Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

ΕΡΕΥΝΕΣ ΓΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ !...

Την κατάθεση νομοσχεδίου, πολύ σύντομα, με το οποίο θα ιδρύεται Εθνικός Φορέας Έρευνας Υδρογονανθράκων, προανήγγειλε στη Βουλή ο υφυπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης.
Ο Φορέας θα προκηρύξει δημόσιους διαγωνισμούς ώστε να γίνουν έρευνες στη χώρα και στο βαθμό που αυτές αποδειχθούν θετικές στη συνέχεια θα προχωρήσει η αξιοποίηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων είτε πετρελαίου, είτε φυσικού αερίου.

Απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ, Κ. Βελόπουλου σχετικά με τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Ιόνιο Πέλαγος και αλλού, ο κ. Μανιάτης παρότι ξεκαθάρισε ότι δεν θα τοποθετηθεί για το που και πόσο πρέπει να προχωρήσουν οι έρευνες - καθώς πρόκειται για ένα πολύ σύνθετο θέμα - όμως, είπε πως υπάρχει αμεσότατη ανάγκη να προχωρήσουμε, ιδιαίτερα στην περιοχή του Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας, στον εμπλουτισμό των ερευνητικών δεδομένων που υπάρχουν. Διότι - όπως εξήγησε - τα στοιχεία είναι αρκετά αισιόδοξα ότι μπορούμε να έχουμε πολύ θετικά αποτελέσματα.
Ο ερωτών βουλευτής από την πλευρά του είπε πως η Ελλάδα βρίθει πετρελαίων σε τέτοιο βαθμό ώστε η αξιοποίηση του ορυκτού της πλούτου να αποσβέσει το δημόσιο χρέος της χώρας κι όμως ουδέποτε οι κυβερνήσεις διαχρονικά ασχολήθηκαν με το τόσο σοβαρό αυτό θέμα αν και τόνισε πως το ΥΠΕΚΑ έχει κάνει σημαντικά βήματα.
Από το NEWSIT

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ …ΣΠΛΑΧΝΩΝ !...

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ (ΔΗ.ΣΥ.Ε), είναι η ΠΑΣΚΕ σε επίπεδο Αγροτικής Τράπεζας, μια συνδικαλιστική παράταξη με μεγάλη ιστορία και με εκλογικά ποσοστά, πάντα, πολύ υψηλά, από 40 – 50%.
Η ανακοίνωση που ακολουθεί, εκδόθηκε την περασμένη εβδομάδα κι αναφέρεται στις εξελίξεις που κυοφορούνται στην Τράπεζα κι αφορούν στο δικό της μέλλον, αλλά και σ΄ εκείνο των εργαζόμενων σ΄ αυτήν.
Πρόκειται για την πρώτη δημόσια αντίδραση κάποιων από τα «σπλάχνα» του ΠΑΣΟΚ (όπως τα ονόμασε ο Παπακωνσταντίνου) στην ισοπεδωτική κυβερνητική πολιτική των συρρικνώσεων και των περικοπών.
Βέβαια, στην περίπτωση της ΑΤΕ δεν έχουμε να κάνουμε με δημόσια επιχείρηση, που έχει ελλείμματα και χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά για μια ιδιαίτερη κατάσταση, όπου μια δημόσια τράπεζα πετσοκόβεται, προ όφελος των ιδιωτών ανταγωνιστών.

Το κείμενο της ανακοίνωσης είναι παραπάνω από εύγλωττο :

"Μέσα στο 2010, το χρόνο του απόγειου της κρίσης, η ΑΤΕ έβγαλε πρωτοφανή λειτουργικά κέρδη, περισσότερα από κάθε άλλη χρονιά. Αυτό δείχνει πως η άποψη περί υψηλών λειτουργικών εξόδων και υπέρογκου μισθολογικού κόστους, είναι μια μπούρδα !

Ο αμερικανικός οίκος Citigroup στην πρόσφατη έκθεσή του για τις ελληνικές τράπεζες προχώρησε -μεταξύ άλλων- και στην αξιολόγηση αυτών με βάση το δείκτη "δάνεια προς 1 ευρώ λειτουργικό κόστος".
Ο δείκτης αυτός προκύπτει ουσιαστικά από το πηλίκο των χορηγήσεων προς το κόστος κάθε τράπεζας:
Δείκτης παραγωγικότητας = Χορηγήσεις / Κόστος

Με τη σειρά του, ο ίδιος δείκτης θα μπορούσε να εκφραστεί με τον παρακάτω τριπλό τρόπο:
Χορηγήσεις / Κόστος = Χορηγήσεις / Εργαζόμενοι Χ Εργαζόμενοι / Καταστήματα Χ Καταστήματα / Κόστος

Σύμφωνα με τη συνολική αξιολόγηση του αμερικανικού οίκου, "η παραγωγικότερη τράπεζα (με βάση τα στοιχεία του 2009) είναι η Marfin Λαϊκή με δείκτη χορηγήσεων ανά ευρώ λειτουργικού κόστους 106. Ακολουθούν η Τράπεζα Πειραιώς με 54, η Eurobank με 48, η Alpha Bank με 44, η ΑΤΕ με 41, η Millennium με 34, η Εθνική Τράπεζα με 31, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο με 30, η Εμπορική με 17 και η Γενική με 14, όταν ο μέσος δείκτης είναι 36.

Που την είδατε, ρε φωστήρες, της κυβέρνησης και της τρόικας, την προβληματικότητα της ΑΤΕ και λυσσάξατε για τη συρρίκνωσή της ; Που την είδες, κύριε Πανταλάκη και συντονίζεσαι μαζί τους, στο πετσοκόπημα της Τράπεζας, του ενεργητικού της και του δυναμικού της, παίζοντας το ρόλο του ταχυδρόμου αισχρών εκβιαστικών διλλημάτων «ή συμφωνείτε σε περικοπές ή τις περνάμε με Νόμο» ; Αυτό έπρεπε να κάνεις ή εφ΄ όσον (και αν…) διαφωνείς να τα βροντήξεις και να φύγεις ;

Μα καλά πιστέψατε όλοι σας, ότι το συνδικαλιστικό κίνημα στην ΑΤΕ θα ρεζίλευε μια περήφανη ιστορία δεκαετιών, θα πρόδιδε τον κλάδο και την Ομοσπονδία και θάρχονταν να υπογράψει, μαζί σας, σύμβαση με μειώσεις αποδοχών ή θα συμφωνούσε σε δραματική μείωση, (κατά 35% !), του ενεργητικού της Τράπεζας ;

Το μόνο πρόβλημα που έχει η Αγροτική Τράπεζα, είναι η έλλειψη ιδίων κεφαλαίων κι αυτό οφείλεται στους πολιτικούς απατεώνες των τελευταίων κυβερνήσεων, τους νόμους τους, (ρυθμίσεις χρεών, πανωτόκια) και στα υποτακτικά ανδρείκελά τους (Μηλιάκος, Βαράγκης κλπ), που με τις εγκληματικές επιλογές τους (δομημένα ομόλογα), και τις χαριστικές δανειοδοτήσεις, (που έσκασαν επισφαλείς), καταβρόχθισαν τα κεφάλαια της Τράπεζας και την άφησαν αμανάτι.
Οι διάδοχοι των προηγούμενων (τωρινοί) πολιτικοί απατεώνες, αντί να ενισχύσουν την Τράπεζα, όπως οφείλουν, ως κύριοι μέτοχοι, μετέρχονται πρωτοφανών μεθοδεύσεων για να την πλήξουν και να την μικρύνουν !

Στην πολυεπίπεδη σύγκρουση που έγινε, το τελευταίο, σχεδόν, εξάμηνο, για το μέλλον της ΑΤΕ, μπορεί να πέρασε ο «κρατικός ο πυλώνας», αλλά οι αλήτες, που διαφωνούσαν και αντιπάλεψαν την εξέλιξη, φρόντισαν (με το κουτσούρεμα της ΑΤΕ) να τον μεταλλάξουν σε «κρατικό κολωνάκι» (σαν κι αυτά που υπάρχουν στις άκρες των πεζοδρομίων).
Για ποιον «πυλώνα» μιλούσατε και θα μιλήσετε, αύριο, κύριε Πρωθυπουργέ ;
Μια βασική πολιτική σας θέση – εξαγγελία, όχι μόνον απαξιώθηκε, αλλά ρεζιλεύτηκε στα χέρια των γιάπηδων της τρόικας και των μανδαρίνων του υπουργείου οικονομικών, συναινούντων και των διοικούντων που επιλέξατε για την …εξυγίανση και την …αναβάθμιση της ΑΤΕ.
Για το κατόρθωμά τους, να συρρικνώσουν την Τράπεζα, σε όφελος των ιδιωτών μεγαλοτραπεζιτών, χαρίζοντάς τους εργασίες και μερίδια αγοράς, η κύρια ευθύνη βαρύνει εσάς !

Προειδοποιούμε, όλους, τους ενεχόμενους στο έγκλημα κατά της Αγροτικής Τράπεζας, της πελατείας της και του δυναμικού της, πως τα βρώμικα σχέδιά τους δεν θα περάσουν έτσι. Θα μας βρουν απέναντί τους κάθε μέρα, σε κάθε χώρο, στην Τράπεζα, στο δρόμο, τη γειτονιά, το χωριό, στα υπουργεία, τη βουλή, τα ΜΜΕ, παντού !

΄Ο,τι και να κάνετε, όση δύναμη κι αυταρχισμό κι αν επιδείξετε, όσα ψέματα κι αν αραδιάσετε, όσο παραπλανητικά κι αν δράσετε, για το έγκλημά σας αυτό, θα πληρώσετε και μάλιστα ακριβά !
Όταν θα ξεκουμπίζεστε κυνηγημένοι και ξεφωνημένοι, εμείς, μαζί με όλους τους εργαζομένους, θάμαστε εκεί, δικαιωμένοι !".

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

ΓΙΑ ΚΑΝΤΕ ΛΙΑΝΑ, ΔΥΟ – ΤΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑΚΙΑ !...

Η Ιρλανδία μαντρώθηκε κι αυτή στο μηχανισμό στήριξης κι έτσι η «ανάδελφη» Ελλάδα, βρήκε, τουλάχιστον έναν …συγκρατούμενο. Για άλλους λόγους, μεν, (φαλίρισαν οι Τράπεζες εκεί), οι πολίτες της χώρας που προβλήθηκε, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ως το οικονομικό θαύμα της Ευρώπης, καλούνται τώρα να δοκιμάσουν κι αυτοί «τι εστί βερίκοκο…».
Παίρνουν λιγότερα από εμάς, (γύρω στα 85 δισ. €), τα παίρνουν ακριβότερα, με επιτόκιο γύρω στο 5,8 με 6%, αλλά για περισσότερα χρόνια (σχεδόν τα διπλά) και με περίοδο χάριτος !
Οι …μεγαλόψυχοι δανειστές μας, καταλαβαίνοντας πως οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες και η γκρίνια επί θύραις, άρχισαν τις τσιριτσάντζουλες, τα καλοπιάσματα και τις υποσχέσεις : η επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής των 110 δισ. € του προς την Ελλάδα δανείου, κρίθηκε απαραίτητη και δίκαιη ! Πάμε κι εμείς για τα 11 χρόνια, απ΄ ό, τι φαίνεται, κάτι που είναι καλό, κατ΄ αρχήν, αλλά τα ερωτηματικά που υπάρχουν, ακόμα, αναπάντητα, επιβάλλουν συγκράτηση και υπομονή.

Η εξίσωση ως προς τα χρόνια αποπληρωμής των δανείων, θα γίνει με το επιτόκιο της Ελλάδας να παραμένει ίδιο ή θα εξισωθεί και αυτό ; Η επιμήκυνση, η δική μας, θα περιλαμβάνει περίοδο χάριτος ή όχι ; Για τους Ιρλανδούς, έγινε γνωστό πως δόθηκαν 4 χρόνια (!), σε μας, τίποτα ;
Και τώρα το κυριότερο και για τους δυο, αλλά περισσότερο για την καμπούρα μας : η επιμήκυνση των δόσεων αποπληρωμής των 110 δισ. €, μήπως σημαίνει, με οποιονδήποτε τρόπο και επιμήκυνση ισχύος του υπάρχοντος ή κάποιου ανανεωμένου Μνημονίου ;
Αυτό το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, που καθορίζει τα πάντα μας και φέρνει κάθε τρεις και λίγο τους ελεγκτές της τρόικας για την «κωλομέτρηση», λήγει, όπως έχει διατυμπανιστεί το 2013 ή πάει για παραπέρα και ως πότε ;

Λίγους μήνες πίσω ακούγαμε τα ίδια, σχεδόν προκαταρκτικά, «συμφωνήθηκε η ενίσχυση - στήριξη της Ελλάδας με 110 δισ. €, με όρους που θα συζητηθούν και θα συμφωνηθούν…». Οι όποιες χαρές κι ανακουφίσεις πήγαν περίπατο με το που έγινε γνωστό το περιεχόμενο του Μνημονίου.
Και τώρα για κάτι «όρους» που θα συμφωνηθούν, είπαν… Κρατούμε τα κεφάλια μέσα και περιμένουμε, πνίγοντας, εν τη γενέσει της, κάθε τάση για πανηγυρισμούς !...

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

ΤΑ ΒΡΗΚΑΝ ΜΕΡΚΕΛ - ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !

Ο καθένας στο ρόλο του !...

ΠΡΕΠΕΙ Ν΄ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΟΛΑ !...


