να με περνάνε για μαλάκα κάτι παιδάκια σαν και σένα, που η φάτσα σου δείχνει ότι μόλις είπες το ΝΑΙ, σήκωσε το τηλέφωνο ο Πρωθυπουργός και είπε στους άλλους " ΟΚ, παιδιά, βρήκα το μαλάκα που θα αναλάβει".

ΗΡΑΚΛΗΣ

ΜΥΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΕΔΡΕΙΑ !...

Η κυβέρνηση θα επαναφέρει το μέτρο της εργασιακής εφεδρείας για 40.000 δημοσίους υπαλλήλους στην προσπάθειά της να επιτύχει περικοπές δαπανών ύψους 11,5 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-14, είπαν στο Reuters κυβερνητικοί αξιωματούχοι την Πέμπτη.

«Το σχέδιο της εφεδρείας θα προχωρήσει», είπε στο Reuters ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Την προηγούμενη φορά απλά δεν εφαρμόστηκε», πρόσθεσε.

«Αυτό είναι ένα μέτρο που μπορεί να μην φέρει δραματικές και άμεσες εξοικονομήσεις (δαπανών), αλλά θα προσδώσει αξιοπιστία σε όλες τις προσπάθειές μας για μεταρρυθμίσεις», είπε δεύτερος αξιωματούχος που επίσης θέλησε να παραμείνει ανώνυμος.

Το οικονομικό επιτελείο αναμένεται να παρουσιάσει τις λεπτομέρειες του σχεδίου στους πολιτικούς αρχηγούς. Εντούτοις, το θέμα της εφεδρείας αναμένεται να δημιουργήσει τριγμούς, καθώς ΠαΣοΚ και Δημοκρατική Αριστερά διαφωνούν με το μέτρο, αναφέροντας ότι θα τηρήσουν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις.

«Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος (στην εργασιακή εφεδρεία)», είπε ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. Φώτης Κουβέλης μετά την συνάντηση των πολιτικών αρχηγών την Τρίτη. «Αποδείχτηκε ότι στο μέτρο που εφαρμόστηκε η εργασιακή εφεδρεία ήταν ένα φιάσκο. Δεν είναι δυνατόν να συμφωνήσω με ένα φιάσκο».

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Σύμφωνα με το πρώτο πρόγραμμα εργασιακής εφεδρείας που εισήγαγε κυβέρνηση του ΠαΣοΚ το 2011, περίπου 30.000 δημόσιοι υπάλληλοι θα έβγαιναν σε εφεδρεία, λαμβάνοντας το 40% των αποδοχών τους για έναν χρόνο. 

Τελικά αποχώρησαν μόνο 6.500 υπάλληλοι, κυρίως λόγο συνταξιοδότησης και λίγες εκατοντάδες ήταν αυτοί που εντάχθηκαν στο μέτρο της εφεδρείας.

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στηρίζει τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, λέγοντας ότι θα εξετάσει κάθε πρόταση που θα εξασφαλίσει τις απαραίτητες περικοπές, υποδηλώνοντας ότι το μέτρο δεν θα εφαρμοστεί με τον τρόπο που έγινε την προηγούμενη φορά.

Σύμφωνα με το Reuters, η κυβέρνηση σχεδιάζει επίσης να μειώσει τον αριθμό των συμβασιούχων του Δημοσίου, επιχειρώντας εξορθολογισμό των αναγκών της σε όλα τα υπουργεία και τους οργανισμούς, είπαν οι αξιωματούχοι.

«Πρέπει να βρούμε τα 11,5 δισ. ευρώ γιατί χωρίς αυτά, δεν θα υπάρξει νέα δόση», είπε ο κυβερνητικός αξιωματούχος, υποδηλώνοντας ότι η ανάγκη να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη χρηματοδότηση της χώρας θα κάμψει κάθε αντίσταση.

Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑ !...

Την πρώτη φορά που τους είδα να σέρνουν ένα καρότσι σούπερ μάρκετ, με χαρτιά ή μέταλλα μέσα σε αυτό, θα ήταν πριν από μήνες, σε κάποια γειτονιά. «Βρε τους μπαγάσες», σκέφτηκα, βρίσκοντας το θέαμα έως και διασκεδαστικό.

Όταν μετά από εβδομάδες, έβλεπα πλέον τα καροτσάκια να σέρνονται επί της Πανεπιστημίου ή της Ακαδημίας, τους ίδιους να χώνονται στους κάδους των σκουπιδιών, αυτούς που μοιάζουν με καμπάνα κι έχουν μια σχισμή στο πλάι, και να βγάζουν το χέρι τους, δίνοντας σκουπίδια στο συνεργάτη τους, θεώρησα το θέαμα αποτρόπαιο. Με τον καιρό το «συνήθισα».

Την πρώτη φορά που είδα άστεγο να κοιμάται στα σκαλιά της Τράπεζας της Ελλάδος, ή έξω από τον ΙΑΝΟ ή σε οποιοδήποτε άλλο κεντρικό σημείο της Αθήνας, βρήκα το θέαμα σοκαριστικό. Με τον καιρό το «συνήθισα».

Την πρώτη φορά που πήγα να πατήσω σύριγγα έξω από την Εθνική Βιβλιοθήκη και την απέφυγα τελευταία στιγμή, βρήκα την κατάσταση ντροπιαστική. Με τον καιρό τη «συνήθισα».

Βασίλης Παπαθεοδώρου

ΑΘΛΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΟΟΥ !...

Με την οικονομία -αργά ή γρήγορα, με ύφεση ή με ανάπτυξη, με ευρώ ή με δραχμή- κάποια στιγμή θα ξεμπερδέψουμε.

Πολύ φοβάμαι όμως ότι με την ανοησία του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων δεν θα ξεμπερδέψουμε ποτέ. Και αυτό το θεωρώ πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα. Διότι όλα τα δεινά της χώρας από αυτή την ανοησία προέρχονται. Και φυσικά, το σημερινό πρόβλημά μας αποκλειστικά και μόνο στην πρακτική όλων των κομμάτων οφείλεται.

Να εξηγηθώ: το σόου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου την προηγούμενη εβδομάδα, δηλαδή η διαφωνία του με τα μέτρα που πρότεινε ο υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας, η διασπορά του φόβου ότι αυτή η κυβέρνηση τρίζει και μπορεί να πέσει, οι διαρροές στον Τύπο από όλες τις πλευρές αποδεικνύουν περίτρανα ότι κανείς από τους πολιτικούς αρχηγούς δεν έχει ακόμη βάλει μυαλό. Ο Βενιζέλος έκανε ακριβώς ό,τι έκανε και ο Σαμαράς πριν από έναν χρόνο. Διαφωνούσε, παρίστανε τον επαναστάτη, μιλούσε για εναλλακτικές που δεν υπάρχουν και, τελικά, αφού έκανε το σόου του, συμφώνησε στα μέτρα.

