Η ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΕΚ !...

Το χθεσινό γεγονός στο ΟΑΚΑ, μάλλον με ευθανασία της ψυχορραγούσας ΑΕΚ μοιάζει, και συνεπώς, υπόκειται σε πολλές και διφορούμενες εκτιμήσεις.

 

Η θρυλική ομάδα απ΄ την Πόλη, που συνεπήρε και εξέφρασε, ποδοσφαιρικά, γενιές και γενιές ελληνόπαιδων - κύρια των φτωχογειτονιών - εκτός από το ό,τι βρίσκονταν, από καιρό, σε κώμα, (καταχρεωμένη, τιμωρημένη, παραμυθιασμένη και εξαπατημένη), δεν είχε μπροστά της, καμιά σοβαρή ελπίδα ανάκαμψής της.

 

Οι "γιατροί", που θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν, για να ξεπεράσει τα προβλήματά της, τόπαιξαν, μέχρι την τελευταία στιγμή, είτε "φρου - φρου κι αρώματα", είτε πολυάσχολοι με τις υπόλοιπες μπίζνες τους. Καριόληδες του κερατά, που, μάλλον, από βρώμικες προθέσεις και σκοτεινές επιδιώξεις καθοδηγούνταν και καθοδηγούνται.

 

Μ΄ αυτές, λοιπόν, τις συνθήκες η ΑΕΚ ήταν καταδικασμένη να πεθάνει, (να πάει, δηλαδή, στη Β΄ Εθνική) κι οι μαστούρες του χθεσινό ντου, απλώς της έβγαλαν τα σωληνάκια.

 

Είναι πολύ αμφιλεγόμενη η άποψη, πως, παρ΄ όλη την, τραγική, ήττα από τον Πανθρακικό, μπορεί να γλίτωνε.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Σ΄ ένα ποδοσφαιρικό καθεστώς, πλήρως ελεγχόμενο και ποδηγητημένο, όπου, τάχα, καταργήθηκαν οι "παράγκες" και φτιάχτηκαν οι άτυποι ποδοσφαιρικοί Όμιλοι, με τη "μαμά ομάδα και τις θυγατρικές της", όπου από την έναρξη του β΄ γύρου, το στήσιμο των παιχνιδιών και οι συνεννοήσεις πήγαιναν "γόνα", η ανάδελφη ΑΕΚ δεν είχε καμιά τύχη, ήταν τελειωμένη !

 

Παρ΄ όλ΄ αυτά και μ΄ όλα τούτα, επειδή η Αθλητική ΄Ενωση Κωνσταντινουπόλεως, δεν είναι, απλά, ποδοσφαιρική ομάδα και δεν έχει σχέση με Α' και Β΄ κατηγορίες και εφήμερες περιπέτειες, αλλά είναι ιδέα, ιστορία, που έρχεται από μακριά και πάει, πολύ, μακριά, οι ΑΕΚτζήδες είμαστε κοντά της, θάμαστε πάντα δίπλα της και οι τωρινές λύπες και στεναχώριες, θα αντικατασταθούν, από τη χαρά του γρήγορου, came back και των μελλοντικών επιτυχιών !...

ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΜΑΝΙΤΑΚΗ !...

ΦΑΡΜΕΣ ΖΩΩΝ - ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ !...

Στο χωριό Ακάκι της Κύπρου, ο χοιροτρόφος Στέλιος Σοφρωνίου παρακολουθεί ανήσυχος τους 15.000 χοίρους του: οι περιορισμοί στο χρήμα που μπορεί να αποσύρει από την τράπεζα του επιτρέπουν να τα ταΐζει με μόνο έναν τόνο τροφής την ημέρα, αντί για τους 30 τόνους που χρειάζονται. «Τα πιο αδύνατα γουρούνια δεν τρώνε», είπε στους New York Times. «Τα δυνατά τρώνε τα πάντα. Αυτός είναι ο νόμος της Φύσης... Τα αδύναμα θα φαγωθούν». Με λίγα λόγια, ο κ. Σοφρωνίου περιέγραψε με τον πιο τραγικό τρόπο τι συμβαίνει στη χώρα του. Αλλά η εικόνα των ζώων που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε περιορισμένο χώρο, με όλο και λιγότερους πόρους, όπου η τάξη καταρρέει και όλα αλλάζουν, περιγράφει και την Ευρωζώνη – η οποία, όπως τα κάγκελα του χοιροστασίου, τη μια παρέχει προστασία, την άλλη γίνεται παγίδα.

 

Οι ανθρώπινες κοινωνίες έπαψαν να πολεμούν συνεχώς μεταξύ τους. Η Ευρωπαϊκή Ενωση, μάλιστα, είναι το πιο επιτυχημένο πείραμα για τη δημιουργία μιας κοινωνίας εθνών σε ειρηνική συνύπαρξη, βασισμένη στην αρχή της ισότητας. Οσο δύσκολα και αν έχουν γίνει τα πράγματα, είμαστε ευλογημένοι να ζούμε σε κοινωνίες θεμελιωμένες πάνω στις αρχές τις Δημοκρατίας και της Δικαιοσύνης.

 

Χωρίς να μπούμε σε περαιτέρω ανάλυση, είναι αναμφισβήτητο πλέον ότι το εγχείρημα του ενιαίου νομίσματος, όπως εξελίσσεται, θέτει σε κίνδυνο όσα πέτυχε η Ευρώπη τις προηγούμενες δεκαετίες. Αυτό συμβαίνει επειδή μέσα στον ίδιο, περιφραγμένο χώρο, βρέθηκαν μικροί και μεγάλοι, ισχυροί και αδύναμοι, πειθαρχημένοι και απείθαρχοι, χωρίς μηχανισμούς που θα εξισορροπούσαν τις διαφορές και θα απέτρεπαν προβλήματα. Οσο τα πράγματα ήταν καλά, οι αδύναμες χώρες απολάμβαναν το φθηνό χρήμα που τους εξασφάλιζε η συνύπαρξη με τους ισχυρότερους εταίρους. Οταν, όμως, ήρθαν οι συνέπειες του υπερδανεισμού είτε χωρών είτε τραπεζών, οι αδύναμοι, οι οποίοι δανείζονταν με τον αέρα του πλούσιου, αναγκάστηκαν να πληρώσουν με τους πόρους του φτωχού. Τώρα που οι ισχυρότερες χώρες προσελκύουν όλο και περισσότερο χρήμα σε πολύ χαμηλό κόστος, όσες βρέθηκαν σε δυσκολία στεγνώνουν από χρήμα και βρίσκονται στο αδιέξοδο της λιτότητας.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Είναι σαν να λέμε ότι στο χοιροστάσιο του κ. Σοφρωνίου όση τροφή υπάρχει πηγαίνει μόνο στους ισχυρούς χοίρους, ενώ οι αδύναμοι πρέπει να τα βγάλουν πέρα με όσα τους δώσουν οι άλλοι - και με τους όρους που θα τους επιβάλλουν. Επειδή το χρήμα έχει άμεση σχέση με την οικονομία, την κοινωνία και την πολιτική κατάσταση της κάθε χώρας, οι χειρισμοί του χρέους, των προγραμμάτων διάσωσης, και όλα όσα αυτά συνεπάγονται, κυριαρχούν στην Ευρώπη εδώ και καιρό. Ξεχάστηκαν σημαντικότατοι παράγοντες, όπως ο πολιτισμός, όπως η αρχή της ισότητας μεταξύ χωρών – με αποτέλεσμα να αναβιώσουν παλιές εντάσεις μεταξύ χωρών και μεταξύ κοινωνικών ομάδων. Η αλληλεγγύη αμαυρώνεται από λαϊκίστικες εκρήξεις απ’ όλες τις πλευρές, και, όσο περνάει ο καιρός, αμαυρώνεται από μεγαλύτερο αυταρχισμό σε αποφάσεις που επηρεάζονται από τις ισχυρότερες χώρες, επειδή αυτές παρέχουν τα δάνεια και τις εγγυήσεις για τα προγράμματα διάσωσης.

Μέσα στις φωνές και τη σκόνη παραβλέπουμε το γεγονός ότι ένα κεντρικό σύστημα δανεισμού και μια πραγματική τραπεζική ένωση θα παρείχε σε όλες τις χώρες ένα σύστημα ασφαλές και θα απαιτούσε και την ανάλογη πειθαρχία. Χωρίς τέτοιο μηχανισμό ισότητας, οι ισχυροί θα κερδίζουν συνεχώς από την αδυναμία των εταίρων τους, καταδικάζοντάς τους σε μόνιμη αδυναμία. Επειδή οι λαοί έχουν φωνή και ψήφο, αυτό θα οδηγήσει σε μια Ευρώπη που θα έχει χάσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Εκεί θα τελειώσει και η Ενωση.

