ΦΕΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΗΣΙΕΣ !

Σκίτσο του Β. Χειρουβείμ

Παίρνει η µία κυβερνητική παρέα ένα µπιντόνι µε οικονοµικά βρωµόνερα και το δίνει στην επόµενη, που παίρνει τη θέση της κατόπιν εκλογών. Η τελευταία το παραδίδει πιο βαρύ στην επόµενη, κι αυτή στην επόµενη ακόµη πιο βαρύ. Αυτό συνεχίζεται για χρόνια. Κάποτε το µπιντόνι καταλήγει να είναι τόσο βαρύ, που ο τελευταίος παραλήπτης κυβερνητικός πρίγκιπας αδυνατεί να το µετακινήσει, παρά τις πολλές προσπάθειες που καταβάλλει.

Σωριάζεται λοιπόν εξουθενωµένος σ’ ένα πεζούλι βλαστηµώντας και ζητάει βοήθεια από περαστικούς, συµπατριώτες του και ξένους, χωρίς να παραλείπει να φωνάζει ότι οι τελευταίοι προκάτοχοί του φταίνε για τα µαύρα και ασήκωτα χάλια που αυτός τώρα κρατάει στα χέρια του. Πράσινοι και γαλάζιοι είναι έτοιµοι να πιαστούν στα χέρια. Τελικώς, ύστερα από πολλά βογκητά, ύβρεις και κατάρες των µεν προς τους δε, αποστέλλονται αεροπορικώς στην πρωτεύουσα ρωµαλέοι ευρωπαίοι αθλητές της άρσης βαρών που σηκώνουν το πελώριο µπιντόνι µε εντολές των προϊσταµένων τους να το ελαφρώσουν από τα βρωµόνερα.

Οι ντόπιοι πρίγκιπες, πασαλειµµένοι όπως πάντοτε µε βαριά αρώµατα, αλλά βρωµεροί και τρισάθλιοι πλέον, παραλαµβάνουν από τους ρωµαλέους ξένους, σκυφτοί µε τρεµάµενα χέρια, τα χαρτιά µε τις συνταγές που απαιτούνται για να µην τεθεί εκτός ελέγχου το κακό που οι ίδιοι έχουν προκαλέσει µε ανεύθυνες, γελοίες και ασυνάρτητες πολιτικές πολλών ετών. Υποκλίνονται και µουρµουρίζουν λόγια ακατάληπτα. Το θέαµα προκαλεί ανατριχίλες στο κοινό.

Τα πράγµατα είναι απλά : Θυελλώδεις άνεµοι σαρώνουν τη χώρα. Τα οικονοµικά του κράτους έχουν γίνει πολτός, ο κίνδυνος µιας γενικής κατάρρευσης είναι ορατός, δίκαιοι και άδικοι πλήττονται από την πρωτοφανή κακοκαιρία, οι οικοδοµές τρίζουν. Ένα φαλιρισµένο κράτος είναι το τελικό προϊόν µιας πολιτικής 35 ετών που ασκήθηκε από τον κυβερνητικό δικοµµατισµό της χώρας. Τώρα µια Ελλάδα υπερδανεισµένη και ελλειµµατική, απόλυτα εξαρτηµένη από τον διεθνή δανεισµό βρίσκεται µοιραίως κάτω από τον αυστηρό οικονοµικό έλεγχο των οργάνων του µεγάλου ευρωπαϊκού οργανισµού στον οποίον η χώρα συµµετέχει ως ισότιµος εταίρος από το 1981.

Ανεύθυνες, αντιπαραγωγικές, αντιαναπτυξιακές, πελατειακές, δήθεν «φιλολαϊκές» και κοινωνικές «γαλαζοπράσινες» πολιτικές τσαλαπάτησαν τα οικονοµικά του κράτους, λεηλάτησαν εθνικούς πόρους, ασφαλιστικά ταµεία, γέµισαν καρκινώµατα τις δηµόσιες υπηρεσίες –θύµατα κι αυτές του πιο άγριου κοµµατισµού– ενθάρρυναν την αυθαιρεσία και την ανοµία στην ελληνική κοινωνία, και εντέλει έκαναν «ρόµπα» την πολιτική.

Από αυτές τις άθλιες πολιτικές και µέσα από διάφορα φεστιβάλ µίζας, σκάνδαλα και σκανδαλώδεις καταστάσεις, µοιράστηκαν εθνικοί πόροι σε ολίγους εκλεκτούς, αυξήθηκαν οι νεόπτωχοι, προέκυψαν νέοι νεόπλουτοι, φίλοι των κυβερνήσεων όλοι τους, και γεννήθηκε µια δικοµµατική τάξη άξεστων πολιτικών και κρατικών πριγκίπων της πολυτέλειας και της καλοπέρασης.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

 

Με ρηµαγµένα τώρα τα δηµόσια οικονοµικά της χώρας τίθεται θέµα ενός σχήµατος εξόδου της από την πρωτοφανούς εντάσεως κρίση. Αναπόφευκτα, οι σχετικές συνταγές αναζητούνται µέσα από τους µηχανισµούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού η Ελλάδα είναι µέλος της, έχει υπογράψει την –ιστορικής σηµασίας για τα οικονοµικά πράγµατα της Ευρώπης, όσο και σκληρά νεοφιλελεύθερη– Συνθήκη του Μάαστριχτ, έχει υπογράψει το Σύµφωνο Σταθερότητας εισερχόµενη στη ζώνη του ευρώ. Οι κοινοτικοί υπάλληλοι που πραγµατοποιούν οικονοµικούς ελέγχους στην Αθήνα, προκαλώντας την αντιπάθεια πολλών και διαφόρων εδώ, δεν είναι παρά υπάλληλοι της Κοµισιόν που ανήκουν σε όλες τις χώρες-µέλη µισθοδοτούµενοι από τον κοινοτικό προϋπολογισµό. Μπορεί να είναι σκληρό το διεθνές σφυροκόπηµα της Ελλάδας (πράγµατι «παραδειγµατικά» πλήττεται η χώρα από τα κέντρα της Ε.Ε.), µπορεί να είναι «πονηρή» η συµπεριφορά των διεθνών οίκων οικονοµικής αξιολόγησης (γεµάτων από «αστέρες» της συµφοράς που χαµπάρι δεν πήραν τι γίνεται το 2008) και του διεθνούς τραπεζικού συστήµατος, που απλώς µυρίζεται κέρδη από τον ακριβό δανεισµό προς τη χώρα µας, αλλά δεν είναι ούτε οι κοινοτικοί υπάλληλοι, ούτε η «κακιά» Κοµισιόν, ούτε οι ανελέητοι τραπεζίτες εκείνοι που ευθύνονται για το ότι επί δεκαετίες το ελληνικό «µοντέλο» στηρίχτηκε στη φρενιτώδη αύξηση των δηµοσίων δαπανών και στον διεθνή δανεισµό.

Δεν φταίει ο «διεθνής παράγοντας» αν οι τριτοκοσµικών αρωµάτων ελληνικές κυβερνητικές ηγεσίες δεν κατάλαβαν ή δεν θέλησαν να καταλάβουν ότι εντός της ευρωζώνης πλέον, στο αυστηρό νεοφιλελεύθερο πλαίσιο των κανόνων του Συµφώνου Σταθερότητας, οι οικονοµικές υποχρεώσεις της Ελλάδας απαιτούσαν άλλες πολιτικές, που σε καµία περίπτωση δεν µπορούσαν να έχουν σχέση µε τις ανέµελες πολιτικές τού «δανείζοµαι και καλοπερνάω» του παρελθόντος, µε διαρκή διόγκωση των ελλειµµάτων, µε διαρκή µείωση των εσόδων, µε αυξηµένη φοροδιαφυγή, µε οικονοµικά σκάνδαλα και µε ασυναρτησίες και φαντασιώσεις περί «ισχυρής Ελλάδας» (ήδη καταχρεωµένης, µε τα ταµεία σε κακή κατάσταση και µε τα φέσια λόγω Ολυµπιακών Αγώνων µέχρι τους αστραγάλους). Και δεν φταίει βέβαια η Κοµισιόν αν κάθε τόσο οι οικονοµικοί εγκέφαλοι των ελληνικών κυβερνήσεων «διόρθωναν» άγαρµπα τα νούµερα και τα στατιστικά στοιχεία των δηµόσιων οικονοµικών για να τη βγάλουν καθαρή στις Βρυξέλλες. Ναι, η Κοµισιόν έκανε, είναι η αλήθεια, κάπως το κορόιδο µε τα ψεύτικα ελληνικά στοιχεία, προκειµένου να µπει και η Ελλάδα στην ευρωζώνη (έπρεπε να έχει ένα κάποιο µέγεθος το γκρουπ των συµµετεχόντων). Αλλά από ‘κει και πέρα, το πράγµα πήγε σχοινί-κορδόνι µε την κουκλίτσα Αθήνα να παριστάνει την πονηρή –ή την πονεµένη, όταν την έπιαναν στα πράσα και στα λαχανάκια Βρυξελλών.

Σκληρά και ανελέητα τα καλοπληρωµένα παιδιά της Κοµισιόν, έκαναν παρ’ όλ’ αυτά υποµονή –τους µπέρδεψε κάπου η κυβέρνηση Καραµανλή µε την «απογραφή» της και τις διαβεβαιώσεις της για «ήπια προσαρµογή» και λαµπρό µέλλον– είδαν στη συνέχεια να γίνεται πάλι «της παλαβής» µε τα δηµόσια οικονοµικά της Ελλάδας, να πέφτουν βροχή τα λάθος και τα ψεύτικα στοιχεία, και τότε µαστίγωσαν τον ταλαίπωρο Παπαθανασίου, προειδοποίησαν προεκλογικά την Αθήνα για τα πολύ σκληρά (πλέον) µέτρα που έπρεπε να πάρει, ήρθε και ο «λεφτά υπάρχουν» Γιώργος Παπανδρέου να ζητήσει «επαναδιαπραγµάτευση» µε την Κοµισιόν, οπότε οργισµένοι οι τεχνοκράτες της Ε.Ε. (από κοντά και οι υπάλληλοι του ΔΝΤ) µαστίγωσαν και τον Παπακωνσταντίνου, παραµέρισαν τα αστέρια της κυβέρνησης Παπανδρέου και τις ελληνικές στατιστικές, έπιασαν δουλειά για λογαριασµό τους και ο Θεός βοηθός πλέον... ΠΑΣΟΚ και Νέα Δηµοκρατία, καλό είναι να κάνουν «τουµπεκί» τώρα οι αγαπητοί µας. Να αφήσουν στην άκρη οι καλοπερασάκηδες τις υποκρισίες, το δήθεν ενδιαφέρον τους για τα βάσανα των αδύναµων κοινωνικών τάξεων (πολύ αργά τις θυµήθηκαν, αφού έως και τα ασφαλιστικά ταµεία τους λεηλάτησαν), διότι άφρονες οδήγησαν άοπλη την Ελλάδα στα πεδία των σκληρών κατανοµών της νεοφιλελεύθερης «παγκοσµιοποίησης» και του «Μάαστριχτ», διότι δικό τους έργο είναι αυτή η άθλια εθνική κατάσταση που διέλυσε τα οικονοµικά του κράτους, κατέστησε διάτρητο τον κοινωνικό ιστό, παρέδωσε αδύναµη τη χώρα στους ελέγχους των υπηρεσιών της Κοµισιόν και υποχρεώνει σήµερα έως και τη µεσαία αστική τάξη σε άγρια «λιτότητα» µε φόντο µια µαραµένη βιοµηχανία, µια συρρικνωµένη γεωργία, µια νεολαία σε απελπισία. Ένα πράγµα τούς µένει να κάνουν, αν το µπορούν βέβαια: να δουλέψουν εν σιωπή, σκληρά, η µεν κυβέρνηση για να σχεδιάσει πολιτικές για ορθολογισµό των δηµόσιων οικονοµικών, για αναδιοργάνωση του κράτους και για την παροχή αξιόπιστων, λειτουργικών κοινωνικών υπηρεσιών στους πολίτες, η δε αξιωµατική αντιπολίτευση να µελετήσει σοβαρά τα στοιχεία της σηµερινής εθνικής κατάστασης και να υποβάλει τις δικές της προτάσεις για την καλύτερη δυνατή αντιµετώπιση των προβληµάτων. Αν αυτό δεν γίνεται, οι δηµόσιες ρητορείες τους, οι υποσχέσεις τους, οι «κριτικές» και οι «αναλύσεις» τους στα µέσα ενηµέρωσης δεν θα είναι παρά επανάληψη παλαιότερων µπουρδολογιών και λόγια του αέρα.