Του Νικηφόρου Μαλεβίτη

Ο καθένας μας μπορεί να έχει τη γνώμη του και να τη διαδίδει όπως νομίζει. Ωστόσο, “τα στοιχεία είναι ιερά”. Και τα στοιχεία λένε είναι ότι το πρόβλημα του ελληνικού κράτους που μας έφερε ως εδώ δεν ήταν οι υπέρμετρες δαπάνες, οι οποίες μόνο το 2009 - και μετά τη λαίλαπα της πενταετίας Καραμανλή με τις αλλεπάλληλες αυξήσεις τους - ξεπέρασαν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (53,9% του ΑΕΠ, έναντι 50% στην Ε.Ε των 27), αλλά ο αναποτελεσματικός καταμερισμός τους. Το μείζον λοιπόν στην Ελλάδα δεν είναι ότι έχουμε “πολύ κράτος”, αλλά ότι έχουμε τριτοκοσμικό κράτος.

Επειδή λοιπόν έχουμε αυτό το κράτος, οι κοινωνικές παροχές είναι άστοχες και δίνονται χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, με αποτέλεσμα να μειώνουν τη φτώχεια μόλις κατά 3,7% του πληθυσμού, την ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 9%. Επίσης, επειδή το κράτος μας είναι έτσι όπως είναι, ο ιδιωτικός τομέας έχει γίνει κρατικοδίαιτος: είτε δηλαδή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από επιδοτήσεις, αναθέσεις και αθέμιτες χάρες, είτε από το λάδωμα κρατικών αξιωματούχων, την εισφοροδιαφυγή και τη φοροδιαφυγή. Έχουμε δηλαδή έναν ιδιωτικό τομέα, που στην πλειοψηφία του έχει δημιουργηθεί κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν του κράτους και είναι υποκριτικό να βγάζει την ουρά του απέξω, όταν αναζητά τους υπαίτιους της σημερινής κρίσης.

Παρομοίως, η άλλη πτυχή του προβλήματος στην Ελλάδα δεν είναι ότι το κράτος “μας ξεζουμίζει” στους φόρους. Τα κρατικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ κινούνται σε απαράδεκτα χαμηλότερα επίπεδα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (37,8% του ΑΕΠ, έναντι 44,5% στην Ε.Ε). Το ζήτημα είναι ο επιμερισμός των φορολογικών βαρών. Και θα είχε ενδιαφέρον να μας ενημερώσει ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών που με τόση θέρμη προσέφυγε στο Σ.τ.Ε. κατά του Μνημονίου πόσα από τα μέλη του δηλώνουν ότι αμείβονται δήθεν με την ελάχιστη επιτρεπόμενη αμοιβή (δηλαδή το γραμμάτιο) και πόσα παίρνουν μαύρα για τις νομικές υπηρεσίες που προσφέρουν. Ανάλογο ενδιαφέρον θα είχε να μας πει ο Ιατρικός Σύλλογος, που τόσο πολύ κόπτεται για τα τρία ευρώ που θα πρέπει να δίνουμε για εξέταση στα δημόσια νοσοκομεία, πόσα ζητάν σε φακελάκια οι περισσότεροι χειρουργοί, αναισθησιολόγοι, γυναικολόγοι, ογκολόγοι και λοιποί ιατροί για να τηρήσουν τον όρκο του Ιπποκράτη, ακόμη και σε ιδιωτικά νοσοκομεία, όπου οι ασθενείς πληρώνουν τα μαλλιά της κεφαλής τους. Επιτέλους, αιδώς Αργείοι!

Έχουμε φτιάξει ένα άθλιο σύστημα διαπλοκής κράτους, ελεύθερων επαγγελματιών και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, το οποίο ανέχεται την ανομία και την κατάφωρη αδικία απέναντι στους δύσμοιρους μισθωτούς και συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι είναι και οι μόνοι που δικαιούνται αυτή τη στιγμή να πάρουν τα βουνά και να κηρύξουν επανάσταση, καθώς καλούνται και πάλι να βάλουν πλάτη, διότι κυβέρνηση και αντιπολίτευση δεν θέλησαν, δεν θέλουν, ή -ακόμη χειρότερα - δεν μπορούν, να επιτελέσουν το συνταγματικό τους καθήκον για την αποκατάσταση της νομιμότητας.

Αποτέλεσμα αυτού του συστήματος είναι να έχουμε διπλάσιο αριθμό ελεύθερων επαγγελματιών σε σχέση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο (30% έναντι 15% στην Ε.Ε). Ανάλογο ποσοστό συναντάμε μόνο στη Ρουμανία και στην εξίσου διεφθαρμένη με εμάς Σικελία. Και γιατί να μην έχουμε άλλωστε τόσους ελεύθερους επαγγελματίες, αφού είναι τόσο εύκολο να απολαμβάνουν ασυλίας από τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο υπόλοιπο 70% του πληθυσμού. Όσο για το επιχείρημα ότι δεν πληρώνουμε διότι το κράτος δεν παρέχει υπηρεσίες και κακοδιαχειρίζεται τα χρήματά μας, μου θυμίζει το παιχνίδι με την κολοκυθιά, αφού και το κράτος απαντά ότι “έχω άθλιες υπηρεσίες διότι δεν έχω έσοδα”.

Συμπέρασμα; πρέπει να αλλάξουν όλα, είτε μετά από μία – απίθανη, κατά τη γνώμη μου - συλλογική απόφαση ότι εις το όνομα της σωτηρίας μας θα κάνουμε ένα τεράστιο “άλμα πίστης”, έχοντας επίγνωση ότι μπορεί να αποδειχθεί και άλμα στο κενό, είτε μέσω της επιβολής των αλλαγών από μία κυβέρνηση που επιτέλους θα επικεντρώσει τις προσπάθειές της στον πυρήνα του προβλήματος.
Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η διαδικασία θα είναι εξαιρετικά επώδυνη. Επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες που σήμερα συντηρούνται λόγω της ανομίας, θα κλείσουν. Το 20% τουλάχιστον του εργατικού μας δυναμικού θα πρέπει να περάσει από την ελεύθερη και δημόσια εργασία στη ιδιωτική μισθωτή, δια μέσου, δυστυχώς, ενός διαστήματος ανεργίας. Στον επιχειρηματικό κλάδο, θα πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν κινήσεις συγκέντρωσης και συγχωνεύσεις, ώστε να δημιουργηθούν “πρωταθλη-τές” που θα μπορούν να επιβιώσουν στο διεθνές περιβάλλον με τις εξαγωγές τους. Η λεγόμενη ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας θα σπάσει, διότι μας κρατάει χρόνια παράλυτους και θα δημιουργηθεί μία νέα. Κι όλα αυτά θα επιτύχουν μόνο εφόσον οι εξελίξεις στο διεθνές περιβάλλον είναι ευνοϊκές – ή τουλάχιστον δεν είναι δραματικές.

Είναι ένα μεγάλο ρίσκο η δύσκολη αυτή μετάβαση σε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο, ενώ η μετάλλαξη του κράτους απαιτεί πολιτικούς όχι μόνο με παντελόνια, αλλά και με φαιά ουσία. Όμως δεν υπάρχει άλλη επιλογή, παρά μόνο να γίνουμε Ρουμανία. Εξάλλου, με τη βουτιά που κάνουμε, σε λίγο δεν θα απέχουμε και πολύ.
Από το REPORTER.GR

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ, ΡΕ ΠΡΟΕΔΡΕ ?...

* Σημείωση για τη φωτοσύνθεση...

Η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, έδωσε την ευκαιρία στον Πρόεδρο ν΄ ασχοληθεί, λίγο και με το κόμμα, ο δε guest star της διαδικασίας, υπουργός των οικονομικών, μοίρασε λόγια και φυλλάδια για την οικονομική πολιτική και τον Προϋπολογισμό.
Μόνο που, η μεν οικονομική πολιτική είναι δεδομένη, έχει χαραχθεί κι ακολουθείται στα πλαίσια του μνημονίου, ο δε Προϋπολογισμός είναι κατατεθειμένος στη βουλή, έτοιμος και μη επιδεχόμενος την παραμικρή αλλαγή.

΄Αρα το …κόμμα καλείται για εκ των υστέρων αποδοχή και συναίνεση !...

Αλήθεια, ποιο κόμμα ; Υπάρχει τέτοιο πράγμα ; Υπάρχουν οργανώσεις που λειτουργούν ;

Ο Πρόεδρος, ζήτησε, λέει μορατόριουμ ενός χρόνου, για να περάσει η μπόρα. Το μορατόριουμ το ζητάς από κάποιον που υπάρχει, που δρα και αντιδρά. Ετούτο τι νόημα έχει ; Από ποιον το ζητάς, ρε Πρόεδρε, από το ΠΑΣΟΚ που δεν υπάρχει ;
Εκτός κι αν εννοείς, το φουκαρά, (όχι με την έννοια της φτώχειας, αλλά της μοναξιάς), τον Παναγιωτακόπουλο, που κάτι τέτοιες, σπάνιες, διαδικασίες, βρίσκει την ευκαιρία να σου τα ψάλλει λίγο και να εκτονώσει, κάπως, τα στραγγαλισμένα ιδεολογικοπολιτικά του εσώψυχα…
Γι αυτό όμως δεν χρειάζεται να κάνεις ολόκληρη διαδικασία και να μπαίνεις στον κόπο δημόσιων δηλώσεων και παραινέσεων. Παρ΄ το Γιώργο τηλέφωνο ή φώναξέ τον στο γραφείο σου και ρίξ΄ τα του : «Ξέρεις Γιώργο, θάθελα για ένα χρόνο, να μην …εκτονώνεσαι !...».

Κι όμως, η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, δεν ήταν τυχαία, ούτε οι παραινέσεις για «μορατόριουμ» έπεσαν ξεκάρφωτες. Όλα έγιναν για ένα συγκεκριμένο λόγο κι απευθύνονται στο μόνο ΠΑΣΟΚ που εξακολουθεί να υπάρχει, να δουλεύει, να δρα, να χτυπιέται στην πρώτη γραμμή των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων κι αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ των μαζικών χώρων, του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα.
Αυτό το κομμάτι του …κόμματος, το συνδικαλιστικό, δεν κατοικοεδρεύει, ούτε στην Ιπποκράτους, ούτε στου Μαξίμου, ούτε στα (γαμώ τα) υπουργεία σας. Είναι στα Σωματεία και τους Συλλόγους, στις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα, είναι στις συνεδριάσεις του διοικητικών και των γενικών συμβουλίων, στις γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων κι ένα χρόνο, τώρα, γαμιέται σαν τη χειρότερη πουτάνα, εξ αιτίας της πολιτικής σας, των μέτρων σας και των αποφάσεών σας.
Αυτό το ζωντανό ΠΑΣΟΚ, που δίνει το δυσκολότερο αγώνα στην ιστορία, στο πλάϊ της χειμαζόμενης εργατικής τάξης, ούτε στο σύνολό του, ούτε στα επί μέρους του, καταδέχτηκες να το συναντήσεις και να το ακούσεις, Πρόεδρε !
Κι έρχεσαι, τώρα να του ζητήσεις μορατόριουμ. Στο τι ; Στο να σκύψουν το κεφάλι και να υποστούν χειρότερα ; Δεν υπάρχουν χειρότερα !...

Τα βαμπίρ της τρόικας απαιτούν και τα βαμπιράκια του ΥΠΟΙΚ συναινούν, αποφασίζουν και διατάσσουν, για σφαγές, για μειώσεις μισθών, (αλήθεια τι νόημα είχε η πρόσφατη προεκλογική σου δέσμευση για το αντίθετο ;), για απολύσεις, για ξερίζωμα για… για… για…
Κανένας διάλογος, ούτε από περιέργεια για το «μπας κι υπάρχει κάποια άλλη άποψη ;», καμιά εσωκομματική διαδικασία, καμιά συμμετοχή…
Κι έρχεται ο Μιχάλης, ο γραμματέας και μιλάει για «ενότητα και διαρκή συνεννόηση», προκαλώντας γέλια και φλερτάροντας με τα όρια της σοβαρότητας κι έρχεσαι κι εσύ και ζητάς μορατόριουμ.
Ευτυχώς, εκείνη η ποντικομαϊμού ο Παπακωνσταντίνου, με την επίκτητη στο LSO ωμότητα και αταραξία, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, έστω και με τον (συνηθέστατο, αγγλοσαξωνικά…) πούστικο τρόπο : «στις ΔΕΚΟ θα χτυπηθούμε με τα σπλάχνα μας !...».
Κι έγινε, έτσι αντιληπτό, περί τίνος επρόκειτο και πρόκειται…

Αν, μεταξύ των άλλων, στις επιδιώξεις σας ήταν και το εύσημο του Πρετεντέρη στις MEGAμαλακίες των 8, ατυχήσατε, γιατί χθες βράδυ απουσίαζε…

*
Η φωτοσύνθεση βασίστηκε σε σκίτσα του Βασίλη Παπαγεωργίου και του Ηλία Μακρή…


Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ...

Δεν τίθεται θέμα συνεκμετάλλευσης με την Τουρκία ενεργειακών πόρων στο Αιγαίο, επανέλαβε από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ., αν υπάρχουν επί του θέματος μυστικές συνομιλίες και συμφωνίες.
Ο κ. Παπανδρέου τόνισε ότι αυτές οι προτάσεις ακούγονται τα τελευταία 20-30 χρόνια, και παλαιότερα μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση, κυρίως από την ίδια την Τουρκία, «για τη δημιουργία, για επικοινωνιακούς λόγους, διάθεσης θετικής δήθεν βούλησης από την ελληνική πλευρά».

Δεν θα μπορούσε, συνέχισε ο πρωθυπουργός να γίνει παρόμοια συζήτηση με την Τουρκία, αφενός γιατί υπάρχει η απειλή του «casus belli», αφετέρου γιατί αμφισβητούνται κυριαρχικά μας δικαιώματα με τις συνεχείς παραβάσεις και παραβιάσεις, κατά τρίτον γιατί δεν έχει αναγνωρίσει η Τουρκία το οικουμενικό Δίκαιο της Θάλασσας και τέλος, γιατί, δεν έχει επιλυθεί το ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το δικαστήριο της Χάγης.

