Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010

ΠΛΗΡΗΣ ΠΟΔΗΓΕΤΗΣΗ !...

Κάποια στιγμή εκτιμήθηκε, πως εκεί, στο βάθος – βάθος, φάνηκε μια μικρή αχτίδα φωτός στο θεοσκότεινο τούνελ. Τα συγχαρητήρια, τα μπράβο και τα βραβεία, έρχονταν απ΄ όλες τις πάντες, στον Παπανδρέου και τον Παπακωνσταντίνου για την τολμηρή πολιτική τους, που έριξε το έλλειμμα 6 ολόκληρες μονάδες. Ξαφνικά, ο ουρανός μαύρισε, πάλι, κι άρχισε να ρίχνει καρεκλοπόδαρα.

Η τρίτη επίσκεψη – επιθεώρηση της τρόικας, που συνοδεύτηκε από τον ερχομό των δύο υψηλών εκπροσώπων του ΔΝΤ και τη ΕΕ, αποδείχτηκε …μακρύτερη και φαρμακερή ! Τα ξεμυτισμένα κεφάλια δέχτηκαν δυνατά χτυπήματα – προσταγή να μαζευτούν και στα ξανανοιγμένα στόματα μπήκε φίμωτρο : σκάστε και δουλέψτε !...

Δεν άφησαν τίποτα όρθιο, δεν έδωσαν κανένα περιθώριο, δεν έβαλαν δράμι, νερού, στο κρασί τους. Κατακεραύνωσαν τα πάντα, σκλήρυναν στα πάντα, περιέλαβαν τα πάντα, στη δική τους άποψη, στη δική τους επιδίωξη, στη δική τους προοπτική.
Ανέτρεψαν κάθε ιθαγενές σχέδιο, κάθε εγχώρια σκέψη και πρόταση, αγνόησαν, σε βαθμό ρεζιλέματος, κάθε υπόσχεση, κάθε δέσμευση. Ακόμα και του ίδιου του πρωθυπουργού !!!

Την εξαγγελία πως «δεν θα υπάρξουν άλλες μειώσεις μισθών» την έκαναν σκόνη, επιβάλλοντας την αφαίμαξη, όχι μόνο στις ΔΕΚΟ, μα και σ΄ όλο τον ιδιωτικό τομέα, (με τις γενικευμένες …ειδικές συμβάσεις), αλλά και πάλι στο στενό δημόσιο, (με το σφαγιαστικό νέο μισθολόγιο).
Τη δέσμευση για τη δημιουργία ενός ισχυρού κρατικού τραπεζικού πυλώνα, την ξεφτίλισαν και τη πρωθυπουργική θέση «το μνημόνιο δεν περιέχει τίποτα για τις τράπεζες, εκεί θα κάνει η κυβέρνηση αυτό που θέλει», την ξέσκισαν, βάζοντας στη νέα έκδοση του μνημονίου, ολόκληρο κεφάλαιο για το τραπεζικό σύστημα, δεσμεύοντας την πολιτική της κυβέρνησης στις κατευθύνσεις τους, που είναι, εντελώς, αντίθετες από τις εξαγγελίες του Γ. Παπανδρέου.
Το αποτελείωμα έρχεται και με την απροκάλυπτη παρέμβαση και την ποδηγέτηση, ακόμα και των πολιτικών σχεδιασμών και επιλογών της κυβέρνησης, όπως π.χ. στο θέμα της «συναίνεσης», όπου οι εντολές είναι κάθετες και αδιαπραγμάτευτες : «η συναίνεση δεν θα ΄ρθει από το Σαμαρά, αυτός αντιπολίτευση είναι, αντιπολίτευση θα κάνει, θα ΄ρθει από την κυβέρνηση, γι αυτό κόφτε τα περί του παρελθόντος, καταπιείτε την εξεταστική για την οικονομία και κλείστε, όπως – όπως, τις υπόλοιπες !...».
Κάτι …μπροστάρηδες, σαν το Λοβέρδο, έχουν την …επιστημονική δυνατότητα, τις κατ΄ ιδίαν και απόκρυφες παραγγελιές των τροικανών, να τις …εκλαϊκεύουν (διάβαζε συνέντευξη στην κυριακάτικη Ελευθεροτυπία : όχι στην εξεταστική για την οικονομία…).

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά η κίνηση του «οχήματος» επιταχύνεται, πλην όμως ο οδηγός ανακαλύπτει πως η πορεία του δεν ελέγχεται από τον ίδιο, αλλά, αποκλειστικά, απ΄ αυτούς, που κάθονται στο …πίσω κάθισμα !...

ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΠΟΥΜΠΟΥΛΑ !...

Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010

ΑΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ, ΕΛΛΗΝΑΚΟ !...

Ανοιχτή επιστολή στον εαυτό μου…

Ένα ολόκληρο Σύστημα της σύγχρονης, εξελιγμένης, κεφαλαιοκρατίας, (αφεντικών, τοκογλύφων και κάθε είδους μπράβων τους, πολιτικών, δημοσιογράφων κλπ), μας την έχουν πέσει και προσπαθούν να μας σπρώξουν στον κανιβαλισμό και την ανθρωποφαγία. Δυστυχώς, μέσα στα μεγάλα ζόρια που τραβάμε, σε μεγάλο βαθμό, το έχουν κατορθώσει !
Η πλύση εγκεφάλου είναι καθημερινή. Από τη Βουλή, το μπαλκόνι, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, την εφημερίδα, το internet και όπου αλλού έχει ή βρίσκει βήμα, όλος αυτός ο συρφετός των απατεώνων, μας βομβαρδίζει…
Είσαι απολυμένος ; Χαμηλόμισθος ; Χαμηλοσυνταξιούχος ; Δουλεύεις 4ωρο, χωρίς άδειες, ένσημα, επιδόματα και δικαιώματα ; Τα βγάζεις δύσκολα, πεινάς και υποφέρεις ; Ε, τότε, σου βρήκαμε τον φταίχτη!

Μη φανταστείς ότι πεινάς επειδή ο βιομήχανος σε έχει ανασφάλιστο και σου ρίχνει απανωτά χαστούκια, όποτε αυτός γουστάρει. Που σου δίνει 600 ευρώ και σε βάζει να υπογράφεις για 900, που σε βάζει να δουλεύεις Κυριακές χωρίς να παίρνεις υπερωρίες γιατί δεν «βγαίνει», που δεν σου δίνει τα ρεπό και τις άδειες που δικαιούσαι. Δουλεύεις «για το καλό της επιχείρησης», αυτό να σου αρκεί. Ούτε και το κράτος φταίει που του δίνει το δικαίωμα και τον αφήνει ατιμώρητο.

Μη φανταστείς ότι υποφέρεις επειδή ο μεγαλοεργολάβος - λαμόγιο που σύναψε «δουλειά» με το δημόσιο, την έχει χρεώσει 10πλάσια τιμή και επειδή δεν του φτάνουν, συνεχίζει να κατασπαράσσει το δημόσιο ταμείο, αφού κάποιο άλλο λαμόγιο (βλ. κράτος) του δίνει το δικαίωμα και τον αφήνει ατιμώρητο.

Μη φανταστείς ότι πεινάς επειδή το παραδικαστικό κατεστημένο συμμετέχει με την ανοχή του και την ατιμωρησία των ενόχων σε όλη αυτή την αθλιότητα. Έρχεται η ώρα που εξαργυρώνει την ένοχη σιωπή του με υπέρογκες αυξήσεις (που εσύ πληρώνεις) σε μισθούς δικαστών και εισαγγελέων. Και σε αυτούς το κράτος τους δίνει το δικαίωμα και τους αφήνει ατιμώρητους.

Μη φανταστείς ότι υποφέρεις επειδή το δημοσιογραφικό σκυλολόι που κολυμπάει στον ίδιο βούρκο, αποκρύπτει όσα θίγουν την κάστα του και θαμπώνει τα μάτια του κόσμου με πομπώδεις τσιχλόφουσκες. Θα μάθεις (υπερδιογκωμένα), πόσα παίρνει ο οδοκαθαριστής του ισογείου, η νοσοκόμα του τρίτου και ο απέναντι πυροσβέστης. Ποτέ δεν πρόκειται να μάθεις από δημοσιογράφο, πόσα παίρνει ένας άλλος δημοσιογράφος. Δεν θ΄ ακούσεις, ποτέ, σ΄ ένα κανάλι, πόσα χρωστάνε οι καναλάρχες, στα ταμεία και το κράτος. Δεν θ΄ ακούσεις από κάνεναν μπουκωμένο τηλεστάρ για τις μειώσεις των μισθών των απλών, και τις απολύσεις των απλών, φουκαράδων, συναδέλφων τους, στα ίδια τους τα μέσα ! Η ελεεινότητά τους σπάει κόκαλα…

Μη φανταστείς ότι πεινάς επειδή η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών συναλλάσσεται, διαπλέκεται και ασελγεί μαζί με όλους αυτούς στο μισοπεθαμένο κορμί της Ελλάδας και του λαού της.

Από όλους αυτούς κανένας δεν είναι ο φταίχτης.
Εκείνοι που φταίνε είναι οι άλλοι εργαζόμενοι, είτε του στενού, είτε του ευρύτερου δημόσιου τομέα, που μπήκαν στη δουλειά τους με μέσον και πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν. Είναι οι μοναδικοί φταίχτες και πρέπει να πληρώσουν ακριβά !
Σ΄ αυτούς όρμα και βρίσε τους, κατηγόρησέ τους, λοιδώρησέ τους, έτσι ώστε νάχεις εκτονωθεί, όταν θάρθει (ήρθε...), η σειρά σου να πληρώσεις κι εσύ – από το πενιχρό εισόδημά σου – τη …μειωμένη ανταγωνιστικότητα της οικονομίας !

Την ώρα που αυτοί που ρήμαξαν την Ελλάδα, οικονομικά (νταβατζήδες) και πολιτικά (δεξιοί, κάθε απόχρωσης και χρώματος…), απείραχτοι και ανεξέλεγκτοι, εξακολουθούν το πάρτι τους και περνούν στην αντεπίθεση, την ίδια ώρα που η πολιτική στη χώρα μας καθορίζεται από καμιά πενηνταριά γιαπάκια των Βρυξελλών και του ΔΝΤ, όσοι περνάμε δύσκολα, διαπαιδαγωγούμαστε για να μην τα βλέπουμε όλ΄ αυτά και ασκούμαστε στο να ενοχοποιούμε άλλους, στη θέση των ουσιαστικών ενόχων : τους άλλους εργαζόμενους !

΄Οσοι διαπαιδαγωγήθηκαν "κατάλληλα", βγαίνουν και εκτονώνονται μετρώντας σφαγμένους εργαζόμενους και καταργημένα δικαιώματα κι αφήνουν επιφωνήματα χαιρεκακίας ! Νομίζουν, οι δυστυχείς, πως με τα λεφτά από τη μείωση των μισθών θ΄ αναπληρωθούν τα κλεμμένα και τα φαγωμένα, η χώρα θα ορθοποδήσει κι αυτοί θα σωθούν !...

Πως ; Την κύρια, ως άνω, διαπαιδαγώγηση την κάνει η κυβέρνηση και τα στελέχη της ;

Είχα την εντύπωση πως οι βρωμερές ιδέες του Μίλτον Φρήντμαν και της σιχαμερής Σχολής του Σικάγου, είχαν χρεοκοπήσει. Είχα πιστέψει πως ο Μάνος κι ο Ανδριανόπουλος, καθώς και οι ελεεινές ιδέες και απόψεις τους, είχαν φύγει από το ΠΑΣΟΚ (μετά τη μαλακία του Γιώργου) και δεν είχαν προλάβει να το μολύνουν. Μάλλον πρέπει ν΄ αλλάξω εκτίμηση !...

Στο άρθρο χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς, πολύτιμες ιδέες και εκφράσεις από σχόλιο του Πέτρου Κ.

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ !...

ΝΕΡΟ ΣΤΟ ΚΟΦΙΝΙ !...

Ο μεταρρυθμιστικός οργασμός που η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει απειλείται από το βιαστικό χαρακτήρα που παίρνει το εγχείρημα.
Ναι, οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες. Όμως, χρειάζονται σχέδιο, προτεραιότητες, κοινωνικές συμμαχίες και άλλες προϋποθέσεις. Διαφορετικά, όσο επείγον και αν είναι ο χαρακτήρας τους κινδυνεύουν να αποτύχουν.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα οι παρεμβάσεις στις συλλογικές συμβάσεις και στους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα.
Ολοι γνωρίζουμε ότι οι επιχειρήσεις γενικώς έχουν πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Όμως, η μεγαλύτερη αιτία, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι οι μισθοί.
Προηγούνται η γραφειοκρατία, η φορολογία, οι εισφορές, οι αγκυλώσεις, ενώ στο πακέτο θα πρέπει να συμπεριληφθούν οι επενδύσεις για εξοπλισμό, η τεχνογνωσία, το μάνατζμεντ, το μάρκετινγκ.