Του Κωνσταντίνου Ι. Αγγελόπουλου, από τη ΓΑΛΕΡΑ

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ !...

ΗΓΕΤΕΣ ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ !...

Το γεγονός ότι η Ελλάδα ως χώρα είναι η προσωποποίηση της ασάφειας, της αναβλητικότητας και του... περίπου είναι, σε γενικές γραμμές, γνωστό και κανείς δεν το αμφισβητεί, ούτε εντός ούτε και εκτός Ελλάδας. Όμως φαίνεται ότι ο «ιός» της Ελλάδας να έχει μολύνει και τους Ευρωπαίους.

Τρία χρόνια τώρα, από τη στιγμή που ξέσπασε η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και δύο χρόνια, από τη στιγμή που η κρίση χτύπησε την πόρτα της Ευρώπης, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, αρνούνται να δουν την πραγματικότητα, αρνούνται να δουν το προφανές και αρνούνται να πάρουν αποφάσεις που θα θεραπεύουν το πρόβλημα.

Κάποιοι στην Ευρώπη θεωρούν ότι η Ελλάδα είναι αυτή που προκαλεί τριγμούς στο παγκόσμιο σύστημα. Κάποιοι οικονομολόγοι πιστεύουν πως αν η Ελλάδα έλειπε από το χάρτη της Ευρωζώνης, όλα θα ήταν όμορφα και αγγελικά πλασμένα.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες εθελοτυφλούν μπροστά σε μία υπαρκτή πραγματικότητα. Το πρόβλημα είναι συνολικό και μπορεί να ξεκίνησε από την Ελλάδα που είναι ο πιο αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης, αλλά δεν είναι η αιτία του προβλήματος, αλλά η αφορμή. Όσο την αντιμετωπίζουν ως αιτία, καμία λύση δεν πρόκειται να δοθεί και η «φωτιά» μπορεί να απλωθεί όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Η Μέρκελ και ο Σαρκοζί, βάζουν το μικροκομματικό συμφέρον και το κοντόφθαλμο συμφέρον των λαών τους, πάνω από το συμφέρον του ευρώ. Λύσεις υπάρχουν για κάθε πρόβλημα όσο μεγάλο ή σοβαρό και αν είναι. Αν δεν βάλουν τώρα φραγμό στις αδηφάγες διαθέσεις των αγορών, είναι σίγουρο ότι το πρόβλημα από την κρίση χρέους θα επεκταθεί σε όλη την Ευρωζώνη και θα απειλήσει να «κάψει» όλο τον πλανήτη.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Οι ΗΠΑ, γνωρίζοντας πολύ καλά από κρίσεις, απαιτούν από την Ευρώπη και τους ηγέτες της να λάβει αποφάσεις «εδώ και τώρα», ώστε να σταματήσουν την εξάπλωση της «φωτιάς». Θα το κάνουν; Η απάντηση είναι δύσκολη, αλλά όλα τα στοιχεία δείχνουν πως και η Σύνοδος της 23ης Οκτωβρίου, θα αποτελέσει μία ακόμη χαμένη ευκαιρία για την Ευρώπη. Το ερώτημα όμως που τίθεται είναι: Θα είναι και η τελευταία χαμένη ευκαιρία ή έχει την πολυτέλεια για μία ακόμη ; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει.

Η Ευρωζώνη δεν είναι μία ένωση, αλλά ένα συνονθύλευμα απόψεων, τάσεων και φιλοδοξιών. Κανόνες δεν υπάρχουν, οι θεσμοί είναι υποδεέστεροι των περιστάσεων και ενίοτε «καπελώνονται» από τους ισχυρούς της Ευρωζώνης. Επίσης χώρες, ασήμαντες στον ευρωπαϊκό χάρτη, όπως για παράδειγμα η Σλοβακία, μπορούν και χαράζουν προσωπικές τους πολιτικές, πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων αποφάσεις οργάνων που έχουν κυρωθεί σε κορυφαίο επίπεδο.
Υπό αυτές τις συνθήκες η ενιαία Ευρώπη δεν έχει μέλλον και αυτό διότι και στην απευκταία περίπτωση που η Ελλάδα βγει από το «κάδρο» του προβλήματος, μπαίνοντας στο περιθώριο και πάψει να αποτελεί πρόβλημα, τότε τη θέση της θα την πάρει μία άλλη χώρα κ.ο.κ.

Όταν η φωτιά καίει από άκρη σε άκρη, είναι κοντόφθαλμο να θεωρούν κάποιοι πως το «σπίτι τους» θα μείνει στο απυρόβλητο, αλλά ακόμη και αυτό να συμβεί, το «σπίτι τους» θα βρίσκεται πλέον σε «καμένο περιβάλλον». Αυτό θέλουν άραγε;

Θανάσης Παπαδής

ΤΙ ΕΓΙΝΕ, ΠΡΟΕΔΡΕ ?...

ΣΤΗ ΦΑΚΑ !...

Μ΄ αυτή τη φουρνιά των σφαγιαστικών μέτρων, που περιλαμβάνονται στο κατατιθεμένο πολυνομοσχέδιο, οι επιδιώξεις των κυβερνώντων (κυβέρνησης – τρόϊκας), αλλάζουν άρδην. Εκεί που με πρωτοβουλίες του υπουργείου εργασίας (επί Λοβέρδου), είχαν μπει εμπόδια στην πρόωρη συνταξιοδότηση, με ρυθμίσεις που ευνοούσαν την παραμονή στην εργασία μέχρι τα 65, τώρα, με την εργασιακή εφεδρεία, αλλά και με τις ληστρικές περικοπές των αποδοχών, ο κόσμος διώχνεται προς τη σύνταξη, από τα 55 !

Δυστυχώς οι συνταξιοδοτούμενοι, οδηγούνται στη φάκα : με το που θα βγουν, θα ζήσουν ένα νέο εφιάλτη, πιθανά χειρότερο από τους μέχρι σήμερα, καθώς τα ασφαλιστικά ταμεία οδηγούνται, με μαθηματική ακρίβεια, σε κραχ !

Δεν είναι, μόνον οι εισφορές που θα χαθούν από τη μείωση των απασχολούμενων, είναι και οι μειώσεις που θα προκαλέσουν οι αφαιμάξεις των αποδοχών, (λιγότεροι μισθοί, λιγότερες εισφορές), αλλά το κυριότερο και τραγικότερο είναι άλλο : με το νέο haircut των ελληνικών κρατικών ομολόγων, τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων θα αποψιλωθούν κατά ένα μεγάλο, ακόμα, ποσοστό, μέχρι και 30% !

>>>Διαβάστε τη συνέχεια... 

Είναι σίγουρο, πως τροϊκανοί, Βενιζέλοι και Κουτρουμάνηδες, θα εμφανιστούν αργότερα με τη διαπίστωση της ελλειμματικότητας του ασφαλιστικού συστήματος, κήρυκες της ανάγκης νέων αναλογιστικών μελετών και, φυσικά, καινούργιων, δραστικών περικοπών στις καταβαλλόμενες συντάξεις ! Και να οι μελοδραματικές περιγραφές της δύσκολης κατάστασης και να οι επικλήσεις του εθνικού συμφέροντος και οι αναφορές σε «πολεμική περίοδο» και να το αποτελείωμα των συνταξιούχων !

Δεν είναι μόνο, το γεγονός πως τρόϊκα και κυβέρνηση επιμένουν στην αποτυχημένη μονεταριστική πολιτική, της σφαγιαστικής λιτότητας, είναι – κύρια – η επιμονή, της κυβερνητικής πλευράς στην πρακτική της απόκρυψης της όλης αλήθειας από το λαό.

Συνεχίζουν να κρύβουν λόγια, σχέδια, επιδιώξεις και συνέπειες. Επιμένουν στις μισές αλήθειες και στα ψέματα ! Ως πότε και ως προς τι ; Το πεπρωμένο τείνει να διαμορφωθεί, (αν δεν έχει ήδη κλειδώσει…), και τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει την εξέλιξη των γεγονότων !... 

Ο ΠΑΛΙΑΤΣΟΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ !...

Και μέσα στο γενικό χαμό, να κι ο εκφραστής των κατατρεγμένων, από την σκληρή πολιτική λιτότητας, ελλήνων, ο καταγραφέας του πόνου και των δεινών του πτωχευμένου λαού και κατακεραυνωτής της αναλγησίας και της ανικανότητας των κυβερνώντων, αλλά και όλων των πολιτικών, πλην της …Κανέλλη !

Ρακένδυτος, με μπαλωμένο παλτό και βρώμικο πουκάμισο. ΄Αρτι επιστρέψας στο γυαλί και, φυσικά, στο ταμείο του ...γερμανικού Alpha... Ναι, των γερμανών, αυτών, που κατά κόρον, καθορίζουν και επιβάλλουν την σφαγιαστική πολιτική της τρόϊκας !...