Ο Βενιζέλος, όπως ακριβώς και ο Σαμαράς παλιότερα, έθεσε τη χώρα σε κίνδυνο, μεγέθυνε την ανησυχία των εταίρων μας και τορπίλισε την επαναδιαπραγμάτευση που ο ίδιος προτείνει. Ολα αυτά για να τον ακούσουν οι «παλιοί πελάτες-ψηφοφόροι» του ΠΑΣΟΚ, μπας και γυρίσουν στο κόμμα. Στους ίδιους περίπου «πελάτες-ψηφοφόρους» απευθυνόταν και ο Σαμαράς πέρυσι κάνοντας το δικό του σόου, μέχρις ότου κάνει την κωλοτούμπα και το μεγάλο φινάλε και συμφωνήσει σε όλα. Στους ίδιους ακριβώς απευθύνεται και ο Τσίπρας -και τους έχει τώρα κερδίσει-, στον οποίο όμως δεν δόθηκε η δυνατότητα να κυβερνήσει και να κάνει και αυτός μετά τη θεαματικότερη ίσως κωλοτούμπα της Ιστορίας (δυστυχώς, δεν αποκλείεται να το δούμε και αυτό στο μέλλον). Στους ίδιους απευθύνεται ο Ανεξάρτητος Ελληνας Καμμένος, στους ίδιους ο παλιός κομφερανσιέ Καρατζαφέρης (που μόλις πήγε να παραστήσει τον σοβαρό κατέρρευσε), στους ίδιους απευθύνονται κατά καιρούς όλοι.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ποιοι είναι οι «ίδιοι»; Σε καμία περίπτωση δεν είναι το σύνολο του λαού. Είναι όμως μεγάλο μέρος του, αφού όλα τα κόμματα -υπό τη σάλπιγγα του ΚΚΕ, που μέσα στον παραλογισμό του είχε φτάσει το 2009 να ζητά κατώτατο μισθό 1.800 ευρώ- χάριζαν μισθούς, συντάξεις, διορισμούς, επιδόματα, προαγωγές. Ολοι αυτοί κακομάθανε τους ψηφοφόρους και τους εκπαίδευσαν να ζητάνε διαρκώς όλο και περισσότερα. Τους εκπαίδευσαν να ζούνε από το κράτος, να τρώνε από το κράτος, να στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο στο κράτος. Ολα αυτά τα ονόμασαν «κοινωνικό κράτος».

Φυσικά, καμία σχέση δεν έχουν όλα αυτά με το κοινωνικό κράτος, το οποίο πρέπει να εξασφαλίζει μόνο τους κατώτατους μισθούς, τα επιδόματα ανεργίας, τις συντάξεις και την περίθαλψη στους αδύναμους πολίτες. Από πότε το κοινωνικό κράτος παρέχει συντάξεις 5.000 και 7.000 ευρώ, από πότε προσφέρει μισθούς δεκάδων χιλιάδων ευρώ και δημιουργεί άχρηστες θέσεις εργασίας για τους κομματικούς μηχανισμούς των φίλων και των συγγενών των βουλευτών;

Ο λόγος για τον οποίο δεν έχουμε κοινωνικό κράτος είναι ότι έχουμε σπάταλο κράτος και πληρώνουμε τεράστιο κόστος για να βολεύονται όλοι αυτοί, αντί να πληρώνουμε για τις βασικές ανάγκες των αδυνάτων. Και ο λόγος που ο Στουρνάρας αναγκάζεται να κόψει μισθούς και συντάξεις -πέραν ίσως αυτών που είναι υπερβολικές- είναι ότι οι υπουργοί της τρικομματικής κυβέρνησης δεν περιορίζουν τις δαπάνες των υπουργείων τους. Δεν είναι λοιπόν μόνο ο Βενιζέλος που απέδειξε ότι το πελατειακό κράτος θα συνεχίσει να ζει και να καταδυναστεύει τη χώρα, αλλά είναι και όλοι οι υπουργοί που αρνούνται να κόψουν τις δαπάνες.

Οι πολίτες πρέπει να καταλάβουν ότι το κράτος δεν μπορεί πια να τους ταΐζει. Και κυρίως ότι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να τους ταΐζει. Το κράτος πρέπει να φροντίζει μόνο για τους αδύναμους. Και δεν μπορούν να θεωρούνται αδύναμοι όλοι. Δεν είναι αδύναμοι οι υπάλληλοι του Δημοσίου, δεν είναι αδύναμοι οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ, δεν είναι αδύναμοι οι συνταξιούχοι (με εξαιρέσεις), δεν είναι αδύναμοι οι ένστολοι. Δεν είναι αδύναμοι οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα, οι εργάτες, οι υπάλληλοι σούπερ μάρκετ. Αδύναμοι είναι οι άρρωστοι, οι άνεργοι και όσοι για οποιονδήποτε λόγο πεινάνε. Αυτούς οφείλει να φροντίζει το κράτος. Και για να το κάνει πρέπει να σταματήσει να φροντίζει για όλους τους δήθεν αδύναμους, τους δήθεν τυφλούς, τους δήθεν χρήζοντες επιδομάτων, τους δήθεν συνταξιούχους που έχουν πεθάνει πριν από χρόνια, τους δήθεν αναξιοπαθούντες.

Το πολιτικό σύστημα πρέπει να εξηγήσει, να επιμείνει, να δώσει μάχη, να πείσει τους πολίτες να πάνε να βρούνε λεφτά από τη δουλειά τους, να παράγουν, να εξάγουν, να είναι ευγενικοί με τους τουρίστες, να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους, να ξοδεύουν πιο συνετά, να μποϊκοτάρουν όσους χρεώνουν ακριβά. Πρέπει να τους εξηγήσει ότι για να έχουμε ένα υποδειγματικό κοινωνικό κράτος όπως η Δανία, η Σουηδία, η Γερμανία πρέπει να κόψουμε τις ενισχύσεις σε αυτούς που δεν τις χρειάζονται και να δώσουμε τα λεφτά στην Υγεία, την Παιδεία και σε όσους τα έχουν ανάγκη. 

Αντί να κάνουν αυτό, δυστυχώς, οι πολιτικοί μας συνεχίζουν να κοροϊδεύουν τον λαό με τρομερό θράσος. Δεν του λένε την αλήθεια. Δεν του λένε ότι δεν υπάρχουν λεφτά, δεν κόβουν τις δαπάνες τους, δεν διώχνουν τους άχρηστους. Προτιμούν -και το κάνουν διαρκώς- να κόβουν τα λεφτά όλων, σε μια περίεργη αντίληψη περί δικαιοσύνης που τελικά είναι κατάφωρα άδικη, παρά να κόψουν τα λεφτά από αυτούς που αδίκως τα παίρνουν. Προτιμούν να συνεχίσουν τις σπατάλες και να προσλαμβάνουν κρυφά ημετέρους παρά να εξυγιάνουν το κράτος. Και γι’ αυτό πολύ φοβάμαι ότι η αλλαγή του πολιτικού συστήματος θα αργήσει πολύ να έρθει - κι αν έρθει, θα έρθει μετά την ολοκληρωτική καταστροφή και εν μέσω απόλυτης φτώχειας.

Γρηγόρης Νικολόπουλος

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ !...

Την ώρα που για τη Γερμανία αλλά και για άλλες χώρες του Βορρά και για μια μεγάλη μερίδα αναλυτών η χώρα μας είναι ο μη ανατάξιμος ασθενής της Ευρωζώνης, μια Ειδική Περίπτωση που διαφοροποιείται και από την Πορτογαλία και πολύ περισσότερο από την Ισπανία, η Αθήνα σε γεωπολιτικό επίπεδο προβάλλει ως ο μοναδικός πόλος σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, Ευρύτερη Μέση Ανατολή και Νοτιοανατολική Ευρώπη για τη Δύση συνολικά και για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ειδικότερα.