Ένα συγκροτημένο σχέδιο ανόρθωσης της ανταγωνιστικότητας για να πετύχει θα πρέπει να μεταρρυθμίζει όλους - αλλά και πολλούς άλλους - τομείς της επιχειρηματικής δράσης και του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
Οι μειώσεις μισθών και η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας τελικά δεν θα προσθέσουν σχεδόν τίποτα, παρά μόνο περισσότερα κέρδη στους ιδιοκτήτες.
Γιατί αν δεν υπάρξει ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση η ανταγωνιστικό-τητα δεν πρόκειται να αποκατασταθεί.
Αν το δημόσιο δεν πάψει να βλέπει τις επιχειρήσεις στην επιεικέστερη περίπτωση καχύποπτα, αν οι επιχειρηματίες δεν αντιληφθούν ότι οι επιχειρήσεις για να είναι ανταγωνιστικές και να μακροημερεύσουν έχουν ανάγκη από επενδύσεις, τεχνογνωσία, ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες, στο τέλος της μέρας θα διαπιστώσουμε όλοι μαζί ότι δεν έγινε τίποτα.
Και τότε τι θα κάνουμε; Θα κόψουμε πάλι τους μισθούς;

Του Θ. Λυρτσογιάννη από την ΗΜΕΡΗΣΙΑ...

Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010

Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ …ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !...

Κάνοντας το τελικό χαρακίρι, ο Γ. Παπανδρέου, στραγγάλισε και τ΄ απομεινάρια της όποιας ιδεολογικής του άποψης, ενώ γελοιοποίησε τον ίδιο του τον εαυτό, τα ίδια του τα λόγια : «δεν θα θιγούν άλλο οι εργαζόμενοι, δεν θα υπάρξουν μειώσεις μισθών !...».
Η χθεσινή επέλαση (μια ακόμα) κατά της ελληνικής κοινωνίας, συνδυαζόμενη και ως απόρροια των εξελίξεων όλης της εβδομάδας, έδωσε υλικό για να γραφτεί μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας της χώρας.

Οι επιστάτες των ευρωπαίων και των διεθνών τοκογλύφων, ο Στρος Καν και ο ΄Ολι Ρεν, ήρθαν στην Αθήνα για να πιέσουν την κυβέρνηση, προκειμένου να ξεχάσει και να παραμερίσει τις όποιες διαφωνίες, τους όποιους δισταγμούς και να προχωρήσει στο τελειωτικό χτύπημα κατά του εργαζόμενου λαού. Και τα πήραν όλα ! Πέρα για πέρα !...
Το εξοργιστικό είναι πως τα κατάφεραν απειλώντας να μας κόψουν, τάχα, πράγματα (την 4η δόση) ή να μην μας δώσουν κάποια άλλα (επιμήκυνση αποπληρωμής των 110 δισ. €), τα οποία, ούτως ή άλλως είναι προς το δικό τους συμφέρον να τα δώσουν. Αυτοί έχουν λαμβάνειν, όχι εμείς…

Ο Γ. Παπανδρέου, σ΄ ένα πρωτοφανές ξεβράκωμά του, παρέσυρε στο ρεζίλεμα και βασικούς θεσμούς της Δημοκρατίας, πέρα από το κόμμα (ας το ξεπεράσουμε αυτό), το υπουργικό συμβούλιο (άβουλα και άτολμα, φτωχά στρατιωτάκια στη σειρά και στη μούγκα…) και τη Βουλή, που καλείται να ψηφίσει την ανατροπή του κοινωνικού στάτους, χωρίς νάχει χρόνο και δυνατότητα να διαβάσει, καν, το νομοσχέδιο – έκτρωμα.
Δεν θάταν απαραίτητο να δικαιολογηθούν οι παραπάνω απόψεις, αλλά σε προ-απάντηση όσων καλοθελητών, όσων αφελών κι όσων αναίσθητων υποστηρίξουν, πως «σιγά το πράγμα και τι έκανε, τάβαλε με τις χρεοκοπημένες ΔΕΚΟ και τα ρετιρέ των αρχόσχολών τους», να επισημανθεί πως το χθεσινό πολυνομοσχέδιο δεν αφορά μόνο τις ΔΕΚΟ και δεν βουτάει, μέσα σε μια νύχτα, από την τσέπη οικογενειαρχών έως και το 30% των καθαρών μηνιαίων αποδοχών.
Το σατανικής έμπνευσης και απόλυτης αμοραλιστικής υλοποίησης νομοσχέδιο, ξεθεμελιώνει τα εργασιακά δικαιώματα στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, καταργώντας ουσιαστικά το «συνδικαλίζεσθαι», δίνει την πρωτοβουλία και τον πλήρη έλεγχο στους εργοδότες, φέρνει το κατακρεούργημα των, ήδη, πενιχρών αποδοχών των εργαζόμενων.

Το κερασάκι στην τούρτα ; Μα, το περαιτέρω μπούκωμα των επιχειρηματιών (αυτών ντε, που δεν θέλουν το κράτος και το λοιδωρούν !...), με ενισχύσεις, φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις…
΄Αλλωστε την εντολή για «Ανάπτυξη» δεν μετέφεραν οι επικυρίαρχοι της Ελλάδας ; Να, που και για τον Γ. Παπανδρέου, τελικά, ανάπτυξη σημαίνει στραγγαλισμός των εργασιακών δικαιωμάτων και εισοδημάτων, από τη μια και ασύδοτη δραστηριότητα και ασύστολη ενίσχυση των εργοδοτών, από την άλλη… Μπορεί να μην είναι πρωτότυπο, αλλά είναι δοκιμασμένο, θλιβερό και συνάμα – για την περίπτωση – απείρως εξοργιστικότερο !...

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

ΜΕΤΡΑ ...ΣΤΗΡΙΞΗΣ !...

ΟΛΗ Η ΑΛΗΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΑ !...

Στην προκειμένη περίπτωση η «πίστα» είναι γυάλινη κι ονομάζεται οθόνη της TV… Σ΄ αυτόν τον καθρέπτη της σύγχρονης κατάντιας, βγήκαν τα τελευταία βράδια, για άλλη μια φορά, παγανιά οι αλήτες της πολιτικής και της δημοσιογραφίας κι όποιον πάρει ο Χάρος !...
Στόχος οι αμοιβές των εργαζομένων, αυτή φορά στις περιβόητες ΔΕΚΟ, παραγωγός των δρεπανιών το μανδαρινάτο της πλατείας Συντάγματος (ΥΠΟΙΚ) και χειριστές τους μαλάκες πολιτικοί – τύπου Αλευρά – και αλήτες δημοσιογράφοι, τύπου Τρεμοπρετεντέρηδων, Τσίμα, Καψή, Κώνστα κλπ.

«Ξέρετε πόσα παίρνουν οι εργαζόμενοι στην τάδε ΔΕΚΟ ; Τόσες χιλιάδες Ευρώ το χρόνο !». Ακούει ο διωκόμενος, παντοιοτρόπως και ρημαγμένος, ήδη, από την μνημόνεια πολιτική, συνταξιούχος και βγάζει σπυράκια… Τ΄ ακούει ο εργαζόμενος των άλλων τομέων της οικονομίας και εάν είναι σ΄ αυτούς που τους έσφαξαν, ήδη, (δημόσιοι), σιγοψυθιρίζει «καλά να πάθουν, με τόσα που παίρνουν !...», ενώ αν περιλαμβάνεται στα επόμενα θύματα (ιδιωτικοί), αναστενάζει με καημό : «τι μας περιμένει !...».

Που έγκειται η αλητεία ; Μα, στο γεγονός πως και οι κεντρικοί σχεδιαστές (υπουργεία) και τα θλιβερά παπαγαλάκια τους (πολιτικοί και δημοσιογράφοι), παραποιούν και παραπληροφορούν !
Προχθές π.χ., ο φέρελπις της ελεεινής ρουφιανοπαρέας των δελτίων των 8, παρουσίασε εργαζόμενο της ΔΕΗ να λαμβάνει 24.000 €, το μήνα, μικτά και 16.500 € καθαρά. Τούχωσαν ένα κωλόχαρτο στα χέρια κι αυτός το μπουμπούνισε, έτσι, αβασάνιστα, χωρίς να το ψάξει, χωρίς να το αναλύσει.
Επρόκειτο για συγκεντρωτικές αμοιβές τριών μηνών, που περιείχαν εκτός έδρας αποζημιώσεις, ενώ οι συνήθεις αποδοχές, του φουκαρά, που με το έτσι θέλω βαπτίστηκε golden boy, ήταν και είναι 4.300 € μικτά και 2.600 € καθαρά, το μήνα !

Κι όμως ο συγκεκριμένος «αλήτης - ρουφιάνος - δημοσιογράφος», επανήλθε, με μεγαλύτερη ορμή και με μεγαλύτερη δόση παραποίησης και παραπληροφόρησης . «Ξέρετε πόσο είναι οι μέσες μηνιαίες αμοιβές των εργαζόμενων της ΔΕΗ ?...» κάγχασε στο γυαλί, χθες το βράδυ : «75.000 €, παρακαλώ… Ναι, τόσο είναι και το ξαναλέω γιατί μ΄ αρέσει !...». Από τη μουτσούνα του φαίνονταν έκδηλη η ευχαρίστησή του, την ώρα που τάλεγε αυτά, ίσως ο μαλάκας αυτός, νάχει βρει τον τρόπο να …ολοκληρώνει, έτσι ! (Απύθμενο το βάθος και απροσδιόριστο το εύρος, της μαλακίας…).
Τι κι αν λίγη ώρα πριν, από το δημόσιο αυνανισμό, του εν λόγου ρουφιάνου, η ίδια η ΔΕΗ είχε δημοσιοποιήσει επίσημα στοιχεία που δείχνουν τις ΕΤΗΣΙΕΣ, μέσες, ΚΑΘΑΡΕΣ, αμοιβές των εργαζομένων της, (περιλαμβανομένων των αποδοχών των εργαζομένων που απασχολούνται αδιαλείπτως σε βάρδιες όλες τις ώρες του 24ωρου σε Σταθμούς Παράγωγης, Ορυχεία και εγκαταστάσεις Μεταφοράς και Διανομής ηλεκτρικής ενέργειας), στα 26.400 € ;
Ξέρετε τους μαλάκες να χαμπαριάζουν από τίποτα ή να κωλώνουν πουθενά ;
Απλούστατα, του δώσανε αθροιστικά το σύνολο του μισθολογικού κόστους, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται οι εργοδοτικές εισφορές, οι αμοιβές τρίτων, που παρέχουν υπηρεσίες στην Εταιρεία κλπ κι αυτός τις διαίρεσε με τον αριθμό των απασχολούμενων και να, το …75.000 !
Το ίδιο βιολί, το ίδιο μοτίβο, παίζεται και για τις άλλες ΔΕΚΟ, προκειμένου να παρουσιάσουν, όχι κάποιες αμοιβές στελεχών, αλλά τις μέσες αποδοχές όλων των εργαζομένων στα ύψη και να δημιουργήσουν κοινωνική αποδοχή του σφαγιασμού τους.
«Υπάρχουν εργαζόμενοι των ΔΕΚΟ, που λαμβάνουν 9.000 € το μήνα ;». Ναι, ρε βλαξ, Νάσο Αλευρά, υπάρχουν κι είναι δυο ειδών : λίγοι εξειδικευμένοι άφταστοι κι αναντικατάστατοι στη δουλειά τους (που καλά κάνουν και τα παίρνουν…) και πολλοί περισσότεροι, που διορίστηκαν, κανακεύτηκαν και προωθήθηκαν στις πλάτες κάποιων αλητών πολιτικών σαν και του λόγου σου, οι οποίοι, ούτε δουλεύουν, ούτε – φυσικά - παράγουν και τριγυρνάνε τον περισσότερο χρόνο στα γραφεία σας και τους διαδρόμους σας !
Αυτούς να τους μαζέψετε εσύ και οι της συνομοταξίας σου και ν΄ ακολουθήσετε μαζί, το, βέβαιο, δρόμο της εξαφάνισης και της λησμονιάς. Οι υπόλοιποι, οι χιλιάδες μισθοσυντήρητοι, σε τι φταίξανε και λυσσάξατε να τους κόψετε τη μπουκιά στη μέση ;

Αλήτες και ρουφιάνοι ! Όλοι εσείς που βρήκατε την ευκαιρία, στην πιο κρίσιμη και δύσκολη συγκυρία για τη χώρα, να βγάλετε τα αρρωστημένα απωθημένα σας στις πλάτες του απλού λαού, έχετε κατακτήσει, ήδη, περίοπτες θέσεις στον κατάλογο με τους κατά καιρούς Εφιάλτες της φυλής ! Η στιγμή που θα νοιώσετε στο πετσί σας, αυτό σας το «κατόρθωμα», δεν είναι πολύ μακριά !...

Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010

ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΕ Ο ΚΥΡ-ΝΤΟΜΙΝΙΚ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ?...