«Η σημερινή προσπάθεια είναι να διερευνηθεί η δυνατότητα επίλυσης του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας και φυσικά, στις συζητήσεις που συνεχίζονται, δεν τίθεται ζήτημα συνεκμετάλλευσης», πρόσθεσε ο κ. Παπανδρέου.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης -που επικαλέστηκε σχετικές αναφορές των Τούρκων υπουργών Νταβούτογλου και Μπαγίς σε συνεντεύξεις τους ακόμη και σε ελληνικές εφημερίδες- υποστήριξε ότι με την τοποθέτησή του ο πρωθυπουργός «κατέθεσε μία σειρά λόγων, για τους οποίους δεν μπορούμε να είμαστε παντελώς ήσυχοι» καλώντας τον κ. Παπανδρέου να αναφέρει στη Βουλή τι γίνεται με τα πετρέλαια στο Αιγαίο.

Ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης χαρακτήρισε αντιφατικό να είναι η χώρα μας ο πρώτος συνήγορος μιας άλλης για την ενταξιακή της πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση την ώρα που την απειλεί με πόλεμο, αν ασκήσει τα δικαιώματά της που προκύπτουν από το Διεθνές Δίκαιο.
Από τη μία προσπαθούμε να οικοδομήσουμε μια σχέση καλής γειτονίας και την ίδια ώρα η Τουρκία δεν κάνει ούτε ένα βήμα πίσω, τόνισε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ.
Ο κ. Καρατζαφέρης επέμεινε στο θέμα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία επικαλείται την «λύση της χτένας», δηλαδή τη διαφορετική επέκταση κατά περιοχή, ενώ ζητεί ομόλογη σχέση για να ανοίξει η Χάλκη.
Ανταπαντώντας ο πρωθυπουργός, είπε ότι ο οδικός χάρτης της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δεδομένος και θέτει τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις της γείτονος.
Παρ' όλα αυτά, ο κ. Παπανδρέου είπε ότι με πρωτοβουλία της Ελλάδας θα ζητηθεί να γίνει συζήτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, αρκεί οι συγκεκριμένες της υποχρεώσεις να γίνουν πράξη, γεγονός που θα καταστήσει μία Τουρκία διαφορετική που τηρεί τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, στο πλαίσιο της καλής γειτονίας: «Η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές του Ιουνίου θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τη δική της πορεία».

Αναφορικά με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ο πρωθυπουργός, τόνισε ότι η Ελλάδα επιδιώκει να οριοθετήσει τις θαλάσσιες ζώνες με όλες τις γειτονικές χώρες, πρόσθεσε όμως ότι το Δίκαιο της Θάλασσας εξελίσσεται και ότι η ΑΟΖ δεν αποτελεί το μεγάλο χαρτί που λύνει όλα τα προβλήματα.

Σχετικά με την εκμετάλλευση των πιθανών κοιτασμάτων του Αιγαίου, ο πρωθυπουργός είπε ότι το αρμόδιο Υπουργείο εξετάζει το όλο θέμα και θα επικαιροποιήσει τον υπάρχοντα παλαιό νόμο για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στις απαραίτητες ενέργειες για αξιοποίηση αυτών των πόρων.

ΟΙ ΦΑΤΑΟΥΛΕΣ !...

΄Επαιξε πολύ, τις προηγούμενες ημέρες, η κόντρα της Λούκας Κατσέλη, με τους εκπροσώπους της τρόικας, για το ζήτημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
Εκείνο που βγήκε προς τα έξω – προς την κοινή γνώμη – ήταν, από τη μια η επιδίωξη των τροϊκανών για την γενική εφαρμογή του μέτρου υπερίσχυσης των συμβάσεων που συνομολογούνται σε επίπεδο επιχείρησης, εκείνων που υπογράφονται σε κλαδικό επίπεδο, έτσι ώστε να μπορεί να επιτευχθεί μείωση αποδοχών των εργαζομένων και από την άλλη η θέση της υπουργού εργασίας, πως αυτό θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, προβληματικών επιχειρήσεων, που κινδυνεύουν με κλείσιμο.

Τώρα, πως συμβιβάζεται το φαινόμενο η κ. Κατσέλη να κάνει πράξη την προεκλογική, (των αυτοδιοικητικών εκλογών), εξαγγελία του πρωθυπουργού για επαναδιαπραγμάτευση κάποιων επαχθών όρων του μνημονίου και ορισμένοι «θερμόαιμοι» συνάδελφοί της στο υπουργικό συμβούλιο, σε συγχορδία με τους λεχρίτες των ΜΜΕ, να την ψέγουν και μάλιστα δημόσια, αυτό μόνο οι αρμόδιοι και υπεύθυνοι για τον συντονισμό των μελών της κυβέρνησης, το ξέρουν και μπορούν να το διευκρινίσουν.

Πέρα απ΄ αυτά, όμως, η ουσία της υπόθεσης δεν είναι η – συνεχιζόμενη – ασυνεννοησία και τα αλληλοκαρφώματα των υπουργών, αλλά οι επιπτώσεις και οι συνέπειες της επιλογής και της εφαρμογής, της σκληρής ρύθμισης, (της τρόικας), για τις συμβάσεις στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.
Υπήρξαν αναφορές σε συνθήκες «ζούγκλας» και σε υπέρογκες μειώσεις των αποδοχών, καθώς οι απειλές και οι εκβιασμοί για απολύσεις, είναι δύσκολο να αντιμετωπισθούν και μάλιστα σε επιχειρησιακό επίπεδο, πόσο μάλλον σε ατομικό.

Όπως αποκάλυψε η «Ελευθεροτυπία», όπως κάθε φορά, έτσι και τώρα οι …τρανοί παράγοντες της επιχειρηματικότητας, οι μεγαλοτραπεζίτες, οι μεγαλοεργολάβοι και οι μεγαλοεκδότες, είχαν ανοικτή γραμμή με τους ανθρώπους της τρόικας, προκειμένου να πιέσουν για να περάσουν τις θέσεις τους, που δεν είναι άλλες από το «κόψτε μισθούς για ν αυξηθούν τα κέρδη μας !...».
Μόλις μια ημέρα μετά την αναχώρηση των ελεγκτών κι ενώ, η ρύθμιση για τις συμβάσεις δεν έχει πάρει την τελική της νομοθετική μορφή, άρχισαν τα όργανα σε τράπεζες και σε ΜΜΕ.

Να θυμηθούμε, πως δεν πάει πολύς καιρός, από τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης για τα 17 προγράμματα προστασίας της απασχόλησης του ΟΑΕΔ, κόστους 2,5 δισ. €, που αναφέρονται στην ενίσχυση των επιχειρήσεων προκειμένου να διαφυλαχθούν 670.000 θέσεις εργασίας.
Προχθές ο Αναπληρωτής Υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρομάνης κάλεσε τους επιχειρηματίες «να επωφεληθούν από τα προγράμματα του ΟΑΕΔ και να μην προβούν σε μειώσεις προσωπικού και αμοιβών», εκείνο, όμως, που φαντάζει σίγουρο, είναι το γεγονός πως οι «φαταούλες», και, τα προγράμματα θα καταβροχθίσουν, και, μειώσεις αποδοχών θα κάνουν, και, θ΄ απολύσουν όσους αρνηθούν να υποκύψουν στους εκβιασμούς για υπογραφή επιχειρησιακής ή ατομικής σύμβασης με λιγότερο μεροκάματο κα μισθό !
Πως ονομάζουν …συνθηματικά, το μεγάλο «τραπέζι» που στήνεται για το φαγοπότι τους ; «Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας !...».

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

Η ΦΙΜΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ !...

ΟΙ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ !...

Στο μπρα ντε φερ αγορών-κρατών τελικά οι πρώτες φαίνεται να θριαμβεύουν κατά... κράτος. Οι λεονταρισμοί των πολιτικών ηγετών όταν εκδηλώθηκε η χρηματοοικονομική κρίση και οι απειλές κατά του καπιταλισμού καζίνο αποδείχθηκαν ...φούσκες.
Από τη στιγμή που οι πολιτικές ηγεσίες των ισχυρότερων χωρών του πλανήτη δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα κοινό πλαίσιο λειτουργίας των αγορών, να θέσουν κανόνες και να ελέγξουν τουλάχιστον τις υπερβολές, αυτές αναθάρρησαν και τώρα παίρνουν τη ρεβάνς απειλώντας χώρες ολόκληρες με χρεοκοπία.

Το παιχνίδι είναι καλά στημένο και ενορχηστρωμένο. Ξεκίνησαν από την Ελλάδα και είδαμε με πόση μαεστρία δούλεψαν.
Ακολούθησε η Ιρλανδία και είναι σίγουρο πως έπονται η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία και κύριος οίδε ποιες άλλες χωρίς να αποκλείεται καμία, ακόμα και η Γαλλία, όπως κάποιοι είχαν σιγοψιθυρίσει την περασμένη άνοιξη.
Το πότε θα εκδηλωθούν οι επιθέσεις στις άλλες χώρες είναι ζήτημα χρόνου και εκτίμησης των καταστάσεων.

Οσο η Ευρώπη πρωτίστως, αλλά και οι ΗΠΑ αδυνατούν ή δεν θέλουν να παρέμβουν πολιτικά και να χαλιναγωγήσουν την άκρατη επιθετικότητα των αγορών, αυτές θα δημιουργούν συνθήκες για νέα θύματα. Βλέπετε είναι πολλά τα λεφτά!
Αλλα τα κέρδη όταν δανείζεις με 3% ή 3,5% και άλλα όταν το επιτόκιο ανέρχεται στο 5,5%, το 6%.
Και ποιος πληρώνει το μάρμαρο; Μα οι φορολογούμενοι για τους οποίους τόσο πολύ υποτίθεται ότι κόπτονται οι πολιτικοί ηγέτες και πολύ περισσότερο οι Γερμανοί που για την προστασία τους υποτίθεται θέλουν να συμμετάσχουν και ιδιώτες επενδυτές στο μηχανισμό στήριξης.

Αν το ενδιαφέρον τους ήταν αληθινό δεν είχαν παρά να κάνουν κάτι απλό. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να δανείζει με 1% απευθείας τα κράτη, αντί να δανείζει τις τράπεζες με αυτό το επιτόκιο και εκείνες στη συνέχεια να δανείζουν τα κράτη με 5% ή 6%.
Δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από ειλικρινή πολιτική βούληση, η οποία δυστυχώς είναι ανύπαρκτη.

Του Θ. Λυρτσογιάννη - Ημερησία

Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ !...

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναφορές και επιχειρηματολογίες για να καταδειχθεί η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία και η κοινωνία. Ο νέος Προϋπολογισμός και το νέο μνημόνιο, δείχνουν περίτρανα, πως όχι, μόνο, δεν υπήρξε, με τη μεσολάβηση του 6μήνου του 2010, κάποιος μετριασμός στην οξύτητα και την σφοδρότητα των προβλημάτων, αλλά, μάλλον, με χειρότερο τρόπο τίθενται.
Απόρροια του δεδομένου αυτού, η νέα επέλαση κατά των λαϊκών εισοδημάτων και κατακτήσεων, μια επέλαση που κονιορτοποίησαν κάθε δέσμευση και κάθε κόκκινη γραμμή της κυβέρνησης.

Αν στη δεύτερη, από τις πολλές, φάσεις της επιχείρησης εξόδου απ΄ την κρίση, επιδιώκονταν η επίτευξη ενός καλύτερου κλίματος και μιας, κάπως, πιο αισιόδοξης στάσης απέναντι στις εξελίξεις, τότε μπορούμε να μιλήσουμε για την πλήρη αποτυχία, αυτής της προσδοκίας : ο λαός ετοιμάζεται να καβατζάρει το χρόνο και να μπει στο 2011, πιο απογοητευμένος, πιο τρομοκρατημένος, πιο απαισιόδοξος για τα επερχόμενα !

Δυστυχώς ! Η πολιτική έχει μπει στη γωνία και το γήπεδο μονοπωλεί ο τεχνοκρατισμός, ο οποίος, όμως, είναι ξεκάθαρο πια, πως δεν στηρίζεται, ούτε καν, στις δημιουργικές επιστημονικές απόψεις και παραδοχές, αλλά σε δογματικούς τυφλοσούρτες, σε στανταρισμένες συνταγές που κύριο χαρακτηριστικό τους έχουν την ανοσία τους, απέναντι σε κάθε νέο, σε κάθε διαφορετικό και προοδευτικό !
Η ακαμψία, η αταραξία και το γαϊδουρινό πείσμα των τροϊκανών, είναι φυσιολογική απόρροια αυτού του γεγονότος κι όσο κι αν προσπαθούν ορισμένοι να προσθέσουν σταγόνες πολιτικής οπτικής, στο σχηματισθέν ίζημα, και τίποτα δεν καταφέρνουν και τη γραφικότητα γυροφέρνουν.
Πριν η κατάσταση φτάσει στο αμήν, πρέπει οι κυβερνώντες να σχεδιάσουν και να κάνουν την υπέρβαση – πάντα σε πολιτικό επίπεδο – να σπάσουν το ίζημα, να ταράξουν το τέλμα. Οφείλουν να προσεγγίσουν το λαό με άλλο πρίσμα, με διαφορετική σκοπιμότητα, με εμπιστοσύνη και με δικαιοσύνη. Αν δεν το μπορούν, να βγουν και να το παραδεχθούν, να μιλήσουν καθαρά, χωρίς περιστροφές και τεθλασμένες αναφορές, χωρίς προβλέψεις που δεν δικαιώνονται, χωρίς υποσχέσεις που δεν εκπληρώνονται…
Αυτή η πορεία, έτσι που πάει, δεν οδηγεί πουθενά !...