Είναι γνωστό, όμως, ότι για ανθρώπινες κοινωνίες, ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από τον ισχυρό, όχι τον αδύναμο. Αξίζει να σημειώσουμε μια ακραία περίπτωση. Το 1881, μια 25μελής ομάδα του αμερικανικού στρατού ξεκίνησε αποστολή ενός έτους στην Αρκτική. Δυσμενείς καιρικές συνθήκες, όμως, εμπόδισαν τα πλοία που θα τους έπαιρναν απ’ εκεί και έμειναν αποκλεισμένοι για τρία χρόνια. Τελικά, διασώθηκαν μόνο έξι, εξαντλημένοι από την πείνα και το κρύο. Στο ημερολόγιό του, ο λοχίας Ντέιβιντ Μπρέιναρντ διηγείται πως ένας από τους τελευταίους επιζήσαντες βρέθηκε να κλέβει από τα λιγοστά τρόφιμα της ομάδας. Οι υπόλοιποι, που με δυσκολία στέκονταν όρθιοι, τον καταδίκασαν και τον εκτέλεσαν – όχι μόνο για λόγους πειθαρχίας, αλλά επειδή, τρώγοντας το μερίδιο των άλλων, θα γινόταν επικίνδυνος για τους υπόλοιπους.

Νίκος Κωνσταντάρας

ΓΣΕΕ : Η ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΣΚΕ !

Το πρόσφατο Συνέδριο της ΓΣΕΕ και τ΄ αποτελέσματά του έδωσαν ένα ηχηρό χαστούκι σ΄ όλους αυτούς, που τρία χρόνια, τώρα, μας ζάλισαν τα ούμπαλα, με τις προδοτολογίες, την καταστροφολογία, αλλά και τις, τάχα, επί θύραις "ανατροπές".

 

Ταυτόχρονα, αποστομώθηκαν όλοι οι λιγούρηδες της εξουσίας, που πίστεψαν, πως ήρθε η "ώρα" τους και πως μπορούν, εν είδει πυραύλου, να εκτοξευτούν, όχι, μόνο από το 3%, στο 13, αλλά και στο ...43 !

 

Η εργατική τάξη έδωσε τις απαντήσεις της και βούλωσε στόματα και οχετούς !

 

Οι εκπρόσωποι των ελλήνων εργαζομένων, επανέφεραν στην "τάξη", όλους αυτούς, που επιχειρώντας να κάνουν κριτικές και επιδιώκοντας να αποδώσουν ευθύνες, αντί να κριτικάρουν και να καταγγείλουν τις συγκεκριμένες ιδεολογίες και τις πολιτικές, που ευθύνονται, και, για την κρίση, και, για τον τρόπο που αντιμετωπίζεται, από τους φοροίς τους εύρισκαν και βρίσκουν τον εύκολο δρόμο και τους εύκολους στόχους : φταίει η ΓΣΕΕ, φταίνε οι Παναγόπουλοι, φταίει η ΠΑΣΚΕ !

 

Ας κοιτάξουν, λοιπόν, για μιαν ακόμα φορά, την ΠΑΣΚΕ, με το ...κυάλι !...

 

Με τη συγκρότηση της νέας διοίκησης, η Συνομοσπονδία έδωσε το κεντρικό πολιτικό στίγμα της, επικεντρώνοντας, απόλυτα σωστά, τόσο στο υπ΄ αριθμόν ένα πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, την Ανεργία, όσο και στον φταίχτη - πολιτική, γι΄ αυτήν, αλλά και τις άλλες τραγικές συνέπειες για το λαό και τη χώρα.

 

Στην πρώτη της ανακοίνωση, το νέο Προεδρείο της ΓΣΕΕ, τονίζει, μεταξύ άλλων και τα εξής :

 

" Η περιοριστική πολιτική και η άγρια λιτότητα συνεχίζουν να εκτοξεύουν τα ποσοστά της ανεργίας σε δυσθεώρητα ύψη με τραγικές κοινωνικές επιπτώσεις . Με δραματικό τρόπο μέρα με την ημέρα ,μήνα με το μήνα, η λίστα της ανεργίας αυξάνεται φθάνοντας σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή το ποσοστό του 27,2% τον Ιανουάριο του 2013.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Δυστυχώς η πραγματική ανεργία είναι πολύ μεγαλύτερη αν συνυπολογίσει κανείς τους μακροχρόνια ανέργους , όσους εργάζονται και δεν λαμβάνουν τα δεδουλευμένα ,όσους βρίσκονται σε καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας, όλους όσοι αδυνατούν να καλύψουν με τα ελάχιστα μεροκάματα τις βασικές τους ανάγκες.

Η ΓΣΕΕ κρούει για ακόμη μία φορά τον κώδωνα του κινδύνου και απαιτεί τη λήψη εδώ και τώρα μέτρων για την αντιμετώπιση της ανεργίας και κατ επέκταση της δραματικής κατάστασης που βιώνει πλέον κάθε ελληνική οικογένεια αλλά και τα ασφαλιστικά ταμεία .

Για τη Συνομοσπονδία η αντιμετώπιση της ανεργίας και η στήριξη των ανέργων και ειδικότερα των νέων βρίσκονται στην προμετωπίδα των αγώνων της και θα αποτελέσουν κεντρικό αίτημα και διεκδίκηση και στην 24ωρη Γενική απεργία την Τετάρτη 1η Μαΐου.

Απαιτούμε από την κυβέρνηση και την Τρόικα να εγκαταλείψουν τις πολιτικές της ύφεσης ,της λιτότητας και της φοροεπιδρομής γιατί έτσι καταστρέφουν την κοινωνία και την οικονομία...".

Ο ΝΕΟΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΣ !...

Καμιά ευρωπαϊκή Μεγάλη Δύναμη δεν δικαιούται να αναμειγνύεται σε οποιαδήποτε κρίση ή σύγκρουση στην αμερικανική ήπειρο: Αυτό ήταν το δόγμα που διατύπωσε ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Μονρόε λίγο μετά το 1820, όταν είχε σχεδόν ολοκληρωθεί η χειραφέτηση της Λατινικής Αμερικής από την Ισπανία.

 

Επρόκειτο για την πρώτη σαφή δήλωση από πλευράς Ουάσιγκτον ότι Βόρεια και Νότια Αμερική θεωρούνται σαν αποκλειστική ζώνη επιρροής των ΗΠΑ, έτσι ώστε καμιά άλλη δύναμη -Βρετανία ή Γαλλία- να μη σπεύσει να εκμεταλλευθεί την κατάρρευση της Ισπανικής Αυτοκρατορίας.

 

Σήμερα υπό το φως της σκληρής και απαξιωτικής γλώσσας που χρησιμοποίησε ο Β. Σόιμπλε αντί άλλης απάντησης στην παραίνεση του Αμερικανού ομολόγου του Τζακ Λιου που ζήτησε στροφή προς την ανάπτυξη, η Γερμανία -με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την όποια εναπομείνασα αξιοπιστία της Διατλαντικής Σχέσης- διαμηνύει προς τις ΗΠΑ ότι δεν δικαιούται για να ομιλεί σε ό,τι αφορά την Ευρωζώνη.

 

Την ίδια άλλωστε στάση είχε κρατήσει ο Σόιμπλε πριν από δύο χρόνια απέναντι στον προκάτοχο του Λιου, Τίμοθι Γκάιτνερ, μια αλαζονεία που συνιστά ένα πρώτου μεγέθους παράδοξο σε μια αλληλεξαρτώμενη παγκόσμια οικονομία :

 

Ο Σόιμπλε δεν δέχεται ως θέση αρχής την παρέμβαση τρίτων στα εσωτερικά της Ευρωζώνης, σε μιά εποχή όπου είναι πρακτική ρουτίνας οι ΗΠΑ να δίνουν συστάσεις στο Πεκίνο και στο Τόκιο και αντίστροφα η ηγεσία της Κίνας να διατυπώνει απόψεις για τη διαχείριση της κρίσης από την Ουάσιγκτον.

 

Το μήνυμα είναι φανερό, δεν αφορά μόνον τη διαχείριση της δημοσιονομικής κρίσης από την Ευρωζώνη, αλλά είναι ευρύτερο και συνολικό : Η Γερμανία έχει χειραφετηθεί πλήρως από την Ουάσιγκτον και σε κάθε δυνατή ευκαιρία -όπως η επέμβαση στην Λιβύη την Άνοιξη του 2011- αποστέλλει το μήνυμα ότι θεωρεί τη Διατλαντική Σχέση κατάλοιπο του Ψυχρού Πολέμου.

 

Σήμερα πέραν της αξιοποίησης της κρίσης για εγκαθίδρυση ηγεμονίας στην Ε.Ε - Ευρωζώνη, το Βερολίνο δεν αντιμετωπίζει, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μετά τη συγκρότηση Ενιαίας Γερμανίας το 1870, στρατιωτική απειλή και δεν νιώθει να χρειάζεται σε τίποτε την αμερικανική ασπίδα.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Αν για τη Γαλλία διαψεύσθηκε η προσδοκία του Μιτεράν για Ευρωπαϊκή Γερμανία, για τις ΗΠΑ διαψεύδεται περίτρανα σήμερα η πεποίθηση του Τζορτζ Μπους πατρός και του Μπιλ Κλίντον στη συνέχεια ότι η στενή σύμπλευση Ουάσιγκτον-Βερολίνου θα συνεχισθεί και μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, με τις δύο χώρες να είναι όπως είχε επί λέξει πει ο δεύτερος «Συνεταίροι στην Ηγεμονία» (Partners in Leadership).