Μακάρι οι συζητήσεις του Στρος Καν με τον Γ. Παπανδρέου, στο παρασκήνιο, να έθιξαν σοβαρά και πολύ πιο ενδιαφέροντα θέματα, απ΄ αυτά που λέχτηκαν στις κάμερες και τα μικρόφωνα, αλλιώς, αν δεν υπάρχει παρασκήνιο με σημασία, τότε αβίαστα μπορούμε να μιλήσουμε για μια περιττή επίσκεψη του Διευθυντή του ΔΝΤ στην Αθήνα.
Επαναλήφθηκαν τα γνωστά, τόσο ως εκτιμήσεις, όσο και ως προτροπές, αναφέρθηκαν ιδέες και απόψεις, ήδη, δημοσιευμένες, καμιά διαφοροποίηση σε σχέση με το σφίξιμο των λουριών που έφερε η τελευταία επίσκεψη των ελεγκτών της τρόικας, δεν έγινε αντιληπτή.
Τότε τι ήρθε ο κυρ – Ντομινίκ στην Αθήνα ; Μόνο και μόνο για να τον απολαύσουμε, σε απ΄ ευθείας τηλεοπτική μετάδοση, ν΄ αποκαλεί τον πρωθυπουργό μας, George ;

Η εικόνα που πέρασε στον κόσμο, δείχνει τον «υψηλό» προσκεκλημένο, μάλλον να ήρθε για να πάρει, παρά για να δώσει. Μάλλον για να σφίξει περισσότερο τα λουριά, παρά για να τα λασκάρει… Το άμεσο μέλλον θα δείξει με τα γεγονότα του το βάσιμο της εκτίμησης…
Εκείνο, πάντως, που προς το παρόν έκανε ξεκάθαρα ο κ. Στρος Καν, ήταν να πλασάρει τον σφαγιασμό των εργατικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα, ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη συνέχιση του προγράμματος δανεισμού της χώρας από την τρόικα και ταυτόχρονα να ενταφιάσει την πρωθυπουργική θέση – εξαγγελία, περί μη ύπαρξης νέων μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις.
Τώρα για το γεγονός πως κατά τις παρεμβάσεις του, ο προαλειφόμενος για την Προεδρία της Γαλλίας, πολιτικός με «σοσιαλιστική και συντηρητική χροιά», (όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίστηκε), τάχωσε στα κόμματα της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα στη Ν.Δ. και, για το παρελθόν, και, για το παρόν, δεν φαίνεται να ήταν και το πιο πετυχημένο της εδώ παρουσίας του.
Είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενο το αν οι επικρίσεις από έναν τύπο, σαν τον επικεφαλής του βαλλόμενου πανταχόθεν ΔΝΤ, σου κάνουν κακό κι αν τελικά η Ν.Δ. κι ο Σαμαράς δυσαρεστήθηκαν για τα βέλη που δέχτηκαν. ΄Αλλωστε ήταν μια παρέμβαση, τουλάχιστον άκομψη (αισθητικά) και απαράδεκτη δεοντολογικά, μιας και ο Στρος Καν δεν ήρθε για ιδιωτική επίσκεψη, αλλά ως εκπρόσωπος ενός Παγκόσμιου Διακρατικού Οργανισμού.

Ο ελληνικός λαός διαθέτει και την ωριμότητα και τη δυνατότητα ν΄ αντιληφθεί τι γίνεται και τι «παίζεται» και στη χώρας και στην Ευρώπη, έχει κάνει τις επιλογές του και καθορίζει, μέρα με τη μέρα, τη στάση και την συμπεριφορά του, απέναντι στις εξελίξεις. Δυστυχώς η επίσκεψη του «Ντομινίκ» δεν τον έκανε σοφότερο !...

Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010

DOMINIQUE AND GEORGE !...

ΧΟΝΤΡΑΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ !...

Οι εξελίξεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι καταιγιστικές κι όλα δείχνουν πως το 2011, θ΄ αποτελέσει τη χρονιά σημαντικών ανακατατάξεων.
Ευτυχώς ή δυστυχώς, μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο, το «ελληνικό ζήτημα» έπαψε νάναι μεμονωμένο, τα προβλήματα της οικονομίας μας, δεν αντιμετωπίζονται, πια, ως τα μοναδικά κι έτσι στο «παιχνίδι» μπαίνουν περισσότεροι, μπαίνουν όλοι και το χοντραίνουν πολύ !
Σε λιγότερο από ένα χρόνο ο Γ. Παπανδρέου δικαιώνεται στην εκτίμησή του (που κανείς δεν έπαιρνε τοις μετρητοίς), πως η ελληνική κρίση αντανακλά δυσμορφίες και δυσλειτουργίες της Ευρωζώνης κι όχι την τεμπελιά ή την πονηριά των Ελλήνων.

Η Μέρκελ, έπαψε νάναι κακιά κι αντίθετη μόνο με την Ελλάδα και τον πρωθυπουργό της κι εμφανίζεται απέναντι σε πολλούς άλλους, αρκετοί των οποίων με θεσμικά καθήκοντα : τον Γιούνγκερ, τον Τρισέ κ.α.
Στο τραπέζι πέφτουν βαρύγδουπα θέματα, όπως π.χ. η δημιουργία και η έκδοση του Ευρωομολόγου, ενώ οι επιλογές και οι επιδιώξεις της Γερμανίας, έπαψαν, πια, ν΄ αντιμετωπίζονται ως θέσφατα και συγκεντρώνουν όλο και περισσότερα πυρά αμφισβητήσεων.

Μέσα στο χαμό, εμείς προσπαθούμε να επωφεληθούμε και να περάσουμε τις αποφάσεις που μας συμφέρουν, με πρώτη την επιμήκυνση της αποπληρωμής των 110 δισ. €, μπας κι αλαφρώσουμε τις ασήκωτες υποχρεώσεις μας για τα αμέσως επόμενα χρόνια και κατανείμουμε τα τοκοχρεωλύσια σε περισσότερες ετήσιες δόσεις.
Ο Παπανδρέου προσπαθεί να ελιχθεί στα στενά περιθώρια που του αφήνει το Μνημόνιο και οι ντιρεκτίβες του, ενώ επιχειρεί να παίξει κι όποιο χαρτί άξιο λόγου και δύναμης, μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο στους σκληρούς και τις έξαλλες της Ευρωζώνης.
Σ΄ αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και η επίσκεψη του Στρος Καν, του οποίου η διαφορετικότητα, έχει εκφρασθεί, ήδη, σε τρία βασικά και άκρως σημαντικά για την Ελλάδα, ζητήματα : την επιμήκυνση της αποπληρωμής, την έκδοση του Ευρωομολόγου και την ενίσχυση, με παραπέρα πόρους, του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στήριξης.

Αν και πολύ ενδιαφέροντα όλ΄ αυτά, δεν φαίνεται, πάντως να επηρεάζουν στα ίσια και άμεσα, τα νέα «αγγούρια» που έχουν προκύψει για τον μέσο ΄Ελληνα και κυρίως τον εργαζόμενο, με τις επί θύραις νέες περικοπές των αποδοχών του, στο μεν δημόσιο τομέα με το νέο μισθολόγιο, στο, δε, ιδιωτικό με τις ρυθμίσεις για τις συλλογικές συμβάσεις και μειώσεις, που συνεπάγονται.
΄Οσο κι προχωράμε, όσο κι αν εξελισσόμαστε, ως ανθρωπότητα και ως κοινωνίες, κάποια πράγματα παραμένουν αναλλοίωτα, ως φυσικοί άτεγκτοι νόμοι, όπως π.χ. το «όταν στο βάλτο παλεύουν οι ελέφαντες, την πληρώνουν τα βατράχια « !...

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ, κ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ ?...

Στα χρόνια της πρώτης διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ένα από τα βασικά ζητήματα που αναλύονταν, ήταν και ο άκρατος πλουτισμός μιας ολιγαρχίας κεφαλαιοκρατών, που εκτός από τις τεράστιες περιουσίες τους στο εσωτερικό, διέθεταν και μεγάλες καταθέσεις στο εξωτερικό και κυρίως στην Ελβετία, όπως ήταν συνηθισμένο, τότε, να λέγεται.
Ποιος δεν θυμάται τον Ανδρέα Παπανδρέου να καταγγέλλει τους αδηφάγους μεγαλοβιομήχανους, που ρήμαξαν τις επιχειρήσεις τους, για να ενθυλακώσουν τους πόρους και τα περιουσιακά τους στοιχεία, δημιουργώντας, έτσι, τη στρατιά των ονομασθέντων «προβληματικών επιχειρήσεων».
Και, βέβαια, δεν ξεχνιέται ο Ο.Α.Ε, (Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων), ο οποίος ιδρύθηκε για να ενισχύσει αυτές τις επιχειρήσεις, διαθέτοντας μεγάλα κονδύλια, από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, και να τις σώσει από το κλείσιμο.

Το φαινόμενο των «προβληματικών βιομηχανιών» ν΄ απορροφάνε δισεκατομμύρια δραχμών, (τότε), για να σωθούν και, παράλληλα, η εικόνα των βασικών μετόχων τους να γλεντοκοπούν με τους κλεμμένους, απ΄ αυτές. πόρους, ήταν αυτό που συνετέλεσε, η περίπτωση του περιβόητου ΟΑΕ, να γραφτεί στις μελανές σελίδες της ιστορίας…

΄Εντονες πληροφορίες των τελευταίων ημερών, αναφέρουν, πως, κάπου τριάντα χρόνια μετά, η ιστορία πάει να επαναληφθεί, μέσω του νέου αναπτυξιακού Νόμου, που ετοίμασε και θα παρουσιάσει, σε λίγες ημέρες, ο κ. Χρυσοχοϊδης !
Σ΄ αυτό το νομοθέτημα θα προβλέπεται, λέει, η υπαγωγή των επιχειρήσεων που παρουσιάζουν προβλήματα βιωσιμότητας, σε μια διαδικασία ενίσχυσής τους, για την οποία θα διατεθούν, από τα …περισσεύματα της χώρας, κάμποσα δισεκατομμύρια, (Ευρώ, αυτή τη φορά κι όχι δραχμές…).
Το τραγελαφικό, όσο και εξοργιστικό, έγκειται στο γεγονός, πως στα στοιχεία που θα κατατίθενται στο Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης, καθώς και στην Ε.Ε., προκειμένου ν΄ αποδειχθεί η προβληματικότητα της κάθε επιχείρησης, θα περιλαμβάνονται όλα τα οικονομικά δεδομένα της εταιρείας, όχι, όμως και τα αντίστοιχα δεδομένα των ιδιοκτητών και των μετόχων της !!!
Το …προσκλητήριο, λοιπόν, επαναλαμβάνεται και όσοι άπιστοι (δηλαδή ενεχόμενοι σε απιστία, περί την εταιρεία σας), προσέλθετε : υποβάλλετε τους φακέλους σας για τη χρεοκοπημένη επιχείρησή σας, δείξτε τα άδεια ταμεία της, δείξτε τα χρέη της προς το κράτος, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες κλπ, πείσετε τους πολιτικούς, στην Αθήνα και τις Βρυξέλλες, πως δεν υπάρχει περίπτωση να μην κλείσει και να μην απολύσει τους εργαζόμενους σ΄ αυτήν, κι ελάτε, σε σύντομο χρονικό διάστημα (fast track…) να πάρετε την ενίσχυσή σας !...

Προς Θεού ! Μην προβαίνετε σε περιττές και άσκοπες ενέργειες μεταφέροντας στο εξωτερικό ή μεταβιβάζοντας σε off shore, τα εκατομμύρια ή και τα δισεκατομμύρια των καταθέσεων και των χρεογράφων σας, καθώς και τα πάμπολλα ακίνητα και άλλα περιουσιακά σας στοιχεία. Κανείς δεν πρόκειται να τα ελέγξει, σε τίποτα δεν θα επηρεαστούν και δεν θα επηρεάσουν την τύχη της προβληματικής επιχείρησής σας… Το απαγορεύει ο Νόμος του Καπιταλισμού, που, μάλλον, εμπνέει και το νομοθέτημα του κ. Χρυσοχοϊδη !...

Πόσο, είπαμε, «πρέπει» να μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων ?...

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010

ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ...

Mετά από καθυστερήσεις δέκα ετών και ιστορίες απύθμενης άγνοιας και αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων, με πολιτικές ηγεσίες να αδιαφορούν ή να μη αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος, ανακοινώθηκε από το YΠEKA το αυτονόητο. H σύσταση φορέα του Δημοσίου για τη μελέτη και τη διενέργεια διεθνών διαγωνισμών παραχώρησης δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογοναν-θράκων. Mία ανακοίνωση της οποίας προηγήθηκε ένα παρασκήνιο αντικρουόμενων απόψεων και διαβουλεύσεων μεταξύ σχετικών και ασχέτων συμβούλων που ενδημούν στο YΠEKA και στο YΠEΞ και συμβουλεύουν τις αντίστοιχες πολιτικές ηγεσίες.
Mία ανακοίνωση που δεν εγγυάται και την υλοποίηση του στόχου που τέθηκε, καθώς όπως όλοι όσοι ασχολούνται με τα θέματα αυτά γνωρίζουν «ο διάβολος κρύβεται μέσα στη λεπτομέρεια και την αδιαφάνεια».