Τα παραπάνω αποτυπώνονται ανάγλυφα στην κραυγαλέα αντίθεση ανάμεσα στις προσπάθειες της χώρας να διαπραγματευθεί την κοινωνική, πολιτική αλλά και οικονομική βιωσιμότητα του προγράμματος προσαρμογής που της έχει επιβληθεί και της επίσκεψης του προέδρου του Ισραήλ Πέρες σε μια στιγμή που με επίκεντρο τη Συρία η Μέση ανατολή φλέγεται με μια πλειάδα πολλών άλλων μετώπων στην ίδια περιοχή να μπορούν να αναφλεγούν ανά πάσα στιγμή.

Η πυρετώδης παρεμβατική δραστηριοποίηση της Αγκυρας στη Συρία και στην καλύτερη δυνατή εκδοχή των εξελίξεων δεν πρόκειται να αποκαταστήσει την παλαιά συμμαχική της αξιοπιστία στην Ουάσιγκτον και στο Τελ Αβίβ: Διεκδικεί ρόλο περιφερειακής δύναμης με τη δική της ατζέντα ενώ με δεδομένο το πρόβλημα της υγείας Ερντογάν οι εσωτερικές εξελίξεις είναι μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα απρόβλεπτες.

Εξουδετερωμένη για το ορατό μέλλον στους περιφερειακούς συσχετισμούς είναι η Αίγυπτος λόγω της απρόβλεπτης εξέλιξης της συγκατοίκησης του πολιτικού Ισλάμ και της στρατιωτικής ηγεσίας στη διακυβέρνηση της χώρας.

Πλήρως απούσα σε σχέση και με την επέμβαση στη Λιβύη την Άνοιξη του 2011 είναι και η Ε.Ε. λόγω της εσωστρέφειας στην οποία την έχει βυθίσει η κρίση στην Ευρωζώνη. Η Γερμανία είναι σταθερά κατά επεμβάσεων από τις οποίες θα μπορούσαν να ενισχυθούν πολιτικά η Γαλλία, η Βρετανία και η Ιταλία και αντίστοιχα και το Παρίσι και η Ρώμη που έχουν συγκεντρώσει την προσοχή τους στο μέτωπο της δημοσιονομικής κρίσης.

Την ίδια στιγμή στη Νοτιοανατολική Ευρώπη εντός και εκτός Ε.Ε. είναι κυρίαρχη μια εικόνα περιθωριοποίησής τους στους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς με αποτέλεσμα το μειωμένο έως μηδενικό ενδιαφέρον του Βερολίνου και πολύ περισσότερο των άλλων ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων για την περιοχή. Μια περιοχή που θα επηρεασθεί άμεσα από τη σκληρή πολιτική αντιπαράθεση Ουάσιγκτον-Μόσχας για τη Συρία η οποία αναπόφευκτα θα πυροδοτήσει νέα ανάφλεξη στη σύγκρουση ΗΠΑ-Ρωσίας για τη διέλευση των αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου και πετρελαίου.

                                                                          >>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ετσι η Αθήνα εμφανίζεται ως το μόνο σταθερό σημείο αναφοράς σε μια διευρυμένη περιοχή -Νοτιοανατολική Ευρώπη, Ανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή- για τους σχεδιαστές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και για τους διαμορφωτές της πολιτικής ασφαλείας του Ισραήλ. Με δεδομένη δε την απουσία ευρωπαϊκής πολιτικής σε εθνικό κρατικό ή σε κοινοτικό επίπεδο εκ των πραγμάτων η Αθήνα αναδεικνύεται ντε φάκτο στη μοναδική ευρωπαϊκή παράμετρο μιας περίπλοκης, απρόβλεπτης και διαρκώς μεταβαλλόμενης περιφερειακής εξίσωσης.

Τα παραπάνω είναι στρατηγικά χαρτιά της Αθήνας στη διαπραγμάτευση με τους εταίρους της στην Ευρωζώνη και κυρίως με το Βερολίνο. Πλην του κινδύνου, δηλαδή γενικευμένου ντόμινο που θα είχε μια στάση πληρωμών ή μια αποχώρηση της χώρας μας από την Ευρωζώνη, η αποσταθεροποίησή της θα ήταν βαρύτατο πλήγμα για τα στρατηγικά συμφέροντα της Δύσης συνολικά και των ΗΠΑ, ιδιαίτερα σε μια περιοχή όπου διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα τόσο της Γηραιάς Ηπείρου όσο και του Νέου Κόσμου.

Πόλος σταθερότητας

Η Αθήνα εμφανίζεται ως το μόνο σταθερό σημείο αναφοράς σε μια διευρυμένη περιοχή -Νοτιοανατολική Ευρώπη, Ανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή- για τους σχεδιαστές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και για τους διαμορφωτές της πολιτικής ασφάλειας του Ισραήλ. Με δεδομένη δε την απουσία ευρωπαϊκής πολιτικής σε εθνικό κρατικό ή σε κοινοτικό επίπεδο, εκ των πραγμάτων, η Αθήνα αναδεικνύεται ντε φάκτο στη μοναδική ευρωπαϊκή παράμετρο μιας περίπλοκης, απρόβλεπτης και διαρκώς μεταβαλλόμενης περιφερειακής εξίσωσης.

Γ. Καπόπουλος

ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΛΑΣΠΟΛΟΓΟΙ !...

- Πολλοί την τελευταία περίοδο, "κατασκευάζουν" δήθεν ειδήσεις που αναφέρονται στον Γιώργο Α. Παπανδρέου. Προφανώς έχουν τους λόγους τους.

Έτσι και η εφημερίδα Realnews, που με πρωτοσέλιδο τίτλο μάλιστα, θέλει τον Γιώργο Α. Παπανδρέου, να "ψάχνει εξοχικό στη Σκιάθο".

Επειδή οι υπεύθυνοι της εφημερίδας είναι δημοσιογράφοι με μακρόχρονη πορεία σε αυτόν τον χώρο και γνωρίζουν ότι αν μη τι άλλο οι πληροφορίες διασταυρώνονται, ευλόγως προκύπτει το ερώτημα:

Πρόκειται περί αθλιότητας ή απύθμενου θράσους;

Ας απαντήσουν οι ίδιοι. Για μας ισχύουν και τα δυο και πολλά ακόμη.

Έτσι κι αλλιώς όλοι γνωρίζουν ότι αυτού του είδους τα δημοσιεύματα έχουν ένα στόχο: γράψε, γράψε, γράψε, κάτι θα μείνει.

Και επειδή εδώ που έχουν οδηγήσει κάποιοι τα πράγματα, ελλοχεύει ο κίνδυνος να βρεθούμε αντιμέτωποι με κάποιο σχόλιο του τύπου "δεν απαντάτε όμως στην ουσία του δημοσιεύματος", σπεύδουμε να σημειώσουμε: ουδεμία σχέση έχει με την αλήθεια και την πραγματικότητα.

- Μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες, είμαστε δυστυχώς υποχρεωμένοι να αναφερθούμε σε νέα δημοσιεύματα που εμπίπτουν στον χώρο της συνωμοσιολογίας και της παραπολιτικής, και τούτο, γιατί μέσω αυτών των δημοσιευμάτων επιχειρείται να πραγματοποιηθεί μια σκόπιμη από κάθε άποψη παραπληροφόρηση και παραπλάνηση, με κοινή βάση την αθλιότητα.

Η εφημερίδα "Κυριακάτικη Δημοκρατία", στο σημερινό της πρωτοσέλιδο δημοσίευμα, μας επιβάλλει να μην "σιωπήσουμε" μπροστά στο "παζλ" της αθλιότητας που κατασκευάζει. Μάλιστα, στην προσπάθειά της να μας πείσει για την "κατασκευασμένη" πραγματικότητα, επικαλείται προηγούμενο δημοσίευμά της, επίσης κατασκευασμένο(!), όχι γιατί δεν θα μπορούσε να υπάρξει επικοινωνία Γιώργου Παπανδρέου - Παναγιώτη Ρουμελιώτη, αλλά γιατί τέτοια επικοινωνία απλά δεν υπήρξε με οποιοδήποτε τρόπο, μέσο ή ενδιάμεσο.

Κατά τα λοιπά, που προδήλως εμπίπτουν στον χώρο της συνωμοσιολογίας, καλά θα έκαναν οι εμπνευστές τους, να απευθυνθούν στον σημερινό Πρωθυπουργό, που και αυτός τώρα πια είναι υποχεωμένος να διαχειρίζεται τα καταστροφικά αποτελέσματα της διακυβέρνησης Καραμανλή, δηλαδή το χρέος, το έλλειμμα και την αποσάρθρωση της δημόσιας διοίκησης, που κληροδότησε στον Ελληνικό λαό το 2009, τα οποία και επιχειρεί να αποκρύψει η εφημερίδα, όπως και στους ηγέτες άλλων, αρκετών ήδη Ευρωπαϊκών χωρών, που ταλανίζονται από την κρίση της ευρωζώνης αλλά δεν το αποδίδουν σε συνωμοσίες.

Το γεγονός ότι, η συγκεκριμένη εφημερίδα "ειδικεύεται" σε πάσης φύσεως "κατασκευές" εναντίον του Γιώργου Α. Παπανδρέου, μας είχε οδηγήσει καιρό τώρα στην απόφαση να μην σπαταλούμε χαρτί, μελάνι, αλλά και χώρο στο διαδίκτυο, προκειμένου να απαντούμε στα ρυπαρογραφήματά της.

Ωστόσο, επειδή γνωρίζουμε απολύτως τους στόχους των εμπνευστών αυτών των άθλιων δημοσιευμάτων, είμαστε υποχρεωμένοι να μην τους επιτρέψουμε να ομιλούν εκ του ασφαλούς.

Άλλα δημοσιεύματα, εμφανίζουν τον Γιώργο Α. Παπανδρέου, να μετακινείται με πλοίο στο Αιγαίο, χωρίς εισιτήριο και με ακολουθία πέντε μελών της προσωπικής του ασφάλειας.

Τα δημοσιεύματα αυτά, δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα και τούτο γατί:

Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, η σύζυγός του και ένα μέλος της προσωπικής του ασφάλειας, πράγματι μετακινήθηκαν με "δελφίνι" της γραμμής στο Αιγαίο. Τα εισιτήρια είχαν εκδοθεί και πληρωθεί στο πρακτορείο ταξιδίων του Πυθαγορείου Σάμου.

Κατά την διάρκεια της προσέγγισής του στο πλοίο, του ταξιδιού αλλά και της αποχώρησής του από αυτό, δεν υπήρξε οποιοδήποτε γεγονός στο οποίο να συμμετείχε ή να υπέπεσε στην αντίληψή του και να αφορά τον ίδιο, την οικογένειά του ή το μέλος της ασφάλειάς του.

Οι προσωπικές μαρτυρίες του καπετάνιου του πλοίου σχετικά με τα συναισθήματά του είναι σεβαστές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να δικαιολογήσουν αναληθείς ιστορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και ουδεμία σχέση έχουν με τον Γιώργο Παπανδρέου.

Από το Γραφείο του Γ. Παπανδρέου

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ !...

Στη χώρα μας έχουμε πάθος με το παρελθόν. Ίσως γιατί από τα βάθη των αιώνων αντλούμε τις ιστορίες των μεγαλείων για την πατρίδα μας. Ίσως γιατί το παρόν δεν αποτελεί την ευτυχέστερη περίοδο μας και συνεπώς αυτή για την οποία θα μπορούσαμε να είμαστε υπερήφανοι.

Σε κάθε περίπτωση, γιατί λατρεύουμε να αναζητούμε ευθύνες ακόμα και δεκαετίες μετά την τέλεση των αδικημάτων και βεβαίως εκεί στην ασφάλεια του παρελθόντος κρύβονται όλα τα λάθη που έχουν οδηγήσει στις σημερινές συνθήκες.

Προφανώς και δεν έχω σκοπό να σπαταλήσω το χρόνο σας αναφερόμενος στο παρελθόν. Δεν είναι ότι δε με ενδιαφέρει, ή ότι δεν πιστεύω στην αξία της αξιολόγησης πράξεων και παραλείψεων. Είναι πως όλα τα επιτυχημένα παραδείγματα που μου έρχονται στο μυαλό σχεδιάστηκαν, όχι για να αποφύγουν λάθη του παρελθόντος αλλά, για να κατακτήσουν το μέλλον. Από αυτή την άποψη και μόνο, το μέλλον, αξίζει να μας απασχολήσει έστω και λίγο.

Ολοένα και περισσότεροι αναλυτές σε ολόκληρο τον κόσμο απασχολούνται με μια πιθανή κρίση στον τομέα των τροφίμων τις επόμενες δεκαετίες. Η δραματική αύξηση του πληθυσμού στον πλανήτη σε συνδυασμό με το ποσοστό του υποσιτισμού που υπάρχει ήδη σήμερα και την αύξηση της λεγόμενης μεσαίας τάξης στις αναπτυσσόμενες αγορές, διαμορφώνουν συνθήκες που θα μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα στον τομέα προς το χειρότερο.

Αν και είναι αρκετά απλοϊκή προσέγγιση, με βάση τις μελέτες που μέχρι σήμερα έχουν δει το φως της δημοσιότητας και την δυνατότητα της χώρας μας να παράγει τεράστια ποικιλία προϊόντων σίτισης θα μπορούσε να διαμορφωθεί μια στρατηγική παραγωγής σημαντικών πλεονασμάτων στο ισοζύγιο τροφίμων. Να σημειώσουμε ότι σήμερα το ισοζύγιο μας είναι ελλειμματικό.