Τούτων λεχθέντων τίθεται το ερώτημα αν οι ΗΠΑ θα περιορισθούν σε παραινέσεις και συμβουλές στην πολύ πιθανή περίπτωση ραγδαίας επιδείνωσης της κρίσης στην Ευρωζώνη, με επίκεντρο το πολιτικό αδιέξοδο στην Ιταλία και την οριακή κρημνοβασία της Ισπανίας.

Το ενδεχόμενο αυτό έχει προφανώς υπόψη του και ο Σόιμπλε, όταν επιφυλάσσει στον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ συμπεριφορά σαν αυτή που είχε εισπράξει πριν από ένα χρόνο ο Πορτογάλος υπουργός Οικονομικών μπροστά στις κάμερες.

Μέχρι στιγμής η οριοθέτηση της αμερικανικής παρέμβασης στις παραινέσεις έχει συρρικνώσει τη διαπραγματευτική ικανότητα της Ρώμης και της Μαδρίτης, αλλά και του Παρισιού έναντι του Βερολίνου.

Συνθλιβή του Νότου, απαξίωση της Γαλλίας, υποβάθμιση της Ρωσίας και απαξιωτική γλώσσα προς τις ΗΠΑ, ποτέ άλλοτε η αυτοπεποίθηση της Ενιαίας Γερμανίας δεν συνιστούσε κίνδυνο για τα καλώς νοούμενα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ζωτικά της συμφέροντα.

Γ. Καπόπουλος

ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΗΡΘΑΝ ΟΙ ΝΑΖΙ !...

Οταν ήρθε η ιδιωτική τηλεόραση, οι δημοσιογράφοι απουσίαζαν. Εννοούμε ως συλλογικότητα, διότι η TV ωφέλησε πολλούς μεμονωμένα. Κάποιοι συνάδελφοι έγιναν σταρ, απέκτησαν λεφτά και ορισμένοι από αυτούς έγιναν και ιδιοκτήτες ΜΜΕ. Η φρενίτιδα του ανταγωνισμού στην τηλεόραση δεν είχε θεσμικό αντίβαρο. Οι πολιτικοί φοβούνταν, οι δημοσιογράφοι δεν μιλούσαν και το τηλεοπτικό προϊόν γινόταν όλο και πιο ποταπό, όλο και πιο χυδαίο. Η ιδιωτική τηλεόραση όργωσε εν πολλοίς το χωράφι που σήμερα θερίζει η Χρυσή Αυγή. Ο λαϊκισμός των καναλιών, οι «δράκοι» για τους «κινδύνους του έθνους», που ασύστολα εκπεμπόταν στα σαλόνια των πολιτών, ο ρατσισμός για τους Αλβανούς (τότε), οι γκραν-γκινιόλ εισαγωγές στα δελτία ειδήσεων έκαναν τον ελληνικό λαό καλό αγωγό των φασιστικών ιδεών και συμπεριφορών.

 

Οταν ήρθε το Διαδίκτυο, οι δημοσιογράφοι πάλι απουσίαζαν. Ως συλλογικότητα εννοούμε, διότι το Διαδίκτυο ωφέλησε πολλούς μεμονωμένα. Κάποιοι συνάδελφοι έγιναν εκβιαστές, απέκτησαν λεφτά και συνεχίζουν να έχουν ανώνυμα blog. Το Διαδίκτυο ήταν το λίπασμα στο χωράφι που όργωσε η τηλεόραση και θερίζει η Χρυσή Αυγή. Οι στρεβλές αναγνώσεις της πραγματικότητας, που έκαναν τα ΜΜΕ, στράβωσαν εντελώς και έγιναν θεωρίες συνωμοσίας. Οι «ψεκασμοί» είναι η συνέχεια της «ενημέρωσης» περί «μουσουλμανικών τόξων στη Βαλκανική», με άλλα μέσα.

 

Και μετά ήρθε ο ναζισμός. Τώρα οι δημοσιογράφοι δεν απουσιάζουν (ακόμη και σε συλλογικό επίπεδο), αλλά δεν ξέρουμε και τι να κάνουμε. Κάποτε που τα ΜΜΕ δεν εμφάνιζαν στο γυαλί τούς νεοναζί κατηγορούνταν ότι τους κρύβουν για να μην τους εκθέσουν. Τώρα τους δείχνουν και κατηγορούνται ότι τους προβάλλουν. Το άσχημο είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις η κριτική είναι δίκαιη. Η τηλεόραση δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί με τη φασιστική ιδεολογία. Αυτή είναι -εν πολλοίς και πέρα από τις ρητορικές καταδίκες- προϊόν της. Δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί στη Χρυσή Αυγή, αν δεν την πλήξει στις ιδεολογικές της ρίζες, και ο φασισμός δεν είναι παρά λαϊκισμός που πήρε τα όπλα. Στον λαϊκισμό σκοντάφτει κάθε απόπειρα κριτικής των φαντεζί ΜΜΕ για τον φασισμό. Δεν είναι αξιόπιστος κάποιος που ρητορικά καταγγέλλει την πρώτη ύλη του.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Δεν υπάρχει τρόπος να καταπολεμηθεί ο φασισμός με τις εν χορώ καταγγελίες. Αντιθέτως ενδυναμώνεται. Ο λαϊκισμός, μορφή του οποίου είναι η συνωμοσιολογία, εντάσσει μια χαρά τις καταγγελίες στο οπλοστάσιό του: «Μας καταγγέλλουν γιατί είμαστε αντιστασιακοί. Αμυνόμαστε πιο αποτελεσματικά στα σχέδια εξόντωσης του λαού».

Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να καταπολεμήσουμε το τέρας. Να στεγνώσουμε τις ρίζες που το τρέφουν. Να εξοστρακίσουμε τον λαϊκισμό και τις κραυγές που είναι ο βιότοπός του.

Βεβαίως, αυτό έχει πολύ μεγάλες δυσκολίες. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ο λαϊκισμός είναι εύκολος και φτηνός στην παραγωγή, ενώ η ενημέρωση δύσκολη και πολύ ακριβή. Είναι ότι οι δημοσιογράφοι, οι επιχειρήσεις ΜΜΕ, πρέπει να υπερβούν τον εαυτό τους. Να αποκηρύξουν τον λαϊκισμό, που νόμιζαν ότι μπορούσαν να δαμάσουν και να εκμεταλλευτούν. Αυτό δεν είναι θέμα μόνο των δημοσιογράφων, αφορά και τους πολιτικούς και όσους συμμετέχουν σ’ αυτό που είναι μεν δημόσιος, αλλά δεν είναι διάλογος. Μια ανάγνωση των πρακτικών της Προανακριτικής θα μας πείσει...

Πάσχος Μανδραβέλης

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ !...

Από το απόγευμα της Κυριακής ο Α. Σαμαράς είναι αντιμέτωπος με τη σοβαρότερη πολιτική του ήττα ενόσω πρωθυπουργεύει της χώρας.

 

Η απόφαση για την ακύρωση της συγχώνευσης Εθνικής Eurobank είναι προσωπικό πλήγμα για τον πρωθυπουργό και έχει επιφέρει αμηχανία στο Μαξίμου.

 

  Παρά τις προσπάθειες του κ. Σαμαρά ακόμη και την ύστατη ώρα, δηλαδή κατά τη συνάντηση της Κυριακής, για να μην ανατραπεί η συγχώνευση, οι τροικανοί ήταν ανένδοτοι.

 

Και όπως προέκυψε από τον κύκλο των επαφών που έγιναν, η στάση τους αυτή προήρχετο από πολιτική εντολή που είχαν από τη Γερμανία με τεκμηρίωση από την Ε.Κ.Τ..

 

Ο πρωθυπουργός για πρώτη φορά με τόση σαφήνεια αντελήφθη ότι ακόμη και οι προσπάθειες για αναπτυξιακές κινήσεις δεν θα είναι δική του απόφαση αλλά μόνο… εισήγηση που θα πρέπει να εγκριθεί.

 

Η μεγάλη αγωνία στο Μέγαρο Μαξίμου είναι τώρα πια η πορεία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος που επειδή είναι ήδη τραυματισμένο δεν μπορεί εύκολα να αντέξει κλυδωνισμούς όπως ο τελευταίος.

 

Και αν κάτι πάει στραβά με τις ελληνικές τράπεζες η επίπτωση δε θα αφορά μόνο την κυβέρνηση που δε θα μπορέσει να σταθεί ούτε λεπτό στην εξουσία.

 

Θα οδηγήσει τη χώρα και στην τυπική χρεοκοπία και θα τη θέσει εκτός ευρωζώνης αφού δεν υπάρχει πια κανένα περιθώριο ούτε οικονομικά ούτε κοινωνικά για νέο γύρο μέτρων.

Λυδία Νικολάου

ΑΠ΄ ΤΟΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ ΣΤΟΝ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ !...

Εκτός από τον κοινό νου, πιστεύω πως διαθέτω κι εκείνες τις γνώσεις, επί των οικονομικών, που οδηγούν σε σκεπτικότητα, σχετικά με το αν κινδυνεύουν οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες.