Κοιτάσματα

Tο θέμα δεν είναι νέο, αφού είχε παρουσιασθεί τα Xριστούγεννα του 2004(!) με αφορμή την ανακάλυψη κοιτασμάτων 50 τρισ. ft3 φυσικού αερίου στα ανοικτά του δέλτα του Nείλου σε βάθη 1.000 m. H περίπτωση της Aιγύπτου είχε οδηγήσει στο εύλογο ερώτημα για το δυναμικό των γεωλογικών σχηματισμών της Mεσογείου και κατ’ επέκταση στις πιθανότητες ύπαρξης αντίστοιχων κοιτασμάτων στις ελληνικές θάλασσες. Mία καταρχήν απάντηση στηρίχθηκε στη μελέτη με τίτλο «World Conventional Crude Oil and Natural Gas: Identified Reserves, Undiscovered Resources and Futures» της Γεωλογικής Eπιθεώρησης των HΠA (USGS) που δημοσιεύθηκε το 1998 και αφορούσε στις εκτιμήσεις αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου παγκοσμίως.

Μελέτη

Oι εκτιμήσεις στηρίζονται στα αποτελέσματα τεσσάρων παγκοσμίων συνεδρίων που πραγματοποιήθηκαν για τον σκοπό αυτό και αναφέρονται σε αποθέματα (futures) που ορίζονται ως το άθροισμα των εκτιμώμενων αναγνωρισμένων αποθεμάτων και της τιμής που έχει αποδοθεί σε αυτά που δεν έχουν ανακαλυφθεί. Oι εμφανιζόμενες εκτιμήσεις αξιολογούνται ως χαμηλές και υψηλές, και σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης η πραγματική τιμή των αποθεμάτων στην εξεταζόμενη περιοχή έχει 90% πιθανότητα να ευρίσκεται ανάμεσα στη χαμηλή και στην υψηλή τιμή. Oι εκτιμήσεις δεν προσδιορίζουν ούτε την ακριβή θέση ούτε την ποιότητα των κοιτασμάτων, όμως παρ’ όλα αυτά αποτελούν χρήσιμη αφετηρία έρευνας.
Mε βάση τη μελέτη αυτή οι ελληνικές θάλασσες ταξινομούνται σε δύο περιοχές. H μία με τον κωδικό 4039 καλύπτει τις περιοχές της Aδριατικής και του Iονίου μέχρι περίπου τις ακτές της B. Aφρικής. H δεύτερη, με τον κωδικό 4038, καλύπτει τις περιοχές του Aιγαίου και του Λιβυκού Πελάγους και επεκτείνεται ανατολικά μέχρι τις δυτικές ακτές της Kύπρου, ενώ νότια προσεγγίζει τη θαλάσσια περιοχή της Aιγύπτου.
Mε βάση τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις τα προσδοκώμενα αποθέματα στη λεκάνη 4039, με πιθανότητα 90%, κυμαίνονται μεταξύ 0,1 - 1,0 δισ. βαρ. πετρελαίου και από 6 έως 60 τρισ. κυβ. πόδια (Tcf) φυσικό αέριο. Aκόμη περισσότερο ενδιαφέρουσες είναι οι εκτιμήσεις για τη λεκάνη 4038, όπου τα αντίστοιχα αποθέματα, με πιθανότητα 90%, κυμαίνονται μεταξύ 1 έως 10 δισ. βαρέλια πετρελαίου και από 120 έως 600 Tcf φυσικού αερίου.
Kαθώς οι ποσότητες αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές για να αγνοηθούν, μία επιπλέον σύγκριση της αξιοπιστίας των προβλέψεων της μελέτης με άλλες περιοχές όπου υπάρχουν αντίστοιχες προβλέψεις, για κοιτάσματα που όμως ευρίσκονται πλέον στη φάση της εμπορικής εκμετάλλευσης, είναι διαφωτιστική. Έτσι, σε ό,τι αφορά τις εκτιμήσεις για τα μελλοντικά αποθέματα πετρελαίου στην ευρύτερη περιοχή του Aιγαίου, αντίστοιχες παραδοχές υπάρχουν για τις περιοχές της B. Θάλασσας και της B. Kασπίας, ενώ υπερβαίνουν τις εκτιμήσεις για τα αντίστοιχα αποθέματα των κοιτασμάτων της N. Kασπίας.
Tέλος, θα πρέπει να παρατηρηθεί ότι τόσο για το πετρέλαιο όσο και για το φυσικό αέριο η περιοχή 4038 έχει καλύτερα χαρακτηριστικά από αυτά της 5021, στην οποία πραγματοποιούνται οι επιτυχείς υπεράκτιες γεωτρήσεις της Aιγύπτου. Tο 2004 η περίπτωση της ανακάλυψης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων δεν στάθηκε ικανή να «ευαισθητοποιήσει» τις αντίστοιχες πολιτικές ηγεσίες ακόμη κι όταν η προοπτική ανακάλυψης και εκμετάλλευσης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στις υπεράκτιες περιοχές της Kύπρου έγινε ορατή.

Αναζήτηση

Για άλλη μία φορά, συνοψίζοντας και λαμβάνοντας υπόψη τις τάσεις εκμετάλλευσης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε μεγάλα θαλάσσια βάθη και την πορεία των τεχνολογικών εξελίξεων στον τομέα αυτό, υποστηρίζω ότι η χώρα οφείλει να διαμορφώσει μία συγκροτημένη πολιτική αναζήτησης και εκμετάλλευσης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στις ελληνικές θάλασσες. Mία τέτοια πολιτική οφείλει να περιέχει τις αναγκαίες προκαταρτικές δράσεις οριοθέτησης των θαλάσσιων αποκλειστικών οικονομικών ζωνών, τη διαμόρφωση των αναγκαίων επιμέρους πολιτικών και τη χρηματοδότηση ερευνητικών δραστηριοτήτων στα αντίστοιχα πανεπιστημιακά τμήματα και ερευνητικά κέντρα.
Iδιαίτερα για το θέμα ορισμού της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης η χώρα οφείλει να προχωρήσει ακολουθώντας τον ορισμό όπως αυτός προκύπτει από το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας, ακριβώς όπως κάνουν και όλοι οι γείτονες μας στον Eύξεινο Πόντο, στην Aδριατική και στη Mεσόγειο.
Eχω υποστηρίξει από το 2004 τη σημασία που είχε και έχει για την εθνική οικονομία η οικονομική αξιοποίηση του νησιωτικού συμπλέγματος του Aιγαίου και ιδιαίτερα του συμπλέγματος των βραχονησίδων, σημασία που αυξάνεται με την προοπτική ανάπτυξης υπεράκτιων πάρκων αιολικής και ηλιακής ενέργειας επάνω σε αυτές. H χώρα εξαιτίας της εγκληματικής αμέλειας, της ολιγωρίας και της άγνοιας που επιδείχθηκε μέχρι τώρα στον τομέα αυτό υστερεί σε υποδομές και τεχνογνωσία, και αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας η ενθάρρυνση της μεταφοράς σε αυτή της αναγκαίας τεχνογνωσίας και η παραγωγή του αντίστοιχου ελληνικού επιστημονικού δυναμικού.

Μεταβολή

H απόφαση για τη σύσταση του φορέα από το YΠEKA ευρίσκεται προς την ορθή κατεύθυνση, αν δεν αποτελεί άλλοθι για μία ακόμη μακρά περίοδο απραξίας, Aν αυτό δεν συμβαίνει επείγει να γίνει κατανοητό ότι τα δεδομένα αλλάζουν με γοργούς ρυθμούς και έχουν ως αποτέλεσμα τη μεταβολή των γεωπολιτικών ενεργειακών προτεραιοτήτων, ιδιαίτερα στην περιοχή μας.
Eίναι καιρός τα θέματα της ενεργειακής πολιτικής, ιδιαίτερα αυτά που συνδέονται με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα της χώρας, που επιδρούν στις αποφάσεις που σχετίζονται με τα μεγάλα εθνικά μας θέματα, που συναρτώνται με την εθνική μας ακεραιτότητα και κυριαρχία να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης και εθνικής συναίνεσης.
Eίναι καιρός να γίνει κατανοητό ότι σε αυτή τη θέση του πλανήτη είναι αδύνατο να ασκηθεί επιτυχής εξωτερική πολιτική χωρίς συγκροτημένη ενεργειακή πολιτική.

Από την ΗΜΕΡΗΣΙΑ...

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010

ΕΝΑΣ ΠΡΟΩΡΟΣ ΑΗ-ΒΑΣΙΛΗΣ !...

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ο Στρος Καν, έρχεται σε δυο μέρες στην Αθήνα, ντάλα …Μνημονίου ! Δεν είδα καμιά δημοσκόπηση, σχετική με την δημοφιλία του, υποθέτω, όμως, πως ούτε η γαλλική του καταγωγή, ούτε η σοσιαλιστική του προέλευση, ούτε, καν, η ωραία σύζυγός του, είναι σε θέση ν΄ αντισταθμίσουν τα εχθρικά αισθήματα του ελληνικού λαού απέναντί του, μιας και σ΄ αυτόν προσωποποιείται η ιστορία και το παρόν του Δ.Ν.Τ. αλλά και τα σημερινά δεινά του ελληνικού λαού στο ζυγό της λιτότητας.

Τι φέρνει, λοιπόν, ο πρόωρος Αη Βασίλης, στην Αθήνα ; Δώρα ή νέες απαιτήσεις ;
Η εκτίμησή μας λέει πως προσκομίζει και «καρότο» και «μαστίγιο», σε ειδική συσκευασία κι ακόμα πιο ειδική κατασκευή : το μαστίγιο ενεργοποιείται με το δάγκωμα του καρότου !...

Ο Ντομινίκ Στρος Καν, είναι φίλος του Γ. Παπανδρέου, προαλείφεται για τη θέση του Γάλλου Προέδρου, μετά τον Σαρκοζί, προέρχεται από το χώρο των σοσιαλιστών και θέλει να οικοδομήσει ένα πιο προοδευτικό, τουλάχιστον από την Μέρκελ, προφίλ. Μέχρι σήμερα έχει δώσει ένα στίγμα πιο φιλέλληνα και πιο συζητήσιμου εκπροσώπου – μπράβου, των δανειστών μας.
Πέρα από την στήριξη στον έλληνα πρωθυπουργό, και στον εσωτερικό Γολγοθά του, και στο ευρωπαϊκό κονταροχτύπημά του με το συντηρητικό πολιτικό κατεστημένο, ο γενικός διευθυντής του Δ.Ν.Τ. θα προσπαθήσει να φανεί ως κομιστής δώρων και προς τον ελληνικό λαό.
Η επιμήκυνση της αποπληρωμής των 110, ήταν η αρχή – θα τονίσει – και μάλιστα έγινε απ΄ αυτόν, η δε συνέχεια, προβλέπει κάθε άλλη, δυνατή (γράφεται και ΔΝΤή…), βοήθεια, συμπεριλαμβανομένης και της χορήγησης νέου ή νέων δανείων από το IMF και μετά το 2013, εφ΄ όσον οι παλιοαγορές εξακολουθήσουν τον αποκλεισμό της χώρας μας.
Πρόκειται για το «καρότο», που λέγαμε, ενώ το «μαστίγιο» είναι κρυμμένο και θα εμφανιστεί, αμέσως με το «δάγκωμα», με τη γνωστή μορφή των όρων που συνοδεύουν τα ΔΝΤικά δάνεια. (Στην ιστορία της Ελλάδας θα μείνουν ως επικαιροποιούμενα Μνημόνια…).

Κάποιοι στην κυβέρνηση και στο κόμμα, έχουν καλλιεργήσει προσμονές, ό, τι ο Στρος Καν, μπορεί να δωρίσει στον πρωθυπουργό, μια μεγαλύτερη άνεση στην υλοποίηση των άτεγκτων εντολών της τρόϊκας, για τα διαρθρωτικά μέτρα στο χώρο της εργασίας και του δημόσιου τομέα. Δυστυχώς οι πληροφορίες τους ελέγχονται ως ανακριβείς και δεν πρόκειται ν΄ αποδειχθούν, παρά αυταπάτες.
Το «τρώγοντας ανοίγει η όρεξη», όταν αναφέρεται σε μεγαλοφαγάδες σαν τον επισκέπτη μας, συνδυάζεται με το «δεν χορταίνουν με τίποτα» !...

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΘΥΝΗ !...

Η αποϊδεολογικοποίηση του υπαρξιακού, αλλά και των άλλων προβλημάτων της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης είναι ό, τι το χειρότερο για την πορεία αυτού του μεγάλου οργανισμού κρατών και βέβαια, ενάντια στα συμφέροντα των λαών που συμμετέχουν και διαβιώνουν στα πλαίσιά του.
Την Ε.Ε. δεν την κυβερνάνε άχρωμοι και άοσμοι (ιδεολογικά και πολιτικά) πολιτικοί μηχανισμοί και πρόσωπα, τα όργανά της δεν συγκροτούνται με κριτήρια υπερπαραταξιακά, τις, δε, αποφάσεις της δεν τις προκαλούν και δεν τις καθοδηγούν σκέψεις, προθέσεις και επιδιώξεις αγνές και αμόλυντες.

Όλα τα ζητήματα έχουν ιδεολογικό στίγμα και πολιτικό χρώμα, όπως πρέπει νάχουν η προσέγγισή τους, η ανάλυσή τους και οι απόπειρες επίλυσής τους. Πρόκειται για το χαρακτηριστικό που (πρέπει να) ξεπερνάει τον υφιστάμενο συσχετισμό δυνάμεων σε εθνικό και κρατικό επίπεδο.
Η αντίθετη άποψη και θέση, αποδέχεται και καθιστά αναλλοίωτη και αναμφισβήτητη την παντοδυναμία των μεγάλων κεντρικών χωρών, των συμφερόντων τους και των πολιτικών τους και μετατρέπει την πορεία της Ε.Ε. στο μέλλον, σε μια προδιαγεγραμμένη και περίπου νομοτελειακή εξέλιξη.