΄Ενας παλιάτσος, μεν, αλλά εκατομμυριούχος, δε… Αλήθεια κ. Λαζόπουλε, εσάς ο …μισθός, πόσο μειώθηκε επί τρόϊκας ; Και στα πόσα διαμορφώθηκε ;

Μήπως αν είχαν τις απαντήσεις, οι ζωντανοί θεατές σας αντί να γελάνε θάριχναν και σε σας γιαούρτια, οι δε τηλεθεατές σας θάκαναν zapping στη Μιρακάκη με τα χαλιά ?...

ΟΙ ΚΟΤΕΣ !...

Την ώρα που μέσα σε 58 σελίδες περιγράφεται και επιβάλλεται η πτώχευση του ελληνικού λαού και ο εξανδραποδισμός των εργαζομένων, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, βρήκαν ακόμα μια ευκαιρία, να φερθούν σαν κότες !

Ο αντιπρόεδρος - υπουργός των οικονομικών, σε μια κορυφαία επίδειξη θράσους, αναισθησίας και τσαμπουκά, απηύθυνε ιταμή πρόσκληση – πρόκληση στους θορυβούντες, συνήθεις, γκρινιάρηδες συναδέλφους του, «να ρίξουν την κυβέρνηση», αν τη νομίζουν ανίκανη !

Το ύφος που φόραγε, βγαίνοντας από την αίθουσα της συνεδρίασης, ο Βαγγέλας, έδειχνε ξεκάθαρα, πως ο εκβιασμός του είχε πιάσει και οι βουλευτάδες είχαν καταπιεί κι αυτή την προσβολή.

Ήμουνα "πλούσιος" και φτώχυνα (κατά το «νιος και γέρασα…»), ακούγοντας διαμαρτυρίες, καταγγελίες και φοβέρες στις αίθουσες των κοινοβουλευτικών επιτροπών, για μια πολιτική αδιέξοδη, που έφερε και επιτείνει την ύφεση, που κατακρεουργεί δικαιώματα και αφαιμάζει τα εργατικά εισοδήματα, που στέλνει την ανεργία σε επίπεδα ρεκόρ, που καταρρακώνει κάθε ελπίδα γα ένα καλύτερο αύριο.

Κι όμως το σήριαλ, δεν φαίνεται να έχει τέλος, συνεχίζει να παίζεται !

>>>Διαβάστε τη συνέχεια... 

΄Αντε, λοιπόν, σύντροφοι, συνεχίστε το ρόλο σας, κρατάτε γερά την πορεία σας, ψηφίστε τα όλα, σώστε την Ελλάδα, σώστε τους έλληνες : αποτελειώστε τους ! Με το Βενιζέλο στο τιμόνι κι εσάς στα κουπιά ! Μη κι αρνηθείτε τίποτα… Μη κι αλλάξετε τίποτα…

Η Κλαυθμώνος τώρα δικαιώνεται με τις εφεδρείες – απολύσεις, η οικογένεια τώρα ξεκληρίζεται, με τα παιδιά στην ανεργία, και με κομμένο, πλέον, και το χαρτζιλίκι, λόγω του ενιαίου μισθολογίου των γονιών !...

Οι μανδαρίνοι των υπουργείων έχουν μετουσιώσει σε απτά και ωμά μέτρα, με δυσνόητες, αλλά στοχευμένες ρυθμίσεις, όλες τις ντιρεκτίβες της τρόϊκας κι όλες τις συναινέσεις των πολιτικών προϊσταμένων τους. ΄Εχουν εργαστεί σκληρά, αλλά με σιγουριά, ως προς το αποτέλεσμα : οι κότες της κοινοβουλευτικής ομάδας θα κάνουν το …καθήκον τους, ακόμα κι αν ο κόκορας τις προσβάλλει βάναυσα !...

Η ΕΚΡΗΞΗ ΤΗΣ ΒΑΣΩΣ !...

Ο καθένας μπορεί νάχει την άποψή του και να κάνει την εκτίμησή του για την πορεία και την ιστορία της Βάσως Παπανδρέου. Σημαίνον μέλος του πολιτικού προσωπικού της μεταπολίτευσης, με τα καλά του και τα κακά του, τουλάχιστον δεν έχει προκαλέσει, ούτε με τις εξαλλοσύνες της , ούτε με τις εκτός ορίων πρακτικές της. Το κυριότερο, δεν έχει δώσει δικαιώματα αμφισβήτησης της ηθικής της υπόστασης και συμπεριφοράς, καθώς και αφορμές για συζητήσεις παρόμοιες μ΄ αυτές που γίνονται για πολλούς συναδέλφους της, στην πολιτική, σχετικά με την οικονομική τους διαδρομή και επιφάνεια.

Όταν, λοιπόν, η Β. Παπανδρέου εκρήγνυται και βγαίνει εκτός ορίων, κάτι συμβαίνει και σαφώς υπάρχει λόγος. Είτε πολιτικός, είτε προσωπικός…

Ο Κεφαλογιάννης είναι όχι μια, αλλά Η περίπτωση και του πολιτικού και του ατόμου, που προκαλεί με τα πάντα του : με την προσωπική του συμπεριφορά και το τουπέ του, την πρακτική του τραμπούκου, όπως και με την πολιτική ιστορία του, αλλά και στάση του.

Η έκρηξη της Βάσως, αυτή τη φορά, ήταν δικαιολογημένη και κατανοητή, απέναντι σ΄ ένα κουτσαβάκι, που απείλησε πως «θα την πλακώσει !...» : το «δε πας στο διάολο ρε μαλάκα !...», ήταν απόλυτα εύστοχο !...

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ !...

Ο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ !...

΄Αρθρο της Λούκας Κατσέλη

Κάτω από την πίεση της τρόικας, ο θεσμός των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα του εργατικού δικαίου στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, στήνεται στο απόσπασμα.

Με τις νέες ρυθμίσεις που προωθούνται αποδυναμώνονται οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις, που αποτελούν βασικό πυλώνα της λειτουργίας της δημοκρατίας και του ευρωπαϊκού πολιτισμού, μειώνονται ανεξέλεγκτα οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα και εντείνεται η ύφεση, χωρίς θετικά αποτελέσματα στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Ειδικότερα, με το άρθρο 37 του πολυνομοσχεδίου που κατατέθηκε την προηγούμενη Πέμπτη στη Βουλή, καταργείται η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, θεσπίζεται η υπερίσχυση της επιχειρησιακής σύμβασης έναντι της κλαδικής ή της ομοιοεπαγγελματικής σε περίπτωση συρροής, προβλέπεται η δυνατότητα σύναψης επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας από ενώσεις προσώπων αντί σωματείων και αναστέλλεται για μία διετία η δυνατότητα επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων.

Με απλά λόγια, με την πλήρη αποδυνάμωση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και των σωματείων εργαζομένων, οι όροι και οι αμοιβές εργασίας θα ρυθμίζονται πλέον σχεδόν μονοσήμαντα από τους εργοδότες. Τα επίπεδα αμοιβών θα έχουν ως κατώφλι ασφαλείας τις αμοιβές της εκάστοτε Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για την οποία όμως ασκούνται πιέσεις ώστε να τροποποιηθεί με περαιτέρω απομειώσεις αμοιβών. Οι νέες ρυθμίσεις δρομολογούν, ουσιαστικά, τη διάλυση κάθε είδους κλαδικών οργανώσεων εργοδοτών και εργαζομένων, καθώς δεν θα υπάρχει πλέον αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης για τη σύναψη κλαδικών συμβάσεων.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης μέχρι σήμερα δημιουργεί πυραμίδα ρυθμίσεων σε κλαδικό επίπεδο ώστε, με τη διασφάλιση του υγιούς ανταγωνισμού ως προς το ελάχιστο κόστος εργασίας στον κλάδο, οι επιχειρήσεις να διαμορφώνουν καλύτερους όρους αμοιβής για τους εργαζόμενους ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Γι' αυτό άλλωστε, οι αμοιβές των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων είναι υψηλότερες από αυτές των κλαδικών, οι οποίες με τη σειρά τους είναι καλύτερες από αυτές της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης ισχύει από τη δεκαετία του 1950 σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, με τροποποιήσεις στη διάρκεια των χρόνων, οι οποίες έχουν προσδώσει μεγαλύτερη ευελιξία στα αποτελέσματα των συλλογικών διαπραγματεύσεων στο επίπεδο της επιχείρησης.

Με βάση τα ελληνικά δεδομένα, η κατάργηση της αρχής αυτής θα σημάνει μειώσεις μισθών μέχρι τα ελάχιστα επίπεδα της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, δηλαδή μειώσεις που θα ξεπερνούν το 30%.
Για να αποφευχθούν αυτές οι εξελίξεις, και έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις πριν από μόλις 9 μήνες, καθιερώθηκε η Ειδική Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, με την οποία οι επιχειρήσεις μπορούσαν να συνάψουν επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας και να αποκλίνουν από τις αντίστοιχες κλαδικές συμβάσεις έπειτα από συμφωνία με τους εργαζόμενους. Ο θεσμός αυτός παρείχε ευελιξία, προάσπιζε όμως τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και απέτρεπε την ανεξέλεγκτη μείωση των μισθών.

Η ανεξέλεγκτη μείωση των μισθών του ιδιωτικού τομέα και η αποδυνάμωση των συλλογικών συμβάσεων δεν αποτελούν απάντηση στο πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και δεν πρόκειται να μειώσουν την ανεργία. Ακόμα και σήμερα, εξάλλου, δεν υπάρχουν ισχυρές εμπειρικές ενδείξεις στη διεθνή βιβλιογραφία ότι η μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας αποκαθιστά την ανταγωνιστικότητα. Αντίθετα, οι νέες ρυθμίσεις θα μειώσουν δραματικά τους ήδη μειωμένους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και θα βαθύνουν ακόμα περισσότερο την ύφεση.

Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας στη χώρα μας οφείλεται τόσο στην έλλειψη επενδύσεων όσο και στο υψηλό μη μισθολογικό κόστος εργασίας με το οποίο επιβαρύνονται οι επιχειρήσεις. Κόστος δηλαδή που έχει να κάνει με το αυξημένο φορολογικό βάρος, τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές που καταβάλλουν εργοδότες και εργαζόμενοι, αλλά και με την τεράστια γραφειοκρατία που βάζει φρένο στο «επιχειρείν». Είναι χαρακτηριστικό ότι η χώρα μας βρίσκεται στη δεκάδα των πιο ακριβών χωρών του ΟΟΣΑ με βάση το μη μισθολογικό κόστος, με ποσοστό που φτάνει το 41,5% του συνολικού κόστους εργασίας. Επίσης, το συνολικό κόστος εργασίας στην Ελλάδα -που περιλαμβάνει τόσο το μισθολογικό όσο και το μη μισθολογικό κόστος- είναι σχεδόν διπλάσιο του καθαρού μισθού που εισπράττουν οι εργαζόμενοι.