 

Στο ειδησεογραφικό επίπεδο, τα νέα που φθάνουν δεν είναι καλά, μιας και λίγες ημέρες μετά τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις πως ο Ντάϊσελμπλουμ έλεγε μαλακίες, (όταν ονόμασε το κυπριακό, ως μοντέλο - πρότυπο…), ήρθαν οι επίσημες δηλώσεις, πως, εκτός των άλλων, η ίδια η Κομισιόν έχει ασχοληθεί με το ζήτημα και πως ετοιμάζει, οσονούπω και ειδική οδηγία, για το κούρεμα των καταθέσεων.

 

Αυτό το γενικό κλίμα, όμως τι επιπτώσεις έχει στην Ελλάδα ;

 

Δεν θα μπω στον πειρασμό μιας προφητείας, ούτε, καν, στην βεβιασμένη εκτίμηση, για το τι θα γίνει στη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας», μιας και καθημερινά γίνονται, επί του θέματος δηλώσεις επί δηλώσεων και γράφονται άπειρα άρθρα και πραγματείες. Που να βγάλει άκρη κανείς ;

 

Επειδή, όμως, εκ πείρας (και εκ συνήθειας), έχω την τάση να επιλέγω, από κάθε ορυμαγδό, τα σημαντικότερα και πιο βαρύνοντα, (υπό, απόλυτα, υποκειμενική κρίση και αξιολόγηση), περιστατικά, θ΄ αναφέρω τα δύο, των τελευταίων ημερών, που με ταρακούνησαν, μεν, αλλά, δυστυχώς, δεν με ξεμπέρδεψαν, δε…

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Οι «πλερέζες μου» βάφτηκαν μαύρες, ακούγοντας τις προάλλες τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώνει, με κατηγορηματικότητα, πως «…στην Ελλάδα οι καταθέσεις δεν κινδυνεύουν !...». Η εκτίμηση που τρέφω σ΄ αυτό το …φυντάνι της πολιτικής είναι τέτοια, ώστε ακούγοντάς τον προσλαμβάνω τα ακριβώς αντίθετα απ΄ αυτά που λέει…

 

Πέρα, λοιπόν, από Στουρνάρες, Σαμαράδες, Βενιζέλους, Κουβέληδες και σία, οι διαβεβαιώσεις του Σίμου, με αγρίεψαν : πάμε, σίγουρα, για τη σφαγή των καταθετών, συμπέρανα, δια της …τεθλασμένης.

 

Το δεύτερο γεγονός, συνέβη χθες κι είναι αλήθεια, πως επέδρασε, κάπως, ανακουφιστικά, μετριάζοντας τις Κεδικόγλιες ανησυχίες μου : μιλώντας στο ΣΚΑΪ, ο γνωστός ξερόλας κ. Μπαρουφάκης, έρριξε το χρησμό του : «…υπάρχει τεράστιος κίνδυνος για τις καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες !...». Γιατί, αναθάρρησα διαβάζοντας μιαν, ακόμα, βαρύγδουπη εκτίμηση του εν λόγω ; Μα επειδή δεν έχει πέσει μέσα, σε καμιά του !...

ΟΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΑΞΟΝΑ !...

Οι επιστημονικές έρευνες απέδειξαν με κάθε επισημότητα την ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) στο υπέδαφος νότια της Κρήτης και στο Ιόνιο.

 

Όπως ακριβώς είχε γίνει και στην Κύπρο, πριν εφορμήσει ο γερμανικός Αττίλας υπό την σκέπη της ΕΕ και του ΔΝΤ και τα κάνει όλα ρημαδιό. Ελλάδα και Κύπρος τώρα βαδίζουν σε δρόμους παράλληλους.

 

Πετρέλαιο η μια, πετρέλαιο και η άλλη, μνημόνιο η πρώτη, μνημόνιο και η δεύτερη. Δεν πρόφτασαν οι Κύπριοι να χαρούν και ήρθε η κατραπακιά, ενώ για μας η σφαλιάρα ήρθε πριν από τα κοιτάσματα.

 

Και στις δυο περιπτώσεις, μιλάμε για ύφεση πολλών ετών, για φτωχοποίηση και ανεργία, που εμείς τη βιώνουμε ήδη και τώρα είναι η σειρά της μεγαλονήσου να δοκιμάσει την πικρή γεύση τους. Γερμανο-γάλλοι και Ολλανδοί δεν έχουν κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, είναι όμως μεγάλοι καταναλωτές, καθώς κινούν εργοστάσια, σπίτια και καταστήματα.

 

Η εξάρτηση από τη Ρωσία σ’ αυτόν τον τομέα είναι αποκλειστική, αν δεν είναι και επικίνδυνη. Έπρεπε να βρεθεί τρόπος να ελεγχθούν τα νέα αποθέματα, πριν να είναι πολύ αργά και η κατάσταση να μην μπορεί να αντιστραφεί.

 

Βρήκαν λοιπόν τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της Ελλάδας και τον υπερτροφικό τραπεζικό τομέα της Κύπρου και άρχισαν τα κουρέματα.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Η δημοσιονομική προσαρμογή δεν επιτεύχθηκε, η οικονομία συνεχίζει να παραπαίει και το μέλλον φαντάζει σκοτεινό και άδηλο. Η Ελλάδα έχει ζήσει αυτή την εμπειρία και η Κύπρος ετοιμάζεται να τη ζήσει.

 

Το πικρό ποτήρι της ύφεσης έχει μοιραστεί σε όλες τις χώρες του νότου, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία κλπ. Αυτοί όμως δεν έχουν πετρέλαια, δεν μπορούν να παίξουν ως προμηθευτές των βορείων, δεν μπορούν να τους εξαρτήσουν.

 

Ίσως εκεί να βρίσκεται η σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται οι δυο ελληνόφωνες χώρες, οι οποίες «αίρουν το σταυρό του μαρτυρίου», μέρες που είναι. Όσο για την ανάσταση, θα περάσουν χρόνια μέχρι να τη δούμε…

Sofokleous in...

ΤΡΕΛΑΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ !...

Οι αηδιαστικοί κοπρίτες – ενεργούμενα των δανειστών, απ΄ ό,τι φαίνεται έχουν ρίξει στο τραπέζι και το κούρεμα καταθέσεων στην Ελλάδα ! Οι εγχώριοι μαλακοπίτουρες, ζαλισμένοι σαν κοτόπουλα, αντί να βγουν και να πουν στον ελληνικό λαό την αλήθεια και να ζητήσουν την παρέμβασή του, κάνουν καθημερινά γαργάρες, τις βρωμιές των τροϊκανών και προσπαθούν με διαρροές και μισόλογα, να δημιουργήσουν κλίμα και να κάνουν σφυγμομετρήσεις !

 

Διαβάζω στο Sofokleous in, πως «…όπως αποκάλυψε αξωματούχος που ζήτησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, αν προχωρήσει η συγχώνευση Εθνικής-Eurobank και χρειασθούν σε δεύτερη φάση πρόσθετα κεφάλαια που δεν βρεθούν από ιδιώτες και τις αγορές, η Ελλάδα θα αναγκασθεί να εφαρμόσει το δοκιμασθέν στην Κύπρο μοντέλο διάσωσης τραπεζών: Θα υποχρεωθεί να "κουρέψει" καταθέσεις, ώστε να ανταποκριθεί στις προϋποθέσεις της Βασιλείας ΙΙΙ…».

 

Το όλο σκηνικό φέρεται να διαμορφώνεται ως εξής :

 

«…Επιτακτική θεωρείται, πλέον, η λήψη πολιτικών αποφάσεων που θα οδηγούν στον περιορισμό των απαιτούμενων κεφαλαίων για τη στήριξη της Ελλάδας και η νέα εμπλοκή ιδιωτών στη διάσωση της χώρας, σύμφωνα με τη θέση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

 

Το διαφαινόμενο αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις κυβέρνησης-τρόικας είναι πλέον σαφές ότι ακουμπά σε διαφορές πολιτικής. Το μέγεθος και το κόστος του Δημοσίου καθώς και τα κεφάλαια που απαιτούνται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι τα βασικά ζητήματα τα οποία επηρεάζουν την εικόνα των δημοσιονομικών μεγεθών και προκαλούν προστριβές.

 

Οι εσωτερικές διαφωνίες της τρόικας για τον τρόπο μείωσης του χρέους σε συνδυασμό με τις καθυστερήσεις στην υλοποίηση των προαπαιτούμενων δράσεων από την Ελλάδα καλλιεργούν εκρηκτικό κλίμα.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Το αδιέξοδο μπορεί να αρθεί μόνο με κινήσεις που θα μειώνουν το χρέος τώρα, ώστε να μπορέσει να διογκωθεί για τη στήριξη των τραπεζών, ή με τη μείωση των κεφαλαίων που απαιτούνται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Η δομή του χρέους πλέον καθιστά σαφές ότι αν επιλεγεί το κούρεμα του θα χάσει λεφτά η ΕΚΤ ή οι χώρες που δάνεισαν την Ελλάδα.

Αν παλι η κατεύθυνση είναι η μείωση των κεφαλαίων για τις τράπεζες τότε θα χρειασθεί μεγαλύτερη εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα.Όπερ σημαίνει ότι είτε θα κουρευτεί το χρέος, είτε οι καταθέτες και ομολογιούχοι των τραπεζών. Το σενάριο της άνλτησης κεφαλαίων από τις αγορές θεωρείται μάλλον ανεδαφικό.