Και τα προβλήματα, λοιπόν, της ΄Ενωσης, είναι ιδεολογικά και πολιτικά, και το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι, υπερ-ιδεολογικό και υπερ-πολιτικό.
Όπως πάντα, έτσι και σ΄ αυτή την περίπτωση η μεγαλύτερη ευθύνη βαρύνει τους …ερχόμενους, δηλαδή αυτούς που οφείλουν να αντιδράσουν στις πράξεις των εξουσιαζόντων και κυβερνώντων, ν΄ αποκαλύψουν τις συνέπειες των πολιτικών τους, να δώσουν τις σωστές αιτίες των γεγονότων και να προτείνουν αξιόπιστες ενέργειες για την ανατροπή τους.
Οι Σοσιαλιστές, σε επίπεδο Ευρώπης, έχουν μεγάλες ευθύνες και τεράστιες υποχρεώσεις παρέμβασης στις τραγικές καταστάσεις που δημιουργούνται και εξελίσσονται, η επεξεργασία και η παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αντιμετώπισης των προβλημάτων και χάραξης μιας συγκεκριμένης πορείας για το μέλλον της ενωμένης Ευρώπης, είναι εκ των ουκ άνευ.
Η ευθύνη αυτή βαρύνει, εν πολλοίς, το Γιώργο Παπανδρέου, ως τον ηγέτη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και ως τον πολιτικό που με την εν γένει πολιτεία του έχει αποκτήσει την ευρωπαϊκή και παγκόσμια αναγνώριση και αποδοχή.

Ο ρόλος του ΄Ελληνα πρωθυπουργού, δεν μπορεί να συνεχίσει στο υπερ-ιδεολογικό μοτίβο και στο χάϊδεμα κάθε άποψης ή κάθε πράξης των «μεγάλων», περιοριζόμενος στο ρόλο του εκπροσώπου ενός μικρού και, ταυτόχρονα, προβληματικού κράτους. Πρέπει να μετεξελιχθεί, να εμπλουτισθεί και, βέβαια, να ενισχυθεί στο ρόλο ενός παγκόσμιου πολιτικού ηγέτη, εκπροσώπου ενός ολόκληρου ιδεολογικοπολιτικού ρεύματος, που αμφισβητεί και απειλεί την παντοδυναμία της συντήρησης και των εγκληματικών πολιτικών της.

΄Ετσι, ακόμα και η υπόθεση της Ελλάδας, θα μπει σε άλλα επίπεδα και είναι σίγουρο πως θα βοηθηθεί πολύ περισσότερο.

Το γεγονός πως το τελευταίο χρονικό διάστημα αυτού του είδους η δραστηριότητα του Γ. Παπανδρέου, έχει αυξηθεί, δείχνει πως υπάρχει, ήδη, η σωστή επιλογή !...

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

ΚΙ ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΙΧΑΛΕΣ !...

Μήνες τώρα η Νέα Δημοκρατία διατείνεται ότι όλα όσα καταλογίζονται στον Κ. Καραμανλή και τις κυβερνήσεις του είναι ψεύδη, συκοφαντίες και σκευωρίες του ΠΑΣΟΚ. Ούτε σκάνδαλα έγιναν, ούτε κακοδιαχείριση υπήρξε, ούτε υπερβολικά ελλείμματα δημιουργήθηκαν, ούτε έγινε καμιά προσπάθεια να συγκαλυφθεί η αλήθεια. Βέβαια, ο ίδιος ο Καραμανλής δεν έχει ανοίξει το στόμα του για να υπερασπιστεί τα πεπραγμένα των κυβερνήσεών του, αλλά φροντίζουν άλλοι γι’ αυτόν: από τον Σαμαρά και τον Παναγιωτόπουλο μέχρι τον Στυλιανίδη, τον Σπηλιωτόπουλο και άλλους πρωτοκλασάτους συνεργάτες του.

Προχθές στο «Βήμα» ένας πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, ο Χανς Αϊχελ, προχώρησε σ’ ένα βαρύτατο χαρακτηρισμό για τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνησή του. Είπε ότι, δηλώνοντας η τότε κυβέρνηση ότι το έλλειμμα ήταν 6,4% δεν είχε κάνει κάποιο λάθος, ούτε και είχε πέσει έξω στους υπολογισμούς της. Απλώς διέπραξε συνειδητά «καραμπινάτη απάτη». Και, αν δεν κάνω λάθος, τέτοια κατηγορία δεν θυμάμαι να έχει διατυπωθεί από υψηλόβαθμο πολιτικό στέλεχος εναντίον ευρωπαϊκής κυβέρνησης.

Να πω ότι δεν περίμενα κάποια αντίδραση, θα είναι ψέματα. Οχι μόνο την περίμενα, αλλά και την αξίωνα. Από τον ίδιο τον Καραμανλή ή, αν δεν ήθελε να σπάσει τη σιωπή του, από κάποιον παρατρεχάμενό του. Οπως την περίμενα και από το κόμμα του, από τον ίδιο τον Σαμαρά ή τον Παναγιωτόπουλο, ή κάποιον τέλος πάντων που ν’ αντιλαμβάνεται πως η φράση «η κυβέρνηση Καραμανλή διέπραξε καραμπινάτη απάτη» θίγει και τη χώρα και τον τότε πρωθυπουργό και όσους μετείχαν στην κυβέρνησή του.


Ωστόσο, η απάντηση που περίμενα, και την περίμεναν και άλλοι υποθέτω, δεν ήρθε. Και διερωτώμαι πώς θα πρέπει να ερμηνεύσω το γεγονός. Τι να υποδηλώνει η σιωπή; Αδιαφορία, περιφρόνηση, αδυναμία; Προσωπικά την ερμηνεύω ως ακραία εκδήλωση πολιτικού παχυδερμισμού. Και ως απόδειξη της υποκρισίας που χαρακτηρίζει τη νεοδημοκρατική ηγεσία, χθεσινή και σημερινή, όταν υποδύεται τη θιγμένη απ’ όσα δικαιολογημένα της καταλογίζονται για όσα διαδραματίστηκαν στη διάρκεια των πέντε χρόνων της διακυβέρνησης της χώρας από τον Κ. Καραμανλή, τους συνεργάτες του και τους εκλεκτούς τους.

Βλέπετε μου είναι αδύνατο να πιστέψω πως ειλικρινά νομίζουν ότι αυτά που νιώθουν στα πρόσωπά τους είναι ψιχάλες.


Του Ερρίκου Μπαρτζινόπουλου από το ΕΘΝΟΣ


Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΕΙΣ !...

ΚΑΙ …ΜΕΓΑΛΟΑΠΕΡΓΟΙ !...

Τα κρεμμύδια μ΄ έκαψαν από τις 7, όταν πιάνοντας τον ΑLPHΑ, αντί για το Σρόϊτερ, έπεσα πάνω σ΄ έναν τυπά πούψαχνε να βρει τον πατέρα του …παιδιού του ! Τους μαλάκες τους Γερμανούς, σκέφτηκα, τάφτυσαν κι ούτε να τους πληρώσουν δεν έχουν… «Πάει ο Βερύκιος, γι απόψε…», μουρμούρισα και γύρισα στον ΄Ακη, δίπλα στο ALTER. Αμ δε, εκεί ο ανεκδιήγητος Σεφερλής, έπαιζε χειρότερες μαλακίες απ΄ του Παυλόπουλου !

Για να μην τα πολυλογώ, διαπίστωσα, κάποια στιγμή και προς μεγάλη μου …απογοήτευση, πως δελτία ειδήσεων γιοκ, ένεκα απεργίας της ΕΣΗΕΑ.
Ούτε MEGA Γεγονότα, με Πρετεντέρη και Τρέμη, (μπρρρ το σκέφτομαι κι ανατριχιάζω…), ούτε ΑΝΤ1, με Χούκλη και Λιαρέλη, ούτε ALTER (στις 8 παρά 3΄), με Χατζηνικολάου, Τράγκα και τον υπόλοιπο θίασο.
Και νάταν μόνον αυτά ; Εδώ δεν είχε στις 9, ειδήσεις στο ΣΚΑΪ… Χριστέ μου μια ολόκληρη βραδιά, χωρίς Παπαδημητρίου, πως θ΄ αντέξω ο δύστυχος ; Και η – θεσπέσια – πιθανότητα, να βγει στο παράθυρο (ως guest…), ο Πορτοσάλτε, πάει κι αυτή ; Αν είναι δυνατόν !...

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, έμαθα πως όλοι οι …υπηρέτες της …ενημέρωσης του ελληνικού λαού, απεργήσανε, χθες βράδυ, μαζί με όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, κάτω από την ομπρέλα της ΕΣΗΕΑ, η οποία διαμαρτυρήθηκε για τις εξελίξεις στο χώρο και ειδικά για τις μαζικές απολύσεις δημοσιογράφων, τις μειώσεις μισθών, αλλά και την αναστολή της έκδοσης εφημερίδων.

Καμιά αντίρρηση, λοιπόν, οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, όπως και όλοι οι άλλοι, επέλεξαν να κατέλθουν σε απεργία, όπως έχουν δικαίωμα κι όπως έχουν υποχρέωση τη στιγμή που και στο χώρο η εργοδοσία, απολύει, μειώνει και κλείνει. Συμμερίζομαι, απόλυτα, τον αγώνα τους και τον χειροκροτώ !
Πώς να εκλάβω, όμως, και πώς να ερμηνεύσω τη συμμετοχή στην κινητοποίηση των stars των κεντρικών δελτίων ; Πώς ν΄ αποδεχθώ τη διαμαρτυρία, π.χ. του Πρετεντέρη ή του Παπαδημητρίου, για τις μειώσεις μισθών, μέσω επιχειρησιακών ή ατομικών συμφωνιών, όταν όλο τον προηγούμενο καιρό, αυτοί οι αθεόφοβοι, υλοποιώντας εντολές και κατευθύνσεις των παραπάνω, διαλαλούσαν στη διαπασών τη χρησιμότητα θεσμοθέτησης, επιτέλους, του παραμερισμού και του θαψίματος των κλαδικών συμβάσεων εργασίας ;
Προς τι η απεργία σας, ρε παραπλανητές της κοινής γνώμης, ενάντια, τάχα, στις απολύσεις, όταν τις προηγούμενες μέρες λυσσάξατε για να προβάλλεται και να πείσετε τους τηλεθεατές, για την αναγκαιότητα της διενέργειας μαζικών απολύσεων, στο δημόσιο και τις ΔΕΚΟ ; Κι εδώ αναίσχυντοι, Φαρισαίοι και υποκριτές ;
Κανονικά, σήμερα το βράδυ, όλοι αυτοί οι …μεγαλοαπεργοί, θα πρέπει ν΄ απευθυνθούν στους τηλεθεατές και να εξηγηθούν, αλλά είναι σίγουρο πως δεν θα το κάνουν. Αναίσθητοι και ασυμμόρφωτοι, θα παρουσιαστούν σαν να μη συνέβη τίποτα και θα συνεχίσουν, απτόητοι, το σκοτεινό και παραπλανητικό τους έργο !...

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

ΕΡΕΥΝΕΣ ΓΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ !...

Την κατάθεση νομοσχεδίου, πολύ σύντομα, με το οποίο θα ιδρύεται Εθνικός Φορέας Έρευνας Υδρογονανθράκων, προανήγγειλε στη Βουλή ο υφυπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης.
Ο Φορέας θα προκηρύξει δημόσιους διαγωνισμούς ώστε να γίνουν έρευνες στη χώρα και στο βαθμό που αυτές αποδειχθούν θετικές στη συνέχεια θα προχωρήσει η αξιοποίηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων είτε πετρελαίου, είτε φυσικού αερίου.

Απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ, Κ. Βελόπουλου σχετικά με τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Ιόνιο Πέλαγος και αλλού, ο κ. Μανιάτης παρότι ξεκαθάρισε ότι δεν θα τοποθετηθεί για το που και πόσο πρέπει να προχωρήσουν οι έρευνες - καθώς πρόκειται για ένα πολύ σύνθετο θέμα - όμως, είπε πως υπάρχει αμεσότατη ανάγκη να προχωρήσουμε, ιδιαίτερα στην περιοχή του Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας, στον εμπλουτισμό των ερευνητικών δεδομένων που υπάρχουν. Διότι - όπως εξήγησε - τα στοιχεία είναι αρκετά αισιόδοξα ότι μπορούμε να έχουμε πολύ θετικά αποτελέσματα.
Ο ερωτών βουλευτής από την πλευρά του είπε πως η Ελλάδα βρίθει πετρελαίων σε τέτοιο βαθμό ώστε η αξιοποίηση του ορυκτού της πλούτου να αποσβέσει το δημόσιο χρέος της χώρας κι όμως ουδέποτε οι κυβερνήσεις διαχρονικά ασχολήθηκαν με το τόσο σοβαρό αυτό θέμα αν και τόνισε πως το ΥΠΕΚΑ έχει κάνει σημαντικά βήματα.
Από το NEWSIT

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ …ΣΠΛΑΧΝΩΝ !...