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Η, ΚΑΤΑ ΣΥΝΘΗΚΗΝ, ΣΙΩΠΗ !...

Είναι η τέταρτη «σύνοδος της τρόικας», (υπό την υψηλή της σύνθεση), στην Αθήνα κι όλα δείχνουν πως κι αυτή τελειώνει, έχοντας ασχοληθεί με τα συνηθισμένα και τα τετριμμένα : έσοδα – έξοδα, φόρους, μισθούς, μείωση του δημοσίου, απολύσεις, διαρθρωτικές αλλαγές…
΄Εχω βάλει στοίχημα με τον εαυτό μου και συνέχεια χάνω, μιας και ενασχόληση των τροϊκανών με τον μεγάλο «αποροφητήρα» των πόρων της χώρας και του λαού, δεν γίνεται, ούτε διαφαίνεται να γίνει !
Η παρομοίωση αφορά τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας και ιδιαίτερα τα ανώτατα κλιμάκια των μεγαλοεπιχειρηματιών, των και «νταβατζήδες» αποκαλεσθέντων, (στο μόνο – τον χαρακτηρισμό – πούχε δίκιο ο μπαγάσας…), τα ενεργά και επίτιμα μέλη του περιώνυμου club της, λεγόμενης, διαπλοκής.

Το κύριο χαρακτηριστικό της δραστηριότητας του συναφιού, ήταν ανέκαθεν, οι δουλειές με το δημόσιο. Για ορισμένους «δουλειές των νταβατζήδων για λογαριασμό του δημοσίου», για μένα, όμως, «δουλειές του δημοσίου για λογαριασμό των νταβατζήδων…
Όπως και νάχει, έχω την άποψη πως ο μεγάλος χορός, το μεγάλο φαγοπότι, των δισεκατομμυρίων Ευρώ, που λείπουν και τα ψάχνουμε, έχει να κάνει με τις αμοιβές και τις υπεραμοιβές των εκατοντάδων, αν όχι χιλιάδων, εταιρειών των μεγαλοεπιχειρηματιών, που έκαναν (και κάνουν) μπίζνες με πελάτη το δημόσιο, στις, επίσης, εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες εκφράσεις του.

Κανένα κεφάλαιο του μνημονίου δεν αναφέρεται στις πασίγνωστες ανακοστολογήσεις των μεγάλων και μικρότερων δημόσιων έργων, κανένας Τόμσεν και κανένας Ντερούζ δεν έκανε λόγο γι αυτές, κανένας Έλληνας πολιτικός δεν αναφέρθηκε, ουσιαστικά, στο ρόλο τους, δηλαδή, εκείνου του «αποροφητήρα» πόρων και οικονομιών του ελληνικού λαού. Ο λαλίστατος αντιπρόεδρος, για όλα έχει ατάκες, αλλά για το θέμα αυτό, κάνει …τουμπεκί. Και, βέβαια, κανένα από τα μεγάλα ΜΜΕ και κανένας από τους ξερόλες αναλυτές των παραθύρων, δεν βγάζει τσιμουδιά, αφού όλα και όλοι ανήκουν στ΄ αφεντικά. Η, κατά συνθήκην, σιωπή !...
Το γαμώτο, στην όλη υπόθεση, έχει να κάνει και με το ό,τι οι ορντινάτσες των εθνικών, αυτών, φαταούληδων, εμφανίζονται ως κριτές και επικριτές των εξελίξεων και της πολιτικής που ακολουθείται, κάνοντας και προτάσεις από πάνω, για να βγούμε γρήγορα, λένε, απ΄ την κρίση και να ξεκινήσει η ανάπτυξη. Να βγούμε, δηλαδή, απ΄ την κρίση, που αυτοί με το χλαπάκιασμά τους, εν πολλοίς, δημιούργησαν και να επιστρέψουμε στην «ανάπτυξη», όπως αυτοί τη βλέπουν και τη θέλουν, δηλαδή στο …φαγοπότι τους !

Φυσικά και ο οποιοσδήποτε απολογισμός του κυβερνητικού έργου, θα περιέχει κεφάλαιο, με κρίσεις και κριτικές και γι αυτό το τεράστιο ζήτημα, κεφάλαιο το οποίο αν γράφονταν αυτό τον καιρό, θα περιείχε μελανά σχόλια και αξιολογήσεις πολύ κάτω απ΄ το μηδέν !...

ΕΣΠΕΥΣΜΕΝΗ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ !...

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

ΜΙΑ ΛΟΥΚΑ, ΜΕ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ !...

Δούλεψε τα «πέτρινα χρόνια» στο κόμμα, όσο κανείς άλλος, πάνω στα ζητήματα της νέας οικονομικής πολιτικής, που χρειάζονταν το ΠΑΣΟΚ και η χώρα. Το προεκλογικό πρόγραμμα είναι γεμάτο από τις πινελιές της…
Με σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό και άρτια επιστημονική κατάρτιση και επιχειρηματολογία, συνετέλεσε καθοριστικά στην ανάλυση των προβλημάτων της οικονομίας και στις θεραπείες που απαιτούνται.
Η υπουργοποίησή της, στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, δεν ήταν καμιά εξυπηρέτηση και καμιά χάρη, αλλά η αναγνώριση της δουλειάς και του αγώνα της.

Δυστυχώς οι εξελίξεις που ακολούθησαν και η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που διαμορφώθηκε, έβαλαν στην άκρη τις περισσότερες των επεξεργασμένων πολιτικών κι έδωσαν τη πρωτοβουλία των κινήσεων και των αποφάσεων στους εκπροσώπους των δανειστών, την τρόικα.
Η Λούκα Κατσέλη, όπως και όλοι άλλωστε, αποφάσισε να παραμείνει και να δώσει το νέο αγώνα της, σε αλλαγμένες συνθήκες, σε μετερίζια δύσκολα και πρωτόγνωρα, υποχρεωμένη σε πολιτικές και μέτρα, που αν μη τι άλλο ζόριζαν…

Προσπάθησε να ισορροπήσει, να συνθηκολογήσει, αλλά με όρους και αξιοπρέπεια, πλην όμως, γρήγορα έγινε αντιληπτή και στοχοποιήθηκε : τ΄ αφεντικά την πρόγραψαν τάχιστα και τα τηλεοπτικά όρνια τους, όρμηξαν να την κατασπαράξουν !
Η Λούκα, όμως, ήταν ακόμα ζωντανή και το μόνο που κατάφεραν οι βρωμιάρηδες -μαθημένοι στην πτωματοφαγία, ήταν κάτι γρατσουνιές…

Στο νέο υπουργείο δεν πήγε τυχαία, αλλά με επιλογή του πρωθυπουργού, προκειμένου να περισώσει κι αν μπορούσε ν΄ ανορθώσει, κάποια από τα συντρίμμια που είχε δημιουργήσει στο χώρο της εργασίας, η ασκηθείσα κυβερνητική πολιτική της πρώτης περίοδου.
Είχε και έχει την άποψη, πως ακόμα και η επιδίωξη για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, μπορεί να γίνει, χωρίς μειώσεις στις αποδοχές των εργαζομένων, αλλά με περιορισμούς στη φορολογία και στις ασφαλιστικές εισφορές.
Η κόντρα της με την τρόικα δεν είναι προσωπική, όταν λέει όχι, στην άνευ όρων και προϋποθέσεων υπερίσχυση των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων, έναντι των κλαδικών και της εθνικής, δεν επιδεικνύει κάποιο ατομικό πείσμα και νάζι, τις αποφάσεις που έχουν συζητηθεί στο κόμμα και την κυβέρνηση υπερασπίζεται και παλεύει.
Τα χτυπήματα εναντίον της, αυτή τη φορά, θα είναι πολλαπλάσια και δυνατότερα. Τα κρωξίματα του τύπου «ποια είναι επιτέλους αυτή !...» και «πέταξε έξω τη κυράτσω !...» θα δώσουν και θα πάρουν, ήδη οι παρασκηνιακές πιέσεις στο Μαξίμου για το μάζεμά της, είναι ασφυκτικές.
Μέσα σ΄ όλο το μαφιόζικο σκηνικό, ξεχωρίζει η λεχρίτικη άποψη και προτροπή : «αφού διαφωνεί, ας φύγει, ας παραιτηθεί !...». Πρόκειται για την πούστικη έκφραση της νταβατζίδικης συμπεριφοράς και δράσης, μιας και την πλασάρουν με μανδύα παραλλαγής…

Τα ακριβώς αντίθετο, πρέπει να κάνει και να γίνει, να παραμείνει, δηλαδή, στη θέση της. Ακόμα κι αν με άνωθεν παρέμβαση κάνει πίσω στα συγκεκριμένα ζητήματα και περάσει της τρόικας, να μείνει στο υπουργείο και να συνεχίσει τον αγώνα της μέχρι τέλους !...

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

ΤΟ ΠΡΟΩΡΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΗΣ ΛΙΣΣΑΒΟΝΑΣ !...

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία και αμφισβήτηση για τη δυνατότητα που έχουν οι ισχυροί της γης να καταφέρνουν το οτιδήποτε, θελήσουν και σχεδιάσουν.
Χθες, π.χ. στη Λισσαβόνα, ως σύνοδος του ΝΑΤΟ, έφεραν το …καρναβάλι τρεις, περίπου, μήνες νωρίτερα !
Η βαρύγδουπη είδηση που επικοινωνήθηκε, μιλάει για το νέο αμυντικό δόγμα της περιώνυμης Ατλαντικής Συμμαχίας, για τις αλλαγές που αποφασίστηκαν στις δομές της, αλλά και στους προσανατολισμούς της.
Ποιους προσανατολισμούς ; Μα τους αμυντικούς. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει, πως πρόκειται για …αμυντική συμμαχία, κάπως ιδιόμορφη, βέβαια, ως προς τους εχθρούς της. Κατά καιρούς οι επιβουλείς κατά των επικυρίαρχων του πλανήτη αλλάζουν, όχι με δική τους ευθύνη, αλλά με εκτιμήσεις και επιλογές των ΝΑΤΟϊκών.
Είναι μια ακόμα πρωτοτυπία αυτής της συμμαχίας, αφού το φυσιολογικό «ο επιτιθέμενος να επιλέγει το θύμα του», στο ΝΑΤΟ γίνεται ανωμαλία, αφού εκεί «ο αμυνόμενος επιλέγει …εχθρό !...». (Αυτό το δόγμα διαπερνάει, διαχρονικά, και τα κράτη – μέλη, όπως, καλή ώρα και την Ελλάδα μας…).

Το καρναβαλίστικο έγκειται στο γεγονός, πως στη Λισσαβόνα η Ρωσία έπαψε να είναι αντίπαλος και επιβουλέας και χρίστηκε φίλος και εταίρος των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.
Πόση ιστορία, αποτυπωμένη στο χαρτί, αλλά και στους οπλισμούς, πόσες ζωές χαμένες, πόσες ελευθερίες βιασμένες, στην σύγκρουση των συγκρούσεων : της Δύσης με την Ανατολή, του ΝΑΤΟ με το Σύμφωνο Βαρσοβίας...
Πόσοι πόροι αντί για τρόφιμα και φάρμακα έγιναν όπλα και πυρομαχικά, για να εξακολουθούν να υπάρχουν, ακόμα, λαοί που πεινάνε και παιδιά που πεθαίνουν από ασιτία και έλλειψη αντιβιοτικών !

Το κλου, όμως, του πρόωρου «καρναβαλίστικου σώου» δεν ήταν η μετάλλαξη της Ρωσίας, αλλά η επιμονή των ΝΑΤΟϊκων (παρ΄ όλ΄ αυτά), στην αντιπυραυλική πολιτική και ζώνη. Εναντίον τίνος, πια ;
Τα κείμενα που διαμορφώθηκαν δεν γράφουν τα ονόματα των νέων εχθρών των επικυρίαρχων της οικουμένης, περιοριζόμενα σε γενικές αναφορές, περί «σύγχρονων απειλών» και τέτοιων τινών, πλην όμως, ένα από τα επίλεκτα μέλη του «καρνάβαλου» ο φέρων τη μάσκα του Νικολάκη από τας Γαλλίας, έσκασε το …εφτασφράγιστο μυστικό : η αντιπυραυλική ζώνη θα παραχθεί και να αναπτυχθεί εναντίον του Ιράν !

Χαράς ευαγγέλια στους κύκλους της πολεμικής βιομηχανίας, στους στρατοκράτες, τους «ιέρακες». Αναστεναγμός ανακούφισης στους ανησυχούντες για το μέλλον του καπιταλιστικού συστήματος. Τα ίδια και χειρότερα για τους λαούς…
Τρισεκατομμύρια δολαρίων και Ευρώ θα πιάσουν, επί τέλους τόπο, θα ξοδευτούν για την παραγωγή των πυραύλων, της, κατά του …Αχμαντινεζάντ, αντιπυραυλικής ζώνης και εκατομμύρια παιδιών και ενηλίκων ανά την υφήλιο θα συνεχίσουν να πεινούν, ν΄ αρρωσταίνουν και να πεθαίνουν !
Η ανθρωπότητα όλο και …προοδεύει !...

Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

ΑΝΘΙΜΟΣ ΚΑΙ ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ...

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΡΙΟΛΗΔΕΣ ΝΑ ΨΟΦΗΣΟΥΝ !