Οι ρυθμίσεις αυτές όχι μόνο δεν θα ωφελήσουν τελικά την ελληνική οικονομία, αλλά θα υπονομεύουν θεμελιώδεις δημοκρατικούς θεσμούς και θα αποδυναμώσουν ακόμα περισσότερο τους κοινωνικούς εταίρους σε μια περίοδο όπου η συνεργασία όλων για την επίτευξη μιας ελάχιστης κοινωνικής συναίνεσης είναι πιο απαραίτητη από ποτέ.

Η ΛΥΣΗ !...

ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΕΥΘΕΙΑ, ΑΛΛΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ !...

Ένα ακόμα κρίσιμο σταυροδρόμι μπροστά στην Ευρώπη στις 18 Οκτωβρίου. Η σύσκεψη των ηγετών της Ευρωζώνης, που θα γίνει την επόμενη ημέρα της συνόδου κορυφής της Ε.Ε, θα πρέπει να πάρει σοβαρές αποφάσεις για την ριζική, πια, αντιμετώπιση της κρίσης, αποφάσεις, βέβαια, που θ΄ αφορούν, κατ΄ εξοχήν, και την Ελλάδα.

Ο κύβος για το μεγάλο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, έχει …στηθεί και, ως κεντρικό ζητούμενο, έχει τεθεί ο τρόπος που θα αναπληρωθούν τα κεφάλαια των τραπεζών, που θα χαθούν.

Επειδή τα νούμερα είναι των πολλών – πολλών δισεκατομμυρίων Ευρώ, έχει καταστεί σαφές, πως η αναπλήρωση δεν μπορεί να προέλθει από τους μετόχους των τραπεζών, γι΄ αυτό και στο τραπέζι έχουν μπει οι εναλλακτικές λύσεις.

Εδώ, ακριβώς, υπάρχει η διαφωνία, με τους Γερμανούς από τη μια και τους «άλλους» από την άλλη, δηλαδή Αμερικανούς, Γάλλους, ΕΚΤ κλπ. Η Ελλάδα είναι σαφώς με τους «άλλους», αφού η πρότασή τους μας βολεύει, μιας και προβλέπει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, (ευρωπαϊκών και ελληνικών), να γίνει μέσω, (και με κεφάλαια…), του EFSF κι όχι με ευθύνη – και με πόρους – του κάθε κράτους χωριστά, όπως επιθυμεί η Γερμανία.

Χθες Σάββατο η θέση των υπερατλαντικών μεταφέρθηκε και συζητήθηκε από την Λαγκάρντ του ΔΝΤ, με τον Σαρκοζί στο Παρίσι, ο οποίος σήμερα πάει στο Βερολίνο για να συναντήσει τη Μέρκελ. Η υπερατλαντική πίεση υπήρξε, αυτές τις ημέρες, και με άλλους τρόπους, όπως οι υποβαθμίσεις της Ιταλίας και της Ισπανίας από την Fitch και η ανακοίνωση της Moody’ s, για το ό,τι θέτει υπό παρακολούθηση το …Βέλγιο !

Το ερώτημα που θα επιχειρηθεί ν΄ απαντηθεί, στη γερμανική πρωτεύου-σα, είναι το αν θα πάμε στη συνάντηση της 18ης Οκτωβρίου με το «κεντρικό ζητούμενο» στην προσπάθεια επίλυσης της κρίσης, (πως θα στηριχθούν, δηλαδή, οι τράπεζες στο νέο haircut του ελληνικού χρέος), σε εκκρεμότητα ή θα υπάρξει, από τώρα, μια σύνθεση στις θέσεις και τις απόψεις, κάτι που θα κάνει εύκολη τη λήψη αποφάσεων στη σύνοδο.

Οι αποφάσεις της Ευρωζώνης, που αναμένονται στις 18 Οκτωβρίου, θα συζητηθούν και θα πάρουν παγκόσμιο χαρακτήρα στη σύνοδο του G20, η οποία θα γίνει στις 3 και 4 Νοεμβρίου 2011, στις Κάνες.

Και η Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός, τι κάνουν ; Αυτό τον καιρό και σ΄ αυτό το επίπεδο, αυτό που πρέπει : τίποτα ! Την ώρα που οι ελέφαντες είναι στο βάλτο και συζητούν για το πώς θα λύσουν τα προβλήματά τους κι ανάμεσα σ΄ αυτά περιλαμβάνουν κι εκείνα του βατράχου, ο βάτραχος δεν πάει, καν, εκεί !...

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Η ελληνική κυβέρνηση έχει επικεντρωθεί στη διεκπεραίωση της αποστολής για τη δημιουργία του αντισταθμίσματος, δηλαδή, των πρωτογενών δημοσιονομικών πλεονασμάτων, για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.

Το γεγονός, πως για να επιτύχει αυτό το στόχο, σφάζει και ρημάζει τα μεσαία και μικρομεσαία στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, οφείλεται, πέρα από τις απειλές και τους εκβιασμούς που δέχεται, σε δυο κύριες αιτίες : πρώτον, στο ό,τι το ΠΑΣΟΚ δεν ήρθε στην εξουσία προετοιμασμένο για διασωστική πολιτική δραματικών διαστάσεων, άρα δεν είχε ολοκληρωμένο δικό του πρόγραμμα αντιμετώπισης της κατάστασης, (χρεοκοπημένη οικονομία…) και δεύτερον, στην (αναγκαστική) υποταγή της (άοπλης…) κυβέρνησης στις επιλογές και τις επιταγές της τρόϊκας και την εξ αυτής ευθυγράμμισή της με τις πολιτικές και τα μέτρα του άκρατου νεοφιλευθερισμού, της ιδεολογίας που κυριαρχεί, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ΔΝΤ.

Μάλλον, αυτή την Κυριακή, ο πρωθυπουργός δεν θάβρισκε τίποτα καλύτερο να κάνει από να πάει στο ΄Αγιο Όρος και να προσευχηθεί για τη σωτηρία της Ελλάδας και τη λύτρωση τα ελλήνων, ζητώντας, βέβαια και συγχώρεση για τ΄ αρκετά αμαρτήματά του !...

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙ !...

ΘΑ ΓΛΙΤΩΝΑΜΕ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ !...

Ο Δημήτρης Κουσελάς είναι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Κατά τεκμήριο πρέπει να είναι και ένας σοβαρός άνθρωπος, αφού εκλέγεται βουλευτής από το 2004, ενώ ο πρωθυπουργός της χώρας τον εμπιστεύτηκε για ένα μεγάλο διάστημα για μία θέση στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, τοποθετώντας τον υφυπουργό Οικονομικών.

Άρα ξέρει πάνω κάτω τι λέει, ειδικά όταν το λέει επώνυμα και σε μία κρίσιμη στιγμή για τη χώρα.

Ο κ. Κουσελάς, λοιπόν, αποκάλυψε ότι υπάρχει λίστα με 3800 φυσικά πρόσωπα, που χρωστούν στην εφορία άνω του 1 εκατ. ευρώ το καθένα και ότι τα ποσά αυτά θεωρούνται «εισπράξιμα». Eίναι δυνατόν δηλαδή να τα εισπράξει το κράτος από τους οφειλέτες, σε αντίθεση με άλλες οφειλές από εταιρίες, που έχουν πτωχεύσει και φυσικά δεν μπορούν να πληρώσουν όσα χρωστάνε.

Με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς το ποσό, που μπορεί να εισπράξει το κράτος από τους οφειλέτες αυτούς ανέρχεται στα 3,8 δισ. ευρώ, αν όχι πολλά περισσότερα. Τι σημαίνει αυτό, για μία κυβέρνηση που αναζητεί λεφτά με το… δίκαννο και εξαρτάται η τύχη της χώρας ολόκληρης από το εάν θα κλείσει τη μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού;

Πολύ απλά ότι θα γλιτώναμε για τα επόμενα δύο ή τρία χρόνια το χαράτσι της ΔΕΗ, που υπολογίζεται ότι θα αποδώσει για φέτος περί το 1,5 δισ. ευρώ!

Ή, εναλλακτικά, δεν θα πληρώναμε την έκτακτη εισφορά, με το λεγόμενο πολυεκκαθαριστικό. Ή επίσης, δεν θα χρειάζονταν να περικοπούν οι χαμηλές συντάξεις και μισθοί.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Είναι όμως θέμα επιλογών και προτεραιοτήτων. Είναι θέμα πολιτικής. Κάθε μεγάλος οφειλέτης είναι πιθανότατα και φίλος κάποιου μεγαλοσχήμονα, κάποιου πολιτικού παράγοντα, ίσως και χρηματοδότης του. Το να κυνηγήσει αυτούς η κυβέρνηση – είτε με τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου στο υπουργείο Οικονομικών, είτε με τον Ευάγγελο Βενιζέλο – είναι μία… «δύσκολη» απόφαση, καθώς στη «λίστα Κουσελά» θα υπάρχουν και «δικοί τους άνθρωποι» - εννοώ άνθρωποι κοντά στην εξουσία.

Προφανώς οι σημερινοί ιθύνοντες έκαναν την επιλογή τους: Ξέρουν ότι τον απλό κόσμο δεν πρόκειται να τον ξανακερδίσουν, οπότε τον τιμωρούν έτσι κι αλλιώς. Ενώ τους φίλους τους, τους προστατεύουν για να έχουν αύριο και τη δική τους προστασία.

Όλα αυτά ισχύουν βέβαια, εάν ισχύει και η αποκαλυπτική καταγγελία, που έκανε ο κ. Κουσελάς. Μέχρι όμως να τον διαψεύσει επίσημα και ξεκάθαρα η κυβέρνηση – και φυσικά με την διαγραφή του βουλευτή από το ΠΑΣΟΚ, διαφορετικά δεν εννοείται διάψευση - ισχύουν τα όσα υποστηρίζει…

Γιάννης Μακρυγιάννης

Η ΚΡΥΦΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ HAIRCUT !...

Η πρόκληση για τη Γερμανία, τη σημερινή αλλά και τις επόμενες κυβερνήσεις, είναι στρατηγικών διαστάσεων και διπλή:

Πρώτον, πώς δεν θα αλλάξουν οι όροι συμμετοχής της χώρας στην ΟΝΕ, με κύριο σημείο αναφοράς τη δημοσιονομική αυστηρότητα, τον έλεγχο του πληθωρισμού και την ευθύνη της κάθε χώρας-μέλους για την πιστοληπτική της αξιοπιστία. Ο Προσωρινός Μηχανισμός EFSF είναι ένα εργαλείο διαχείρισης εκτάκτων περιστάσεων, με το Μόνιμο Μηχανισμό ESM να αποτυπώνει πιο καθαρά τη γερμανική προσέγγιση. Δεν είναι, άλλωστε, ούτε τυχαίο ούτε συμπτωματικό που στο Βερολίνο μιλούν πλέον ανοικτά για λειτουργία του ESM από τους πρώτους μήνες του 2012 και όχι την 1.1.2013 όπως αρχικά προβλεπόταν.