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ (ΔΗ.ΣΥ.Ε), είναι η ΠΑΣΚΕ σε επίπεδο Αγροτικής Τράπεζας, μια συνδικαλιστική παράταξη με μεγάλη ιστορία και με εκλογικά ποσοστά, πάντα, πολύ υψηλά, από 40 – 50%.
Η ανακοίνωση που ακολουθεί, εκδόθηκε την περασμένη εβδομάδα κι αναφέρεται στις εξελίξεις που κυοφορούνται στην Τράπεζα κι αφορούν στο δικό της μέλλον, αλλά και σ΄ εκείνο των εργαζόμενων σ΄ αυτήν.
Πρόκειται για την πρώτη δημόσια αντίδραση κάποιων από τα «σπλάχνα» του ΠΑΣΟΚ (όπως τα ονόμασε ο Παπακωνσταντίνου) στην ισοπεδωτική κυβερνητική πολιτική των συρρικνώσεων και των περικοπών.
Βέβαια, στην περίπτωση της ΑΤΕ δεν έχουμε να κάνουμε με δημόσια επιχείρηση, που έχει ελλείμματα και χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά για μια ιδιαίτερη κατάσταση, όπου μια δημόσια τράπεζα πετσοκόβεται, προ όφελος των ιδιωτών ανταγωνιστών.

Το κείμενο της ανακοίνωσης είναι παραπάνω από εύγλωττο :

"Μέσα στο 2010, το χρόνο του απόγειου της κρίσης, η ΑΤΕ έβγαλε πρωτοφανή λειτουργικά κέρδη, περισσότερα από κάθε άλλη χρονιά. Αυτό δείχνει πως η άποψη περί υψηλών λειτουργικών εξόδων και υπέρογκου μισθολογικού κόστους, είναι μια μπούρδα !

Ο αμερικανικός οίκος Citigroup στην πρόσφατη έκθεσή του για τις ελληνικές τράπεζες προχώρησε -μεταξύ άλλων- και στην αξιολόγηση αυτών με βάση το δείκτη "δάνεια προς 1 ευρώ λειτουργικό κόστος".
Ο δείκτης αυτός προκύπτει ουσιαστικά από το πηλίκο των χορηγήσεων προς το κόστος κάθε τράπεζας:
Δείκτης παραγωγικότητας = Χορηγήσεις / Κόστος

Με τη σειρά του, ο ίδιος δείκτης θα μπορούσε να εκφραστεί με τον παρακάτω τριπλό τρόπο:
Χορηγήσεις / Κόστος = Χορηγήσεις / Εργαζόμενοι Χ Εργαζόμενοι / Καταστήματα Χ Καταστήματα / Κόστος

Σύμφωνα με τη συνολική αξιολόγηση του αμερικανικού οίκου, "η παραγωγικότερη τράπεζα (με βάση τα στοιχεία του 2009) είναι η Marfin Λαϊκή με δείκτη χορηγήσεων ανά ευρώ λειτουργικού κόστους 106. Ακολουθούν η Τράπεζα Πειραιώς με 54, η Eurobank με 48, η Alpha Bank με 44, η ΑΤΕ με 41, η Millennium με 34, η Εθνική Τράπεζα με 31, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο με 30, η Εμπορική με 17 και η Γενική με 14, όταν ο μέσος δείκτης είναι 36.

Που την είδατε, ρε φωστήρες, της κυβέρνησης και της τρόικας, την προβληματικότητα της ΑΤΕ και λυσσάξατε για τη συρρίκνωσή της ; Που την είδες, κύριε Πανταλάκη και συντονίζεσαι μαζί τους, στο πετσοκόπημα της Τράπεζας, του ενεργητικού της και του δυναμικού της, παίζοντας το ρόλο του ταχυδρόμου αισχρών εκβιαστικών διλλημάτων «ή συμφωνείτε σε περικοπές ή τις περνάμε με Νόμο» ; Αυτό έπρεπε να κάνεις ή εφ΄ όσον (και αν…) διαφωνείς να τα βροντήξεις και να φύγεις ;

Μα καλά πιστέψατε όλοι σας, ότι το συνδικαλιστικό κίνημα στην ΑΤΕ θα ρεζίλευε μια περήφανη ιστορία δεκαετιών, θα πρόδιδε τον κλάδο και την Ομοσπονδία και θάρχονταν να υπογράψει, μαζί σας, σύμβαση με μειώσεις αποδοχών ή θα συμφωνούσε σε δραματική μείωση, (κατά 35% !), του ενεργητικού της Τράπεζας ;

Το μόνο πρόβλημα που έχει η Αγροτική Τράπεζα, είναι η έλλειψη ιδίων κεφαλαίων κι αυτό οφείλεται στους πολιτικούς απατεώνες των τελευταίων κυβερνήσεων, τους νόμους τους, (ρυθμίσεις χρεών, πανωτόκια) και στα υποτακτικά ανδρείκελά τους (Μηλιάκος, Βαράγκης κλπ), που με τις εγκληματικές επιλογές τους (δομημένα ομόλογα), και τις χαριστικές δανειοδοτήσεις, (που έσκασαν επισφαλείς), καταβρόχθισαν τα κεφάλαια της Τράπεζας και την άφησαν αμανάτι.
Οι διάδοχοι των προηγούμενων (τωρινοί) πολιτικοί απατεώνες, αντί να ενισχύσουν την Τράπεζα, όπως οφείλουν, ως κύριοι μέτοχοι, μετέρχονται πρωτοφανών μεθοδεύσεων για να την πλήξουν και να την μικρύνουν !

Στην πολυεπίπεδη σύγκρουση που έγινε, το τελευταίο, σχεδόν, εξάμηνο, για το μέλλον της ΑΤΕ, μπορεί να πέρασε ο «κρατικός ο πυλώνας», αλλά οι αλήτες, που διαφωνούσαν και αντιπάλεψαν την εξέλιξη, φρόντισαν (με το κουτσούρεμα της ΑΤΕ) να τον μεταλλάξουν σε «κρατικό κολωνάκι» (σαν κι αυτά που υπάρχουν στις άκρες των πεζοδρομίων).
Για ποιον «πυλώνα» μιλούσατε και θα μιλήσετε, αύριο, κύριε Πρωθυπουργέ ;
Μια βασική πολιτική σας θέση – εξαγγελία, όχι μόνον απαξιώθηκε, αλλά ρεζιλεύτηκε στα χέρια των γιάπηδων της τρόικας και των μανδαρίνων του υπουργείου οικονομικών, συναινούντων και των διοικούντων που επιλέξατε για την …εξυγίανση και την …αναβάθμιση της ΑΤΕ.
Για το κατόρθωμά τους, να συρρικνώσουν την Τράπεζα, σε όφελος των ιδιωτών μεγαλοτραπεζιτών, χαρίζοντάς τους εργασίες και μερίδια αγοράς, η κύρια ευθύνη βαρύνει εσάς !

Προειδοποιούμε, όλους, τους ενεχόμενους στο έγκλημα κατά της Αγροτικής Τράπεζας, της πελατείας της και του δυναμικού της, πως τα βρώμικα σχέδιά τους δεν θα περάσουν έτσι. Θα μας βρουν απέναντί τους κάθε μέρα, σε κάθε χώρο, στην Τράπεζα, στο δρόμο, τη γειτονιά, το χωριό, στα υπουργεία, τη βουλή, τα ΜΜΕ, παντού !

΄Ο,τι και να κάνετε, όση δύναμη κι αυταρχισμό κι αν επιδείξετε, όσα ψέματα κι αν αραδιάσετε, όσο παραπλανητικά κι αν δράσετε, για το έγκλημά σας αυτό, θα πληρώσετε και μάλιστα ακριβά !
Όταν θα ξεκουμπίζεστε κυνηγημένοι και ξεφωνημένοι, εμείς, μαζί με όλους τους εργαζομένους, θάμαστε εκεί, δικαιωμένοι !".

Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010

ΓΙΑ ΚΑΝΤΕ ΛΙΑΝΑ, ΔΥΟ – ΤΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑΚΙΑ !...

Η Ιρλανδία μαντρώθηκε κι αυτή στο μηχανισμό στήριξης κι έτσι η «ανάδελφη» Ελλάδα, βρήκε, τουλάχιστον έναν …συγκρατούμενο. Για άλλους λόγους, μεν, (φαλίρισαν οι Τράπεζες εκεί), οι πολίτες της χώρας που προβλήθηκε, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ως το οικονομικό θαύμα της Ευρώπης, καλούνται τώρα να δοκιμάσουν κι αυτοί «τι εστί βερίκοκο…».
Παίρνουν λιγότερα από εμάς, (γύρω στα 85 δισ. €), τα παίρνουν ακριβότερα, με επιτόκιο γύρω στο 5,8 με 6%, αλλά για περισσότερα χρόνια (σχεδόν τα διπλά) και με περίοδο χάριτος !
Οι …μεγαλόψυχοι δανειστές μας, καταλαβαίνοντας πως οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες και η γκρίνια επί θύραις, άρχισαν τις τσιριτσάντζουλες, τα καλοπιάσματα και τις υποσχέσεις : η επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής των 110 δισ. € του προς την Ελλάδα δανείου, κρίθηκε απαραίτητη και δίκαιη ! Πάμε κι εμείς για τα 11 χρόνια, απ΄ ό, τι φαίνεται, κάτι που είναι καλό, κατ΄ αρχήν, αλλά τα ερωτηματικά που υπάρχουν, ακόμα, αναπάντητα, επιβάλλουν συγκράτηση και υπομονή.

Η εξίσωση ως προς τα χρόνια αποπληρωμής των δανείων, θα γίνει με το επιτόκιο της Ελλάδας να παραμένει ίδιο ή θα εξισωθεί και αυτό ; Η επιμήκυνση, η δική μας, θα περιλαμβάνει περίοδο χάριτος ή όχι ; Για τους Ιρλανδούς, έγινε γνωστό πως δόθηκαν 4 χρόνια (!), σε μας, τίποτα ;
Και τώρα το κυριότερο και για τους δυο, αλλά περισσότερο για την καμπούρα μας : η επιμήκυνση των δόσεων αποπληρωμής των 110 δισ. €, μήπως σημαίνει, με οποιονδήποτε τρόπο και επιμήκυνση ισχύος του υπάρχοντος ή κάποιου ανανεωμένου Μνημονίου ;
Αυτό το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, που καθορίζει τα πάντα μας και φέρνει κάθε τρεις και λίγο τους ελεγκτές της τρόικας για την «κωλομέτρηση», λήγει, όπως έχει διατυμπανιστεί το 2013 ή πάει για παραπέρα και ως πότε ;

Λίγους μήνες πίσω ακούγαμε τα ίδια, σχεδόν προκαταρκτικά, «συμφωνήθηκε η ενίσχυση - στήριξη της Ελλάδας με 110 δισ. €, με όρους που θα συζητηθούν και θα συμφωνηθούν…». Οι όποιες χαρές κι ανακουφίσεις πήγαν περίπατο με το που έγινε γνωστό το περιεχόμενο του Μνημονίου.
Και τώρα για κάτι «όρους» που θα συμφωνηθούν, είπαν… Κρατούμε τα κεφάλια μέσα και περιμένουμε, πνίγοντας, εν τη γενέσει της, κάθε τάση για πανηγυρισμούς !...

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

ΤΑ ΒΡΗΚΑΝ ΜΕΡΚΕΛ - ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !

Ο καθένας στο ρόλο του !...

ΠΡΕΠΕΙ Ν΄ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΟΛΑ !...


Του Νικηφόρου Μαλεβίτη

Ο καθένας μας μπορεί να έχει τη γνώμη του και να τη διαδίδει όπως νομίζει. Ωστόσο, “τα στοιχεία είναι ιερά”. Και τα στοιχεία λένε είναι ότι το πρόβλημα του ελληνικού κράτους που μας έφερε ως εδώ δεν ήταν οι υπέρμετρες δαπάνες, οι οποίες μόνο το 2009 - και μετά τη λαίλαπα της πενταετίας Καραμανλή με τις αλλεπάλληλες αυξήσεις τους - ξεπέρασαν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (53,9% του ΑΕΠ, έναντι 50% στην Ε.Ε των 27), αλλά ο αναποτελεσματικός καταμερισμός τους. Το μείζον λοιπόν στην Ελλάδα δεν είναι ότι έχουμε “πολύ κράτος”, αλλά ότι έχουμε τριτοκοσμικό κράτος.

Επειδή λοιπόν έχουμε αυτό το κράτος, οι κοινωνικές παροχές είναι άστοχες και δίνονται χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, με αποτέλεσμα να μειώνουν τη φτώχεια μόλις κατά 3,7% του πληθυσμού, την ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 9%. Επίσης, επειδή το κράτος μας είναι έτσι όπως είναι, ο ιδιωτικός τομέας έχει γίνει κρατικοδίαιτος: είτε δηλαδή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από επιδοτήσεις, αναθέσεις και αθέμιτες χάρες, είτε από το λάδωμα κρατικών αξιωματούχων, την εισφοροδιαφυγή και τη φοροδιαφυγή. Έχουμε δηλαδή έναν ιδιωτικό τομέα, που στην πλειοψηφία του έχει δημιουργηθεί κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν του κράτους και είναι υποκριτικό να βγάζει την ουρά του απέξω, όταν αναζητά τους υπαίτιους της σημερινής κρίσης.