Ακούγοντας τους καραγκιόζηδες των δελτίων των 8, (ας όψεται ο έμφυτος μαζοχισμός), είναι να παίρνεις φόρα και να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο, διαπιστώνοντας το που μπορεί να φτάσει η αμορφωσιά και η ξετσιπωσιά.
Οι πρετεντέρηδες, οι τράγκες, οι τρέμηδες, οι μακρήδες κι όλα τα υπόλοιπα ανδρείκελα, (που κάθε άλλο, παρά ειδήσεις λένε), που το παίζουν διάνοιες και ξερόλες, έχουν μπουκώσει τις καραμέλες και τις πιπιλίζουν κάθε βράδυ, αναφερόμενοι σε άχρηστους φορείς, σε αργόσχολους εργαζόμενους, σε περιττές υπηρεσίες, σε διεφθαρμένα επαγγέλματα κ.ο.κ.

Κι όμως όλοι αυτοί οι καριόληδες και οι καριόλες, δουλεύουν (και μας δουλεύουν), στα πιο άχρηστα, κοινωνικά και μορφωτικά, και τα πιο κοστοβόρα μέσα : τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Οι επιχειρήσεις τους είναι χρεοκοπημένες και οφείλουν στις τράπεζες, στους οργανισμούς και στ΄ ασφαλιστικά ταμεία, τα μαλλιοκέφαλά τους, τα, δε, αφεντικά τους, εξέχοντα μέλη της μαφίας των διαπλεκόμενων συμφερόντων, είναι στα κάτω τους κι έχουν, εδώ και καιρό, αρχίσει μειώσεις μισθών και απολύσεις, σ΄ όλους τους άλλους εργαζόμενους, εκτός απ΄ τα φερέφωνά τους, στα δελτία των 8 !

Αυτό το σκυλολόϊ της παραπληροφόρησης και της αποχαύνωσης του ελληνικού λαού, εμφανίζεται ως ο υπέρτατος των πάντων κριτής, ως ο ελεεινολόγος, κάθε, τάχα, στραβού και τραβηγμένου εργασιακού ή κοινωνικού φαινομένου, κατακεραυνώνει τους υψηλά αμειβόμενους ή τους φοροφυγάδες άλλων χώρων, την ίδια ώρα που το ίδιο (το σκυλολόι) περιλαμβάνει άτομα : που εισπράττουν τεράστια ποσά, μαύρα και προερχόμενα από δανεικά και αγύριστα ή που και ως ιδιοκτήτες άλλων μέσων, (εφημερίδων ή ραδιοφωνικών σταθμών), χρωστάνε οι ίδιοι εκατομμύρια € και, ακόμα, βρίσκονται (ως αφεντικά ή διευθυντάδες), πίσω από απολύσεις απλών εργαζόμενων δημοσιογράφων !

Σ΄ αυτόν τον συρφετό, που νέμεται τα ΜΜΕ και παραμυθιάζει εργολαβικά, τον ελληνικό λαό, η πολιτεία φέρεται με το γάντι, προστατεύοντας και κανακεύοντας τα μέλη του.
Ο πολυπράγμων Καπελέρης του ΣΔΟΕ δεν πήγε σε κανένα μέσο για να ελέγξει τις αποδοχές των τηλε - αστέρων, ούτε μπούκαρε σε κανενός, απ΄ αυτούς, το κότερο ή τη βίλλα, για να εξετάσει τη φορολογική του δήλωση και το πόθεν έσχες.
Ακόμα και κραυγαλέες περιπτώσεις παρανομίας, (π.χ. με πλαστά τιμολόγια),παραμένουν, επί χρόνια, στο συρτάρι προκλητικώς και σκανδαλωδώς. Το μέτρο αύξησης του χαρτοσήμου στις διαφημίσεις οδηγήθηκε στην αναστολή και στην ματαίωση, κάτω από τις πιέσεις και τα χτυπήματα των καναλαρχών και των «μπράβων» τους των 8 !

Το χειρότερο, δε, απ΄ όλα είναι η θρυλούμενη κυβερνητική παρέμβαση για τη «βοήθεια» του χώρου, με χαριστικές νομοθετικές και οικονομικές ρυθμίσεις ! Την ώρα των περικοπών παντού και σε όλους, το σκυλολόι της πιο άχρηστης και ανώφελης δραστηριότητας, στηρίζεται και ενισχύεται, χωρίς ντροπή και χωρίς, καν, όρους και προϋποθέσεις.
Τα πλαφόν και τα όρια, μόνο στους άλλους χώρους μπαίνουν, στα ΜΜΕ όχι ;
Οι έλεγχοι, οι εξακριβώσεις και το χτύπημα της φοροδιαφυγής, αφορούν όλους τους έλληνες, εκτός από τους telestars δημοσιοκάφρους ;
Τελικά ο ανταγωνισμός στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, (στον οποίο μερικοί σαν τον ηλίθιο τον Παπαδημητρίου, καυχώνται πως ανήκουν …υποφέροντες…), ισχύει για όλους τους άλλους, εκτός από τα κανάλια και τις εφημερίδες ;

Αυτοί οι, διαχρονικά, καλοπερασάκηδες δεν τόχουν για τίποτα να κατακεραυνώνουν τα ρουσφέτια και τις μεροληπτικές παρεμβάσεις του κράτους, την ίδια στιγμή, που παράλληλα και ταυτόχρονα, υλοποιούν τα βρώμικα σχέδια των αφεντικών τους διεκπεραιώνοντας τις πιέσεις και τους εκβιασμούς τους, προκειμένου να υπάρξει μια αισχρή, μεροληπτική και χαριστική κρατική παρέμβαση, για το χώρο τους ! Το άκρον άωτον του αμοραλισμού, είν’ εδώ !...

Αυτούς πάτε να στηρίξετε και να σώσετε κύριοι της κυβέρνησης ; Σ΄ αυτούς θα χαρίσετε εκατομμύρια, την ώρα που η υπόλοιπη κοινωνία κατακρεουργείται ;

Στη δεινή τους θέση, τους έφερε ο ανταγωνισμός (που συνέχεια επικαλούνται για τους άλλους) και η ανεπάρκειά τους. Αφήστε τους, λοιπόν, να ψοφήσουν, μπας και ξεβρομίσει, επιτέλους, αυτός ο δύσμοιρος τόπος !

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ «ΟΛΑ ΣΤΟ 2011» !...

Οι ενδείξεις έλεγαν, πως οι επιπτώσεις από την αναθεώρηση του ελλείμματος για το 2009, θα επιχειρούνταν να κατανεμηθούν σε περισσότερες ετήσιες χρήσεις κι όχι μόνο στο άμεσα επερχόμενο 2011. Ακόμα και οι ίδιοι οι τροϊκανοί, (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ) έβλεπαν το ζήτημα με κατανόηση κι ήταν έτοιμοι ν΄ αποδεχθούν μια σχετική πρόταση της κυβέρνησης.
Το θέμα είχε συζητηθεί αρκετές φορές στα κυβερνητικά κλιμάκια και περίπου είχε επιλεγεί η λύση της «κατανομής», κάτι το οποίο είχε διαρρεύσει και στα ΜΜΕ.

Κι όμως, την τελευταία στιγμή τα πράγματα άλλαξαν και η απόφαση που πάρθηκε ήταν «όλα στο 2011 !...». Είχαν μεσολαβήσει οι αυτοιδοικητικές εκλογές κι είχε αποκλειστεί η προσφυγή σε πρόωρες εθνικές κάλπες. Ο πρωθυπουργός βγήκε και μίλησε για καθαρή (απομένουσα) τριετία, οπότε το 2013 υπολογίζονταν ως εκλογικό έτος.
Αυτό ακριβώς και μέτρησε στη τελική απόφαση, δηλαδή, το δόσιμο της σκληρής μάχης τώρα, έτσι ώστε στο κρίσιμο 2013 να υπάρχουν πρόοδοι και ελάφρυνση των περιοριστικών πολιτικών.

Υπήρξε και ένα ακόμα ζήτημα, που έπαιξε το ρόλο του στην επιλογή του «όλα στο 2011…» κι αυτό ήταν το ενδεχόμενο, η παράταση εφαρμογής του μνημονίου και μετά το 2013, (κάτι που θάταν αναπόφευκτο με την μετακίνηση του στόχου του 3% για το έλλειμμα, πέραν αυτού του χρόνου), να έμπλεκε την Ελλάδα με τον καινούργιο μηχανισμό στήριξης που πρόκειται ν΄ αποφασιστεί και να λειτουργήσει, στα πλαίσια των επιθυμιών της Γερμανίας.
Η Ελλάδα, σαφώς κι επιδιώκει την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των 110 δισ। €, αυτό όμως δεν έχει να κάνει με την παράταση της ισχύος και της εφαρμογής είτε του υπάρχοντος μνημονίου, ούτε, φυσικά, με οποιοδήποτε μπλέξιμο με τον μηχανισμό της Μέρκελ।

Καμιά σχέση με την πραγματικότητα, συνεπώς, αυτό που γράφτηκε για το βαρύ κλίμα που επικράτησε στο πρόσφατο Eurogroup και το οποίο εμπόδισε τον Γ. Παπακωνσταντίνου να βάλει, καν, το ζήτημα της ελαστικότερης κατανομής των βαρών που έφερε η αναθεώρηση του ελλείμματος του 2009. Ο ίδιος ο Υπουργός πήγε προετοιμασμένος και αποφασισμένος να περάσει αυτό που δήλωσε, δηλαδή το ότι «ο αρχικός στόχος για το έλλειμμα του 2011 στο 7,4%, παραμένει !...».

ΣΕ ...USB STICK !...

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

ΕΡΙΞΑΝ ΛΑΔΙ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ !...

Αυτή η κατάληξη της μεταπολιτευτικής πορείας της χώρας, δηλαδή, η υπερχρέωση που οδήγησε στο χείλος της χρεοκοπίας, έδωσε την αφορμή σε αρκετούς, φορείς και μεμονωμένους πολίτες, να μιλήσουν για την χρεοκοπία του ίδιου του πολιτικού συστήματος και ν΄ αποδώσουν τις ευθύνες στο πολιτικό προσωπικό, που κυβέρνησε την Ελλάδα.
Σ΄ αυτή την κριτική, έως αφοριστική στάση, θέση και πρακτική, βρήκαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν, κάθε καρυδιάς καρύδια του ιδεολογικοπολιτικού φάσματος, από την άκρα δεξιά, έως την άκρα αριστερά. Τα δημοφιλή συνθήματα «κάτω οι κλέφτες», «είστε όλοι ίδιοι», «να καεί να καεί το μπουρδέλο η βουλή», καθώς και οι εύγλωττες εικόνες των διαδηλωτών που μουτζώνουν το κοινοβούλιο, δείχνουν το μέγεθος και το εύρος της αντίδρασης κατά του πολιτικού συστήματος και των εκφραστών του.

Τι κι αν φωνάζει ο φουκαράς ο Ψαριανός, πως «δεν είμαστε όλοι ίδιοι», «να καούν αυτοί που τα φάγανε» κι ότι «για το κοινοβούλιο δόθηκαν αιματηροί αγώνες» ?...

Την στιγμή που ο σερβιτόρος φέρνει το λογαριασμό, και τον πετάει στα μούτρα σου, ποιος κάθεται να επιμερίσει ευθύνες στους προηγηθέντες συνδαιτυμόνες, οι οποίοι, αφού έφαγαν κι ήπιαν, βρήκαν την ευκαιρία και την κοπάνησαν, χωρίς να πληρώσουν φράγκο ?

Η αλήθεια, βέβαια, βρίσκεται κάπου στη μέση και δεν αποτυπώνεται, ούτε στα οργισμένα (ειλικρινή και φτιαχτά), δημοσιεύματα διάφορων μέσων ενημέρωσης, ούτε στις κραυγές των φορτισμένων διαδηλωτών.
Δεν βρίσκεται, φυσικά και στις όποιες χοντροκομμένες προσπάθειες κομμάτων, αλλά και πολιτικών στελεχών, να κατασκευάσουν και να πλασάρουν συγχωροχάρτι για όλα και όλους, που συνέβησαν και λειτούργησαν, τις τελευταίες δεκαετίες.

Δυστυχώς, η διαδικασία καταλογισμού ευθυνών για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, έτσι όπως εξελίχθηκε κι όπως καταλήγει, τη φαρέτρα των πολέμιων του πολιτικού συστήματος ενισχύει κι όχι τα περί του αντιθέτου επιχειρήματα.
Η βουλή, εν μέσω, συγκρούσεων, αμφισβητήσεων και υπονομεύσεων, ψήφισε, τελικά, την παραπομπή τριών πρώην υπουργών, για ένα μόνο από τα αδικήματα (απιστία), κατηγορία η οποία είναι βέβαιο, πως ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου θα διαπιστωθεί ως παραγραφείσα !
Ούτε όλοι παραπέμφθηκαν, γι αυτό έστω το αδίκημα, ούτε για τις άλλες κατηγορίες, (ξέπλυμα μαύρου χρήματος), που δεν υπήρχε περίπτωση παραγραφής παραπέμφθηκε κανένας.

Στα μάτια του λαού, μια κυρίαρχη διαδικασία, η οποία παρουσιάστηκε ως θεμελιακή, στην πορεία προς την αποκατάσταση του κύρους του πολιτικού κόσμου, εκφυλίστηκε και φιγουράρει, πλέον, μεταξύ των κυρίαρχων επιχειρημάτων, των επίδοξων …εμπρηστών του κοινοβουλίου !
Η ευθύνες, αφορούν σ΄ όλους κι είναι μεγάλες !...

ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ !...

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΣ !...


Όταν ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, πρωθυπουργός της Ελλάδας, εξέφρασε στις αρχές της εβδομάδας αγανάκτηση για τη γερμανική τακτική που ωθεί την ευρωζώνη στα πρόθυρα μιας ακόμη κρίσης χρεών, είπε δημόσια εκείνο που πολλοί άλλοι κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και διπλωμάτες δηλώνουν κατ’ ιδίαν επί εβδομάδες.