Δεύτερον, πώς το Βερολίνο θα επωφεληθεί από τη διαχείριση της σημερινής κρίσης για να εδραιώσει τη συνολική του ηγεμονία στην Ευρώπη, μία στόχευση που καθιστά απαγορευτικό το κόστος μιας διαρκούς εναντίωσης ή στην καλύτερη περίπτωση επιβράδυνσης της θωράκισης της Ευρωζώνης και επιβάλλει στη Γερμανία να αναλάβει τις ευθύνες της σε μία προληπτική-αποτρεπτική θωράκιση της Ευρωζώνης από ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο.

Είναι φανερό ότι οι δύο πτυχές της στρατηγικής πρόκλησης που αντιμετωπίζει η Γερμανία επιβάλλουν αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες επιλογές.

Μέσα στο παραπάνω σκηνικό ο χειρισμός της ελληνικής κρίσης προβάλλει ως ο καταλύτης που αναιρεί τους κινδύνους και αναδεικνύει τις ευκαιρίες, με εργαλείο ένα δεύτερο haircut του ελληνικού δημόσιου χρέους σε ποσοστά μεταξύ 50% και 60%, μία συνταγή που είναι βέβαιο ότι στη συνέχεια θα επιβληθεί πρώτα στην Πορτογαλία και μετά την Ιρλανδία:

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Πρώτον, η Γερμανία μετακυλίει τη στήριξη της Ελλάδας από τους φορολογουμένους της στον ιδιωτικό τομέα, που κατά κύριο λόγο βρίσκεται εκτός συνόρων και κατά κύριο λόγο στη Γαλλία, το τραπεζικό σύστημα της οποίας είναι σοβαρά εκτεθειμένο στο δημόσιο ελληνικό χρέος και σε πολλαπλάσιο βαθμό στο δημόσιο χρέος της Ιταλίας και της Ισπανίας.

Δεύτερον, ολοκληρώνεται η υποταγή της Γαλλίας στη Γερμανία, που ξεκίνησε ως επιλογή του Σαρκοζί τον Ιούνιο του 2010, ύστερα από μία περίπου διετή μετωπική αντιπαράθεση με τη Μέρκελ: Το Παρίσι πλέον θα έχει μηδενικά περιθώρια διαφοροποίησης από το Βερολίνο, καθώς θα εξαρτάται από τη γερμανική στήριξη για να σωθούν οι γαλλικές τράπεζες από τη χρεοκοπία, να αποτραπεί η απώλεια της βαθμολογίας ΑΑΑ από τους οίκους αξιολόγησης. Η γερμανική συνδρομή στη Γαλλία θα είναι πανάκριβη, καθώς ο Σαρκοζί ή καλύτερα ο διάδοχός του θα κληθεί από τη Μέρκελ μέσα σε προθεσμίες και ατμόσφαιρα Μνημονίου να μεταθέσει την ηλικία συνταξιοδότησης από τα 60 στα 67, όποιο και να είναι το κοινωνικό και το πολιτικό κόστος.

Σε ό,τι αφορά μία κρίση δανεισμού της Ιταλίας μέχρι το τέλος του χρόνου, που θα ανέτρεπε τους παραπάνω σχεδιασμούς, ευτυχώς για τη Μέρκελ υπάρχει ως σανίδα σωτηρίας η προσκόλληση του Μπερλουσκόνι στην εξουσία: Ο καβαλιέρε είναι αποφασισμένος να εξακολουθήσει να δανείζεται πανάκριβα, άγνωστο για πόσο, από τις αγορές, είτε περιμένοντας στροφή στην Ευρωζώνη είτε απλά η βόμβα να σκάσει στα χέρια του διαδόχου του. Παρόμοια, άλλωστε, πολιτική είχε ακολουθήσει, ανεπιτυχώς, και ο Σόκρατες στην Πορτογαλία.

Το 1940 η Γαλλία σύρθηκε στην ανακωχή για να αποφύγει να καταστεί η ήττα συντριβή. Το 2010 ο Σαρκοζί υπέγραψε πρώτα την ανακωχή για να εισπράξει στη συνέχεια τη συντριπτική ήττα.

Γαλλική υποταγή
Το Παρίσι, πλέον, θα έχει μηδενικά περιθώρια διαφοροποίησης από το Βερολίνο, καθώς θα εξαρτάται από τη γερμανική στήριξη για να σωθούν οι γαλλικές τράπεζες από τη χρεοκοπία, να αποτραπεί η απώλεια της βαθμολογίας ΑΑΑ από τους οίκους αξιολόγησης. Η γερμανική συνδρομή στη Γαλλία θα είναι πανάκριβη, καθώς ο Σαρκοζί ή καλύτερα ο διάδοχός του θα κληθεί από τη Μέρκελ, μέσα σε προθεσμίες και ατμόσφαιρα Μνημονίου, να μεταθέσει την ηλικία συνταξιοδότησης από τα 60 στα 67, όποιο και να είναι το κοινωνικό και το πολιτικό κόστος.

Γ. Καπόπουλος

ΙΝΔΙΑ !...

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ !...

Ακρως ανησυχητικές είναι οι θέσεις που διατυπώνουν όλο και περισσότεροι οικονομικοί αναλυτές σύμφωνα με τις οποίες είναι διαχειρίσιμες οι επιπτώσεις ενδεχόμενης εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Οι υποστηρικτές αυτών των αρνητικών προτάσεων επιμένουν ότι υπάρχει ένα στοιχείο ηθελημένης υπερβολής στις επαπειλούμενες επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης εξόδου της Ελλάδας και τονίζουν ότι «η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη είναι δυνατή χωρίς να υπάρξει χιονοστιβάδα εξελίξεων».

Οι ίδιοι αναλυτές επικαλούνται τα ευρήματα εκθέσεων που πιστοποιούν ότι οι ζημίες τις οποίες θα υποστούν οι ευρωπαϊκοί χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη δεν είναι καταστροφικές. Μάλιστα, υποστηρίζουν ότι οι ευρωπαϊκές ελίτ εσκεμμένα υπερεκτιμούν τους κινδύνους μιας ελληνικής εξόδου από τη ζώνη του ευρώ, διακινώντας κινδυνολογικά σενάρια και μεταθέτοντας το βάρος της ελληνικής διάσωσης στους ώμους των Ευρωπαίων φορολογουμένων.

Δηλαδή, υποστηρίζοντας ότι ο ευρωπαϊκός χρηματοπιστωτικός τομέας κινδυνεύει με κατάρρευση, αυτές οι ελίτ προσπαθούν να εκμαιεύσουν μια «πολιτική» λύση στο ελληνικό πρόβλημα προκειμένου να μη θιγούν τα προνόμια και τα κέρδη των τραπεζών. Την ίδια στιγμή, δίνουν και παίρνουν τα σενάρια για περαιτέρω «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Το θέμα αυτό έχει εξελιχθεί σε ανοιχτή κόντρα μεταξύ της Γερμανίας, που υποστηρίζει την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και της Γαλλίας που την απορρίπτει.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Ωστόσο, με δεδομένη τη συνεχιζόμενη αβεβαιότητα σχετικά με την εφαρμογή των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου το μόνο βέβαιο είναι ότι η σπέκουλα περί της ανάγκης πρόσθετου «κουρέματος» ερμηνεύεται αντιφατικά από τις αγορές σχετικά με την αξιοπιστία της Ευρωζώνης να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους. Σε κάθε περίπτωση όμως φαίνεται πως έχει φτάσει η «ώρα της αλήθειας» για το ευρώ, και η 18η Οκτωβρίου, όταν θα συνέλθει σε επίπεδο ηγετών η Ευρωζώνη θα δείξει κατά πόσο οι «17» είναι σε θέση να κάνουν την υπέρβαση από τη νομισματική ένωση στα πρώτα στάδια της οικονομικής ένωσης.

Β. Δεμίρης

ΟΤΑΝ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ...ΥΠΕΡΑΣΠΊΖΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ !...

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ !...

Απολαύστε το μεγάλο σύγχρονο έλληνα διανοητή, στα αποκαλυπτήρια των κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών, που οδήγησαν στη δόμηση του «αμαρτωλού» δημόσιου τομέα.

Ο Κώστας Τσουκαλάς με διεισδυτικό, αλλά απλό, τρόπο αναλύει τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής κοινωνίας και ερμηνεύσει τα αίτια της κρίσης…

Μπορείτε να παρακολουθήσετε όλη την συνέντευξη του καθηγητή στην ΄Ελλη Στάη ΕΔΩ !...

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΙΤΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΑΔΝΗΣ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Αγαπητέ Πρόεδρε,

Tις προάλλες Γερμανός βιομήχανος σε κάλεσε να λειτουργήσεις, ως σύγχρονος Θησέας και να απαντήσεις έξυπνα στις τεράστιες προκλήσεις, που αντιμετωπίζουμε, αξιοποιώντας έναν νέο «Μίτο της Αριάδνης». Παρά τα περί αντιθέτου θρυλούμενα, ως γνήσιος Παπανδρέου, τον έχεις αυτόν τον μίτο.

Μόνο, που για να τον ξεδιπλώσεις, χρειάζεται να θυσιάσεις πρίγκιπες και αρχοντοπούλες, που τα τελευταία χρόνια θρονιάστηκαν στην αυλή σου.

Να θυσιάσεις όλους αυτούς που μας βούλιαξαν, όλους αυτούς που κρατούν σε ομηρεία εργαζόμενους και συνταξιούχους, για να τζογάρουν αυτοί και οι «κολλητοί» τους, πάνω στην χρεωκοπία της πατρίδας.

Γιατί πως αλλιώς εξηγείται :

1. Το ότι η παραοικονομία από 24,3% του ΑΕΠ το 2008 ανέβηκε με Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ στο 25,4%. Πάνω δηλαδή από 12 δις. Και μην επικαλεστούν αδυναμία μηχανισμών κρατικών, γιατί 2 χρόνια θα έπρεπε να τους είχαν αναδιατάξει.

2. Το ότι οι στο απίστευτο ποσό του 1,027 δισ. ευρώ ανέρχονται οι υποχρεώσεις των εισηγμένων ομίλων ΜΜΕ για το 9μηνο του 2011, ομίλων που σπρώχνουν για συγκυβερνήσεις-για παραγραφές χρεών, ομίλων που διαμορφώνουν το κλίμα στην οικονομία… κλπ κλπ. Πού είναι οι κατά τα άλλα λαλίστατοι υπουργοί μας και βουλευτές να αποκαλύψουν το έργο τους?