Επιπλέον χωρίς ιδιαίτερες επενδύσεις σε μηχανολογικό εξοπλισμό και τεχνολογία που δεν παράγεται εγχώρια, θα ήταν δυνατό να εξελιχθούν παραγωγές που να στοχεύουν στις νέες τάσεις που αναπτύσσονται παγκοσμίως, όπως αυτή των βιολογικών προϊόντων. Σύμφωνα με την εμπειρία, όταν είναι δυνατό να συνδυαστούν οι απαιτήσεις της αγοράς με τα ισχυρά σημεία των παραγωγών η επιτυχία είναι σχεδόν δεδομένη.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Στον ευρύτερο χώρο της διατροφής θα μπορούσαμε να συζητήσουμε και το έτερο «πρόβλημα» που εντοπίζεται στο νερό και συζητείται επίσης εκτενώς. Η διαχείριση των υδάτινων πόρων, η εκμετάλλευση αυτών που τελικά καταλήγουν στη θάλασσα, η τυποποίηση και η διαμόρφωση συλλογικής συνείδησης γύρω από το θέμα αποτελούν πεδία επιμέρους στρατηγικών. 

Ένα άλλο θέμα που θα έπρεπε να μας απασχολεί, αφορά στο ισοζύγιο ενέργειας. Αναφερόμενοι σε αυτό θα πρέπει να εξετάζουμε το θέμα συνολικά και όχι αποσπασματικά. Το ισοζύγιο ενέργειας αναφέρεται σε όλες τις επιμέρους μορφές ενέργειας από το λιγνίτη και το πετρέλαιο μέχρι τα υδροηλεκτρικά, τη γεωθερμική και φυσικά τις ανανεώσιμες. 

Το ισοζύγιο στη χώρα μας είναι ελλειμματικό και μάλιστα σύμφωνα με τα στοιχεία του 2009 περίπου δύο προς ένα. Ταυτόχρονα με την εξάρτηση από τις διεθνείς πηγές, η εκθετική αύξηση της χρήσης ενέργειας μετά τη βιομηχανική επανάσταση, καταδεικνύουν την αναγκαιότητα σχεδιασμού και εφαρμογής μιας επιθετικής στρατηγικής στον τομέα αυτό. 

Πράγματι τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί έμφαση στις ανανεώσιμες πηγές, σύμφωνα όμως με πρόσφατα δημοσιεύματα το κόστος παραγωγής είναι υψηλό και ο σχεδιασμός ελλιπής. Με την εξάρτηση των σύγχρονων οικονομιών από διάφορες μορφές ενέργειας, είναι αδιαμφισβήτητη η ανάγκη στρατηγικής τοποθέτησης άμεσα, που σημαίνει πέρα από τις επενδύσεις για την παραγωγή της, ουσιαστική έρευνα – σημαντικό πεδίο για τα σχετικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά και συμπράξεις μεταξύ δημοσίου και ιδιωτών – και ταυτόχρονα εξορθολογισμό της χρήσης της. Η αναγνώριση της περιορισμένης φύσης των πόρων είναι απαραίτητο συστατικό της ορθολογικής χρήσης τους. 

Χωρίς αμφιβολία η εξέλιξη του κόσμου τα προηγούμενα χρόνια έχει στηριχθεί στην τεχνολογία και την καινοτομία. Αυτές οι δύο διαστάσεις που λαμβάνει η εκπαίδευση στην εφαρμογή της στην πράξη, έχουν αποτελέσει το έναυσμα για τη διαμόρφωση του σύγχρονου πολιτισμού. Αυτό δείχνει ότι θα συνεχίσει να γίνεται και στο μέλλον. Έτσι η έμφαση στην εκπαίδευση και μάλιστα όχι μόνο στην ανώτατη αλλά στο σύνολο της, ξεκινώντας από τη βασική που δημιουργεί τις βάσεις για την κουλτούρα του πληθυσμού μια χώρας, πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο του σχεδιασμού του μέλλοντος κάθε σύγχρονης κοινωνίας. 

Εννοείται πως αυτό το σύστημα θα πρέπει να προάγει τόσο την καινοτομία και την τεχνολογία, όσο και τη μάθηση ως αξία και ουσιώδες συστατικό της ανθρώπινης ύπαρξης. Φυσικό είναι να γίνει συζήτηση για τις υποδομές και το δυναμικό που απαιτεί αυτή η στόχευση. Πρώτα όμως πρέπει να αναγνωριστεί η αναγκαιότητα και η σπουδαιότητα της πραγματικής μόρφωσης ως εφοδίου για την κοινωνία του μέλλοντος. 

Θα μπορούσα να επεκταθώ σε μια σειρά ακόμα από σημαντικές σχεδιαστικές στοχεύσεις προκειμένου να «κατακτηθεί» το μέλλον. Δεν είναι όμως αυτός ο σκοπός μου, ούτε θεωρώ πως είμαι ο καταλληλότερος για να το κάνω. Επισημαίνω μόνο την αξία του να κοιτά ο ηγέτης το μέλλον όταν σχεδιάζει σήμερα. Επισημαίνω την ανάγκη να αφήσουμε το παρελθόν για λίγο και να γυρίσουμε τις σελίδες της ιστορίας, που με τόση αγάπη διαβάζουμε, στο σήμερα. Να σχεδιάσουμε με το βλέμμα στο μέλλον. 

Θεόδωρος Ν. Κρίντας

ΤΟ "ΤΥΡΑΚ"Ι ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΧΜΗ !...

Διαβάζοντας το χθεσινό άρθρο στους F.T. του Hans-Werner Sinn, προέδρου του γερμανικού Ifo Institute for Economic Research, και του Friedrich Sell, καθηγητή στο πανεπιστήμιο Bundeswehr του Μονάχου, και την πρότασή τους για ανοιχτή νομισματική ένωση, μας ήρθε στον νου μια παλαιότερη «λύση» στο θέμα της Ελλάδας, που κινούνταν σε ανάλογο μήκος κύματος.

Ο κ. Sinn, o oποίος είναι γνωστός θιασώτης της ιδέας για εγκατάλειψη του ευρώ από την Ελλάδα και άλλες αδύναμες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, ώστε να ανακτήσουν την ανταγωνιστικότητά τους μέσω της υποτίμησης του εθνικού νομίσματος, επανήλθε με μια νέα βερσιόν της κεντρική ιδέας.

Ίσως επειδή διαπίστωσε ότι η κεντρική ιδέα δεν ήταν τόσο δημοφιλής σε αυτούς στους οποίους μετρά περισσότερο. Κοινώς, σε εκείνους που λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον του ευρώ.

Η νέα ιδέα των Sinn και Sell αναφέρεται στη δημιουργία ενός καθεστώτος συνδεδεμένων μελών, που θα μπορούσαν να γυρίσουν στο εθνικό νόμισμα προσωρινά, υποτιμώντας το έναντι του ευρώ, και να επιστρέψουν σε μεταγενέστερο στάδιο στην ένωση όταν θα έχουν υλοποιήσει όλες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

Το ανωτέρω σχέδιο δεν διαφέρει πολύ από εκείνο που επεξεργάζονταν κοινοτικοί αξιωματούχοι, και όχι μόνο, για την Ελλάδα πριν από 10-11 μήνες περίπου, αλλά τελικά δεν καρποφόρησε γιατί προέκυψαν ανυπέρβλητα εμπόδια.

Όμως, θα μπορούσε να ξαναπροκύψει στο μέλλον με κάποιες μικρές μεταβολές.