Η προσπάθεια της κ. Angela Merkel, καγκελαρίου της Γερμανίας, να ξαναγράψει τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα διασώσεων για μελλοντικές ελληνικού τύπου κρίσεις, συνάντησε εχθρική στάση όταν προωθήθηκε επιθετικά στη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. τον περασμένο μήνα.

Αλλά καθώς οι αγορές ομολόγων αντέδρασαν και βούλιαξαν από τότε, αυτή η εχθρική στάση έχει αρχίσει να ξεσπάει, με όλο και περισσότερες κατηγορίες κατά της κ. Merkel, που ωθεί τους ομολόγους της ηγέτες της ευρωζώνης σε αφόρητες καταστάσεις, προκειμένου η ίδια να ενισχύσει τη θέση της απέναντι στους Γερμανούς ψηφοφόρους.

«Ορισμένα από αυτά που ακούγονται δεν μπορούν να γραφτούν καν», δηλώνει ο κ. Daniel Gros, διευθυντής του Centre for European Policy Studies, των Βρυξελλών, σχετικά με σχόλια που έχει ακούσει κατά της Γερμανίας.

Ακόμη και ορισμένα από τα έθνη με την καλύτερη διαχείριση έχουν εκφράσει οργή για τη γερμανική τακτική. Χώρες όπως η Ολλανδία, η Φινλανδία και η Αυστρία, που κανονικά είναι «σύμμαχοι» της Γερμανίας σε ζητήματα οικονομικής διακυβέρνησης, έχουν εγείρει ερωτήματα για τη στάση του Βερολίνου.

Η αγανάκτηση πρωτοεκδηλώθηκε όταν το Βερολίνο έκλεισε συμφωνία με τη Γαλλία στα μέσα Οκτωβρίου για το νέο σύστημα διασώσεων, αν και παράλληλα συνεργαζόταν στενά σε ζητήματα οικονομικών μεταρρυθμίσεων με πολλούς «συμμάχους» της στη βόρεια Ευρώπη.

Έπειτα από εκείνη τη συμφωνία, η Γερμανία αργά και σταθερά έχασε την όποια στήριξη στη σκληρή στάση της και υποχρεώθηκε να πισωγυρίσει από τις αρχικές ιδέες, όπως η επιβολή αυστηρών κανόνων για τους ιδιώτες επενδυτές και μάλιστα προκαταβολικά.
Η Γερμανία δεν ήταν επίσης προετοιμασμένη, σύμφωνα με Ευρωπαίους διπλωμάτες, για την αγανακτισμένη αντίδραση των αγορών στις προτάσεις της κι έτσι άρχισε να υποχωρεί. Δύο αξιωματούχοι που συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις της συνόδου κορυφής του G20 στη Σεούλ αναφέρουν ότι το ανακοινωθέν στο οποίο διαβεβαιώνονταν οι κάτοχοι ομολόγων ότι δεν θα υποχρεωθεί κανένας υπάρχων μεριδιούχος να συμμετέχει σε διάσωση ήταν μια παραδοχή από μέρους του Βερολίνου ότι δεν θα επιμείνει με υπερβολικές απαιτήσεις.

Καθώς η αναταραχή διογκώνεται, Γερμανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι βλέπουν με κατανόηση τα προβλήματα της Ιρλανδίας, ειδικά αφού το Δουβλίνο ήταν η πρώτη «περιφερειακή» οικονομία που μείωσε τις δαπάνες του προϋπολογισμού για να εξυγιάνει την οικονομία του. Το Βερολίνο έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν πιέζει την Ιρλανδία να αποδεχτεί τη βοήθεια της Ε.Ε.

Σημειώνεται εδώ ότι, σύμφωνα με τηλεγράφημα του Reuters που παραθέτουν οι «F.T.», η Αυστρία προσπάθησε να καθησυχάσει τους φόβους ότι θα μπλοκάρει το επόμενο τμήμα της ευρωπαϊκής βοήθειας προς την Ελλάδα. Εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών της Αυστρίας περιέγραψε ως «απρόσεκτα και ανυπόστατα» τα δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι η Αυστρία αποφάσισε να μη διαθέσει τη συνδρομή του Δεκεμβρίου που της αναλογεί στο ευρωπαϊκό πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα.

ΠΗΓΗ: FT.com - Από το Euro2day.gr


Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ !...

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ !...

Οι κινήσεις του πρωθυπουργού προσδιορίζονται, πλέον, από λιγότερο άγχος και προσανατολίζονται σε στρατηγικό επίπεδο, επιχειρώντας τη διαμόρφωση των εξελίξεων για την επόμενη, σχεδόν, δεκαετία.
Το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών εκτιμήθηκε, (πέρα από τις επί μέρους επισημάνσεις και τα μηνύματα), πως εκφράζει την ανοχή και την υπομονή του ελληνικού λαού, στο μονόδρομο της διάσωσης και της ανάτασης της οικονομίας.
Η διαπίστωση του Στρος Καν, πως για πρώτη φορά στα ευρωπαϊκά χρονικά, μια κυβέρνηση που εφαρμόζει ένα σκληρότατο πρόγραμμα λιτότητας, βγαίνει αλώβητη και, ουσιαστικά, νικήτρια, σε μια χαλαρή εκλογική διαδικασία, αποτυπώνει την πραγματικότητα και το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της πρόσφατης λαϊκής ετυμηγορίας.

Το δεδομένο, αυτό, δεν μειώνει, αλλά, αντίθετα, επιβάλλει την αύξηση της προσοχής και της σοβαρότητας, με την οποία προσεγγίζονται τα ζητήματα, ιδιαίτερα τα σχετικά με τα όποια περιοριστικά μέτρα, που έχουν να κάνουν με τα εισοδήματα και τα δικαιώματα του εργαζόμενου λαού.
Το κεντρικό μήνυμα του «σοφού λαού» ήταν σαφέστατο : «κοιτάξτε να δείτε, ως εδώ και μη παρέκει, με την τσέπη μας !...».

Η πολιτική καταπολέμησης του ελλείμματος θα πρέπει να προσανατολιστεί, πλέον, στον περιορισμό της σπατάλης και των άσκοπων, ανώφελων και αντιαναπτυξιακών δαπανών του λεγόμενου δημόσιου τομέα της οικονομίας, ο οποίος, μόνο κατ΄ όνομα υπήρξε, παραδοσιακά, η …ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης. Όλα τα στοιχεία δείχνουν, πως στην ουσία, δούλευε ως διαχειριστής και μάλιστα κακός, σπάταλος και, εν πολλοίς, διεφθαρμένος, δανεικών πόρων και κονδυλίων.
Στο νέο κοινωνικοοικονομικό σκηνικό δεν (πρέπει να) υπάρχει ρόλος, για τέτοιου είδους λειτουργίες και δράσεις, οπότε η λεγόμενη αναδιάρθρωση, είναι εκ των ουκ άνευ…
Δύο μεγάλοι στόχοι βρίσκονται μπροστά στην κυβερνητική δράση, αυτής της χρονικής στιγμής : πρώτον, η κατανομή των επιπτώσεων, της, προς τα πάνω, αναδιάρθρωσης του ελλείμματος και του χρέους, σε περισσότερες ετήσιες οικονομικές χρήσεις κι όχι μόνο στο 2011, (αυτό σημαίνει παράταση στην προθεσμία επίτευξης του 3% ελλείμματος, πέρα του 2013…), και δεύτερον, η ρύθμιση της αποπληρωμής των 110 δισ. €, σε πιο πολλές δόσεις, (επιδίωξη, μέχρι το 2020…).

Τα ζητήματα αυτά, δεν συζητιούνται με τους ελεγκτές της τρόικας, που βρίσκονται από προχθές στην Αθήνα, αλλά σε υψηλότερα κλιμάκια, πολιτικά, δηλαδή τους ηγέτες και τα όργανα της ευρωζώνης. Εκεί υπάρχουν και τα μεγαλύτερα προβλήματα, μιας και με το ΔΝΤ, φαίνεται ότι έχει βρεθεί κοινή συνισταμένη.
Η τωρινή επίσκεψη του Γ. Παπανδρέου στο Παρίσι, αλλά και η σημερινή του Παπακωνσταντίνου στις Βρυξέλλες, είναι ενταγμένες σ΄ αυτές τις προσπάθειες, τόσο, δε, οι συναινέσεις με τον Σαρκοζί, τόσο και οι κόντρες με τη Μέρκελ, δείχνουν τη σπουδαιότητα, αλλά και την ρευστότητα των εξελίξεων.

Μ΄ αυτά, ακριβώς, τα συμβαίνοντα και τα μελλούμενα, συνδέεται και η απόφαση του πρωθυπουργού να ζητήσει συνεννόηση και συμπαράταξη και από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, κάτι που θα κάνει σαφέστερο, στις συναντήσεις του με τους πολιτικούς αρχηγούς, που θα γίνουν το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ !...

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ...ΕΔΩΛΙΟ !...

Πως ; Ανέλυσες κατά το δοκούν και κατά την αλχημιστική συνήθεια της παράταξής σου, το μήνυμα του α΄ γύρου και μας ζάλισες τα ούμπαλα στους πανηγυρισμούς και τις φανφάρες ; ΄Εφτασες να κοκορευτείς με τη διαπίστωση της …ολικής επαναφοράς ;
΄Ε, όχι, ρε ηλίθιε, δοτέ του μπουχέσα, διαχρονικέ παραμυθά και παρλαπίπα : πάρε μια «ολική επαναφορά», στην γωνιά σου και στο εδώλιό σου !

΄Οσα μαγικά κι αν εξαγγείλεις (περί μηδενισμού του ελλείμματος) κι όσα κομπογιαννίτικα κι αν κάνεις (για τον υπολογισμό των ψήφων), την ουσία του λαϊκού μηνύματος δεν μπορείς, ούτε να την αλλοιώσεις, ούτε να την αποφύγεις, όσα lexonatil κι αν χαπακώσεις…
΄Αντε τώρα στο «κρεβάτι» της διάσπασης και νοιώσε, πέρα των άλλων και την …εμπειρία των θυμάτων του «προκρούστη», που συνηθίζουν ν΄ απλώνουν τα πόδια τους πιο πέρα απ΄ τα όριά τους !...

Η επάρατη Δεξιά, εκτός από το αποτελείωμα της ελληνικής οικονομίας, έχει μεγάλο ιστορικό και στην απαξίωση του θεσμού και του έργου της τοπικής αυτοδιοίκησης, με τις δυο «πρωτεύουσες» ν΄ αποτελούν μακρόχρονη απόδειξη των εγκληματικών της πολιτικών και των ανίκανων ανθρώπων της.
Μ΄ αυτή την έννοια, η λαϊκή ετυμηγορία για την αλλαγή στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, ήταν αναμενόμενη και επιβεβλημένη, το γεγονός όμως, πως επήλθε σε μια χρονική στιγμή σαν κι αυτή, με το ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται σε μια αναγκαστική, δύσκολη και σκληρή για το λαό, κυβερνητική αποστολή, δείχνει περίτρανα, αφ΄ ενός το πόσο υπόλογη θεωρείται η παράταξη των αδέξιων και αφ΄ ετέρου την ανεπάρκεια των σημερινών διαχειριστών της, με πρώτον και …χειρότερο τον δοτό του Καραμανλή, Αντωνάκη, που πίστεψε πως μπορεί να πουλήσει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» !...

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ !...

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

ΚΑΙ ΤΩΡΑ "ΑΓΑΜΟΙ ΘΥΤΑΙ" !...

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

Σε όλους τους μαλάκες που είδαν πως το μήνυμά του, ο λαός, τόστειλε στους ...άλλους !...

ΤΡΙΒΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΓΚΛΙΤΣΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ !...

Η αχαλίνωτη και νοσηρή φιλοδοξία του Σαμαρά, δεν κωλώνει μπροστά σε τίποτα, ακόμα και αν αυταπόδεικτα, βάζει σε σοβαρότατο κίνδυνο την πορεία της χώρας, στην πιο δύσκολη συγκυρία της σύγχρονης ιστορίας της.
Από την άλλη, η τυχοδιωκτική και αποδεδειγμένα σχιζοφρενική στάση και πολιτική του ΚΚΕ, μένοντας απαρασάλευτη στην κεντρική ιδεολογική επιδίωξη, της (με κάθε τρόπο) όξυνσης των αντιθέσεων και των προβλημάτων του καπιταλιστικού συστήματος, δεν κάνει καν το διαχωρισμό ανάμεσα στο σύστημα και τη χώρα.

Η διάσωση και η ανάταση της Ελλάδας, μετά το φρενάρισμά της στο χείλος της καταστροφής, δεν πρέπει να προχωρήσουν, για τον ανισόρροπο μωροφιλόδοξο της Ρηγίλλης, μπας κι ανοίξει ο δρόμος για την πρωθυπουργία του, για τους σχιζοφρενείς του Περισσού, μπας και …καταρρεύσει το σύστημα και δικαιωθούν τα δόγματά τους !

Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται μια τέτοιου είδους «συνάντηση», πολλές φορές στη νεότερη ιστορία η περιβόητη «ετερόκλητη συμμαχία», πήρε σάρκα και οστά. Στόχος, πάντα, η κεντροαριστερά και ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ, ως ηγέτιδα δύναμή του.

Σ΄ όλη την Ελλάδα, όλη την εβδομάδα, έδωσαν και πήραν τα κους – κους και οι υπόγειες συνεννοήσεις, (οι οργισμένες διαψεύσεις ήταν για τα μάτια του κόσμου), για το πως θα επιτευχθεί ο κοινός στόχος : η ανατροπή στη β΄ Κυριακή της άποψης, πως ο λαός έδειξε, στον α΄ γύρο, ανοχή στις πολιτικές εξόδου από την κρίση, που αναγκαστικά και χωρίς εναλλακτικές λύσεις, εφαρμόζει η κυβέρνηση.