3. Η μη αξιοποίηση του θέματος της επιστροφής στην Ελλάδα των Γερμανικών αποζημιώσεων? Αντιγράφω από την Γερμανική « Die Welt» : ; "Χωρίς τόκους, το ποσό σε σημερινές τιμές αντιστοιχεί σε 14 δισ. δολάρια. Με ετήσιο επιτόκιο 3% τα 66 χρόνια που μεσολάβησαν, η συνολική οφειλή φτάνει τουλάχιστον τα 95 δισ. δολάρια" και το ποσόν αφορά μόνον το κατοχικό δάνειο. Γιατί δεν έχει θέσει κανείς το θέμα αυτό σε Ελλάδα, Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, ΟΗΕ? Δηλαδή μόνον χρωστάμε, δεν μας χρωστούν?

4. Ποιος ευθύνεται για την καθυστέρηση προσδιορισμού των ΑΟΖ?

5. Γιατί ζητήθηκε από την Κυπριακή Κυβέρνηση να μην επεκτείνει και προς Βορρά την δική της ΑΟΖ?

6. Γιατί υπήρξε τέτοια καθυστέρηση ως προς τις έρευνες για εντοπισμό υδρογονανθράκων στον ευρύτερο Ελληνικό χώρο? Δεν θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε αυτό το περιουσιακό μας στοιχείο?

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

7. Γιατί δεν δίνονται στη δημοσιότητα τα ονόματα των φυσικών προσώπων, που έβγαλαν τα μεγάλα ποσά στο εξωτερικό, αλλά και αυτών που συστηματικά φοροκλέπτουν (εννοώ και αυτούς που οφείλουν άνω των 150 000)? Ποιοι τους «προστατεύουν» και γιατί?
8. Γιατί Πρόεδρε δεν αναλαμβάνεις πολιτική πρωτοβουλία επανα-σύστασης και επαναλειτουργίας της «Μεσογειακής Ένωσης». Δεν θα ήταν μια καλή απάντηση στους βόρειους της Ευρώπης? Μόνον τους υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο-φυσικό αέριο) της λεκάνης της Μεσογείου αν αξιοποιούσες ως πολιτικό-ενεργειακό όπλο, θα άλλαζες το παγκόσμιο κλίμα.
9. Ποιος εμποδίζει την ανάδειξη και αξιοποίηση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας, ως το αποτελεσματικότερο όπλο κατά των «δανειστών»?
10. Γιατί επιτρέπετε την «λογιστική» να υποκαθιστά την πολιτική?

Αν Πρόεδρε,

Αποφασίσεις να δράσεις ως γνήσιος Παπανδρέου και απαντήσεις θα δώσεις- και λύσεις θα βρεις- και θα βγάλεις την πατρίδα από το τούνελ της απελπισίας.

Με εκτίμηση
Δημήτρης Σκουτέρης

Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΣΤΟ EUROGROUP !...

Ξεκίνησε ως αστείο κι απέκτησε σοβαρότητα και μονιμότητα !

ΑΣ ΕΛΠΙΣΟΥΜΕ !...

Ας ελπίσουμε να ισχύει το ευνοϊκό σενάριο σχετικά με την κατάληξη του "ελληνικού ζητήματος", δηλαδή εκείνο που λέει, πως στο τέλος αυτής της εφιαλτικής πορείας που βιώνουμε, υπάρχει μια δραστική παρέμβαση των ευρωπαίων εταίρων κι ένα αρκετά μεγάλο "κούρεμα" του χρέους, ώστε να καταστεί διαχειρίσιμη η κατάσταση στο εξής.

Ας ελπίσουμε, επίσης, το κρεσέντο της σκληρής πολιτικής λιτότητας του τελευταίου διμήνου, να συνδέεται με την αναληφθείσα υποχρέωση της χώρας να παράξει πρωτογενές πλεόνασμα, τερματίζοντας, έτσι μια διαχρονική πρακτική παραγωγής δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Ας ελπίσουμε, τέλος, στην ανταμοιβή των κόπων, των προσπαθειών και των θυσιών του ελληνικού λαού, να συμπεριλαμβάνεται και η ενίσχυση της ανάπτυξης της οικονομίας, με κεφάλαια, είτε των κοινοτικών ταμείων, είτε των ιδιωτών επενδυτών.

Αν λοιπόν, τα πράγματα βαδίσουν και εξελιχθούν, σύμφωνα μ΄ αυτό το ευνοϊκό σενάριο, ίσως ο καταταλαιπωρημένος, ποικιλοτρόπως, έλληνας, να βρει το κουράγιο και τη δύναμη, να πει ένα "χαλάλι..." και να θεωρήσει όσα πέρασε (και περνά...), ως τις απαραίτητες δοκιμασίες, προκειμένου να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις και οι σωστές βάσεις, για ένα νέο ξεκίνημα, για μια νέα εποχή ανάπτυξης και προόδου.

Δυστυχώς, οι καθορίζοντες τις εξελίξεις στην Ελλάδα, ευρωπαίοι και ντόπιοι πολιτικοί, δεν έχουν δώσει, μέχρι σήμερα, εχέγγυα για το ό,τι παίζει το παραπάνω, ευνοϊκο, σενάριο, ούτε έχουν πείσει τους έλληνες πολίτες, πως εκείνο που έρχεται στο τέλος των δεινών τους, είναι η αρχή για ένα καλύτερο αύριο.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Η απασιόδοξη άποψη στην ελληνική κοινωνία, αντί να περιορίζεται, επεκτείνεται όλο και πιο πολύ και τα ποσοστά αυτών που πιστεύουν πως όσα συμβαίνουν γίνονται επί ματαίω και επί τα χείρω, αποκτούν ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά !

Το άλλο σενάριο, αυτό της καταστροφής, εμφανίζεται πιο κοντά στην πραγματικότητα και πιο αναμενόμενο στις προβλέψεις και τους φόβους του λαού. Πρόκειται για το σενάριο που περιέχει την εκτίμηση, πως τα σκληρά περιοριστικά μέτρα των εισοδημάτων και των δικαιωμάτων, δεν κάνουν, τίποτα άλλο, παρά να προετοιμάζουν και να "διαπαιδαγωγούν" τους έλληνες για την κατάσταση που θ΄ ακολουθήσει, η οποία δεν θα είναι, απλά, η σημερινή, παγιωμένη, αλλά σε πολύ χειρότερη έκδοση !

Σ΄ αυτό το σενάριο δεν υπάρχει διαζειρίσιμο χρέος, υπάρχει πτώχευση, έξοδος από την ευρωζώνη και δραχμή, οι δε εταίροι ούτε φέρονται, ούτε έρχονται ως συμπαραστάτες, αλλά ως λαφυραγωγοί σε μια κατεστραμένη χώρα !

Η λαϊκή αναμονή δεν πρόκειται να διαρκέσει για πολύ, άντε για έναν με δυο μήνες ακόμα και μετά ένα είναι σίγουρο : όσοι πίστεψαν και ποντάρουν, σε μια συμπεριφορά του ελληνικού λαού του τύπου "σφάξε με αγά μου ν΄ αγιάσω..." ή του "προβάτου που οδηγείται στη σφαγή", θα διαψευσθούν οικτρά, σκληρά και ανεπανόρθωτα !...

Η ΣΤΥΓΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ !...

Την Κυριακή το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε ένα, ακόμη, πακέτο σκληρών μέτρων λιτότητας και δεινών για τους έλληνες εργαζόμενους.

Τη Δευτέρα, πρωί – πρωί, ο αναπληρωτής υπουργός οικονομικών Π. Οικονόμου, μεταξύ σοβαρού και αστείου, διαβεβαιώνει, μέσω Καμπουράκη, πως «η διαπραγμάτευση με την τρόϊκα τελείωσε και αρχίζει η σύνταξη της έκθεσής της…».

Δευτέρα μεσημέρι – λίγη ώρα μετά – οι τροϊκανοί διαρρέουν στο Reuters, οργισμένη αντίδραση : "οι διαπραγματεύσεις δεν τελείωσαν !...».

Την ίδια, πάντα ημέρα, το απόγευμα, οι ελεγκτές μας επισκέπτονται το υπουργείο εργασίας και θέτουν στο τραπέζι νέα απαίτηση – βόμβα : «να μειωθεί το κατώτερο μεροκάματο στον ιδιωτικό τομέα κι αν δεν συμφωνήσουν σ΄ αυτό οι κοινωνικοί εταίροι, να το κάνει η κυβέρνηση με νόμο !...».

Ο Κουτρουμάνης παθαίνει τραμπάκουλο και ψελλίζει, πως αυτό το ζήτημα τον ξεπερνάει και πρέπει να το θέσει στον πρωθυπουργό.

Την ίδια ώρα στη Βουλή ο Παπανδρέου βρίσκεται σε συνάντηση με βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και από το τηλέφωνο μαθαίνει τα όσα έγιναν στο υπουργείο εργασίας και προχωράει στην επισήμανση πως «…η Ελλάδα δεν είναι Ινδία κι ούτε πρόκειται να γίνει !...».

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Σχεδόν καπάκι, έρχεται η λήξη της συνεδρίασης του Eurogroup στο Λουξεμβούργο και ο Γιούνγκερ ανακοινώνει την αναβολή της έκτακτης συνεδρίασης της 13ης Οκτωβρίου, που θ΄ αποφάσιζε την χορήγηση της 6ης δόσης ! Ξαφνικά (;) οι εταίροι – δανειστές μας, ανακάλυψαν πως οι τροϊκανοί δεν μπορούσαν να συντάξουν την έκθεσή τους πριν από τον Νοέμβριο, οπότε η δόση πάει για τον άλλο μήνα.

Το μήνυμα δεν είναι δα και πολύ κωδικοποιημένο, γίνεται εύκολα αντιληπτό : «Αμ, δεν τελειώσαμε ακόμα κι ούτε δεχόμαστε αντιρρήσεις σ΄ ό,τι προτείνουμε, ούτε σηκώνουμε εξυπνάδες περί Ινδίας κλπ… Αναγκαστείτε να μην καταβάλλετε μισθούς και συντάξεις για ένα δεκαπενθήμερο και μετά τα ξαναλέμε !...».

Φαίνονται, όλ΄ αυτά, πολύ ωμά και τραβηγμένα ; Ναι, αλλά γεγονότα είναι κι όχι εκτιμήσεις ή εικασίες !...

ΑΠΟ ΤΑ «ΜΠΑΡΑΖ» ΚΑΙ ΤΙΣ «ΘΥΕΛΛΕΣ» ΣΤΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ !

Kαι οι κρίνοντες (θα πρέπει να) κρίνονται. Στις δύσκολες μέρες που περνά ο τόπος, ουδείς αναμάρτητος. Oύτε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης βεβαίως. Oι ευθύνες για τον τρόπο παρουσίασης κρίσιμων θεμάτων είναι κάτι παραπάνω από αυτονόητες. Kι όμως, ενώ τα πάντα γύρω μας αλλάζουν, μερικές «αξίες» επικοινωνιακής υφής λες και παραμένουν αναλλοίωτες στο χρόνο. Παράδειγμα, οι καταλήψεις στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. H έναρξή τους πριν από ένα μήνα συνοδεύτηκε από φράσεις-κλισέ, όπως «κύμα καταλήψεων», «μπαράζ κλεισίματος των σχολών», «θύελλα αντιδράσεων στα πανεπιστήμια», «νεκρώνουν τα ιδρύματα».