Ειδωμένες κάτω από την τρέχουσα συγκυρία οι δηλώσεις του Όλι Ρεν για συμμετοχή ιδιωτών στη διάλυση ή αναδιάρθρωση τραπεζών στην Ευρωζώνη αποκτούν αυξημένο ειδικό βάρος, ενώ σημαντική είναι και σημειολογία τους.

Η διαπραγματευτική γραμμή που επέλεξε η κυβέρνηση και έχει οδηγήσει σε αυτό το αδιέξοδο θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνη καθώς θέτει επί κινδύνω το τραπεζικό σύστημα και ανοίγει την κερκόπορτα των καταθέσεων, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει αποσταθεροποίηση και να ανοίξει νέο κύκλο κινητοκότητας του κεφαλαίου.

Το ΔΝΤ θέτει ως κόκκινη γραμμή την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων ώστε να μην ξεφύγει εκτός ελέγχου το χρέος, ενώ η Κομισιόν και η ΕΚΤ ζητούν πάση θυσία μείωση του κόστους και του μεγέθους του Δημοσίου.Η καθυστέρηση όμως στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, πολιτική που εφάρμοσε η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με τους τραπεζίτες, την αναγκάζει να διαπραγματευτεί εκ νέου τα απαιτούμενα κεφάλαια υπό το βάρος των πιέσεων για επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Τα κεφάλαια που θα εκταμιευθούν μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστω-τικής Σταθερότητας για τη στήριξη των τραπεζών θα επιβαρύνουν το Δημόσιο χρέος, το οποίο οδηγείται εκτός στόχων, λόγω αστοχιών σε άλλες ενέργειες.Κάτω από τη σκιά της διόγκωσης του χρέους κυβέρνηση και τρόικα αναζητούν τεχνικές λύσεις για την προώθηση της ανακεφαλαιοποίησης, οι οποίες όμως σκοντάφτουν καθώς δεν έχουν υλοποιηθεί προαπαιτούμενα σε άλλους τομείς, με αποτέλεσμα η μια εμπλοκή να διαδέχεται την άλλη.

Η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης για λύση πακέτο φαίνεται ότι δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ όσα λύνει, αλλά μπορεί να εντάσσεται στο πλαίσιο της προσπάθειας για ανάδειξη του θέματος σε πολιτικό και όχι σε τεχνικό, ώστε να συζητηθεί στο Eurogroup και ενδεχομένως και στη Σύνοδο Κορυφής...».

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ !...

ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΕΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !...

Όπως εξελίσσονται οι εργασίες στην Προανακριτική της Βουλής, τα μέλη της σε λίγο θα πρέπει να βγάλουν και δίσκο. Με το γέλιο που μας χαρίζουν οι καθημερινοί καυγάδες τους θα βγάζουν ικανοποιητικό μεροκάματο.

 

Αντί να μάθουμε τι έγινε με τη λίστα Λαγκάρντ μαθαίνουμε για την τεστοστερόνη του Κασιδιάρη, τα κιλά του Βενιζέλου, τα …βασανιστήρια της Ζωής, τα σώψυχα και τις φοβίες του Μαρκογιαννάκη και άλλα τέτοια χρήσιμα και αποκαλυπτικά.

 

Αυτή δεν είναι Προανακριτική, το κλουβί με τις τρελές είναι.

 

Το νέο «επεισόδιο» που θέλουν να γυρίσουν, όπως λένε, αφορά τον πρώην πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου και το αν θα προσέλθει στην επιτροπή ως μάρτυρας. Έκπληκτοι ακούσαμε πως κάποια μέλη της Επιτροπής εξέφρασαν την άποψη, ότι στην περίπτωση κατά την οποία δεν προσέλθει ή αποστείλει υπόμνημα, θα πρέπει να προσαχθεί βιαίως ενώπιον της Επιτροπής.

 

Όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι κάθε νοήμων και σοβαρός άνθρωπος, αν το σκεφτόταν μία, ιδιαιτέρως μετά τα όσα συνέβησαν στις συνεδριάσεις της Επιτροπής τις τελευταίες ημέρες, θα το σκεφτόταν δέκα φορές, προκειμένου να προσέλθει και να καταθέσει ενώπιον της Επιτροπής του σιόρ Μαρκογιαννάκη.

 

Πόσο μάλλον ένας πρώην πρωθυπουργός. Όχι από ασέβεια προς την Επιτροπή της Βουλής, αλλά αντιθέτως, για λόγους προστασίας της αξιοπρέπειας κάθε πολίτη που σέβεται τον εαυτό του αλλά και την ίδια την Βουλή των Ελλήνων.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Εξάλλου, είναι οι ίδιοι οι βουλευτές μέλη της Επιτροπής, που όφειλαν να γνωρίζουν πριν εκστομίσουν «μεγάλα λόγια», ότι όχι πρώην πρωθυπουργός, αλλά κάθε βουλευτής, σύμφωνα με τον άρθρο 62 του Συντάγματος, δεν μπορεί να προσαχθεί βιαίως ενώπιον της Επιτροπής με απόφασή της, παρά μόνον με απόφαση της ολομέλειας της Βουλής.

 

Πιστεύουν άραγε ότι το μέχρι σήμερα έργο τους δικαιολογεί μια τέτοια στάση; Στην περίπτωση που ο Γ. Παπανδρέου αποστείλει υπόμνημα, όπερ και το λογικότερο, θα ζητήσουν από την Βουλή να εγκαταλείψει πρακτικές που έχει υιοθετήσει και έχει ακολουθήσει στο παρελθόν, όπως αυτή του υπομνήματος, και πιστεύουν πως η Βουλή θα δώσει τη συγκατάθεσή της ;

 

Εντάξει, έχουν τις αδυναμίες τους οι 300, αλλά ακόμη διατηρούν σώας τας φρένας και την βουλευτική τους ιδιότητα. Δεν έγιναν μέλη θιάσου του Στάθη Ψάλτη και του Σεφερλή. Εκτός ίσως από ορισμένους…

Neo

Η ΠΛΗΡΗΣ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ !...

 

Δεν είμαι σε θέση να ξέρω τι ακριβώς προσδοκά το κάθε κόμμα να αποκομίσει από την Προανακριτική επιτροπή για την περίφημη λίστα Λαγκάρντ, αλλά εκείνο που μετά βεβαιότητος καταγράφεται μέχρι στιγμής είναι η πλήρης γελοιοποίηση και του θεσμού αλλά και όσων πρωταγωνιστούν στις εργασίες της. Και μην έχετε την ψευδαίσθηση ότι κάτι μπορεί να αλλάξει στη συνέχεια. Ετσι και χειρότερα θα πάει η δουλειά.

 

Επρεπε να το περιμένουν, άλλωστε. Ουσιαστικά η επιτροπή δεν ξέρει τι ψάχνει να βρει. Αν και ποιος διέγραψε τις εξαδέλφες του Παπακωνσταντίνου, των οποίων οι λογαριασμοί δεν φαίνεται να κρύβουν κάτι το παράνομο; Διότι αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αλλο τώρα αν η προπαγανδιστική υστερία της αντιπολίτευσης και η μανία της κοινής γνώμης να βλέπει παντού σκάνδαλα έχουν δημιουργήσει την εντύπωση ότι η λίστα κρύβει φοροδιαφυγή δεκάδων ή και εκατοντάδων εκατομμυρίων.

 

Η ιστορία ξεκίνησε ως οικογενειακό σκάνδαλο Παπακωνσταντίνου και τράβα ο ένας από τη μια και ο άλλος από την άλλη έφτασε στο σημείο να προβάλλεται σαν το μεγαλύτερο σκάνδαλο των τελευταίων χρόνων, ενώ δεν υπάρχει βεβαιωμένη φοροδιαφυγή έστω και ενός ευρώ. Κι αυτή είναι και η αιτία για όλες τις γελοιότητες και τις αθλιότητες που χαρακτηρίζουν τη λειτουργία της επιτροπής.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Το σημείωνα και χθες. Οσο δεν υπάρχει πόρισμα του ΣΔΟΕ που να διαπιστώνει περιπτώσεις φοροδιαφυγής, οι οποίες να δημιουργούν έστω και υποψίες για εμπλοκή κυβερνητικών στελεχών, η επιτροπή δεν έχει να ασχοληθεί με κάτι συγκεκριμένο και η μόνη ενδιαφέρουσα παράμετρος της λειτουργίας της είναι οι καβγάδες, οι ύβρεις και οι άλλες ανάλογες επιδόσεις των μελών της.

 

Το μόνο προς διερεύνηση που υπάρχει προς το παρόν είναι γιατί το ΣΔΟΕ δεν έκανε τη δουλειά του και δεν έχει διερευνήσει εδώ και ενάμιση χρόνο αν οι λογαριασμοί της λίστας υποκρύπτουν περιπτώσεις φοροδιαφυγής. Και για την παράλειψη αυτή δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Εντολή να μην ερευνήσουν τη λίστα δεν τους δόθηκε από κανέναν. Αντίθετα τέθηκε στη διάθεσή τους και όφειλαν να την ξεψαχνίσουν. Οταν μια κυβέρνηση ζητά μέχρι και ανώνυμες καταγγελίες για φοροδιαφυγή, είναι αδιανόητο να μην έχει διερευνήσει το ΣΔΟΕ αν και τι μπορεί να κρύβει η συγκεκριμένη λίστα.

Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΡΕΚΛΙΖΕΙ !...

Τελικά τι έγινε εκεί στη Βουλή ; Τι είναι ολ΄ αυτά που συμβαίνουν, με τις βρισιές, τα πλακώματα και τις πεζοδρομιακού τύπου αντιπαραθέ-σεις ;

 

Ωμά, αλλά ρεαλιστικά προσεγγίζοντας το ζήτημα, δεν μπορείς παρά να δώσεις την πρέπουσα απάντηση : κατάντησε μπουρδέλο !

 

Το 2010 άρχισαν τα φασιστοειδή, κάθε μορφής και υποσυνείδητου, να τα ρίχνουν όλα, στο πολιτικό σύστημα, στους πολιτικούς συλλήβδην, και, να μουτζώνουν το Κοινοβούλιο, αποκαλώντας το, «μπουρδέλο». Μόνο που το πολιτικό μας σύστημα είναι Δημοκρατικό κι η Βουλή είναι ο «ναός» της Δημοκρατίας.

 

Ούτε το Πολίτευμα, ούτε το Κοινοβούλιο φταίνε συνολικά και συλλογικά, για τις αλήτικες πρακτικές κάποιων λειτουργών ή μελών του. Κι όμως οι «αγανακτισμένοι» έδειχναν, φώναζαν κι έβριζαν τη Βουλή, δηλαδή τη Δημοκρατία !

 

Θυμόμαστε, πως στην πλατεία Συντάγματος, η «αγανάκτηση» ήταν χωρισμένη, στους πάνω και στους κάτω : πάνω το φασιστομάνι, υπό τη Χρυσή Αυγή, κάτω το …προοδευτομάνι, υπό τις συριζιακές Συνιστώσες.

 

Ε, λοιπόν, ας μην ψάχνουμε πολύ για ν΄ ανακαλύψουμε και να καταλάβουμε τι έχει γίνει στη συνέχεια.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Αυτοί που μαζεύονταν απ΄ έξω κι έδειχναν τη Βουλή, χαρακτηρίζοντάς την «μπουρδέλο», μπήκαν μέσα και με τη συμπεριφορά και τη λειτουργία τους, την κατάντησαν τελικά, όπως την έλεγαν : μπουρδέλο !

 

Οι κάθε λογής Κασιδιάρηδες του πάνω διαζώματος κι οι κάθε μορφής «αριστεροί» τύπου Κωσταντοπούλου, της κάτω Πλατείας, μπήκαν με την ψήφο των «αγανακτισμένων» του δάκτυλου και της μούντζας, και, βάλθηκαν να φέρουν σε πέρας το σύνθημα – επιδίωξη : «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή !...».

 

Η Δημοκρατία στην Ελλάδα τρεκλίζει κι οι πραγματικοί δημοκράτες κάθονται και κοιτάζουν, αμέριμνοι κι ατάραχοι. Λες κι υπάρχουν άλλοι που θ΄ ασχοληθούν με την υπεράσπισή και τη στήριξή της. Λες και δεν είναι, ιστορικά, αποδεδειγμένο, πως το ρόλο των απόντων δημοκρατών, όσοι τον έπαιξαν, στο όνομα της Δημοκρατίας, αποδείχτηκαν νεκροθάφτες της !...

ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ (ΨΕΥΤΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ) !...

«Πετρελαιο-ελπίδες από το Ιόνιο και την Κρήτη» διαβάζω σε πρωτοσέλιδο («Τα Νέα»). Πρόκειται για αναγγελία της σχετικής βεβαιότητας ότι υπάρχει στο Ιόνιο και στην Κρήτη πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Πάντοτε συγκινούσαν τους ανθρώπους τα αγαθά του μέλλοντος. Από τη Βασιλεία των Ουρανών, μέχρι τους επίγειους παραδείσους που υπόσχονται κατά καιρούς πολιτικές ιδεολογίες. Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσός, ουράνιο και άλλα πολύτιμα μέταλλα έχουν μπει στο δημόσιο διάλογο και διεκδικούν μια θέση κινητήριας δύναμης και ουτοπικής προσδοκίας. Ευτυχώς που θα υπάρξουν τα αγαθά του μέλλοντος! Έτσι μοιάζει να μας λένε οι ψευδοπροφήτες της εποχής.

 

Κατά κάποιο τρόπο, με το μέλλον οι άνθρωποι έχουν εγκαταστήσει μια σχέση παράδοξης βεβαιότητας. Μιας βεβαιότητας που λέει ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν, οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες από αυτές που βιώνουμε, οπωσδήποτε τα ουτοπικά μας οράματα θα πάρουν σάρκα και οστά.

 

Η λειτουργία αυτής της αθεμελίωτης πεποίθησης, παρά την κινητήρια δύναμη που φαίνεται εκ πρώτης όψεως να εμπεριέχει, είναι βαθύτατα συντηρητική. Τα αγαθά του μέλλοντος είναι η άρνηση της δοκιμασίας του παρόντος. Είναι η άρνηση των συνθηκών της βιωμένης πραγματικότητας και η αποδοχή, έτσι, των κατεστημένων σχέσεων εξουσίας.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Το μέτωπο της ζωής βρίσκεται στο μέτωπο του παρόντος. Κάθε εξουσιαστική συνείδηση θέλει να μεταφέρει το μέτωπο αυτό στο απροσδιόριστο μέλλον. Συνεπώς, το ζήτημα της εξουσίας γίνεται ζήτημα διαχείρισης μιας υπόσχεσης, μιας διαρκούς μετάθεσης στο χρόνο, μιας αέναης αναβολής.

 

Έτσι, τα προβλήματα της σημερινής Ελλάδας, από τις σχέσεις εξουσίας φεουδαρχικού τύπου μέχρι τη σημερινή καταβύθιση, δεν έχουν άμεση προτεραιότητα, η ελπίδα δεν θα προκύψει από την αλλαγή τους αλλά από την «εμπνευστική» οσμή του πετρελαίου ή του αερίου. Οι ελπίδες μας υπάρχουν λοιπόν κάπου αλλού, κάπου πέρα, κάπου μακριά. Ανεξερεύνητες ακόμη και αβέβαιες, μέχρι τα θαλάσσια γεωτρύπανα να διαπεράσουν το φλοιό της γης, κατευθυνόμενα στον πλούσιο πυρήνα της.

 

Αν ο πλούτος υπάρχει αλλού και μακριά, η δύναμή μας είναι εδώ και κοντά. Η συνείδησή μας. Η συνείδηση που αρνείται να αιχμαλωτιστεί στα αγαθά του μέλλοντος και μάχεται για τα αγαθά του παρόντος. Στον πυρήνα της βρίσκεται ο πλούτος μας.

Λευτέρης Κουσούλης

ΣΕ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ !...

Πιλοτικό σχέδιο για μελλοντικές "διασώσεις" τραπεζών αποτελεί η μέθοδος που εφαρμόστηκε στην Κύπρο, αφού αποδεικνύεται πως κινήθηκε με ακρίβεια εντός των πλαισίων σχεδίου οδηγίας που τελεί υπό διαβούλευση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και πρόκειται να ισχύσει τυπικά από την 1-1-2015.

 

Κεντρικό μήνυμα της οδηγίας είναι πως, για την εξυγίανση των τραπεζών και για τη διαφύλαξη της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, στόχος θα είναι η ελαχιστοποίηση της έκθεσης των φορολογουμένων σε απώλειες, σε περίπτωση αφερεγγυότητας, αλλά το βάρος θα πέφτει στους μετόχους και στους πιστωτές, όπως συμβαίνει με όλες τις άλλες επιχειρήσεις. Η διαδικασία εξυγίανσης θα αφήνει αλώβητες τις εγγυημένες καταθέσεις (μέχρι 100.000 ευρώ), αφήνοντας ανοιχτό το θέμα εισφοράς σε μεγαλύτερα ποσά, τις αμοιβές των εργαζομένων και τις υποχρεώσεις προς εφορία και ασφαλιστικά ταμεία.

 

Αναφέρει επίσης πως "σε κάθε περίπτωση, οι πιστωτές και οι μέτοχοι δεν εξοφλούνται εξ ολοκλήρου", ενώ σημειώνει πως "η πείρα από τις διάφορες τραπεζικές κρίσεις δείχνει ότι οι νόμοι περί αφερεγγυότητας δεν είναι πάντοτε κατάλληλοι για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της πτώχευσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, εφόσον δεν λαμβάνουν δεόντως υπόψη την ανάγκη να αποφευχθούν διαταραχές της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, να διατηρηθούν οι βασικές υπηρεσίες ή να προστατευθούν οι καταθέτες.

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ταυτόχρονα, επισημαίνει πως στόχος είναι να καταστούν οι επενδυτές και οι μέτοχοι πιο υπεύθυνοι στις επιλογές τους. Με την εξάλειψη της σιωπηρής βεβαιότητας για διάσωση των ιδρυμάτων με δημόσιους πόρους, η επιλογή της εξυγίανσης αναμένεται να ενθαρρύνει τους ανασφάλιστους πιστωτές να εκτιμούν καλύτερα τον κίνδυνο που συνδέεται με τις επενδύσεις τους", υπογραμμίζεται στο σχέδιο οδηγίας.