Το σκηνικό του επόμενου χρονικού διαστήματος είναι στημένο στην εντέλεια : το δεξιό και ακροδεξιό συναπάντημα να ωρύεται πως ο λαός καταψήφισε το μνημόνιο, συνεπικουρούμενος από τους χρεοκοπημένους εκδότες – καναλάρχες και τις ορντινάτσες τύπου Πρετεντέρη, Τρέμη, Χατζηνικολάου, Τράγκα κλπ., το δε ΚΚΕ να σκηνοθετεί τη λαϊκή εξέγερση στους δρόμους, επιστρατεύοντας τα ΠΑΜΑΤ και τα ΚΝΑΤ, σ΄ ένα γερό, χειμωνιάτικο, ρεσιτάλ επαναστατικής γυμναστικής…
Ο δημοκρατικός λαός καλείται, σήμερα Κυριακή 14 Νοέμβρη 2010, μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες ν΄ αποτρέψει με την ψήφο του, ένα, ακόμα πισωγύρισμα, μια νέα υπονόμευση της πολιτικής σταθερότητας, που τόσο είναι αναγκαία αυτή την εποχή. Πρόκειται για πολύ κρίσιμη και καθοριστική επιλογή, με όλα τα ενδεχόμενα, ως προς την έκβασή της, ανοικτά !

Ανεξάρτητα των εξελίξεων που υπήρξαν μέχρι τώρα και τη θέση που πήρε ο Γ. Παπανδρέου, για τη μη προσφυγή σε πρόωρες εκλογές, εφ΄ όσον από τα σημερινά αποτελέσματα επιβεβαιωθεί μια αναβίωση της «ετερόκλητης συμμαχίας» στις κάλπες των περιφερειακών εκλογών και μάλιστα σ΄ αυτήν τη συγκυρία, τότε δημιουργείται ένας εξ ίσου σοβαρός (αν όχι σοβαρότερος) λόγος, για επανεξέταση του όλου ζητήματος, της επιζήτησης, δηλαδή, μιας νέας λαϊκής ετυμηγορίας !


Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΠΟΛΗ, ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΔΗΜΑΡΧΟ !...

«Δεν αλλάζουμε πόλη, αλλάζουμε δήμαρχο» είναι το σύνθημα που κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες στην Αθήνα από στόμα σε στόμα, από παρέα σε παρέα, από κινητό σε κινητό. Δεν είναι αναγκαστικά Πασόκοι όσοι το ασπάζονται, το ψιθυρίζουν ή το διαλαλούν. Κάθε άλλο. Είναι άνθρωποι όλων των ιδεολογικών και κομματικών αποχρώσεων, από την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά, που ο Νικήτας Κακλαμάνης κατόρθωσε το ακατόρθωτο: να τους συσπειρώσει εναντίον του και όσων αντιπροσωπεύει.

Το κατόρθωσε με την κακογουστιά του, με την ανικανότητά του, με την αλαζονεία του, με την εμπάθειά του, με τα άθλια επικοινωνιακά παιχνίδια του, με την πολυπληθή «αυλή» του, με τους Ψινάκηδες, τους και τις ηθοποιούς, τους ποδοσφαιριστές που μάζεψε γύρω του για να προσελκύσει ψήφους. Και κυρίως το κατόρθωσε γιατί επί τέσσερα χρόνια έβλεπε την «πόλη του», όπως του αρέσει να λέει, να καταρρέει και να φτάνει σε απίθανη κατάντεια, ενώ ο ίδιος ακκιζόταν αυτοθαυμαζόταν και χειροκροτούσε τον εαυτό του, συχνά με τη βοήθεια του Β. Κικίλια.

Άγνωστο πόσοι θα προσέλθουν στις κάλπες την Κυριακή και άγνωστο ποια στάση θα κρατήσουν εκείνοι που την περασμένη εβδομάδα τίμησαν με την ψήφο τους υποψήφιους του ΚΚΕ στον πρώτο γύρο των εκλογών. Θα είναι όμως μία ντροπή για τους δημότες της Αθήνας αν δείξουν ότι ανέχονται για άλλη μία θητεία τον χειρότερο δήμαρχο που είχε η Αθήνα όσο θυμούνται τον εαυτό τους. Δεν θα αντέξουν άλλα τέσσερα «κακλαμάνια» χρόνια. Η πόλη πρέπει να απαλλαγεί από αυτόν εξάπαντος. Άλλωστε αποκλείεται ο διάδοχός του να είναι τόσο κακός.
Η Αθήνα επί Κακλαμάνη έπιασε πάτο και δεν υπάρχει πάτος κάτω από τον πάτο. Άρα μόνο καλλίτερος μπορεί να είναι ο επόμενος. Και σίγουρα πιο αξιοπρεπής. Ψηφίστε Γιώργο Καμίνη λοιπόν. Αν μη τι άλλο, για να ελπίζετε σε μία καλύτερη ποιότητα ζωής και μία καλύτερη διαχείριση των οικονομικών του δήμου.

Και εσείς της Θεσσαλονίκης, βγείτε επιτέλους από τον βάλτο, τη μιζέρια, τον επαρχιωτισμό, την κακή αισθητική του καθεστώτος Πααπαγεωργόπουλου, του οποίου ο Κ. Γκιουλέκας αποτελεί συνέχεια, ως σπλάχνο από τα σπλάχνα του. Καιρός για αλλαγή, καιρός για απαλλαγή από την κακομοιριά μιας συντήρησης βαλκανικών προδιαγραφών. Και μην πει κανείς ότι δεν πιστεύει στις διοικητικές ικανότητες του Γ. Μπουτάρη γιατί τα οικονομικά σκάνδαλα, που αποκαλύφθηκαν με τρομακτική καθυστέρηση, επί καθεστώτος Παπαγεωργόπουλου έγιναν!

Τέλος, για την περιφέρεια της Αθήνας, δεν το συζητάμε. Ο Γ. Σγουρός ήταν καλός και αξιοπρεπής νομάρχης, που όχι μόνο επικοινωνούσε με όλους τους δημάρχους της περιοχής, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης (ρωτήστε τους), αλλά σεβόταν και το δημόσιο χρήμα. Απόδειξη ότι άφησε πλεόνασμα στη νομαρχία. Εκτός και αν θέλετε να δοκιμάσετε τον μαθητή του Ν. Κακλαμάνη. Ας ελπίσουμε όχι.

Του ΄Αγγελου Στάγκου από το REPORTER.GR

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

ΕΡΧΕΤΑΙ !...

ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ ΣΧΟΙΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΛΟΥΚΙΟΥ !...

Και μετά κάθονται και διερωτώνται γιατί η Αθήνα πάει απ΄ το κακό στο χειρότερο, γιατί χρεώνεται άνευ αντικρίσματος, γιατί βρωμίζει όλο και περισσότερο, γιατί έχει μετατραπεί σ΄ ένα απέραντο κωλοχανείο.
Ψωνίζοντας δημάρχους από τη Δεξιά, τι περίμεναν οι αθηναίοι να συμβεί ; Κάτι καλό ; Που και πότε έκανε καλό η επάρατη, για να κάνει και στην Αθήνα ;
Πειραματόζωο στα χέρια ανίκανων πολιτικάντηδων, που χρησιμοποίησαν το δήμο για πασαρέλα και για σκαλοπάτι προς ανώτερες θέσεις και δραστηριότητες, η πρωτεύουσα της Ελλάδας, κατάντησε ρεζίλι των σκυλιών και όνειδος των ανθρώπων !
Θα περίμενε κανείς, κάποια συνειδητοποίηση, κάποια αντίδραση του τύπου «ως εδώ και μη παρέκει !...», ένα χτύπημα της γροθιάς στο τραπέζι και μια προσπάθεια για αλλαγή των πραγμάτων και της κατάστασης. Κι αντί αυτών, έρχεται ο …Ψινάκης και μάλιστα πρώτος !...

Τάχαμε χύμα, ήρθαν και τσουβαλάτα και γέμισε ο δήμος από stars του σχοινιού , του παλουκιού και του κώλου !… Ναι, του κώλου, μεταφορικά και στην κυριολεξία…
Τα αθηναϊκά χάλια, ανέλαβαν, πλέον, να τα διορθώσουν αυτοί που πέτυχαν …εκπληκτικά, …ουσιαστικά και …ωφέλιμα αποτελέσματα στον τομέα του star – system, αυτοί που έγιναν γνωστοί και λαμπεροί, μέσα από τη συμμετοχή τους σε διαδικασίες και προγράμματα της τηλεόρασης, που κύριο χαρακτηριστικό τους έχουν την προχειρότητα, την κενότητα και τη ρυπαρότητα.

>>>Διαβάστε τη συνέχεια...

Από χρόνια, τα έδρανα των δημοτικών συμβούλων έχουν καταληφθεί από, κάθε είδους και συναπαντήματος, «διασημότητες», του θεάματος και του ακροάματος, από αποτυχημένους και γι΄ αυτό αργόσχολους, ηθοποιούς, από ατάλαντους και γι αυτό διάττοντες, αστέρες της TV, (ρολίστες, δημοσιογράφους, παρουσιαστές…), από, από από…
Φαίνεται πως εκείνο που έφταιγε και έλειπε, ήταν ο …manager, αυτών των άξιων, κατά τάλλα, προσωπικοτήτων, που απηυδήσαντες από την εμμονή του λαού να μην τους αναγνωρίζει και να μην τους τιμά, ως καλλιτέχνες, τούκαναν ντρίπλα και τούρθαν ως …δημοτικοί άρχοντες !...
Το «σας την έφερα από πίσω !...», του Ψινάκη, ταιριάζει γάντι στην περίπτωση…

Υ.Γ. Α, και μη ξεχάσω την προτροπή μου : ψηφίστε Κακλαμάνη στο β΄ γύρο την Κυριακή, μόνο μ΄ αυτόν δήμαρχο, θα γίνει ο Ψινάκης …αντιδήμαρχος !...


Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Ο ΒΟΘΡΟΣ ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙ, ΑΚΟΜΑ !...

Και για όσους δεν κατάλαβαν ή δεν θέλουν να καταλάβουν, τα κρυμμένα, κάτω απ΄ το χαλί και στις ντουλάπες, «σκατά» της Δεξιάς, κύρια παραγωγή της επάρατης πενταετίας 2004-2009, που έμελλε να σπρώξει την Ελλάδα στην άκρη του καιροφυλακτούντος γκρεμού, συνεχίζουν να ανακαλύπτονται και ν΄ έρχονται στην επιφάνεια, βρωμίζοντας, έτι περαιτέρω τη χώρα και το λαό της και, ακόμα χειρότερα, να βάζουν μεγαλύτερες δυσκολίες στην προσπάθεια για την διάσωση και την ανάτασή της.

Αυτά που θ΄ αποκαλυφθούν, τις επόμενες ημέρες, για τα ελλείμματα, δεν θ΄ αφορούν, μόνο, το 2009, όπως περνάει προς τα έξω η συνομοταξία των πολιτικών και ΜΜΕδικων παπαγάλων, αλλά όλα τα χρόνια από το 2006 και μετά. Κι όπως λένε οι πληροφορίες από τις Βρυξέλλες και τη Eurostat τα στοιχεία δείχνουν πως σε όλα αυτά τα χρόνια το έλλειμμα ήταν πολύ μεγαλύτερο απ΄ όσο οι αλχημιστές της νεοδημοκρατίας ανακοίνωναν, τόσο στους έλληνες, όσο και στους ευρωπαίους.

Ειδικά, όμως, για το 2009, το ανακαλυφθέν κρυφό έλλειμμα, (από το 6%, πάει στο …16% !) του λακίσαντα μπουχέσα και των ακολούθων του, (μεταξύ τους και όλοι οι σημερινοί …αμόλυντοι ηγήτορες της νΝ.Δ.), δημιουργεί επί πλέον προβλήματα στα στοιχεία και του 2010, επηρεάζοντας ιδιαίτερα αρνητικά και το φετινό έλλειμμα.
Συνεπικουρούντων και των βρωμιάρηδων της δημοσιογραφίας, οι μετακαραμανλικοί διαχειριστές της δεξιάς κουραδομηχανής, βγαίνουν κι από πάνω και θρασύτατα επιχειρούν να κριτικάρουν και να κατηγορήσουν την κυβέρνηση, για αποτυχία στην προσέγγιση των στόχων, καταγγέλλοντας την ύπαρξη, τάχα, κρυφής ατζέντας, με νέα σκληρά μέτρα.
Η φιλολογία της τρομοκράτησης του λαού με αναφορές σε νέες περικοπές μισθών και συντάξεων, γίνεται με τέτοιο τρόπο και επικοινωνείται έτσι, ώστε να μοιάζει, ένα τέτοιο ενδεχόμενο, προερχόμενο από τη μαζοχιστική αντίληψη και προδιάθεση της κυβέρνησης κι όχι, από ένα, ακόμα, έγκλημα της νεοδημοκρατίας.
Η «βρωμερή επιχείρηση» βομβαρδίζει τον ελληνικό λαό με τόνους παραπληροφόρησης, παραμονές του β΄ γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών, σε μια απόπειρα να εμφανιστεί η οικονομική πολιτική ως αποτυχούσα, παρά τα σκληρά μέτρα της.
Αυτή η ρυπαρολογία, δυστυχώς, δεν αντικρούεται από την κυβέρνηση, ούτε από το κόμμα του ΠΑΣΟΚ, οι αρμόδιοι των οποίων εξέμπευσαν ένα «τη Κυριακή ψηφίζουμε για το Καλλικράτη !...» και καθάρισαν ή μάλλον πήγαν για …ξεκούραση, αφήνοντας το γήπεδο ελεύθερο στους επίγονους του Καραμανλή και στους λυσσασμένους – χρεοκοπημένους εκδότες και καναλάρχες, οι οποίοι παίζουν τα ρέστα τους στο παιχνίδι των εκβιασμών τους, για μια ακόμα κρατική στήριξή τους.