Aν δεν υπήρχε η πρωτοφανής για τα ελληνικά μεταπολιτευτικά δεδομένα κίνηση χιλιάδων φοιτητών για ανοιχτά πανεπιστήμια, η επικίνδυνη κοινοτυπία θα περίσσευε. Aυτές τις μέρες, ωστόσο, τα «κάστρα» πέφτουν το ένα μετά το άλλο και οι φοιτητές που σιωπούσαν, παίρνουν το λόγο. Eλάχιστα έρχονται όμως στο φως για το πώς αυτό γίνεται κατορθωτό, πόσο δύσκολο είναι να ψηφίσουν καθώς συχνά η τρομοκρατία των παρατάξεων παίζει κρίσιμο ρόλο, τι μηχανεύονται τα κομματικά υπο-επιτελεία στις σχολές για να ακυρωθούν συνελεύσεις ή να αλλοιωθεί το αποτέλεσμα.

Kι όμως. Aντί να βάλουμε μυαλό, συνεχίζουμε το ίδιο βιολί. Tώρα έχουμε «μπαράζ καταλήψεων στα σχολεία», «λουκέτα στα σχολεία», «οι μαθητές στα βήματα των φοιτητών». Bέβαια και εδώ το γυαλί ραγίζει γιατί αρχίζουν να αποκαλύπτονται ποιοι κάνουν τις καταλήψεις, αρχίζει να γίνεται καταμέτρηση των καταστροφών σε ορισμένα σχολεία, γονείς και καθηγητές -συχνά ενάντια στις αγκυλώσεις των συνδικαλιστικών τους οργάνων- ζητούν ανοιχτά σχολεία. Mόνο που οι αντιδράσεις αυτές συχνά παρουσιάζονται ως... βιαιοπραγίες και εξισώνονται με τους βανδαλισμούς στις αίθουσες.

Eπίσης αποσιωπάται η έντονη κομματική δραστηριότητα για τη στήριξη αυτών των καταλήψεων. Γενικά αν και η διάταξη του ασύλου καταργήθηκε με τον τελευταίο νόμο-πλαίσιο, τα κόμματα εξακολουθούν να χαίρουν ιδιαίτερα στους χώρους σπουδών άκρας... ασυλίας. Aκόμα και σήμερα, συνεπώς, το επικοινωνιακό ισοζύγιο για τις σχολικές καταλήψεις γέρνει υπέρ των «εξεγερμένων»...

>>>Διαβάστε τη συνέχεια…

Oι επικοινωνιακές λαθροχειρίες λειτουργούν συχνά ως μεγεθυντικός φακός στις συγκεντρώσεις των ολίγων στο κέντρο της πόλης, που πλέον καθημερινά είναι νεκρό κυκλοφοριακά και εμπορικά. H επιτυχία άλλωστε μιας πορείας δεν μετριέται από τη συμμετοχή αλλά από τα τηλεοπτικά πλάνα. Aλήθεια, στις πρόσφατες «καταλήψεις» των υπουργείων γιατί δεν έγινε κάτι απλό- να καταμετρηθούν πόσοι είναι αυτοί που κλείνουν ένα υπουργείο, πόσοι αποκλείουν κάθε τόσο έναν κεντρικό δρόμο; Γιατί άλλο «μεγαλειώδης συγκέντρωση» και άλλο σύναξη κάποιων που καίνε μπροστά στις κάμερες τα εκκαθαριστικά τους- και η ωραία ατμόσφαιρα λήγει μόλις ληφθούν τα πλάνα.

Aν πράγματι δεχόμαστε ότι η χώρα πρέπει επιτέλους να γυρίσει σελίδα, το ίδιο πρέπει να αποδεχτούμε για τις άχρηστές εδώ και χρόνια επικοινωνιακές μας συνήθειες. Aς τολμήσουμε επιτέλους να απαλλαγούμε από φράσεις-κλισέ και πομπώδεις τίτλους στα βραδινά δελτία ειδήσεων. Aς δώσουμε τολμηρά το λόγο στους νέους-αλλά, επιτέλους, και αρκετοί καθηγητές-, που θέλουν ανοιχτά πανεπιστήμια. Aς στηρίξουμε τη Δικαιοσύνη στη δίωξη της ανομίας. Aς κάνουμε και κανένα ρεπορτάζ -την ώρα των διαδηλώσεων στο κέντρο- σε κάποια ιδιωτική επιχείρηση, μικρή ή μεγάλη, εκεί που οι εργαζόμενοι δουλεύουν λόγω κρίσης δωδεκάωρα και βάλε, με συμπιεσμένους μισθούς, εκεί όπου η όποια εργασιακή «παρέκκλιση» τιμωρείται με απειλή απόλυσης ή απόλυση, καθώς δεκάδες περιμένουν στην ουρά για την ίδια θέση και μάλιστα με μικρότερες αποδοχές.

Aς ενθαρρύνουμε κάθε πολιτικό που τολμά στις μέρες μας να λέει αλήθειες αντί να συνεχίζουμε να προκαλούμε στα πάνελ τους «συνήθεις υπόπτους». Eίναι αλήθεια ότι βήματα γίνονται το τελευταίο διάστημα, καθώς συνειδητοποιούμε καθημερινά και ενημερωνόμαστε για το τι συμβαίνει. Aλλά λείπει η τόλμη για το μεγάλο άλμα.

Ευτύχης Παλλήκαρης

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΤΕ !...

Αυτό που επισείεται από την πλευρά των κυβερνώντων και των άλλων εραστών της σκληρής πολιτικής λιτότητας, είναι η περίπτωση πτώχευσης της Ελλάδας ή η έξοδός της από το Ευρώ. Η προοπτική έλευσης μεγάλων δεινών και πολύ άσχημων καταστάσεων, είναι το φόβητρο, ο μπαμπούλας, που επισημαίνεται !

Η λογική αυτή, είναι γεγονός πως βρίσκει, ακόμα απήχηση στα λαϊκά στρώματα, τα οποία στη μεγάλη τους πλειοψηφία δεν έχουν στέρξει στις απόψεις, όσων πολιτικών και άλλων φορέων, είχαν από την αρχή της κρίσης τη θέση "να τα τινάξουμε όλα στον αέρα", "ν΄ αρνηθούμε το χρέος και να μην πληρώσουμε τίποτα", "να φύγουμε από το Ευρώ και την Ευρωζώνη και να γυρίσουμε στη δραχμή...".

Ακόμα και στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, ένα μεγάλο ποσοστό της κοινής γνώμης εμφανίζεται υπέρ του Ευρώ και της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη.

Κι όμως, η καταιγιστική μορφή που έχουν πάρει τα μέτρα περικοπών των μισθών και των συντάξεων, καθώς και η έξαρση της φορολογικής επέλασης κατά των πετσοκομμένων εισοδημάτων, δημιουργούν, ήδη από τώρα, μεγάλα δεινά και πολύ άσχημες καταστάσεις, για την συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

΄Οσο τα δεινά αυτά και οι άσχημες καταστάσεις πολλαπλασιάζονται και εντείνονται, τόσο είναι βέβαιο, πως αναπτύσσονται οι διεργασίες εκτίμησης και σύγκρισης των καταστάσεων, της σημερινής που διαμορφώνεται με την σφαγιαστική πολιτική λιτότητας και την άλλη, αυτή που επισείεται, ως απόρροια της "άρνησης, της πτώχευσης και της δραχμής...".

Δυστυχώς, έτσι όπως πάνε οι εξελίξεις, (όπως τις πάνε...), δεν φαίνεται ν΄ αργεί πολύ η διαμόρφωση της άποψης, στο λαό, πως τα επισειόμενα δεινά του "τότε" υπάρχουν και τώρα, οπότε να και το "τι έχουμε να χάσουμε !...", να και το "άντε και γαμηθείτε !...", να και το "η χώρα πυρί μιχθήτω κι όποιον πάρει ο χάρος !...".

΄Οσα κάνετε, το τελευταίο χρονικό διάστημα, τροϊκανοί και κυβερνητικοί, έχουν δρομολογήσει αυτή την πορεία των πραγμάτων, κοιτάξτε να τα καταφέρετε ! Δηλαδή, να φέρεται το λαό στην πλήρη απόγνωση, να μη τον απασχολεί καν το "χειρότερο" και τότε να δείτε τι ήθελε συμβεί !...

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ?...

1. Και βέβαια το πρόβλημα της Ελλάδας δεν οφείλεται αποκλειστικά και μόνον στους πολλούς δημόσιους υπαλλήλους. Και βέβαια ο ιδιωτικός τομέας έχει κι αυτός τεράστιο μερίδιο ευθύνης για τα σημερινά μας χάλια κι είναι εξίσου αποπροσανατολιστική (όπως η γενίκευση και το τσουβάλιασμα όλων των Δ.Υ.), η ταύτιση του "ιδιωτικού" τομέα με τους επιχειρηματίες-εργοδότες, χωρίς να γίνεται αντιδιαστολή με τους μισθωτούς-εργαζόμενους που είναι και το σωστό. Ας συγκρίνουμε όμοια πράγματα : δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους και όχι το δημόσιο γενικώς και τους επιχειρηματίες σαν εργοδότες.

2. Κανείς μας δεν ξύπνησε ξαφνικά κάποιο πρωί με καννιβαλιστικές ορέξεις, ονειρευόμενος εξανδραποδισμούς συνανθρώπων του και ανθρωποθυσίες όπως λέει ο Λογοπλόκος κι ο Γείτονας. Ούτε κάποιοι επιτήδειοι τύποι, (όπως τα μορμολίκια της T.V.), κατέστρωσαν υποχθόνια σενάρια "κοινωνικού αυτοματισμού" προς ίδιον όφελος.

Kανενός μας δεν θα καιγόταν καρφί, ούτε για τον αριθμό, ούτε για τους μισθούς των ΔΥ, αν δεν συνέβαιναν την ίδια στιγμή τα εξής :

- το ένα εκατομμύριο ανέργων προέρχεται αποκλειστικά και μόνον από τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, χωρίς να υπάρχει ούτε ένας απολυμένος δημόσιος υπάλληλος.