 

Σημειώνεται πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε στις 6 Ιουνίου του 2012 πρόταση οδηγίας για την Ανάκαμψη και Εξυγίανση Πιστωτικών Ιδρυμάτων, η οποία ενσωματώνει τα πορίσματα διαβουλεύσεων, που διενεργήθηκαν από το 2008, και επιχειρεί να θέσει ένα ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο για τη διαχείριση μελλοντικών κρίσεων, τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και τη μείωση του ηθικού κινδύνου. Η οδηγία έχει κατατεθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τη διαπραγμάτευση μεταξύ των θεσμικών οργάνων να βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόταση της Επιτροπής είναι να έχει υιοθετηθεί και ενσωματωθεί στο εθνικό Δίκαιο των κρατών-μελών έως τα τέλη του 2014, προκειμένου να εφαρμοστεί από τον Ιανουάριο του 2015.

ΒΟΡΡΑΣ - ΝΟΤΟΣ, ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ !...

Κάθε κατακτητικός πόλεμος θέλει τη νομιμοποίησή του και η γερμανική εφημερίδα Die Welt τη βρήκε με την ανακάλυψη ότι οι χώρες του Νότου της Ευρωζώνης τοποθετούνται δίπλα σε τριτοκοσμικές δικτα-τορίες. Ενα ακόμη δείγμα που μας βοηθά να δούμε τις ομοιότητες ανάμεσα στη στάση του Βερολίνου απέναντι στον Νότο, με τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο (1862-67) και την Ιταλική Ενοποίηση (1859-70).

 

Ο Εμφύλιος στις ΗΠΑ ήταν το αποτέλεσμα της ανάγκης του Βορρά να αποδιαρθρώσει την αγροτική οικονομία του Νότου για να βρει φθηνά εργατικά χέρια για την ταχέως αναπτυσσόμενη βαριά του βιομηχανία. Η ηθική νομιμοποίηση ήταν εύκολη, καθώς η κατάργηση της δουλείας των Αφροαμερικανών ήταν ένα σύνθημα του οποίου η ηθική ευκρίνεια δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί.

 

Η συγκρότηση Ενιαίου Ιταλικού Κράτους στο πλαίσιο του εθνικισμού και του ρομαντισμού, στο μέσο του 19ου αιώνα, είχε ως σύνθημα ηθική νομιμοποίηση εντός και εκτός Ιταλίας. Στην ουσία το Βασίλειο της Σαρδηνίας, η Πεδεμόντιο, με πρωτεύουσα το Τουρίνο, αφού σε πρώτη φάση -το 1859- απέσπασε τη βιομηχανική Λομβαρδία από την Αυστρία κατέκτησε το 1862 το Βασίλειο των δύο Σικελιών με πρωτεύουσα τη Νάπολη, σε αναζήτηση φθηνών εργατικών χεριών και αγροτικών προϊόντων επαρκών να στηρίξουν τους ραγδαίους ρυθμούς εκβιομηχάνισης, που είχαν ως αποτέλεσμα να συγκλίνει η Βόρεια Ιταλία με τη Βόρεια Ευρώπη. Αντίθετα, ο ιταλικός Νότος, που ήλπιζε ότι στην Ενωση με τον Βορρά θα κατοχύρωνε περισσότερη ευημερία και ευνομία, βρέθηκε να ζει παρασιτικά με την επιδότηση του Βορρά, καθώς η κατάργηση των τελωνειακών επιβαρύνσεων εξόντωσε την τοπική βιομηχανική παραγωγή.

 

Η συνέχεια παραπέμπει στο σήμερα της Ευρωζώνης, καθώς στο Τουρίνο και στο Μιλάνο άρχισαν να αγανακτούν για την περιθωριοποίηση και τον παρασιτισμό του Νότου, που προκάλεσε ο ίδιος ο Βορράς, επιβεβαιώνοντας πανηγυρικά τη γνωστή αγγλική παροιμία «προσθέτω την προσβολή στην πληγή» (to add insult to injury).

 

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Σε ό,τι αφορά τις ΗΠΑ, ύστερα από μερικές δεκαετίες σχεδόν στρατιωτικής κατοχής και αποικιακής διοίκησης, ο Νότος ξαναβρήκε τον δυναμισμό του με μόνο υστερόγραφο την τραυματισμένη ιστορική μνήμη : Μέχρι και πρόσφατα, στα σχολικά εγχειρίδια στον Νότο ο Εμφύλιος Πόλεμος περιγραφόταν ως «Ο επιθετικός πόλεμος του Βορρά». Αντίθετα, στην Ιταλία η σύγκλιση Βορρά - Νότου δεν ήλθε ποτέ, ούτε στη διάρκεια της δικτατορίας του Μουσολίνι, ούτε με την αμερικανική βοήθεια του Σχεδίου Μάρσαλ μετά το 1947, ούτε καν με την Κοινή Αγροτική Πολιτική με την ίδρυση της ΕΟΚ των «έξι» το 1957.

Το αποτέλεσμα η γέννηση ενός ακραίου ρατσιστικού εθνικιστικού αποσχιστικού κινήματος, της Λέγκας του Βορρά, που θεωρεί τον Νότο παράσιτο και βαρίδι, μια οπτική που διαδηλώνουν με την ίδια ή περισσότερη θέρμη οι οπαδοί της αποχώρησης της Γερμανίας από την Ευρωζώνη. Δεν υπάρχει κάποιος ιστορικός - γεωγραφικός αυτοματισμός με τον Βορρά να υπερτερεί και τον Νότο να μειονεκτεί, αλλά πολύ απλά οι κλιματολογικές συνθήκες που ωθούν τον Νότο στην αγροτική παραγωγή.

Στη Βρετανία, ο Νότος, δηλαδή η αγροτική παραγωγή ήταν γεωγραφικά διάσπαρτη και έτσι όταν στα μέσα του 19ου αιώνα αποφασίσθηκε η εισαγωγή φθηνών δημητριακών από τον Καναδά η καταστροφή πήρε ταξικές-κοινωνικές και όχι γεωγραφικές διαστάσεις.

Σήμερα, μια νέα διαχωριστική γραμμή Βορρά - Νότου διαιρεί ξανά τη Γηραιά Ηπειρο, μια γραμμή που παραπέμπει στο Σιδηρούν Παραπέτασμα της Γιάλτας, εξίσου αν όχι περισσότερο οδυνηρή σε κοινωνικό και πολιτικό κόστος. Ιταλικό προηγούμενο Στην Ιταλία η σύγκλιση Βορρά - Νότου δεν ήλθε ποτέ, ούτε στη διάρκεια της δικτατορίας του Μουσολίνι, ούτε με την αμερικανική βοήθεια του Σχεδίου Μάρσαλ μετά το 1947, ούτε καν με την Κοινή Αγροτική Πολιτική με την ίδρυση της ΕΟΚ των «έξι» το 1957. Το αποτέλεσμα η γέννηση ενός ακραίου ρατσιστικού εθνικιστικού αποσχιστικού κινήματος, της Λέγκας του Βορρά.

 

Γ. Καπόπουλος

ΔΕΙΛΟΙ, ΜΟΙΡΑΙΟΙ ΚΙ ...ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ !...

Επτά πολιτικές που θεωρούνταν αδιανόητες πριν από μερικούς μήνες αλλά πραγματοποιήθηκαν στην περίπτωση της Ελλάδας και της Κύπρου παρουσιάζει ο zerohedge.

 

1) Δεν γίνεται αναδιαπραγμάτευση δημοσίου χρέους σε χώρες της ΕΕ.

2) Οι μεγαλοκαταθέτες δεν συμμετέχουν σε bail-in (διάσωση εκ των έσω).

3) Οι καταθέσεις είναι ιερές.

4) Η φορολογία δεν μπορεί να αποτελεί μέσο τιμωρίας των καταθετών.

5) Στην ευρωζώνη δεν μπορεί να υπάρχει έλεγχος στη ροή κεφαλαίων.

6) Το ενδεχόμενο εξόδου μιας χώρας από την ευρωζώνη δεν υφίσταται.

7) Η ΕΕ μπορεί να στηρίζεται στο γεγονός ότι το ΔΝΤ θα προσφέρει οικονομική βοήθεια χωρίς να έχει προηγηθεί κούρεμα.

 

  Φυσικά θα μπορούσαμε να προσθέσουμε αρκετά ακόμη «ταμπού» που έσπασαν σε πολιτικό επίπεδο και τα οποία παραβιάστηκαν στην περίπτωση της Ελλάδας και της Κύπρου όπως :

 

 8) Το κοινοβούλιο κάθε χώρας (και όχι κάποιας άλλης) λαμβάνει τις αποφάσεις σε μια δημοκρατία. 9) Ο ηγέτης κάθε μέλους της ΕΕ εκλέγεται από τους πολίτες της χώρας.