Αν ο δημοκρατικός λαός κάνει (που θα το κάνει) το καθήκον, την Κυριακή και δώσει την πρέπουσα απάντηση και το οφειλόμενο χαστούκι στους εκλεκτούς της εγκληματικής Δεξιάς, τότε από τη Δευτέρα θα ξετρυπώσουν όλοι οι κοιμώμενοι και αγουροξυπνημένοι (σαν άλλοι Καστανήδηδες) θ΄ αρχίσουν ν΄ αραδιάζουν διαπιστώσεις, εκτιμήσεις και προτάσεις για το πώς θα πρέπει να διαμορφωθεί η πολιτική της κυβέρνησης από δω και πέρα !...


Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΑΓΥΡΤΕΙΑ !...

Σαν τους παλιούς αλμπάνηδες και τους κομπογιαννίτες, οι φωστήρες του σαμαρέϊκου επιχειρούν να εξαπατήσουν και να ποδηγετήσουν τους ψηφοφόρους των άλλων κομμάτων, στην …αντιμνημονιακή ψήφο ! Λες κι αυτοί είναι ηλίθιοι και δεν αντιλαμβάνονται ή λες κι η νΝΔ, είναι …κατά του μνημονίου !...

Μέχρι σήμερα, όπως έχει γίνει αντιληπτό, οι λεπτομέρειες του λεγόμενου οικονομικού προγράμματος του Σαμαρά, δεν έχουν βγει παρά έξω και μόνο μια επιλεκτική συνθηματολογία, αφοριστικής υφής, έχει, μεθοδικά, κυκλοφορήσει, για εσωτερική και μόνο κατανάλωση, (στας Ευρώπας, βέβαια, ο αντωνάκης, άλλα λέει κι άλλα πράττει, στεκόμενος σούζα στους πατέρες του μνημονίου, δηλαδή, τους ηγέτες του ευρωπαϊκού λαϊκού κόμματος…).

Για να ξεσκεπάσει, κανείς, τη νέα, χοντροκομμένη, απόπειρα της αιώνιας Δεξιάς, να εξαπατήσει το εκλογικό σώμα, εν όψει του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών, δεν χρειάζεται να εντρυφήσει, καν, στις σελίδες των οικονομικών της θέσεων και να αποκωδικοποιήσει τις φκιασιδωμένες διαπιστώσεις και τις μαγικές συνταγές για την …ταχύρρυθμη εκμηδένιση του δημοσιονομικού ελλείμματος.
Αρκεί να σταθεί σε μια εξέλιξη, μόλις χθεσινή, και να δει με προσοχή δύο δηλώσεις που έγιναν.

Υπήρξε, κατ΄ αρχήν, μια ραδιοφωνική συνέντευξη του υπουργού Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη, ο οποίος εξέφρασε την άποψη πως θα μπορούσε και θάπρεπε να γίνει μια επαναδιαπραγμάτευση κάποιων όρων του μνημονίου, έτσι ώστε να υπάρξει επιμήκυνση του χρόνου μείωσης του ελλείμματος, κάτι που θα σήμαινε τη λήψη πιο ήπιων περιοριστικών μέτρων…
«Η επαναδιαπραγμάτευση του όρου του Μνημονίου για τη μείωση του ελλείμματος είναι ότι ενδεχομένως χρειάζεται να γίνει με ηπιότερους ρυθμούς και σε μακρύτερο χρόνο» υπογράμμισε ο κ. Καστανίδης και έκανε λόγο για «εμμονή της Ευρώπης» στη μείωση του ελλείμματος μέχρι το 2013, κάτι που οδηγεί σε βαθύτερη ύφεση.
Αμέσως, η Ρηγίλλης, με δήλωση του εκπροσώπου της Π. Παναγιωτόπουλου, έδειξε τη χαρά της για το ό,τι «το ένα μετά το άλλο, τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, υποχρεώνονται να παραδεχθούν ότι χρειάζεται “επαναδιαπραγμάτευση όρων του Μνημονίου», ενώ επίσης διευκρινίζει ποια είναι η βασική της ένσταση για το μνημόνιο, διερωτώμενη : « όταν, λοιπόν, η ίδια η κυβέρνηση -έστω και αργοπορημένα- διαπιστώνει τα δραματικά αδιέξοδα της πολιτικής του Μνημονίου, γιατί κατηγορεί τη Ν.Δ., που ζήτησε από τον Ελληνικό λαό να στείλει μήνυμα για την καταδίκη αυτής της πολιτικής και για την ανάγκη να αλλάξουμε αμέσως πορεία ;».

Δηλαδή, με τον πλέον επίσημο τρόπο, η Ν.Δ. παραδέχεται και ομολογεί πως η εναντίωσή της στο μνημόνιο δεν έγκειται στην ουσία του, αλλά στα διαδικαστικά, όπως π.χ. στο πόσο γρήγορα θα προσεγγιστούν οι στόχοι του και επικροτεί (έμμεσα πλην σαφώς…) την προοπτική επιμήκυνσης της διαδικασίας (που λέει ο Καστανίδης), με πιο ήπια μέτρα.

Τα ζητήματα που προκύπτουν είναι, τουλάχιστον, τρία :

1. Πόσο αντιμνημονιακή είναι αυτή η θέση και πόσο δίνει το δικαίωμα στη Ν.Δ. να εμφανίζεται ως ο αντιμνημονιακός πόλος, καλώντας και τους άλλους ενάντιους στο μνημόνιο, σε συστράτευση την προσεχή Κυριακή, όταν είναι ολοφάνερο, πως πρόκειται για θέση και στάση ψεύτικη και παραπλανητική, δηλαδή …μαϊμού !
2. Πόσο πρωτοπόρα είναι στο άνοιγμα του θέματος των όρων του μνημονίου, όταν ο πρώτος που μίλησε για “επαναδιαπραγμάτευση των επαχθών όρων του Μνημονίου” και μάλιστα προεκλογικά, ήταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός, στην περιβόητη διακαναλική συνέντευξή του, κάτι που αναγκάζεται ν΄ αναφέρει κι ο Παναγιωτόπουλος στη δήλωσή του ;
3. Πως μπορεί να επικροτεί τη θέση Καστανίδη για επιμήκυνση του χρόνου μείωσης του ελλείμματος, πέραν του 2013, όταν ο ίδιος ο Σαμαράς και οι οικονομικοί του φωστήρες, μας έχουν ζαλίσει με τη (μαγική) συνταγή του μηδενισμού του ελλείμματος σε 18. μόλις, μήνες ;

Γενικό συμπέρασμα ; Μα, το ό,τι, με τη λογική της νΝ.Δ., αντιμνημονιακές δάφνες θα μπορούσε να διεκδικήσει και η κυβέρνηση και ειδικά ο Γ. Παπανδρέου, που πρώτος έβαλε το θέμα της επαναδιαπραγμάτευσης και μάλιστα με ποιο πειστικό τρόπο, μιας κι είναι αυτός που διαμορφώνει τις εξελίξεις και τα γεγονότα και δεν τα σχολιάζει απλά και μάλιστα με κουτοπονηριά και λαϊκίστικες μεθόδους.
Μόνο που ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση, δεν είναι αλμπάνηδες, ούτε κομπογιαννίτες !...

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

ΜΑΪΜΟΥΔΙΕΣ !...

ΠΟΙΟΙ, ΤΕΛΙΚΑ, ΨΗΦΙΣΑΝ ΠΑΣΟΚ ?...

Οι δημόσιοι υπάλληλοι (εν ενεργεία και συνταξιούχοι), που είδαν τις αποδοχές τους να πετσοκόβονται, στο όνομα της τιμωρίας και της εξυγίανσης του αμαρτωλού δημόσιου τομέα, δεν είχαν κανένα λόγο να ψηφίσουν τους υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ, αντίθετα είχαν πολλούς, για να καταψηφίσουν ή ν΄ απέχουν.
Συνακόλουθα και οι συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα που ξέμειναν από τα δώρα τους, με τι καρδιά και ποιο κίνητρο θα τόριχναν στους …Σγουρούς ;
Οι εργαζόμενες μητέρες, οι οποίες, μέσω του Ασφαλιστικού, εγκλωβίστηκαν, μπαμ και κάτω, για κάμποσα επί πλέον χρόνια στη δουλειά, στο όνομα της εξίσωσης των ορίων ηλικίας, (η εξίσωση στα λοιπά ζητήματα, παραμένει στις καλένδες…), με ποια όρεξη, αλήθεια, θα επέλεγαν κυβερνητικούς ;

Από την άλλη, οι γιατροί, καθώς και οι άλλοι ελεύθεροι επαγγελματίες, που ένοιωσαν στο πετσί τους την εκστρατεία κατά της φοροδιαφυγής και των μαύρων αμοιβών, σίγουρα δεν θα ξεπέρασαν τα ζόρια και δεν θα μπόρεσαν ν΄ αφήσουν το θυμό τους στην άκρη.
Οι μεταφορείς, οι φορτηγατζήδες, τα πρώτα «θύματα» της περιβόητης απελευθέρωσης των επαγγελμάτων, καθώς επίσης οι φαρμακοποιοί, οι συμβολαιογράφοι, ακόμα και οι ταξιτζήδες, όλοι τους επόμενα, «θύματα» μιας παρόμοιας, εξαγγελμένης ήδη, κυβερνητικής απόφασης, μάλλον δεν είχαν λόγους να υπακούσουν στα κελεύσματα του Γ. Παπανδρέου για «στάση ευθύνης».

Πολλές χιλιάδες φορολογούμενοι, κάθε τάξης και επαγγέλματος, που έλαβαν προεκλογικά το ραβασάκι της περαίωσης, είτε με ανύπαρκτη υποχρέωση, είτε με εκβιαστική πρόταση, είχαν κάθε δίκιο να βγουν απ΄ τα ρούχα τους και να γυρίσουν την πλάτη τους σε κάθε συνδυασμό πράσινης απόχρωσης. Στο ίδιο μοτίβο, από πιο πριν, οι έμποροι και οι άλλοι επιχειρηματίες, που υποχρεώθηκαν να κόβουν αποδείξεις για τα λεφτά που εισπράττουν...

Οι δικαστές, που εξεμάνησαν από την, επίσης προεκλογική, απόπειρα του Καστανίδη, να βάλει κανόνες, όρους και χρονικούς περιορισμούς στις διαδικασίες απονομής της δικαιοσύνης, αναστατώνοντας ένα διαχρονικά ανεξέλεγκτο φέουδο, πόσο ΠΑΣΟΚικά, λέτε, να φέρθηκαν προχθές την Κυριακή ;
Πιο κει, οι καθηγητές των ΑΕΙ και των ΤΕΙ, που είδαν τη Διαμαντοπούλου, μια εβδομάδα, μόλις, πριν τις εκλογές, ν΄ ανακοινώνει αλλαγές, που ξεβολεύουν το σύστημά τους, που προβλέπουν, (άκουσον – άκουσον), ειδικούς managers για τη διαχείριση των οικονομικών και επιβάλλουν την συνεχή αξιολόγηση της λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας των τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, υπάρχει καμιά αμφιβολία για το ποια στάση επέδειξαν ενώπιον της κάλπης ;
Κι από κοντά, βέβαια, στην αντικυβερνητική συμπεριφορά κι οι φοιτητές, στο όνομα της πατροπαράδοτης αντίθεσης και αντίδρασης σε κάθε πρόταση αλλαγής στα Πανεπιστήμια !

Μ΄ αυτά όλα, ως (αναμφισβήτητα) δεδομένα, φυσικά όχι της ίδιας βαρύτητας και αξιολόγησης και με πολλά άλλα παρόμοια, που δεν αναφέρονται εδώ, πόσο εξωπραγματικό ή αφελές ακούγεται το ερώτημα : τελικά ποιοι ψήφισαν ΠΑΣΟΚ ?...
Χωρίς ερευνητικά στοιχεία, λεπτομερείς αναφορές δεν μπορεί να γίνουν κι ούτε θα μάθουμε ποτέ, μάλλον, την ακριβή ταυτότητα των «δραστών», που επέμεναν πράσινα. Μπορούμε, όμως, με αρκετό ρεαλισμό να εκτιμήσουμε, πως οι ψήφοι στήριξης και ανοχής της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, προήλθαν από πολίτες, ανά την Ελλάδα, οι οποίοι βλέπουν στην πολιτική της, τη μοναδική διέξοδο από την κρίση, η οποία ταλανίζει την οικονομία, αλλά και την κοινωνία.
Είναι επίσης σίγουρο – δεν γίνεται αλλιώς – πως ανάμεσά τους υπήρξαν χιλιάδες ελλήνων, που ανήκουν στις παραπάνω, αλλά και σε άλλες κατηγορίες και τάξεις, οι οποίοι εθίγησαν από τα μέτρα και τις αποφάσεις της κυβέρνησης τον τελευταίο χρόνο.

΄Ηταν, όμως, η άσβεστη, ακόμα, ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, ριζικά διαφορετικό από το χθες, που καθοδήγησε τους (πάνω από δυο εκατομμύρια) ψηφοφόρους να ψηφίσουν, όπως ψήφισαν και να δώσουν τη δυνατότητα για τη συνέχιση της δύσκολης και επίπονης προσπάθειας και πορείας, διάσωσης και ανόρθωσης της χώρας !...