Ανεξάρτητα από τα γενεσιουργά αίτια της κρίσης, εσύ θεωρούμε ότι αυτή είναι μια κοινωνία ισονομίας, δικαιοσύνης, ίσων ευκαιριών ; Γιατί πρέπει να υπάρχουν εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων, από τη μια δημόσιοι υπάλληλοι με διασφαλισμένη δια βίου εργασιακή μονιμότητα και ιδιωτικοί "ασπασχολήσιμοι", που οι εργοδότες τους έχουν τη δυνατότητα να τους πετούν σαν πατσαβούρες στον κάλαθο των αχρήστων, αν δουν τα κέρδη τους να μειώνονται έστω και κατ΄ ελάχιστον ;

Για τους τελευταίους δεν ισχύει ο εξανδραποδισμός και η ανθρωποθυσία ;

- οι μισθοί των ΔΥ την τελευταία δεκαετία διπλασιάστηκαν, χωρίς αντίκρυσμα στην παραγωγικότητα τους και αντιστρόφως ανάλογα με τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα. Γιατί έπρεπε να γίνει αυτό ; (Σχετικό αν και παλιό link :
 http://www.ekathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_1100014_20/12/2009_384234

3. Τα δυο παιδιά μου, έχοντας τελειώσει λαμπρές σπουδές, βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπα με το φάσμα της ανεργίας ως «overqualified». Ποια ανάγκη επιβάλει κάτι τέτοιο στη δική μου οικογένεια, τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες από τους απειλούμενους, σήμερα, συνανθρώπους μου, οι περισσότεροι αστοιχείωτοι, αγράμματοι και όλοι τους θαμώνες των πολιτικών γραφείων της περιοχής μου, έχουν την πολυτέλεια ενός υψηλότατου, για τα σημερινά δεδομένα, μισθού, μονιμότητας και άλλων προνομίων, χώρια που κάθε τρεις και λίγο με ειρωνεύονται κι από πάνω, πότε με τις εκ του ασφαλούς απεργίες τους και πότε με την απαξίωση που με αντιμετωπίζουν σαν πολίτη στις συναλλαγές μου με το Δημόσιο ; Αυτά σε ποιο άλλο μέρος του κόσμου συμβαίνουν;

4. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι ΔΥ έχουν εξασφαλίσει μια μόνιμη και ακριβοπληρωμένη θέση στο δημόσιο (σε βαθμό αργομισθίας) "πουλώντας" κάποιες ψήφους στα πολιτικά λαμόγια σύσσωμης της μεταπολιτευτικής περιόδου, παλιότερα στα πλαίσια μιας, δήθεν, κοινωνικής πολιτικής κι εσχάτως μ΄ έναν εντελώς απροκάλυπτο και ξεδιάντροπο τρόπο συναλλαγής μεταξύ τους, αδιαφορώντας, τόσο για τα ελλείμματα στα οποία αυτό θα οδηγούσε, όσο και για την εκτόπιση άλλων, πιθανότατα ικανότερων και εντιμότερων, για τις προσφερόμενες κάθε φορά θέσεις. (Το 2007 στον τοπικό ΟΑΕΔ, όταν αναζητήσαμε κάποια θέση stage, μείναμε έκπληκτοι όταν μας είπαν ότι πρέπει να απευθυνθούμε σε κάποιον από τους βουλευτές της περιοχής μας που είχαν αναλάβει την «καλή» δουλειά).

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

5. Από την άλλη πλευρά, κι αν η πάταξη της φοροδιαφυγής μπορεί να θεωρηθεί σαν αντίδοτο, για την αποφυγή απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων, καμιά απολύτως κυβέρνηση, μεταπολιτευτικά, δεν έδειξε να ενδιαφέρεται, πραγματικά, να την καταπολεμήσει - τουναντίον μάλιστα.
Καμιά φορολογική μεταρρύθμιση δεν κατάφερε να καταγράψει και να φορολογήσει τους ποταμούς του μαύρου αδήλωτου χρήματος, τις offshore, τις βίλες, τα κότερα, την πολυτελή διαβίωση, όχι γιατί δεν μπορούσε αλλά γιατί δεν ήθελε, με αποτέλεσμα η φορο - και εισφοροδιαφυγή να γίνει το προσφιλέστερο σπορ, να μένει στο διηνεκές ατιμώρητη και να θεωρείται περίπου ιερή υποχρέωση κάθε ελεύθερου, μικρού και μεγαλύτερου επαγγελματία

6. Από τη στιγμή που οι κουτόφραγκοι που μας δάνειζαν τόσα χρόνια για να γεμίσουμε το πιθάρι των Δαναΐδων, ξύπνησαν και μας κόψανε τα σωληνάκια της χρηματοδότησης, το δίλημμα που τέθηκε – με απίστευτη καθυστέρηση - στην ελληνική κοινωνία, ήταν αδυσώπητο και επιτακτικό : έχοντας, επίσημα, ομολογήσει την ανικανότητα όλων να πιάσουν την φοροδιαφυγή, για να αυξήσουν τα έσοδα, η μείωση των κρατικών δαπανών και η άγρια φορολόγηση ακόμη και στις παράγκες, θα έπρεπε να θεωρείται μονόδρομος, προκειμένου τα ελλείμματα να ισοσκελιστούν και οι κουτόφραγκοι να μας ξαναρίξουν τα φράγκα.

Οι κρατικές δαπάνες αφορούν, κυρίως, μισθοδοσία του δημοσίου και συντάξεις. Και από τη στιγμή που τα πολιτικά λαμόγια, που μας κυβέρνησαν διαχρονικά, για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι η μακροημέρευσή τους στην εξουσία, άρα οι απολύσεις έστω και των ρουσφετιών τους αποκλείεται, τι σκέφτηκαν ; Εκμηδενίζουμε τις συντάξεις και επιβάλλουμε οριζόντια φορομπηχτικά μέτρα και χαράτσια σε όλους, προκειμένου να διατηρήσουμε το κομματικό μας πελατολόγιο.

Τους απειλούμε, κάθε τρεις και λίγο, με χρεοκοπίες, δραχμές και τα συναφή, και συνεχίζουμε, εμείς και οι εγκάθετοί μας, να επιβιώνουμε σε βάρος των άλλων. Πού είναι η Δικαιοσύνη σ΄ αυτή την πολιτική ; Και γιατί εγώ πρέπει να είμαι κατά των απολύσεων υπαλλήλων του δημόσιου τομέα, τη στιγμή που ξέρω, πολύ καλά, ότι όσο «κανένας ΔΥ δεν απολύεται», τόσο ο δικός μου μισθός, η σύνταξη και γενικά η ζωή μου θα ευτελίζονται προκειμένου κανείς τους να μη βρεθεί άνεργος ;

Γνωρίζοντας ότι όλα όσα καταγράφω είναι ίσως κοινότυπα και χιλιοειπωμένα, νομίζω ότι αντανακλούν τα αισθήματα μιας μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας που βλέπει να οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση και τον αφανισμό, προκειμένου κάποιοι συμπολίτες μας να εξακολουθήσουν να απολαμβάνουν προνόμια που τους εκχωρήθηκαν και αφορούσαν μιαν άλλη εποχή. Είναι συναισθήματα πικρίας και όχι εμπάθειας και πιστεύω ότι πολλοί από τους αναγνώστες θα συμφωνήσουν, εν τέλει, μαζί μου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Η ανάρτηση διαμορφώθηκε από το χθεσινό σχόλιο ανώνυμου αναγνώστη του ιστολογίου, στο οποίο έγιναν, μόνο, κάποιες συντακτικές παρεμβάσεις, προκειμένου να πάρει τη μορφή άρθρου, ενός άρθρου που θέτει πολλά και σοβαρά ζητήματα και προκαλεί σε διάλογο...

Ο ΦΙΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΡ !...

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΥΣ !...

Τα παρακάτω αποτελούν χθεσινοβραδινές τοποθετήσεις των δύο τηλε-οπτικών φωστήρων του Μega και είναι αποτυπωμένες λέξη προς λέξη.

Ο λόγος για την "εργασιακή εφεδρεία" και ο στόχος, φυσικά, η αντικυβερνητική προπαγάνδα, αν και το σπουδαιότερο δεν ήταν αυτό, αλλά η κυνικότητα αυτών των προκλητικών δημοσιολόγων !

ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ : Δεν έχουν κάνει τίποτα με το Δημόσιο Τομέα και τις δημόσιες δαπάνες, δεν έχουν κλείσει οργανισμούς, δεν έχουν κλείσει επιχειρήσεις, δεν έχουν κλείσει φορείς, έχουν αφήσει χιλιάδες πράγματα να υπάρχουνε, δεν έχουνε κάνει τίποτα για τα θέματα τον περιορισμού των δημοσίων δαπανών, σε επίπεδο μισθολογικό, πέρα από την αρχική περικοπή των μισθών και των συντάξεων, αλλά δεν μπορείς να κόβεις συνέχεια μισθούς, θα πεινάσουν οι άνθρωποι, δεν θάχουν να φάνε μετά ! Πως θα γίνει αυτό το πράγμα, να κόβουμε μόνο μισθούς και συντάξεις...

ΤΡΕΜΗ : ΜΑ δεν επιτυγχάνονται και οι δημοσιονομικοί στόχοι μ΄ αυτό τον τρόπο...

ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ : Ακριβώς. Συνεπώς, αυτή τη στιγμή, δεν τους πιστεύουν στην τρόϊκα και δεν βλέπουν τίποτα που να τους πείθει...

...Εδώ και δύο χρόνια τους λέει η τρόϊκα - όχι η τρόϊκα η κοινή λογική τους το λέει - να κάτσουν να φτιάξουν ένα σοβαρό σχέδιο, να συζητήσουν, να διαπραγματευτούν με τους εργαζόμενους να τους βάλουν στο παιχνίδι, να πουν πως πρέπει να κόψουμε δαπάνες, ενδεχομένως να χρειαστεί να κάνουμε απολύσεις, να κλείσουμε οργανισμούς, ν΄ αρχίσουν να κλείνουν οργανισμούς, ν΄ ασχοληθούν, σοβαρά, δυο χρόνια, με το θέμα.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Δύο χρόνια δεν ασχολούνται ! Κάνουν ό, τι μπορούν για να μην ασχοληθούν. Ανακάλυψαν τις μετατάξεις, μετά είπαν θα βάλουμε εισφορές, μετά θα πιάσουμε τη φοροδιαφυγή, τώρα βρήκανε την εφεδρεία, που πήραν από τη Νέα Δημοκρατία... Αυτό είναι, δεν ασχολούνται !
ΤΡΕΜΗ : Γύρω - γύρω κινούνται περιμετρικά και δεν αντιμετωπίζουνε το πρόβλημα !

Θέλουν απολύσεις, λοιπόν, οι αδίστακτοι, θέλουν αίμα, θέλουν ανθρώπους στην Κλαυθμώνος ! Είναι τόσο πωρωμένοι, που ψάχνοντας να βρουν επιχειρήματα και αντικυβερνητικές κορώνες, εμφανίζονται να διαφωνούν, τάχα, με τις περικοπές μισθών και συντάξεων, κάνοντας πως λυπούνται τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους επειδή θα ...πεινάσουν ! Για να μην πεινάσουν, λοιπόν, σύμφωνα με τη λογική τους, ας απολυθούν για να πεθάνουν μια και καλή !