Παρομοίως, η άλλη πτυχή του προβλήματος στην Ελλάδα δεν είναι ότι το κράτος “μας ξεζουμίζει” στους φόρους. Τα κρατικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ κινούνται σε απαράδεκτα χαμηλότερα επίπεδα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (37,8% του ΑΕΠ, έναντι 44,5% στην Ε.Ε). Το ζήτημα είναι ο επιμερισμός των φορολογικών βαρών. Και θα είχε ενδιαφέρον να μας ενημερώσει ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών που με τόση θέρμη προσέφυγε στο Σ.τ.Ε. κατά του Μνημονίου πόσα από τα μέλη του δηλώνουν ότι αμείβονται δήθεν με την ελάχιστη επιτρεπόμενη αμοιβή (δηλαδή το γραμμάτιο) και πόσα παίρνουν μαύρα για τις νομικές υπηρεσίες που προσφέρουν. Ανάλογο ενδιαφέρον θα είχε να μας πει ο Ιατρικός Σύλλογος, που τόσο πολύ κόπτεται για τα τρία ευρώ που θα πρέπει να δίνουμε για εξέταση στα δημόσια νοσοκομεία, πόσα ζητάν σε φακελάκια οι περισσότεροι χειρουργοί, αναισθησιολόγοι, γυναικολόγοι, ογκολόγοι και λοιποί ιατροί για να τηρήσουν τον όρκο του Ιπποκράτη, ακόμη και σε ιδιωτικά νοσοκομεία, όπου οι ασθενείς πληρώνουν τα μαλλιά της κεφαλής τους. Επιτέλους, αιδώς Αργείοι!

Έχουμε φτιάξει ένα άθλιο σύστημα διαπλοκής κράτους, ελεύθερων επαγγελματιών και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, το οποίο ανέχεται την ανομία και την κατάφωρη αδικία απέναντι στους δύσμοιρους μισθωτούς και συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι είναι και οι μόνοι που δικαιούνται αυτή τη στιγμή να πάρουν τα βουνά και να κηρύξουν επανάσταση, καθώς καλούνται και πάλι να βάλουν πλάτη, διότι κυβέρνηση και αντιπολίτευση δεν θέλησαν, δεν θέλουν, ή -ακόμη χειρότερα - δεν μπορούν, να επιτελέσουν το συνταγματικό τους καθήκον για την αποκατάσταση της νομιμότητας.

Αποτέλεσμα αυτού του συστήματος είναι να έχουμε διπλάσιο αριθμό ελεύθερων επαγγελματιών σε σχέση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο (30% έναντι 15% στην Ε.Ε). Ανάλογο ποσοστό συναντάμε μόνο στη Ρουμανία και στην εξίσου διεφθαρμένη με εμάς Σικελία. Και γιατί να μην έχουμε άλλωστε τόσους ελεύθερους επαγγελματίες, αφού είναι τόσο εύκολο να απολαμβάνουν ασυλίας από τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο υπόλοιπο 70% του πληθυσμού. Όσο για το επιχείρημα ότι δεν πληρώνουμε διότι το κράτος δεν παρέχει υπηρεσίες και κακοδιαχειρίζεται τα χρήματά μας, μου θυμίζει το παιχνίδι με την κολοκυθιά, αφού και το κράτος απαντά ότι “έχω άθλιες υπηρεσίες διότι δεν έχω έσοδα”.

Συμπέρασμα; πρέπει να αλλάξουν όλα, είτε μετά από μία – απίθανη, κατά τη γνώμη μου - συλλογική απόφαση ότι εις το όνομα της σωτηρίας μας θα κάνουμε ένα τεράστιο “άλμα πίστης”, έχοντας επίγνωση ότι μπορεί να αποδειχθεί και άλμα στο κενό, είτε μέσω της επιβολής των αλλαγών από μία κυβέρνηση που επιτέλους θα επικεντρώσει τις προσπάθειές της στον πυρήνα του προβλήματος.
Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η διαδικασία θα είναι εξαιρετικά επώδυνη. Επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες που σήμερα συντηρούνται λόγω της ανομίας, θα κλείσουν. Το 20% τουλάχιστον του εργατικού μας δυναμικού θα πρέπει να περάσει από την ελεύθερη και δημόσια εργασία στη ιδιωτική μισθωτή, δια μέσου, δυστυχώς, ενός διαστήματος ανεργίας. Στον επιχειρηματικό κλάδο, θα πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν κινήσεις συγκέντρωσης και συγχωνεύσεις, ώστε να δημιουργηθούν “πρωταθλη-τές” που θα μπορούν να επιβιώσουν στο διεθνές περιβάλλον με τις εξαγωγές τους. Η λεγόμενη ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας θα σπάσει, διότι μας κρατάει χρόνια παράλυτους και θα δημιουργηθεί μία νέα. Κι όλα αυτά θα επιτύχουν μόνο εφόσον οι εξελίξεις στο διεθνές περιβάλλον είναι ευνοϊκές – ή τουλάχιστον δεν είναι δραματικές.

Είναι ένα μεγάλο ρίσκο η δύσκολη αυτή μετάβαση σε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο, ενώ η μετάλλαξη του κράτους απαιτεί πολιτικούς όχι μόνο με παντελόνια, αλλά και με φαιά ουσία. Όμως δεν υπάρχει άλλη επιλογή, παρά μόνο να γίνουμε Ρουμανία. Εξάλλου, με τη βουτιά που κάνουμε, σε λίγο δεν θα απέχουμε και πολύ.
Από το REPORTER.GR

Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ, ΡΕ ΠΡΟΕΔΡΕ ?...

* Σημείωση για τη φωτοσύνθεση...

Η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, έδωσε την ευκαιρία στον Πρόεδρο ν΄ ασχοληθεί, λίγο και με το κόμμα, ο δε guest star της διαδικασίας, υπουργός των οικονομικών, μοίρασε λόγια και φυλλάδια για την οικονομική πολιτική και τον Προϋπολογισμό.
Μόνο που, η μεν οικονομική πολιτική είναι δεδομένη, έχει χαραχθεί κι ακολουθείται στα πλαίσια του μνημονίου, ο δε Προϋπολογισμός είναι κατατεθειμένος στη βουλή, έτοιμος και μη επιδεχόμενος την παραμικρή αλλαγή.

΄Αρα το …κόμμα καλείται για εκ των υστέρων αποδοχή και συναίνεση !...

Αλήθεια, ποιο κόμμα ; Υπάρχει τέτοιο πράγμα ; Υπάρχουν οργανώσεις που λειτουργούν ;

Ο Πρόεδρος, ζήτησε, λέει μορατόριουμ ενός χρόνου, για να περάσει η μπόρα. Το μορατόριουμ το ζητάς από κάποιον που υπάρχει, που δρα και αντιδρά. Ετούτο τι νόημα έχει ; Από ποιον το ζητάς, ρε Πρόεδρε, από το ΠΑΣΟΚ που δεν υπάρχει ;
Εκτός κι αν εννοείς, το φουκαρά, (όχι με την έννοια της φτώχειας, αλλά της μοναξιάς), τον Παναγιωτακόπουλο, που κάτι τέτοιες, σπάνιες, διαδικασίες, βρίσκει την ευκαιρία να σου τα ψάλλει λίγο και να εκτονώσει, κάπως, τα στραγγαλισμένα ιδεολογικοπολιτικά του εσώψυχα…
Γι αυτό όμως δεν χρειάζεται να κάνεις ολόκληρη διαδικασία και να μπαίνεις στον κόπο δημόσιων δηλώσεων και παραινέσεων. Παρ΄ το Γιώργο τηλέφωνο ή φώναξέ τον στο γραφείο σου και ρίξ΄ τα του : «Ξέρεις Γιώργο, θάθελα για ένα χρόνο, να μην …εκτονώνεσαι !...».

Κι όμως, η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, δεν ήταν τυχαία, ούτε οι παραινέσεις για «μορατόριουμ» έπεσαν ξεκάρφωτες. Όλα έγιναν για ένα συγκεκριμένο λόγο κι απευθύνονται στο μόνο ΠΑΣΟΚ που εξακολουθεί να υπάρχει, να δουλεύει, να δρα, να χτυπιέται στην πρώτη γραμμή των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων κι αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ των μαζικών χώρων, του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα.
Αυτό το κομμάτι του …κόμματος, το συνδικαλιστικό, δεν κατοικοεδρεύει, ούτε στην Ιπποκράτους, ούτε στου Μαξίμου, ούτε στα (γαμώ τα) υπουργεία σας. Είναι στα Σωματεία και τους Συλλόγους, στις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα, είναι στις συνεδριάσεις του διοικητικών και των γενικών συμβουλίων, στις γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων κι ένα χρόνο, τώρα, γαμιέται σαν τη χειρότερη πουτάνα, εξ αιτίας της πολιτικής σας, των μέτρων σας και των αποφάσεών σας.
Αυτό το ζωντανό ΠΑΣΟΚ, που δίνει το δυσκολότερο αγώνα στην ιστορία, στο πλάϊ της χειμαζόμενης εργατικής τάξης, ούτε στο σύνολό του, ούτε στα επί μέρους του, καταδέχτηκες να το συναντήσεις και να το ακούσεις, Πρόεδρε !
Κι έρχεσαι, τώρα να του ζητήσεις μορατόριουμ. Στο τι ; Στο να σκύψουν το κεφάλι και να υποστούν χειρότερα ; Δεν υπάρχουν χειρότερα !...

Τα βαμπίρ της τρόικας απαιτούν και τα βαμπιράκια του ΥΠΟΙΚ συναινούν, αποφασίζουν και διατάσσουν, για σφαγές, για μειώσεις μισθών, (αλήθεια τι νόημα είχε η πρόσφατη προεκλογική σου δέσμευση για το αντίθετο ;), για απολύσεις, για ξερίζωμα για… για… για…
Κανένας διάλογος, ούτε από περιέργεια για το «μπας κι υπάρχει κάποια άλλη άποψη ;», καμιά εσωκομματική διαδικασία, καμιά συμμετοχή…
Κι έρχεται ο Μιχάλης, ο γραμματέας και μιλάει για «ενότητα και διαρκή συνεννόηση», προκαλώντας γέλια και φλερτάροντας με τα όρια της σοβαρότητας κι έρχεσαι κι εσύ και ζητάς μορατόριουμ.
Ευτυχώς, εκείνη η ποντικομαϊμού ο Παπακωνσταντίνου, με την επίκτητη στο LSO ωμότητα και αταραξία, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, έστω και με τον (συνηθέστατο, αγγλοσαξωνικά…) πούστικο τρόπο : «στις ΔΕΚΟ θα χτυπηθούμε με τα σπλάχνα μας !...».
Κι έγινε, έτσι αντιληπτό, περί τίνος επρόκειτο και πρόκειται…

Αν, μεταξύ των άλλων, στις επιδιώξεις σας ήταν και το εύσημο του Πρετεντέρη στις MEGAμαλακίες των 8, ατυχήσατε, γιατί χθες βράδυ απουσίαζε…

*
Η φωτοσύνθεση βασίστηκε σε σκίτσα του Βασίλη Παπαγεωργίου και του Ηλία Μακρή…


Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ...

Δεν τίθεται θέμα συνεκμετάλλευσης με την Τουρκία ενεργειακών πόρων στο Αιγαίο, επανέλαβε από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ., αν υπάρχουν επί του θέματος μυστικές συνομιλίες και συμφωνίες.
Ο κ. Παπανδρέου τόνισε ότι αυτές οι προτάσεις ακούγονται τα τελευταία 20-30 χρόνια, και παλαιότερα μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση, κυρίως από την ίδια την Τουρκία, «για τη δημιουργία, για επικοινωνιακούς λόγους, διάθεσης θετικής δήθεν βούλησης από την ελληνική πλευρά».

Δεν θα μπορούσε, συνέχισε ο πρωθυπουργός να γίνει παρόμοια συζήτηση με την Τουρκία, αφενός γιατί υπάρχει η απειλή του «casus belli», αφετέρου γιατί αμφισβητούνται κυριαρχικά μας δικαιώματα με τις συνεχείς παραβάσεις και παραβιάσεις, κατά τρίτον γιατί δεν έχει αναγνωρίσει η Τουρκία το οικουμενικό Δίκαιο της Θάλασσας και τέλος, γιατί, δεν έχει επιλυθεί το ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το δικαστήριο της Χάγης.

«Η σημερινή προσπάθεια είναι να διερευνηθεί η δυνατότητα επίλυσης του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας και φυσικά, στις συζητήσεις που συνεχίζονται, δεν τίθεται ζήτημα συνεκμετάλλευσης», πρόσθεσε ο κ. Παπανδρέου.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης -που επικαλέστηκε σχετικές αναφορές των Τούρκων υπουργών Νταβούτογλου και Μπαγίς σε συνεντεύξεις τους ακόμη και σε ελληνικές εφημερίδες- υποστήριξε ότι με την τοποθέτησή του ο πρωθυπουργός «κατέθεσε μία σειρά λόγων, για τους οποίους δεν μπορούμε να είμαστε παντελώς ήσυχοι» καλώντας τον κ. Παπανδρέου να αναφέρει στη Βουλή τι γίνεται με τα πετρέλαια στο Αιγαίο.

Ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης χαρακτήρισε αντιφατικό να είναι η χώρα μας ο πρώτος συνήγορος μιας άλλης για την ενταξιακή της πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση την ώρα που την απειλεί με πόλεμο, αν ασκήσει τα δικαιώματά της που προκύπτουν από το Διεθνές Δίκαιο.
Από τη μία προσπαθούμε να οικοδομήσουμε μια σχέση καλής γειτονίας και την ίδια ώρα η Τουρκία δεν κάνει ούτε ένα βήμα πίσω, τόνισε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ.
Ο κ. Καρατζαφέρης επέμεινε στο θέμα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία επικαλείται την «λύση της χτένας», δηλαδή τη διαφορετική επέκταση κατά περιοχή, ενώ ζητεί ομόλογη σχέση για να ανοίξει η Χάλκη.
Ανταπαντώντας ο πρωθυπουργός, είπε ότι ο οδικός χάρτης της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δεδομένος και θέτει τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις της γείτονος.
Παρ' όλα αυτά, ο κ. Παπανδρέου είπε ότι με πρωτοβουλία της Ελλάδας θα ζητηθεί να γίνει συζήτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, αρκεί οι συγκεκριμένες της υποχρεώσεις να γίνουν πράξη, γεγονός που θα καταστήσει μία Τουρκία διαφορετική που τηρεί τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, στο πλαίσιο της καλής γειτονίας: «Η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές του Ιουνίου θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τη δική της πορεία».

Αναφορικά με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ο πρωθυπουργός, τόνισε ότι η Ελλάδα επιδιώκει να οριοθετήσει τις θαλάσσιες ζώνες με όλες τις γειτονικές χώρες, πρόσθεσε όμως ότι το Δίκαιο της Θάλασσας εξελίσσεται και ότι η ΑΟΖ δεν αποτελεί το μεγάλο χαρτί που λύνει όλα τα προβλήματα.

Σχετικά με την εκμετάλλευση των πιθανών κοιτασμάτων του Αιγαίου, ο πρωθυπουργός είπε ότι το αρμόδιο Υπουργείο εξετάζει το όλο θέμα και θα επικαιροποιήσει τον υπάρχοντα παλαιό νόμο για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στις απαραίτητες ενέργειες για αξιοποίηση αυτών των πόρων.

ΟΙ ΦΑΤΑΟΥΛΕΣ !...

΄Επαιξε πολύ, τις προηγούμενες ημέρες, η κόντρα της Λούκας Κατσέλη, με τους εκπροσώπους της τρόικας, για το ζήτημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
Εκείνο που βγήκε προς τα έξω – προς την κοινή γνώμη – ήταν, από τη μια η επιδίωξη των τροϊκανών για την γενική εφαρμογή του μέτρου υπερίσχυσης των συμβάσεων που συνομολογούνται σε επίπεδο επιχείρησης, εκείνων που υπογράφονται σε κλαδικό επίπεδο, έτσι ώστε να μπορεί να επιτευχθεί μείωση αποδοχών των εργαζομένων και από την άλλη η θέση της υπουργού εργασίας, πως αυτό θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, προβληματικών επιχειρήσεων, που κινδυνεύουν με κλείσιμο.

Τώρα, πως συμβιβάζεται το φαινόμενο η κ. Κατσέλη να κάνει πράξη την προεκλογική, (των αυτοδιοικητικών εκλογών), εξαγγελία του πρωθυπουργού για επαναδιαπραγμάτευση κάποιων επαχθών όρων του μνημονίου και ορισμένοι «θερμόαιμοι» συνάδελφοί της στο υπουργικό συμβούλιο, σε συγχορδία με τους λεχρίτες των ΜΜΕ, να την ψέγουν και μάλιστα δημόσια, αυτό μόνο οι αρμόδιοι και υπεύθυνοι για τον συντονισμό των μελών της κυβέρνησης, το ξέρουν και μπορούν να το διευκρινίσουν.

Πέρα απ΄ αυτά, όμως, η ουσία της υπόθεσης δεν είναι η – συνεχιζόμενη – ασυνεννοησία και τα αλληλοκαρφώματα των υπουργών, αλλά οι επιπτώσεις και οι συνέπειες της επιλογής και της εφαρμογής, της σκληρής ρύθμισης, (της τρόικας), για τις συμβάσεις στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.
Υπήρξαν αναφορές σε συνθήκες «ζούγκλας» και σε υπέρογκες μειώσεις των αποδοχών, καθώς οι απειλές και οι εκβιασμοί για απολύσεις, είναι δύσκολο να αντιμετωπισθούν και μάλιστα σε επιχειρησιακό επίπεδο, πόσο μάλλον σε ατομικό.

Όπως αποκάλυψε η «Ελευθεροτυπία», όπως κάθε φορά, έτσι και τώρα οι …τρανοί παράγοντες της επιχειρηματικότητας, οι μεγαλοτραπεζίτες, οι μεγαλοεργολάβοι και οι μεγαλοεκδότες, είχαν ανοικτή γραμμή με τους ανθρώπους της τρόικας, προκειμένου να πιέσουν για να περάσουν τις θέσεις τους, που δεν είναι άλλες από το «κόψτε μισθούς για ν αυξηθούν τα κέρδη μας !...».
Μόλις μια ημέρα μετά την αναχώρηση των ελεγκτών κι ενώ, η ρύθμιση για τις συμβάσεις δεν έχει πάρει την τελική της νομοθετική μορφή, άρχισαν τα όργανα σε τράπεζες και σε ΜΜΕ.

Να θυμηθούμε, πως δεν πάει πολύς καιρός, από τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης για τα 17 προγράμματα προστασίας της απασχόλησης του ΟΑΕΔ, κόστους 2,5 δισ. €, που αναφέρονται στην ενίσχυση των επιχειρήσεων προκειμένου να διαφυλαχθούν 670.000 θέσεις εργασίας.
Προχθές ο Αναπληρωτής Υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρομάνης κάλεσε τους επιχειρηματίες «να επωφεληθούν από τα προγράμματα του ΟΑΕΔ και να μην προβούν σε μειώσεις προσωπικού και αμοιβών», εκείνο, όμως, που φαντάζει σίγουρο, είναι το γεγονός πως οι «φαταούλες», και, τα προγράμματα θα καταβροχθίσουν, και, μειώσεις αποδοχών θα κάνουν, και, θ΄ απολύσουν όσους αρνηθούν να υποκύψουν στους εκβιασμούς για υπογραφή επιχειρησιακής ή ατομικής σύμβασης με λιγότερο μεροκάματο κα μισθό !
Πως ονομάζουν …συνθηματικά, το μεγάλο «τραπέζι» που στήνεται για το φαγοπότι τους ; «Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας !...».

Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010

Η ΦΙΜΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ !...

ΟΙ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ !...

Στο μπρα ντε φερ αγορών-κρατών τελικά οι πρώτες φαίνεται να θριαμβεύουν κατά... κράτος. Οι λεονταρισμοί των πολιτικών ηγετών όταν εκδηλώθηκε η χρηματοοικονομική κρίση και οι απειλές κατά του καπιταλισμού καζίνο αποδείχθηκαν ...φούσκες.
Από τη στιγμή που οι πολιτικές ηγεσίες των ισχυρότερων χωρών του πλανήτη δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα κοινό πλαίσιο λειτουργίας των αγορών, να θέσουν κανόνες και να ελέγξουν τουλάχιστον τις υπερβολές, αυτές αναθάρρησαν και τώρα παίρνουν τη ρεβάνς απειλώντας χώρες ολόκληρες με χρεοκοπία.

Το παιχνίδι είναι καλά στημένο και ενορχηστρωμένο. Ξεκίνησαν από την Ελλάδα και είδαμε με πόση μαεστρία δούλεψαν.
Ακολούθησε η Ιρλανδία και είναι σίγουρο πως έπονται η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία και κύριος οίδε ποιες άλλες χωρίς να αποκλείεται καμία, ακόμα και η Γαλλία, όπως κάποιοι είχαν σιγοψιθυρίσει την περασμένη άνοιξη.
Το πότε θα εκδηλωθούν οι επιθέσεις στις άλλες χώρες είναι ζήτημα χρόνου και εκτίμησης των καταστάσεων.

Οσο η Ευρώπη πρωτίστως, αλλά και οι ΗΠΑ αδυνατούν ή δεν θέλουν να παρέμβουν πολιτικά και να χαλιναγωγήσουν την άκρατη επιθετικότητα των αγορών, αυτές θα δημιουργούν συνθήκες για νέα θύματα. Βλέπετε είναι πολλά τα λεφτά!
Αλλα τα κέρδη όταν δανείζεις με 3% ή 3,5% και άλλα όταν το επιτόκιο ανέρχεται στο 5,5%, το 6%.
Και ποιος πληρώνει το μάρμαρο; Μα οι φορολογούμενοι για τους οποίους τόσο πολύ υποτίθεται ότι κόπτονται οι πολιτικοί ηγέτες και πολύ περισσότερο οι Γερμανοί που για την προστασία τους υποτίθεται θέλουν να συμμετάσχουν και ιδιώτες επενδυτές στο μηχανισμό στήριξης.

Αν το ενδιαφέρον τους ήταν αληθινό δεν είχαν παρά να κάνουν κάτι απλό. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να δανείζει με 1% απευθείας τα κράτη, αντί να δανείζει τις τράπεζες με αυτό το επιτόκιο και εκείνες στη συνέχεια να δανείζουν τα κράτη με 5% ή 6%.
Δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από ειλικρινή πολιτική βούληση, η οποία δυστυχώς είναι ανύπαρκτη.

Του Θ. Λυρτσογιάννη - Ημερησία

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010

ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ !...

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναφορές και επιχειρηματολογίες για να καταδειχθεί η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία και η κοινωνία. Ο νέος Προϋπολογισμός και το νέο μνημόνιο, δείχνουν περίτρανα, πως όχι, μόνο, δεν υπήρξε, με τη μεσολάβηση του 6μήνου του 2010, κάποιος μετριασμός στην οξύτητα και την σφοδρότητα των προβλημάτων, αλλά, μάλλον, με χειρότερο τρόπο τίθενται.
Απόρροια του δεδομένου αυτού, η νέα επέλαση κατά των λαϊκών εισοδημάτων και κατακτήσεων, μια επέλαση που κονιορτοποίησαν κάθε δέσμευση και κάθε κόκκινη γραμμή της κυβέρνησης.

Αν στη δεύτερη, από τις πολλές, φάσεις της επιχείρησης εξόδου απ΄ την κρίση, επιδιώκονταν η επίτευξη ενός καλύτερου κλίματος και μιας, κάπως, πιο αισιόδοξης στάσης απέναντι στις εξελίξεις, τότε μπορούμε να μιλήσουμε για την πλήρη αποτυχία, αυτής της προσδοκίας : ο λαός ετοιμάζεται να καβατζάρει το χρόνο και να μπει στο 2011, πιο απογοητευμένος, πιο τρομοκρατημένος, πιο απαισιόδοξος για τα επερχόμενα !

Δυστυχώς ! Η πολιτική έχει μπει στη γωνία και το γήπεδο μονοπωλεί ο τεχνοκρατισμός, ο οποίος, όμως, είναι ξεκάθαρο πια, πως δεν στηρίζεται, ούτε καν, στις δημιουργικές επιστημονικές απόψεις και παραδοχές, αλλά σε δογματικούς τυφλοσούρτες, σε στανταρισμένες συνταγές που κύριο χαρακτηριστικό τους έχουν την ανοσία τους, απέναντι σε κάθε νέο, σε κάθε διαφορετικό και προοδευτικό !
Η ακαμψία, η αταραξία και το γαϊδουρινό πείσμα των τροϊκανών, είναι φυσιολογική απόρροια αυτού του γεγονότος κι όσο κι αν προσπαθούν ορισμένοι να προσθέσουν σταγόνες πολιτικής οπτικής, στο σχηματισθέν ίζημα, και τίποτα δεν καταφέρνουν και τη γραφικότητα γυροφέρνουν.
Πριν η κατάσταση φτάσει στο αμήν, πρέπει οι κυβερνώντες να σχεδιάσουν και να κάνουν την υπέρβαση – πάντα σε πολιτικό επίπεδο – να σπάσουν το ίζημα, να ταράξουν το τέλμα. Οφείλουν να προσεγγίσουν το λαό με άλλο πρίσμα, με διαφορετική σκοπιμότητα, με εμπιστοσύνη και με δικαιοσύνη. Αν δεν το μπορούν, να βγουν και να το παραδεχθούν, να μιλήσουν καθαρά, χωρίς περιστροφές και τεθλασμένες αναφορές, χωρίς προβλέψεις που δεν δικαιώνονται, χωρίς υποσχέσεις που δεν εκπληρώνονται…
Αυτή η πορεία, έτσι που πάει, δεν οδηγεί πουθενά !...