Σύμφωνα λοιπόν με το τελευταίο σχέδιο, στην Ελλάδα θα δινόταν ένα χρονικό περιθώριο 2 ή 3 ετών να υλοποιήσει τις συμφωνηθείσες διαρθρωτικές αλλαγές υιοθετώντας ένα νόμισμα που θα είχε κεντρική ισοτιμία 1 προς 1 με το ευρώ και εύρος διακύμανσης ±8%, αν θυμόμαστε καλά, ή μικρότερο.

Ουσιαστικά, η Ελλάδα θα έμπαινε σε μια ειδική κατηγορία και θα έδινε εξετάσεις σε 2 ή 3 χρόνια για να ξαναπροβιβαστεί στην ευρωζώνη.

Οι εξετάσεις θα ήταν ιδιαίτερα αυστηρές για να μην ξαναβρεθεί στην ίδια θέση μετά από κάποιο διάστημα και επομένως ο κίνδυνος εξόδου από το ευρώ σε μονιμότερη βάση υψηλός.

Η σχετική πρόταση δεν προχώρησε για διαφόρους λόγους.

Ένας εξ αυτών ήταν η θεσμική αδυναμία της ΕΚΤ να υποστηρίξει, αν χρειαζόταν, το νέο νόμισμα μέσα στο προαποφασισθέν εύρος διακύμανσης. Σημειωτέον ότι το νέο προσωρινό νόμισμα στο εσωτερικό της χώρας δεν θα ονομαζόταν δραχμή, αλλά θα είχε κάτι από ευρώ, π.χ. ευρώ ΙΙ ή κάτι τέτοιο.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Η προβληματική κατάσταση στην Ισπανία και στην Ιταλία, δευτερευόντως, σε συνδυασμό με τις σπασμωδικές κινήσεις των ιθυνόντων, έχει εντείνει τον προβληματισμό για το μέλλον της ευρωζώνης με την Ελλάδα στην προμετωπίδα. 

Αν λοιπόν φθάσουμε στο σημείο μηδέν, δεν θα πρέπει να εκπλαγεί κανένας αν το παλιό σχέδιο ανασυρθεί από το ντουλάπι και με τη «συνεισφορά» του Sinn για τον συναλλαγματικό μηχανισμό ERM-II μετατραπεί σε τυράκι των ισχυρών της ευρωζώνης προς τον αδύναμο ελληνικό κρίκο. 

Δεν αποκλείεται μάλιστα να εμπλουτιστεί με κάποιο «κούρεμα» του χρέους σε επίσημα χέρια (OSI) για να είναι ακόμη πιο πειστικό για τους απείθαρχους που θα περάσουν εθελοντικά τη δοκιμασία της εξόδου με προοπτική την επανένταξη στο ευρώ. 

Ακόμη κι έτσι, τα αρνητικά για την ευρωζώνη, π.χ. αυξημένα ασφάλιστρα κινδύνου (risk premia), δεν μπορούν να κρυφτούν. 

Dr. Money

Η ΑΛΗΤΕΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΗΣ !...

Χθες Παρασκευή στη Βουλή, υπήρξε η κορύφωση των πολιτικών κινήσεων και πρωτοβουλιών, για την αντιμετώπιση της σκανδαλώδους απόφασης, κυβέρνησης και Τράπεζας Ελλάδος, για την χαριστική εκποίηση της Αγροτικής Τράπεζας.

Μετά από πολλές άλλες ενέργειες των κομμάτων της αντιπολίτευσης, οδηγήθηκαν στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, ο υπουργός οικονομικών και ο διοικητής της Τ.Ε. για ν΄ απολογηθούν για το τερατούργημά τους.

Και οι δυο ξεσκεπάστηκαν και οι δυο κατακεραυνώθηκαν, με στοιχεία και απόψεις καταπελτικές. Αποκαλύφτηκαν τα άνομα σχέδιά τους και ξετυλίχτηκε το κουβάρι των μεθοδεύσεων και των συνωμοτικών ενεργειών τους.

Κι όμως τίποτα δεν πέρασε στην κοινή γνώμη ! Τα βρωμοκάναλα, το βράδυ, δεν έδειξαν τίποτα από την πραγματικότητα ! Δεν είπαν κουβέντα για το σκάνδαλο, για το μαστίγωμα του Προβόπουλου, για το ρεζίλεμα του Στουρνάρα, για το ξεγύμνωμά τους, για τα αλληλοκαρφώματα, που αποκάλυψαν την ψευτιά και την ξεφτίλα τους.

Από τις αρχές Μαϊου 2012, είπε ο Προβόπουλος, πως έστειλε στις 4, τάχα, συστημικές, τράπεζες, επιστολές για να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους, για την «καλή» ΑΤΕ. ΄Αρα ήταν, τουλάχιστον από τότε, αποφασισμένο. Κι όμως, οι πολιτικοί αγύρτες της συγκυβέρνησης, υπόσχονταν μέχρι τις παραμονές των εκλογών, τη διάσωση της ΑΤΕ, την ανακεφαλαιοποίσή της και την εξυγίανσή της, προκειμένου να παραμείνει το στήριγμα του αγρότη !

Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Κουβέλης και πριν, αλλά και μετά τις εκλογές, με την κοινή προγραμματική διακήρυξη, έλεγαν άλλα. Έλεγαν καραμπινάτα ψέματα !!!

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Την Παρασκευή, την ίδια ώρα με τη συνεδρίαση της Επιτροπής στη Βουλή, οι απεργοί της ΑΤΕ, έκαναν, για δεύτερη φορά, μια μεγαλειώδη συγκέντρωση και ενωμένοι με τους απεργούς του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, πορεύτηκαν στη Βουλή κατακλύζοντας τη Β. Σοφίας. Τα βρωμοκάναλα της διαπλοκής, ούτε καν τους έδειξαν, ούτε καν τους ανέφεραν. Οι λωποδύτες της δημοσιογραφίας, τα πήραν, για να τους εξαφανίσουν !

Οι αλήτες της πολιτικής και της τεχνοκρατίας, εκτελώντας συγκεκριμένο συμβόλαιο, την έφαγαν την ΑΤΕ ! Πήγε ως αντάλλαγμα στους πάτρωνές τους, για τη βοήθεια που τους πρόσφεραν και τους προσφέρουν προκειμένου να παραπλανούν τον έλληνα ψηφοφόρο και να καταλαμβάνουν τις καρέκλες της εξουσίας.

Το μεγαλύτερο πολιτικό και οικονομικό σκάνδαλο της μεταπολίτευσης, αφού εκτελέστηκε, τώρα πλασάρεται, από τα στημένα και αργυρώνητα ΜΜΕ, ως μεγάλο Deal και απαρχή θετικών εξελίξεων στο τραπεζικό σύστημα. Πρόκειται για το ακριβώς αντίθετο : την απαρχή της επέλασης της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας και των ταγών της, στον κλάδο, για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των ολιγαρχών και των τραπεζιτών και να ρημάξουν τα δεδομένα των εργαζομένων !

Από ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων ΑΤΕ

ΟΙ ΦΟΡΟΦΥΓΑΔΕΣ ΣΤΟ ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ !...