10) Η παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας δεν μπορεί να γίνεται με προεδρικά διατάγματα. Και η λίστα θα μπορούσε να συνεχίζεται…

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέδειξε ότι δεν υπάρχει κανένας κανόνας που δεν μπορεί να σπάσει όταν πρέπει να προστατευτούν τα συμφέροντα των οικονομικών ελίτ της ηπείρου. Η ευρωπαϊκή Αριστερά, αντίθετα, θα μείνει στην ιστορία ως ο πλέον νομοταγής παίκτης – δουλοπρεπής και ταπεινός απέναντι στους ιερούς ευρωπαϊκούς θεσμούς. Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα απορούν με τον κομφορμισμό όσων δηλώνουν ότι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο και με το ριζοσπαστισμό όσων θέλουν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους.

 

  Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα

όπου μας έβρει μας πατεί.

 Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,

προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα !

 

INFOWAR

ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΡΙΦΙΦΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ !...

Πριν μετρήσουμε τις πληγές της Σωτήρος Γερμανίας ας εξετάσουμε λίγο τα γεγονότα.

 50.000 επιστολές ελήφθησαν στην Κύπρο από γερμανικές τράπεζες που αρκετές είναι ήδη σαθρές, προτείνοντας στους καταθέτες μεταφορά των χρημάτων τους στον ασφαλή(;) γερμανικό οικονομικό παράδεισο.

 Ο κύριος Σόιμπλε υπήρξε σαφής : «Οι καταθέτες πρέπει να πηγαίνουν τα λεφτά τους σε σίγουρες τράπεζες κι όχι στα υψηλά επιτόκια».
 

 Το χρονικό του προαποφασισμένου εγκλήματος έχει ως εξής :
 

 Η Γερμανία ανέτρεψε τη συμφωνία του Ιουλίου 2012 για κεντρική εποπτεία των τραπεζών.

Τον Ιούλιο του 2012 η σχετική γενική διεύθυνση της Ε.Ε. είχε ήδη ετοιμάσει σχέδιο οδηγίας σύμφωνα με το οποίο η σωτηρία των τραπεζών θα γινόταν από τους μετόχους, τους ομολογιούχους και τους καταθέτες των προβληματικών τραπεζών. Είχαν λάβει γνώση όλες οι κυβερνήσεις και φυσικά και η κυπριακή.

Η Γερμανία ανέτρεψε τη δυνατότητα του ESM να αναχρηματοδοτήσει τις τράπεζες.

 Η Γερμανία επέβαλε τον «υπάλληλό» της Ντάιζελμπλουμ, αντί του ισορροπιστή Γιούνκερ, στο Eurogroup.

 Η Γερμανία διά του Άσμουσεν υποκατέστησε τον Ντράγκι στις διαπραγματεύσεις για την Κύπρο. Ο Άσμουσεν, με φραστική βιαιότητα που παραπέμπει σε άλλες γερμανικές εποχές, επέβαλε τη θέλησή του.

Έτσι η Ευρώπη, αλλά ουσιαστικά η Γερμανία, απόντων Γάλλων, Μπαρόζο, Ρομπάι και λοιπών συνήθων υπόπτων, επέβαλε τη νέα λογική : Ο καταθέτης να σώζει την τράπεζα αντί η τράπεζα να σώζει τον καταθέτη.

Έτοιμοι, συνήργησαν μετά τις πρωτάκουστες σχετικές δηλώσεις του Ντάιζελμπλουμ, ο αρμόδιος για τα τραπεζικά επίτροπος Μπαρνιέ και ο πρωθυπουργός της Φινλανδίας, οι οποίοι με αντίστοιχες δηλώσεις τους επικύρωσαν τη νέα κατάσταση όπου οι τράπεζες όταν καταρρέουν παίρνουν μαζί τους κι αυτούς που τους εμπιστεύθηκαν τα χρήματά τους, μαζί με τους ομολογιούχους και τους μετόχους.

Η προσπάθεια της Γερμανίας να συγκεντρώσει το χρήμα του Νότου έχει συγκεκριμένο σκοπό. Να σώσει τις τράπεζές της, οι περισσότερες από τις οποίες είναι ουσιαστικά υπό κατάρρευση.

 

>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Η ναυαρχίδα του γερμανικού τραπεζικού συστήματος, η Deutsche Bank, πρέπει να βρει 10 δισ. ευρώ για να ανακεφαλοποιήσει τη θυγατρική της στις ΗΠΑ. Έχει επίσης τεράστια ποσά χορηγήσει σε ναυτιλιακά δάνεια, τα οποία είναι σε καθυστέρηση και η μόνη λύση που έχει βρει είναι να μεταθέτει την εξόφληση του κεφαλαίου και να κεφαλαιοποιεί τους τόκους μέχρι ότου σκάσουν.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η έκθεση της Deutsche Bank σε ναυτιλιακά δάνεια είναι όσο και το «κούρεμα» των καταθέσεων της Κύπρου, ακριβώς 5,8 δισ. ευρώ. Ταυτόχρονα είναι υπερμοχλευμένη περισσότερο από τη Lehman Brothers. Προσπαθεί να πουλήσει θυγατρικές της με δυσκολία. Και όμως, οι Έλληνες σπεύδουν να τοποθετήσουν εκεί τις καταθέσεις τους για σιγουριά! Αφήνοντας την Deutsche Bank και πηγαίνοντας στη δεύτερη τράπεζα της Γερμανίας, την Commerz Bank, μόνο και μόνο η πορεία της μετοχής της δείχνει την κατάσταση της τράπεζας. Οι τοπικές δε τράπεζες, οι Landes Bank, είναι ήδη οι περισσότερες χρεοκοπημένες, αλλά τα ελλείμματά τους καλύπτονται από τους προϋπολογισμούς των κρατιδίων και δεν εγγράφονται στο γερμανικό χρέος, με τεχνικές της παλαιάς ελληνικής στατιστικής υπηρεσίας.

 Οι τράπεζες της Γερμανίας διαφέρουν από τις κυπριακές κατά τούτο μόνο : Διαθέτουν το μεγάλο ραβδί της γερμανικής κυβέρνησης και της κυριαρχίας της στην Ε.Ε., όπου επικρατεί μια ιδιάζουσα ομερτά.

Το σχέδιο είναι σαφές : Μετά την Κύπρο θα ακολουθήσουν, πλην Σλοβενίας, και η Μάλτα και το Λουξεμβούργο και το Λιχτενστάιν, οι υπουργοί των οποίων ήδη εκφέρουν κραυγές συγκρατημένου πανικού.

 Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών του Λουξεμβούργου Γιαν Άσελμπορν, που καταγγέλλει τη Γερμανία για ηγεμονικές επιδιώξεις:

«Η Γερμανία δεν έχει το δικαίωμα να καθορίζει τα πρότυπα σε άλλες χώρες της Ε.Ε. Δεν επιτρέπεται με το πρόσχημα οικονομοτεχνικών ζητημάτων να υποβάλλονται κάποιες χώρες σε ασφυξία», και συνεχίζει ο κ. Άσελμπορν : «Σε βάθος χρόνου, δεν είναι καλό η Γερμανία να δανείζεται με 1,5% και οι άλλες χώρες με τέσσερις και πέντε φορές υψηλότερο επιτόκιο. Αυτό πρέπει να το έχουν υπόψη τους οι Γερμανοί. Είναι απαραίτητη η αλλαγή νοοτροπίας».
 

 Η ευρείας αποδοχής γερμανική «Die Welt» γράφει : «Με την ενδημική διαφθορά σε κυβέρνηση και διοίκηση, αυτές οι χώρες τοποθετούνται δίπλα σε τριτοκοσμικές δικτατορίες... υπάρχει απόλυτο χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου στην Ευρώπη».

Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου δαιμονοποιήθηκαν οι Εβραίοι ως τοκογλύφοι διεθνιστές. Ορισμένοι πιθανώς ήταν. Αυτό δεν ήταν λόγος να τους κατάσχουν τις περιουσίες τους και να τους στέλνουν στα κρεματόρια του Άουσβιτς αλλά έτσι δημιουργήθηκε ο «ηθικός» λόγος της ποινικοποίησης της φυλής τους.

Σήμερα, βλέπουμε την ίδια «δολοφονία χαρακτήρων», με τους Γερμανούς να κατηγορούν τον Νότο ως διεφθαρμένο και τεμπέλη, με τον ίδιο ρατσισμό που στο μεσοπόλεμο κατηγορούσαν τους Εβραίους, και οι τύπου Siemens διαφθορείς να κατηγορούν τον Νότο για τεμπελιά, του οποίου οι κάτοικοι με τον ιδρώτα τους δούλεψαν στα εργοστάσια των Siemens για να κάνουν το Γερμανικό Οικονομικό Θαύμα. Έτσι τα χρήματα του Νότου και των χρηματοπιστωτικών αυτών χωρών θα κατευθυνθούν κυρίως προς τη Φραγκφούρτη, σώζοντας τις γερμανικές τράπεζες των αποταμιεύσεων των νοτίων και καταστρέφοντας τις νότιες τράπεζες για να ζήσουν οι γερμανικές.
 

 Είναι αναίσχυντο; Ναι Είναι αισχρό ; Ναι Γιατί το κάνουν ; Διότι μπορούν !
 

 "Aλλων ιατρός αυτός ελκέσι βρύων" (ΕΥΡΥΠΙΔΗΣ).

 

Μην είσαι γιατρός άλλων όταν ο ίδιος είσαι γεμάτος πληγές, συμβουλεύει ο τραγικός μας ποιητής...

Κάσσανδρος