Πιθανότατα στη σημερινή συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών, που στηρίζουν την κυβέρνηση, θα οριστικοποιηθεί σε γενικές γραμμές το «πακέτο» των νέων επώδυνων μέτρων, ύψους περίπου 11,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, που απαιτεί η τρόικα για τη διετία 2013 - 14.

Αν και όλες τις προηγούμενες ημέρες έγινε μεγάλη προσπάθεια να αναζητηθούν νέες εναλλακτικές, που ίσως αμβλύνουν τις αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνία από την εφαρμογή των προωθούμενων ρυθμίσεων, είναι πέραν πάσης αμφιβολίας βέβαιο ότι, εν τέλει, δεν μπορούν να γίνουν... μαγικά.

Το «κοκτέιλ» δημοσιονομικής προσαρμογής που ετοιμάζεται να μας σερβιριστεί θα είναι πικρό. Ακούγονται -και μένει να επιβεβαιωθούν- περικοπές και επιμήκυνση του χρόνου για τη χορήγηση των συντάξεων, όπως επίσης και «ψαλίδι» στα εφάπαξ και στα επιδόματα, που θα «πονέσουν» ακόμη περισσότερο την ελληνική κοινωνία, που ήδη είναι στα όριά της. Για να μην πούμε και για το γεγονός ότι κάτι άρχισε να ψιθυρίζεται τις τελευταίες ώρες και για ό,τι έχει απομείνει από αυτό που ξέραμε στο παρελθόν ως 13ο και 14ο μισθό, για τους υπαλλήλους του Δημοσίου.

Εύκολες λύσεις πράγματι δεν υπάρχουν... Το ξέρουμε και το ζούμε καθημερινά όλοι. Όλοι; Αυτό είναι προς συζήτηση. Κι εδώ είναι και το εξοργιστικό. Διότι, ενώ επί σχεδόν τρία χρόνια τώρα ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού κάνει αιματηρές θυσίες και καλείται με πολύ λιγότερα, να πληρώσει πολύ μα πολύ περισσότερα, η κυβέρνηση -ναι, η ίδια κυβέρνηση που ετοιμάζει νέα καταιγίδα φόρων και περικοπών εισοδημάτων- εμφανίζεται να επεξεργάζεται προς εφαρμογή και νέα περαίωση σε ανέλεγκτες φορολογικές υποθέσεις της περιόδου 2000 - 2009.

Κλείνει δηλαδή, το μάτι στους ελεύθερους επαγγελματίες, ακόμη και σε εκείνους που στην υπό εξέταση δεκαετία είχαν πιθανώς κατακλέψει το ελληνικό δημόσιο και τους υπόσχεται φορολογική αμνήστευση, αν αποδεχθούν την προτεινόμενη συμφωνία και πληρώσουν ένα συγκεκριμένο ποσό.

Είναι, λέει, μια τελευταία ευκαιρία προς τους επιχειρηματίες και τους επαγγελματίες, που υπηρετεί ταυτόχρονα και το στόχο της είσπραξης εσόδων για τον περιορισμό της «μαύρης τρύπας» του προϋπολισμού, που φθάνει μέχρι στιγμής το 1,5 δισ. ευρώ. Και σε περίπτωση, μάλιστα, που δεν σπεύσουν -οι υπόχρεοι- να αποδεχθούν την πρότασή του, το υπουργείο Οικονομικών θα τους θέσει στο «μικροσκόπιό» του και θα κάνει «φύλλο και φτερό» τα βιβλία τους. Οπότε (θέλει να μας πει), αλίμονό τους...

Πολύ ωραία. Αφού, λοιπόν, είναι σε θέση, όπως απειλεί, να τους υποβάλει όλους σε εξονυχιστικούς ελέγχους, γιατί δεν το κάνει άμεσα. Έτσι, θα «τσιμπίσει» εκείνους που συστηματικά απέφευγαν να δηλώσουν -όπως κάνουμε ανεξαιρέτως τα μόνιμα υποζύγια, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι- τα πραγματικά τους εισοδήματα και να τους τιμωρήσει παραδειγματικά;

Διότι με τον τρόπο αυτό και έσοδα θα αντλήσει από εκεί που πρέπει και όχι οριζόντια από τα εύκολα θύματα και παράλληλα θα στείλει το μήνυμα τόσο εντός, όσο κι εκτός συνόρων, ότι η φοροδιαφυγή μπορεί να χτυπηθεί και ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που μπορεί να επικρατήσει η φορολογική δικαιοσύνη.

Σε άλλη περίπτωση, το σήμα που θα σταλεί από το υπουργείο είναι ότι δεν έχει τα μέσα να τους ελέγξει και ότι οι απειλές του είναι εν πολλοίς κούφιες. Έτσι, όσοι δεν είναι «κορόιδα» να πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους, μπορούν να συνεχίσουν να το πράττουν εσαεί και θα έρθει, κάποια στιγμή μια (ακόμη) τελευταία ευκαιρία που θα τους δώσει τη δυνατότητα να «κλείσουν» τους ανοικτούς λογαριασμούς τους με το Δημόσιο και όλα καλώς καμωμένα.

Μόνο που τότε πρέπει να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν και την κοινωνική οργή.

Λεωνίδας Λιάμης

ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ !...

Η "ΛΥΣΗ" ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ !...

ΣΤΗΝ Ευρώπη εδώ και τρία χρόνια έχουμε καταπιαστεί να διαψεύσουμε τον Κέινς. Η επιβαλλόμενη από το Βορρά αντίληψη είναι ότι με εσωτερική υποτίμηση μέσω της μείωσης των εργασιακών αμοιβών, της περικοπής των δημόσιων δαπανών και της αύξηση της φορολογίας θα βελτιωθεί η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Για την περίπτωση της Ελλάδας είχαμε και τη λύση του κουρέματος των ομολόγων που κατέχουν οι τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και οι ιδιώτες ομολογιούχοι. Τα μέτρα αυτά είχαν ως πρακτικό αποτέλεσμα να γίνει ουσιαστικά απόσυρση χρήματος από την αγορά του Νότου.

Παράλληλα, με τα νέα ενυπόθηκα δάνεια που χορηγούνται από την ΕΚΤ, τα κράτη της ΟΝΕ και το ΔΝΤ προς τις χώρες του Νότου και τα οποία χρησιμοποιούνται στην ουσία για την εξαγορά των ομολόγων χωρών του Νότου που κατέχουν οι ξένες τράπεζες και τα διάφορα funds δημιουργείται νέο χρήμα, το οποίο καρπούνται εν μέρει οι χώρες του Βορρά (και εν μέρει άλλοι εκτός ευρωζώνης επενδυτές). Ταυτόχρονα γίνεται μεταφορά καταθέσεων λόγω ανασφάλειας από τις τράπεζες του Νότου στις τράπεζες του Βορρά και έτσι συντηρείται ένας νέος φαύλος κύκλος ανάγκης νέου δανεισμού για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Να που φτιάχνουμε μια μορφή νομισματικής ένωσης δύο ή τριών ταχυτήτων !

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Αλλά οι χώρες του Βορρά αντιμετωπίζουν και τα δικά τους προβλήματα, από τον τρόπο που λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Έχουν όμως καταφέρει με τον τρόπο αυτό να μη γίνουν εμφανή σε αυτές τα σημάδια της χρηματοπιστωτικής κρίσης που άρχισε το 2008 στις ΗΠΑ, η οποία μετατράπηκε σε κρίση χρέους στην ΕΕ και σε κρίση της πραγματικής οικονομίας στις χώρες του Νότου. Αυτό όμως δεν θα κρατήσει πολύ. Αν τα κράτη της ευρωζώνης και ειδικά η Γερμανία δεν αλλάξουν πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης, η κρίση θα πλήξει και τις χώρες του Βορρά και την πραγματική τους οικονομία και θα επεκταθεί και σε παγκόσμιο επίπεδο. 

Καταλήγουμε και πάλι στο προφανές: ότι δηλαδή η αντιμετώπιση της κρίσης χρέους έπρεπε να γίνει με την ενοποίηση της αγοράς των τραπεζών σε επίπεδο ευρωζώνης (ώστε να μη «σώζονται» από κυβερνήσεις, αλλά από το ίδιο το ευρωσύστημα), την κυκλοφορία νέου χρήματος, χαμηλότοκα δάνεια από την ΕΚΤ απευθείας στις χώρες με πρόβλημα χρέους ή με διαγραφή μέρους του χρέους τους, με παράλληλη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας για την αύξηση της παραγωγής και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και συνοδευόμενη με αύξηση της φορολογίας για μεγάλα εισοδήματα των φυσικών προσώπων και όχι των επιχειρήσεων.

Κ. Λουρόπουλος

ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ !...

ΤΕΡΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ !...

Στη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων, τον πιο κεντρικό δρόμο του Παρισιού, βρίσκονται αντικριστά δύο εκθέσεις, της Renault και της Volkswagen. Η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία προσφέρει τα προϊόντα της με δόσεις με επιτόκιο γύρω στο 5% και η γερμανική με 1,5%. Πιο ανάγλυφη αποτύπωση του βραχυπρόθεσμου κέρδους της Γερμανίας σε βάρος των εταίρων της στην Ευρωζώνη δεν θα μπορούσε να υπάρξει: Το γερμανικό δημόσιο δανείζεται σχεδόν με μηδενικά επιτόκια, η γερμανική βιομηχανία δανείζεται στη συνέχεια φθηνά και μπορεί να ανταγωνίζεται όχι μόνον τις συντετριμμένες Ισπανία και Ιταλία, αλλά ακόμη και τη Γαλλία από θέση συντριπτικής ισχύος.

Το σκληρό αυτό παιχνίδι κυριαρχίας έφθασε στο τέλος του: Ή το Βερολίνο θα αφήσει τον Ντράγκι, τον επικεφαλής της ΕΚΤ, να δώσει αντίκρισμα στη δέσμευσή του ότι θα κάνει τα πάντα για να θωρακίσει την Ευρωζώνη ή τον Σεπτέμβριο Μαδρίτη και Ρώμη θα τεθούν και επισήμως εκτός αγορών και η Ευρωζώνη θα διαλυθεί ατάκτως.

Ούτως ή άλλως, οι αγορές συμπεριφέρονται σαν να είχε ήδη διασπασθεί η Ευρωζώνη, όπου -όπως εύστοχα επισημαίνει στο Reuters ειδήμων επενδυτικής στρατηγικής- τα μισά κράτη-μέλη δανείζονται με σχεδόν μηδενικό επιτόκιο και τα υπόλοιπα σε ποσοστό άνω του 5%.

Θα αφήσει τον Ντράγκι το Βερολίνο να κάνει τη δουλειά του; Το βέβαιο είναι ότι δεν μπορεί πλέον να οχυρωθεί στην καταστατική ορθοδοξία λειτουργίας και ρόλου της ΕΚΤ, αλλά μπορεί να διακινδυνεύσει ένα επικίνδυνο παιχνίδι καθυστέρησης και για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους αλλά και για να παραταθεί μέχρι το παρά πέντε η σκληρή κερδοσκοπία σε βάρος των εταίρων του.

Ολα τα παραπάνω με δεδομένο ότι οι Μέρκελ - Σόιμπλε γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν υπάρχει σχέδιο Β, ότι ακόμη και η τιμωρητική συμπεριφορά σε μικρά μεγέθη όπως η Αθήνα και η Λισαβόνα μπορούν να οδηγήσουν όχι μόνον στην καταστροφή της Ευρωζώνης αλλά σε ανεξέλεγκτη παγκόσμια αποσταθεροποίηση.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Το πρόβλημα, όμως, πλέον δεν είναι αν θα προλάβουμε στο παρά πέντε τον αιφνίδιο θάνατο της Ισπανίας και της Ιταλίας το Σεπτέμβριο, αλλά αν θα παγιωθεί ένα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ψυχροπολεμικό κλίμα απέναντι στη Γερμανία, που θα οδηγήσει σε μία ευρύτατη παγκόσμια συσπείρωση απέναντι στο Βερολίνο.

Πριν από εκατό χρόνια, το 1912, Βρετανία, Ρωσία και Γαλλία είχαν παγιώσει μια αντιγερμανική συμμαχία που δεν άφηνε στο Βερολίνο περιθώρια ελιγμών. Λίγα χρόνια πριν, οι τρεις σύμμαχοι είχαν μεταξύ τους μεγαλύτερη αντιπαλότητα από ό,τι ο καθένας ξεχωριστά με τη Γερμανία: Η Βρετανία και η Γαλλία παρ' ολίγον να εμπλακούν σε πολεμική σύγκρουση στην Φασόντα του Σουδάν και το Λονδίνο και η Αγία Πετρούπολη είχαν την προσοχή τους στραμμένη στο «μεγάλο παιχνίδι» -την κατάκτηση δηλαδή της περιοχής που εκτεινόταν ανάμεσα στην κεντρική Ασία και την Ινδία.

Στο Βερολίνο βλέπουν το δένδρο και χάνουν το δάσος: Βλέπουν την Volkswagen να απειλεί, μετά την Fiat και τη Seat, να συντρίψει και τη Renault.

Το πρόβλημα πλέον για το Βερολίνο δεν είναι να επιτρέψει στην ΕΚΤ να σώσει εγκαίρως τη Μαδρίτη και τη Ρώμη, αλλά να προλάβει την παγίωση της πεποίθησης ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται απέναντι σε ένα νέο γερμανικό πρόβλημα, μπροστά στο οποίο υποχωρούν όλες οι υπόλοιπες αντιπαραθέσεις και ανταγωνισμοί.

Κίνδυνος απομόνωσης

Το πρόβλημα, όμως, πλέον δεν είναι αν θα προλάβουμε στο παρά πέντε τον αιφνίδιο θάνατο της Ισπανίας και της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο, αλλά αν θα παγιωθεί ένα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ψυχροπολεμικό κλίμα απέναντι στη Γερμανία... Πριν από εκατό χρόνια, το 1912, Βρετανία, Ρωσία και Γαλλία είχαν παγιώσει μια αντιγερμανική συμμαχία, που δεν άφηνε στο Βερολίνο περιθώρια ελιγμών. Λίγα χρόνια πριν, οι τρεις σύμμαχοι είχαν μεταξύ τους μεγαλύτερη αντιπαλότητα από ό,τι ο καθένας ξεχωριστά με τη Γερμανία.

Γ. Καπόπουλος